16 en 17 september 2009: Verslag van de beurs Schweissen und Schneiden 2009



Dovnload 19.34 Kb.
Datum25.07.2016
Grootte19.34 Kb.
16 en 17 september 2009: Verslag van de beurs Schweissen und Schneiden 2009

FF opfrissen, welke beurs? DE (LAS)BEURS Schweißen und Schneiden in Essen. 

Woensdag 16 september. Al heel vroeg uit de veren, maar de taxi kwam wat te laat, chauffeur had het verkeerde adres via de centrale gekregen. Maar we waren op tijd bij Sjaak Laban in Benthuizen. Vandaar naar de verzamelplaats bij de Fast Ferry van Ridderkerk. De luxe bus van de LDR stond al gereed en binnen en buiten waren de LDR leden al levendige gesprekken begonnen. 

Iets over zeven vertrok de bus richting Essen. Helaas was de bus niet volledig gevuld, maar onderweg maakte niemand daar een punt van. Er werd volop gediscussieerd, verteld en geluisterd naar werk en privé verhalen. Marien Voshol van IHC was mijn busmaatje geworden. IHC last geregeld stelliet op onze Mokveld zuigers en zittingringen. En we kwamen elkaar ook op de LDR avonden wel tegen. 

Een deel van de route liep parallel aan de Betuwelijn, een bouwwerk waar behalve veel beton ook vele lassen in zitten. Ook op ander stukken van de route kon je diverse “kunstwerken” zien waar menig “lasje” in gelegd was. Rond tienen waren we zonder veel oponthoud op de parkeerplaats nabij het beursterrein aangekomen. Met de pendelbus werden we voor het beursgebouw gebracht. 

Om vier uur verzamelen bij Fronius in Hal 3 voor een rondleiding en half zes terug zijn bij de LDR bus. Aldus de laatste instructies van Jan (Boerendonk) voor de groep van 26 LDR leden. Eerst nog de toegangsvoucher inwisselen voor een echte toegangskaart. Dat ging voor mij vlot met de geregistreerde voorinschrijving via ESAB. De eerste hal (A1) was volledig gevuld met firma’s uit China. Makkelijk om te bezoeken of om over te slaan. In de hoek naar de roltrap zat een snackcorner met o.a. nasi en noedels. Daar eerst maar de inwendige mens verstrekt om de beurs met volle aandacht te beleven.

 In hal 1 o.a. de ESAB stand over produktiviteits verhoging en de 3M stand met heel veel lashelmen.

Een aantal met hele mooie fleurige opdrukken. 3M stopt veel onderzoek in de helmen en accessoires voor verse luchtvoorzieningen. Van andere 3M producten hadden de mensen van de beurs echter geen kennis. Wel jammer voor mij persoonlijk. ESAB was ook met een grote stand en veel personeel aanwezig. O.A. de grote meerkoppige OP-machine waar ook korte demonstratielassen mee gemaakt werden. Dat moet wel een snelle naadvulling worden. Wel de interpass-temperatuur in de gaten gaan houden met zo’n veelkoppig “warmbloedig” lasproces. Ook andere lasprocessen werden op de standvloer of in de aanwezige ESAB demonstratie-trailer getoond. 

De doorsteek naar Hal 2 was snel gemaakt. In hal 2 o.a. lasdiesels van Mosa, voor het lassen van pijpleidingen in het vrije veld. Ook een stand van Panasonic met hun bekende robots, die hun kunsten vertonen. Van de lasapparatuur firma’s Kjellberg en Kemppi ook een flinke stand. Kemppi legde dit keer de link naar hun sponsoring van het Force India Formule 1 team, door 4 Indiase danseressen regelmatig een mooie show te laten geven. Voor de Finnen van Kemppi geldt het motto “sex sels” op elke beurs waar ze staan. Met damesshows trekken ze vaak wel veel publiek mee naar hun stand, maar technisch is er dit jaar niet veel gewijzigd bij Kemppi. 

Hal 3 wilde ik overslaan en bewaren voor de middag. Dus op naar Hal 4. Daar maar heel losjes wat rondgekeken omdat ik via de plattegrond de indruk had gekregen dat voor mij persoonlijk Hal 4 minder interessant zou zijn. 

Hal 5 dan, ook niet zo bijzonder, of toch wel. Bij een kleine onopvallende stand aan de zijwand trof een Duitstalige tekst mij. Ik begreep de betekenis van de tekst namelijk niet. Dus dan maar aan de dame van de stand van J. Thielemann Gesellschaft fuer Automatiserungstechnik mbH gevraagd wat de tekst betekende. Het gaat om het reinigen van gascups van keramiek. In automatische (robot) lasprocessen worden die vaak gebruikt omdat ze minder aankoeken als de metalen gascups. Maar ook dan betekend reiniging een verlenging van het gebruik en verzekering van een goede las. Een vervuilde gascup geeft simpelweg vermindering van de bescherming van het smeltbad. Thielemann heeft een leuk klein machinetje gemaakt met borstels om de gascup te reinigen. Dat moet voorzichtig gebeuren omdat keramische cups gevoelig zijn voor stoten. Daarom worden deze cups alleen bij automatische lasprocessen gebruikt. In de robot progamma’s is die reinigingsstap makkelijk te programmeren. Het systeem wordt o.a. bij VW al toegepast aldus de heer Thielemann. 

Na een verfrissing weer op pad. Heeft Hal 6 ook zo’n verrassing in petto??

Via de plattegrond had ik gezien dat Lincoln een van de standhouders in Hal 6 was.

Eerst de hele hal rond gelopen, hier kijken, daar kijken en toen naar Lincoln. Heel veel Lincoln mensen op de stand en ook veel bezoekers. Ook hier demonstraties met hand en automatische lasprocessen. Bijvoorbeeld de mooie gesponsorde pijp met multi pijpaansluitingen. Die werd door een jonge Engelse lasser voorzien van de nodige lasrupsen. Fred Neessen liep trots rond, met zoveel bezoek op de stand mag dat ook wel en hij gaf waar nodig uitleg. Voor mij was hun acquisitie van het merk Britse Metrode interessant. Metrode is een klein merk en maakt bijvoorbeeld hele goede beklede laselektroden voor o.a. (super) austenieten en (super) duplex. Onze gieterij gebruikte deze Metrodes om de NORSOK M-650 duplex kwalificaties te halen. Zo’n NORSOK kwalificatie is geen kattenpis, dat doe je niet zomaar FF. Vandaar mijn belangstelling ook voor dit merk en gelijk maar kennis gemaakt met de nieuwe sales manager Peter van Erk. 

Het was tijd om de inwendige mens nog eens te versterken. Dus een broodje en een flesje drinken genomen en alle indrukken laten bezinken. En dan naar Hal 7. Wel de klok in de gaten gaan houden om op tijd in Hal 3 te zijn. Hal 7, gewoon rondkijken maar voor mij ook van minder belang. Ik voelde ook vermoeidheid in mijn benen komen. Dus ging ik rond half drie naar Hal 3. Daar stonden meerdere firma’s die ik wilde bezoeken. Na een korte rondgang door de hele hal naar Fronius gelopen. Daar was het ook druk, veel LDR leden waren daar al in gesprek geraakt met de mensen van de stand. Na een drankje of twee werden we iets na vieren in kleine groepjes over de stand meegenomen voor de rondleiding. Fronius had liefst 150 mensen naar Essen gehaald om de stand te bezetten. Om aan alle bezoekers volledige uitleg en aandacht te geven. Het was een mooie open stand waar ook enkele eindproducten zoals de KTM straatmotor te bewonderen waren. Ook een heuse brandstofcel stond er te pronken naast de vitrinekast met gewonnen milieuprijzen. 


Tijd om de bus naar het hotel te nemen. Het hotel was in Dusseldorf , een drie kwartier rijden vanaf de beurs. Het gebruikelijke tafereel bij de balie van IBIS om de sleutel van je kamer te krijgen. En dan met de lift naar boven, de tweede verdieping. Kwart over zeven verzamelen voor de wandeling naar het restaurant. Ook dat was prima geregeld en het smaakte allemaal goed. In het hotel nog een afzakkertje of twee genomen en toen na een verfrissende douche lekker slapen. Er volgde tenslotte nog een beursdag. 

Na het prima ontbijt alles weer in de bus “gepropt” en op naar Essen., waar we zonder oponthoud voor de deur werden afgezet bij Hal 12. Makkelijk dus ook daar maar te beginnen. DVS had daar flink uitgepakt. DVS is het Duitse NIL maar ze hebben ook enkele aparte firma’s (GmbH) die commerciële zaken zoals uitgifte van boeken doen. Die firma’s hadden elk hun eigen kleine stand naast de grote DVS stand. Veel scholieren ook op deze DVS stand. Dus toch belangstelling van jonge mensen voor ons vakgebied? 

Hal 10/11  bezoeken?

Het Italiaanse Fimer in Hal 10/11 liet zien in welke tak van sport zij de sponsoring doen. Daar stonden de blauwe World Championship SuperBike Yamaha’s van de Amerikanen Ben Spies en Tom Sykes te pronken. Op een heel groot scherm werden continue impressiebeelden van Super Bike races getoond. De lassen van Fimer machines zijn vast heel goed, Ben Spies staat namelijk tweede in het SB-kampioenschap. Hun nieuwe MIG puls machines stonden er ook bij te pronken. Met de door Fimer ontwikkelde “SD-kaart” kunnen de lasprogamma’s worden ge-update en bewaard. Maar zonder de kaart doet de machine niets. Verkeerd gebruik wordt zo voorkomen. Ook een nieuwe serie multi-proces lasmachines waren te zien. Het topmodel (Queen 210) kan ook op een motor-generator worden aangesloten voor werk in het veld. Voor een Italiaans merk was de kleur van de lasmachines opvallend rustig gehouden, een zandkleur verwacht je niet zo snel, maar er zal vast wel goed over nagedacht zijn. 

Menig standhouder op deze beurs had een demonstratie-lasser aan het werk of kon je als lasser zelf een stukje proberen met de aanwezige lasmachines en draden. Ik probeer dat niet, dat mogen anderen doen, ieder zijn/haar vak tenslotte. 

Nieuw voor mij waren de las-simulatoren, lassen oefenen zonder een echt smeltbad. En met een video systeem en game sofware wordt het smeltbad nagebootst. En na het lassen kun je de las virtueel zien en de warmte huishouding en elektrode afstand etc. Van 4 verschillende fabrikanten kon je ze uitproberen. Volgens een aantal experts is het nog niet zoals echt lassen is, maar vooral voor de kersverse leerlingen is het lassen goed te oefenen zonder mega materiaalkosten en zonder lasrook. Vooral dat laatste zou op scholen nog wel de doorslag kunnen geven. 

Wie ook goed had geoefend was een jonge Duitse lasser (Roland Gruza) die met een aangepaste toorts een narrow gap TIG las had gelegd in duplex pijp. Door Marien Voshol was ik getipt over deze jonge man. Werkelijk schitterend gedaan, 8 lagen in een 15mm dikke pijp, waarvan de macro werd getoond.

De getoonde volledig gelaste pijp was zelfs 22mm dik. Echt vakwerk van de bovenste plank. Voor een aantal toepassingen een welkome aanvulling op de mogelijkheden in ons vak. Een uitdaging voor menig vakman ook denk ik. Buiten in een lekker zonnetje had ik een actief gesprek met deze enthousiaste vakkanjer. Maar de meeste activiteiten waren binnen dus op naar de volgende hal. 

Hal 6 nog even bij de demo’s van Lincoln kijken, vooral de pijp met pijpaansluitingen en de OP-lassen.

En nog eens bij Key Plant kijken. Hun reusachtige kolom met OP-machine en een kleinere maar toch indrukwekkende hotwire TIG kolom trokken mijn aandacht. Als een van de weinig stands hadden ze ook prijzen bij de machines gezet. En een prijs van een concurrent er ook bij als vergelijking. Nu zegt een prijs alleen niet alles, maar wat moet je met zo’n hoge kolom ruim 2 ton nu voor producten lassen om je boterham te verdienen?? Steve Grindey van Key Plant wilde mij dat wel uitleggen. De meeste van deze kolommen zijn in gebruik bij firma’s die de stalen poten van windmolens maken. De windmolens die elk landschap en zee uitzicht ontsieren om “schone” energie op te wekken. En de hotwire TIG kolom was vooral voor het inlassen van Inconel 625 in koolstofstalen producten zoals afsluiters. Toeval? wil dat ons bedrijf afsluiters maakt waarvan een aantal ook voorzien worden van een Inconel 625 cladding. 

Hal 6 had nog meer leuke, druk bezochte stands. Weldas stond er met beschermende lashandschoenen, petjes, pakken, broeken en jassen in vele maten kleuren en diktes. Want waar gelast wordt, word het warm tot zeer warm. Met klitteband waren heel veel handschoenen op een bord “geplakt” die je kon proberen en passen. Slim bedacht, iedereen kan ze zien hangen en toch uitproberen. 

Behalve gelast werd er ook veel gesneden op de beurs. Met “ouderwetse” autogeen branders maar ook met laserstraal en waterstraal machines werden vele mooie en soms ook lelijke producten uit platen gesneden.

Resato bijvoorbeeld had een hele mooie waterstraalmachine opgesteld in de glazen galerij van de beurs.  Als voorbeeld werden daarmee o.a. “Playboy” konijntjes gemaakt. Leuk als beurscadeau voor bezoekers. Maar ook een hele mooi racefiets model uit 10mm dik marmer was er te zien in de voorbeelden vitrine. Met het proces water-snijden is veel mogelijk. Zelfs onze afsluiters kun je er (als proef) mee doorsnijden .Er wordt geen zuiver water gebruikt maar een water-zand mengsel om het materiaal te snijden. En de drukken lopen soms wel op tot 3000 bar of meer. Ik vindt dat heel “bar” (hoog dus).   

Maar met Hal 3 was ik ook nog niet klaar. Dus de fitte benen (ja, veel beter dan gisteren) gestrekt opnieuw naar Hal 3. Eerst eens kijken bij de Bohler-Thyssen combinatie in de opgestapelde zeecontainers. Ook hier veel bezoekers. Maar geen bijzondere, zichtbare items. Wel bijzonder bedacht, deze stand van steigerpijp en zeecontainers. Bij Air Liquide nog een informatief gesprek over de geschiedenis van Filarc elektrodes met Martin van der Heiden. Wij gebruiken die elektrodes voor een aantal materialen die wij verwerken en gebruiken. En dat willen wij nog jaren blijven doen al zal dat geen mega omzet voor Air liquide brengen. 

En een leuke serie portable bewerkingsmachines gezien. Om in het veld pijpen en afsluiters na het lassen in het veld weer netjes te bewerken. De firma Serco maakt en verkoopt deze leuke machines. 

In hal 3 was het voor LDR leden verzamelen bij Valk-Welding om half vier. Iedereen was er op tijd en ook de bus was netjes voorgereden om ons via het einddiner in Tiel naar Ridderkerk terug te brengen. En de eindconclusie: een prima beurs, veel gezien, fijn gezelschap, prima chauffeurs.

PS. Sjaak bedankt voor het rijden.

De LDR had alles prima geregeld. Waarvoor dank. En heb ik ook wat gemist?? Vast wel, want Essen is ZOO GROOOT.En dit verslag moest kort, ik heb nog meer gezien en meer mensen gesproken. Voor allen die niet geweest zijn: Over 4 jaar is opnieuw de beurs in Essen.Als je niet zolang kan wachten, 10-12 februari in Mumbai, India de S&S van Azië.



 Elliot de Vette




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina