10 januari 2016, Doop van de Heer (Lc 3,15-16, 21-22) C



Dovnload 7.19 Kb.
Datum25.07.2016
Grootte7.19 Kb.
10 januari 2016, Doop van de Heer (Lc 3,15-16, 21-22) C
Gij zijt mijn Zoon, de Welbeminde, in U heb Ik mijn behagen gesteld. Dierbare broeders en zusters, het evangelie van zojuist is tamelijk kort van stof, en behelst maar weinig woorden. Enkele gedachten, naar aanleiding van die hemelse woorden: Gij zijt mijn Zoon.

Waar denkt de evangelist Lucas aan, als hij deze woorden over Jesus op schrift stelt? Wanneer we dichter bij de evangelist kunnen komen, zullen we des te inniger deelnemen aan de inspiratie van deze gewijde schrijver. De titel Zoon van God is meer dan zomaar een etiket of een compacte informatie. Het is een blijde boodschap die ons ontvankelijk en gevoelig wil maken voor de openbaring van God, gevoelig voor wie God is.

Terwijl Jesus zich door Johannes laat dopen, gebeurt het, dat de hemel opengaat en de Heilige Geest in de gestalte van een duif over Jesus neerdaalt. Het opengaan van de hemel wijst erop, dat God het initiatief neemt, en zelf de handelende persoon is om zich door ons te laten kennen. Uiteindelijk is Hij de belangrijkste figuur, al is het achter de schermen; of liever: al is het achter de wolken.

Het neerdalen van de Geest duidt op het feit dat Jesus hier niet geïsoleerd optreedt, in zijn eentje, maar dat zijn optreden bekrachtigd wordt vanuit den hoge. Jesus wordt toegerust met Gods kracht, met Gods Heilige Geest. Op nog een andere manier wordt Jesus’ uitverkiezing bevestigd, namelijk door de stem uit de hemel. Hij wordt Zoon genoemd: Gij zijt mijn Zoon. Hij is het evenbeeld van de Spreker. Hij is het Woord dat uit de mond van de Spreker voortkomt. Hij is diens aardse zaakwaarnemer, uitgekozen om op aarde een goddelijke opdracht te vervullen.

Het neerdalen van de Geest als een duif gaat samen met het geluid van een stem uit de hemel. Dat doet mij denken aan de twee componenten die er samen voor zorgen dat een sacrament tot stand komt. Een sacrament is een heilig teken dat door een woord uit den hoge een bijzondere richting krijgt: het heilig teken wijst genade aan en geeft die ook. Het samengaan van teken en woord vindt op een uitzonderlijke wijze plaats in Jesus zelf, bij zijn doop in de Jordaan. Want wanneer zou er meer genade worden aangewezen en meer genade worden gegeven, dan wanneer in Jesus, Gods Woord en Gods Geest zich aan de mens bekend maken? Jesus zelf is immers het grootste sacrament, het oersacrament.

Gij zijt mijn Zoon. De stem uit de hemel richt zich in eerste instantie tot Jesus: Gij zijt mijn Zoon. God wil daarmee tegen Jesus zoiets zeggen als: Al sta je nu met je voeten in het water van de aarde, al ben je gewoon mens onder de mensen, al onderga je nu zelfs een doopsel van boetvaardigheid, vergeet niet dat je een speciale opdracht hebt. Vergeet, om zo te zeggen, niet je afkomst. Vergeet niet van Wie je komt; dat je een eeuwige en liefdevolle band hebt met Mij: de band van de Zoon met de Vader.

Gij zijt mijn Zoon. De titel Zoon van God kent in de Heilige Schrift een eigen geschiedenis. Engelen worden wel zonen van God genoemd. En het volk Israel heet de eerstgeborene van God. Zo moet Mozes op last van God-de-Heer tegen farao zeggen: Israel is mijn eerstgeboren zoon (Ex 4,22). En de koning van Israel wordt door God aangenomen als zoon van God. Tijdens de troonbestijging van de koning van Israel wordt de koning tot zoon van God verklaard, zoals psalm 2 zegt: De Heer sprak tot mij: gij zijt mijn zoon, Ik heb u heden verwekt (Ps 2,7).

De wijsheidboeken hebben een andere benadering. Meer dan de koning, geldt daar de Lijdende Dienaar als zoon van God. Het boek Wijsheid laat de tegenstanders van de Rechtvaardige honend zeggen: Als die rechtvaardige een zoon van God is, laat God het dan voor hem opnemen en hem redden (W 2,18). Op dezelfde manier zullen de hogepriesters en schriftgeleerden Jesus honen, als Hij aan het kruis hangt (Mc 15,31). Maar even later, wanneer Jesus alles heeft volbracht, verklaart nota bene een heidense soldaat: Waarlijk, deze mens was Zoon van God (Mc 15,39).



Jesus’ openbaar leven begint dus met een uitdrukkelijke verklaring dat Hij Zoon van God is. En zijn leven aan het kruis eindigt met dezelfde bevestiging. Dit alles geschiedt, opdat God dichterbij bij ons hart kan komen. Natuurlijk is God al bij ons, maar wij beseffen het niet steeds, of dikwijls helemaal niet. Wanneer wij Zoon van God -de titel die aan Jesus vanuit den hoge uitdrukkelijk wordt toegekend- wanneer wij die titel veronachtzamen en naast ons neerleggen, dan miskennen we Jesus’ zending. Dan sluiten we in feite onze oren voor de woorden van het evangelie.

Wie Jesus het liefst zó gewoon menselijk laat zijn, dat zijn bijzondere zending niet erkend wordt, -Jesus, een gewone mens, wel een groot mens, een groot profeet, maar ook niet meer dan dat- miskent de blijde boodschap. Want het evangelie wil in alle mogelijke toonaarden uitdrukken dat Jesus is gekomen om ons te redden, en wel in opdracht van God. Amen.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina