1 Samuël 5: 1-5 2 Kol 2: 6 15



Dovnload 22.64 Kb.
Datum26.07.2016
Grootte22.64 Kb.



1 Samuël 5:1-5

2 Kol 2: 6 – 15


Kent u het spel stratego? Bij stratego gaat het namelijk om het veroveren van de vlag van je vijand. Als de vlag van de vijand in je handen is, dan heb je de overwinning behaald! Leuk spel, toch?
Zo zag de oorlog tussen de Israelieten en de Filistijnen in de tijd van Samuel er een beetje uit. De vlag was bij deze de Ark des Verbonds.

En toen de vlag van de Israelieten bemachtigd was door de Filistijnen, waren de Israelieten verslagen.


Ja, zelfs zo erg verslagen, lezen we in 1 Samuel 4, dat de geestelijk leider van het land van schrik dood neervalt.

De man zei tegen Eli: ‘Ik kom van het slagveld, ik ben zojuist van het slagveld gevlucht.’ ‘Maar wat is er dan gebeurd?’ vroeg Eli, en de bode antwoordde: ‘Israël is op de vlucht geslagen voor de Filistijnen. Er is een grote slachting aangericht onder onze soldaten. Ook uw zonen Chofni en Pinechas zijn gesneuveld. En de ark van God is ons ontnomen.’Op het moment dat de man de ark van God noemde, viel Eli van het bankje naast de stadspoort achterover op de grond. Hij was zo oud en zwaar dat hij zijn nek brak en stierf. Veertig jaar was hij rechter over Israël geweest.
Maar dan, Gemeente, volgt een heerlijk vrolijke lezing uit het oude testament. Als er iemand ooit aan u vraagt of er ook humor in de bijbel staat, of God zelf ook humor heeft, dan zou hij eigenlijk dit stuk eens moeten lezen. Toegegeven, het begint niet zo heel vrolijk, met een smadelijke nederlaag die de Israelieten lijden tegen de Filistijnen. Maar dan laat God het achterste van zijn tong zien. Toch?
Laten we samen eens nadenken over waarom dit gedeelte in de bijbel is opgenomen en wat wij, nu, kunnen leren van dit mooie verhaal.
Zo staat het in 1 Samuel 5: De filistijnen hebben de overwinning behaald over de Israëlieten. Niet zomaar verslagen, nee, de Israelieten zijn vermorzeld. Het grote en machtige leger van Israel heeft een klap gekregen. Jonge mannen, in de kracht van hun leven, zijn gedood. En dat niet alleen. Naast de vele doden die te betreuren zijn, waaronder de kinderen van de leider van Israel, is ook de ark des Verbonds buitgemaakt. De stratego-vlag is veroverd.
Even een klein beetje terug in de tijd: hoe kwam de Ark des verbonds ook al weer op het slagveld? De oorlog duurde al een tijdje. De Israelieten verloren telkens op het slagveld. De militaire leiders van Israel vroegen zich toen af: Waar is God? Waarom helpt God ons niet bij de gevechten. Waarom geeft God ons niet de overwinning?
En de oplossing? We halen God op. Of eigenlijk... we halen de Ark des Verbonds op. We spannen God voor ons karretje en we gaan er maar vanuit dat gebeurt wat wij willen. Tja, dan kom je van een koude kermis thuis.
De Israelieten werden verpletterend verslagen en de filistijnen maakten de ark buit.

Wat een vrolijke terugtocht zal dit geweest zijn, de tocht van de Filistijnen. Zij hebben de stratego-vlag van Israel buitgemaakt en zijn de grote overwinnaar.

En wie danken zij daarvoor? Dagon, de God van de vruchtbaarheid. In Asdod, een stad van de Filistijnen, staat een tempel voor deze god. En wat een eer brengen de Filistijnen aan hun Dagon. Ze brengen de God van de Israelieten op een presenteerblaadje bij hem, zetten Jawheh aan de voeten van Dagon. Dagon heeft toch maar mooi Jahweh verslagen.
Het werd nacht.
De priesters gingen de tempel uit en komen de volgende dag weer terug. En wat een schrik! Er moet een aardbeving geweest zijn of iets dergelijks. Het beeld van Dagon in de tempel in Asdod is omgevallen. Het ligt, met het hoofd naar voren, voor de ark des verbonds.
Waarschijnlijk hebben de priesters van Dagon hier nog niet al te veel aandacht aan geschonken. Het beeld is snel weer recht gezet en de dag is doorgegaan in het normale ritme.
Maar... weer werd het nacht en weer werd het ochtend. En weer ligt het beeld van Dagon op z'n gezicht. Maar het is nu nog erger dan eerder. Niet alleen heeft de onoverwinnelijke Dagon een knieval gemaakt voor Jahweh, nee, het beeld van Dagon is onherstelbaar beschadigd.

De handen en het hoofd zijn van de romp gescheiden. Dagon is kapot...


Zó hebben we het samen gelezen in l Samuël 5: Eigenlijk had je na l Samuël 4 een heel ander verhaal verwacht: hoe het nu -politiek en militair gezien - verder is gegaan tussen Israël en de filistijnen;en wat daarvan de economische gevolgen waren.
Maar de schrijver rept er met geen woord over. Historisch gezien is dat natuurlijk volkomen onjuist! Maar l Samuël is niet een geschiedenisboek: de schrijver is een profeet die de werkelijkheid vanuit God doorlicht; die laat zien hoe vanuit God gezien de wérkelijke stand van zaken is.

Wat de profeet ons wil vertellen is wat er gebeurt na de cliffhanger die in 1 Samuel 4 staat, vanaf vers 19. Daar staat namelijk niets over het economische klimaat in Israel, daar staat dit:


Eli’s schoondochter, de vrouw van Pinechas, was in de laatste dagen van haar zwangerschap. Toen ze hoorde dat de ark van God was buitgemaakt en dat haar schoonvader en haar man waren gestorven, overvielen haar de weeën. Ze kromp ineen en bracht haar kind ter wereld. 20 Terwijl ze stervende was, zeiden de vrouwen die haar bijstonden: ‘Wees gerust, je hebt een zoon gekregen.’ Maar ze reageerde niet en schonk hun geen aandacht. 21 Ze noemde haar zoon Ichabod en verklaarde: ‘Israël is van zijn eer beroofd.’ Daarmee doelde ze op het verlies van de ark en op de dood van haar schoonvader en haar man. 22 Ze zei: ‘Israël is van zijn eer beroofd, want de ark van God is ons ontnomen.’
Hoort u dat, zoals dat in vers 22 staat? Israel is van zijn eer beroofd, want de ark van God is ons ontnomen. Daar gaat het om. Dat is waarom dit verhaal in de bijbel staat. Niet om een geschiedenisverhaal over het volk Israel te schrijven. Nee, om Gods plan in de wereld, Gods plan met het volk Israel, te laten zien.
Is dit dan nu het einde? Nee. Is de eer van God gebroken? Nee. Want, wat gebeurt er? Hebben we echt goed door wat er in die tempel in Asdod gebeurt?

Dagon, de geweldige vruchtbaarheidsgod ligt op zijn aangezicht voor het aangezicht van de God van Israel.


Waar hebben we dit eerder gezien?

Abraham wierp zich op zijn aangezicht voor God, Mozes bij de brandende braambos ook. Als God zich aan zijn volk toont in de woestijn, dan werpt het hele volk zich op zijn aangezicht...


Je op je aangezicht werpen. Daarmee druk je je hoogste eerbied uit voor iemand. Je buigt je volkomen neer, je maakt je volkomen kwetsbaar. Je bent zo onder de indruk van iemands majesteit, heerlijkheid, luister en macht dat je je volkomen ondergeschikt maakt aan die persoon.

En dat doet Dagon bij Jahweh.


En daar worden we vrolijk van. Waar of niet. Stelt u zich het plaatje eens voor:

De priesters van Dagon komen 's ochtends de tempel binnen. Wat zullen ze verbaasd zijn geweest. Hun grote god Dagon ligt plat op de grond voor de Here, de God van Israel.

Zoals Abraham plat voor de Heere lag, zo ligt Dagon eerbiedig voor de God van Israel. Daarmee zegt Dagon eigenlijk: Ik sta geheel in uw dienst, ik ben uw slaaf, geheel en al aan u ondergeschikt, ik ben uw dienaar...

Mooi he.


Tussen al die ellendige verhalen over de vele doden in de oorlog met de filistijnen, de dood van Eli, komt ineens dit humoristische verhaal naar boven.

Twee goden, letterlijk van aangezicht tot aangezicht. De spanning is in dit gedeelte van de bijbel voelbaar.

Terwijl de Israelieten denken dat hun eer weg is, de eer van hun God gebroken is, terwijl Eli van schrik dood neervalt, terwijl de Filistijnen nog in hun overwinningsroes zijn, is God aan het werk.
Is God overwonnen? Is hij in de macht van Dagon?
Kijk maar goed, zegt de schrijver. Luister maar goed naar dit verhaal. Kijk maar wat God doet: Onvrijwillig, onontkoombaar ligt Dagon op zijn knieen voor de God van Israel. Is de eer weg uit Israel? Ja, natuurlijk, het toonbeeld van Gods aanwezigheid in de tempel is weg. En eigen schuld ook.

Maar de God van Israel is niet verslagen. God ontwapent de macht van Dagon door hem zo openlijk te kijk te zetten. Zijn volk kan verliezen, God zelf niet!

En dat is ook de boodschap van dit gedeelte.

Gemeente, er zijn heel veel machten in deze wereld. We kennen ze allemaal.

De macht van de hebzucht.

De macht van het geld.

De macht van de sexuele begeerte

De macht van de leugen

De macht van de onverschilligheid

De macht van het egoisme...


De boodschap van dit gedeelte is: God kan ze allemaal verslaan. Allemaal! Zonder uitzondering. God is de Heer van de Hemelse Legers. De Koning der Koning. Er gaat niemand boven hem...
Ik zou nu Amen kunnen zeggen. Dan hebben we vanavond een hele mooie boodschap meegekregen. God als hoogste macht op hemel en aarde.

Maar als nu de preek beëindigt wordt, dan missen we een essentiele boodschap zoals die aan het begin van 1 Samuel naar ons toe komt.

Daarvoor moeten we naar het begin van dit verhaal. De manier waarop de ark op het slagveld terecht komt.
In 1 Samuel 4: 3 en 4 staat:

Toen het leger naar het kamp was teruggekeerd, vroegen de oudsten van Israël: ‘Hoe komt het dat de HEER ons vandaag tegen de Filistijnen een nederlaag heeft laten lijden? De ark van het verbond met de HEER moet uit Silo hierheen worden gehaald. Dan zal de HEER in ons midden zijn en ons bevrijden uit de greep van onze vijanden.’ 4 Het leger liet de ark van het verbond uit Silo overbrengen, de ark van de HEER van de hemelse machten, die op de cherubs troont. Chofni en Pinechas, de beide zonen van Eli, kwamen met de ark mee.
Er werd niet eerste gebeden, nee, de legeroversten besluiten dat de ark des verbonds naar het slagveld komt, ze eisen Gods aanwezigheid, ze willen God voor hun karretje spannen.
Maar God laat zich niet voor ons karretje spannen. God doet niet wat wij willen, wanneer wij het willen. We kunnen God niet meenemen als wapen naar ons slagveld en hem erbij roepen als het even wat minder gaat.
God wil dat we met hem wandelen. Dat we ons leven met Hem gaan, dat we met Hem leven.

Hij wil ons helpen! Altijd! Maar niet op commando. Hij wil dat we ons leven, onze gedachten, ons hart en onze krachten aan hem geven.


En gemeente,

we worden jaloers.

Op de mooie auto van de buurman. Op het goede huwelijk van een vriendenstel.

We denken soms teveel met onze portemonee. Een avondje stappen, geen probleem, geld geven aan een bedelaar... nou...?

We hebben de neiging om in eerste instantie aan onszelf te denken, om onze eigen wensen en verlangens boven alles te stellen.
Maar... de boodschap van vanavond is:

We mogen weten dat God de machten al overwonnen heeft! Zoals we gelezen hebben uit Kolossenzen 2: 13 – 15.


U was dood door uw zonden en door uw onbesneden staat, maar God heeft u samen met Christus levend gemaakt toen hij ons al onze zonden kwijtschold. Hij heeft het document met voorschriften waarin wij werden aangeklaagd, uitgewist en het vernietigd door het aan het kruis te nagelen.  Hij heeft zich ontdaan van de machten en krachten, hij heeft hen openlijk te schande gemaakt en in Christus over hen getriomfeerd.
Jezus heeft de machten verslagen! En dat heeft hij openlijk gedaan op Golgotha. En ook hier zie je de analogie: Niet door de Israelieten die voor hem baden op die moeilijke nacht in Gethsemané, nee, daar lag Israel te slapen... En even later slaan ze op de vlucht...
God heeft Dagon verslagen, Jezus heeft het kwaad overwonnen. En wat een heerlijkheid, hierdoor hoeven wij niet meer bang te zijn voor het kwaad, we hoeven niet meer bang te zijn voor de dood. Niet doordat wij zo goed zijn, niet door onze goede daden... nee. God is zijn plan aan het uitvoeren en daar heeft hij ons niet voor nodig.
Maar we moeten wel met onze Heer wandelen. Wat God wil is dat we naar hem toekomen. Dat we hem vragen wat Hij van ons wil. Dat we leven naar de voorschriften die hij ons heeft gegeven, niet om de regeltjes, maar uit Liefde voor Hem. Dat we zachtmoedig zijn, vol van liefde voor elkaar. Niet alleen voor onze vrienden, nee, ook voor onbekenden, zelfs voor onze vijanden.
God wil dat we onze problemen, onze uitdagingen, onze verleidingen bij hem neerleggen. Hij wil ons helpen ze te verslaan. Hij wil ons vervullen met zijn kracht. Hij wil ons vervullen met hemzelf, in de vorm van de Heilige Geest.
O Ja, Stratego.
God was in de tijd van het oude testament geen vlag die te veroveren was. Nee, God vecht terug. God laat zich door de machten van de wereld niet binden.
God was en is nu nog steeds geen statische vlag, die zelf niets terug kan doen, die beschermd moet worden. God is de generaal van het hemelse leger, hij is de hemelse kampioen.
En de boodschap van God voor ons vandaag is: Wij hoeven ons ook niet te laten binden door onze verlangens, verslavingen of gedachtes. Wij zijn bevrijd door Jezus, wij delen in zijn genade. Niet door ons eigen toedoen, maar door het prachtige plan van God.
Gemeente: geef u over aan de macht van God. Laat God de machten in uw leven verslaan. Ga elke dag met God. Leef met Hem. Uit genade.
Amen





De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina