1e Evenement ltb: Ontdek de Nieuwe Wereld



Dovnload 16.73 Kb.
Datum14.08.2016
Grootte16.73 Kb.
1e Evenement LTB: Ontdek de Nieuwe Wereld
Begin 2006 ontstond het idee om binnen onze wijnproefclub Le Tire Bouchon, naast de maandelijkse proeverijen, ook enkele evenementen voor de leden te organiseren. Op zondag 14 mei 2006 vond het eerste ‘evenement’ plaats: een gezamenlijk bezoek aan het evenement “Ontdek de Nieuwe Wereld” in Noordwijk, een initiatief van Perswijn. Hieronder volgt een verslag door Erik van Andel en Huib Visser.
Zo tegen het middaguur verzamelden we (Monica de Wit, Adrie den Broeder, Erik van Andel en Huib Visser) in de lobby van het Palace Hotel. Ook aanwezig waren de LTB-leden John Copier, Peter Brakefield en Daan Jonker. Onze LTB-proeftijgerinnen, Ingrid Larmoyeur en Anne-Wies Gransjean, hadden zich kennelijk niet tijdig kunnen losmaken van de proeverij die zij allereerst te Utrecht zouden bezoeken.
Presentatie

In een grote conferentiezaal stonden langs de wanden ruim 30 stands. Zowel kleine importeurs/wijnzaken (bijv. Wines & Whiskies uit Delft) als hele grote (Gall & Gall, Verbunt) waren aanwezig in deze overzichtsproeverij. Vooral de grote huizen hadden goed uitgepakt al verdient de Marco Meeuwsen van het kleinere La Gironde een bijzondere prijs voor de presentatie van zijn wijnen. Er waren weer veel enthousiaste importeurs die het contact met ons consumenten graag aangaan. Een beetje jammer was de afwezigheid van erkende specialisten in Nieuwe-Wereldwijnen: volgend jaar graag bijvoorbeeld New World Wineries erbij. En waar was AIVIE of Wines of Argentina om hun mooie wijnen te promoten? Gelukkig was er nu al genoeg te genieten, dus dit zijn maar kanttekeningen bij een goede selectie.


Argentinië, Australië, Chili, Nieuw Zeeland en Zuid Afrika waren de meest vertegenwoordigde Nieuwe Wereldlanden. Bijzonderheden waren:

  • Canada Food (met o.a. een 100 ml flesje Vidal Icewijn van het huis Pelee Island).

  • L.A. Cetto met een breed spectrum aan wijnen uit Mexico.

  • Karo Kado met wijnen van Tishbi Estate uit Israël (het enthousiasme van de aanwezige eigenaar maakte een sterkere indruk dan zijn wijnen….).

Opvallend gering vertegenwoordigd waren de Verenigde Staten. Over het waarom van de Amerikaanse onderpresentie valt te speculeren. Ondanks een gunstiger euro-dollarkoers is blijkbaar de Nederlandse markt niet interessant genoeg voor Amerikaanse producenten. Het is denkbaar dat de interessantere wijnen uit de VS, die op de thuismarkt veel geld opbrengen, eenvoudig te duur zijn voor de Nederlandse consument. Of misschien is dit type Perswijnevenementen niet interessant meer voor de gespecialiseerde importeurs? Dat het ook anders kan bewees Perswijn een paar jaar geleden toen zowel Hans Moolenaar als Résidence Wijnen (nu beide afwezig) mooie Californische wijnen presenteerden. Jammer, want de VS blijft een interessant wijnland.
Wit

Het aanbod was zo overweldigend groot, dat het noodzakelijk was een keuze te maken. Zo koos Huib voor het thema Sauvignon Blanc bij de eerste rondgang. Behalve de nogal uniforme, correct-gemaakte maar nogal anonieme wijnen uit het lagere prijssegment, waren er ook enkele mooie pareltjes: stuivende geur, droog, vol maar toch vrij elegant en echte eetwijnen:



  • Michel Torino, Ciclos 2005, Sauvignon Blanc Fumé, Cafayate, Argentinië (Horizon Wines)

  • Fleur du Cap Limited Release Unfiltered Sauvignon Blanc 2003 (Wines & Whiskies)

  • Casa Silva, Reserva (maar géén houtrijping) 2005, Sauvignon Gris, Colchagua, Chili (Groupe LFE); Sauvignon Gris zou een natuurlijke geëvolueerde mutatie van de Sauvignon Blanc zijn.

Erik was erg onder de indruk van:

  • Casa Silva, Viognier, Lolol Single Vineyard, Chili (Groupe LFE): zeer elegant en verfijnd met voorbeeldige houttoets

Hoewel de nadruk toch nog steeds op Sauvignon Blanc en Chardonnay lag, kon je zien dat andere druivenrassen steeds populairder worden: Chenin Blanc, Torrontes, Viognier, Riesling, Pinot Gris. Eye-opener in ‘wit’ vond ik de paar verdelho’s (de Madeira-druif) die gepresenteerd werden, met de aanbeveling om ze te drinken bij Aziatisch eten. En ook de Semillon 2005 (Durbanville) van Nitida was een mooie verrassing: strakdroog, licht filmend, fris-fruitig, verleidelijke wijn.


Rood

Een ruim aanbod in fruit-driven mono-cépagewijnen, waarmee de Nieuwe Wereld haar naam gevestigd heeft. Daarnaast stond een goede selectie van blends op de proeftafels en wellicht is hier sprake van een trend: minder merlots en cabernets en meer Chileense blends en Zuid-Afrikaanse Cape Blends en Bordeaux blends.


Favorieten van uw proefpanel waren:

  • Fairview, Goats do Roam (Verbunt): de instapper van een mooie reeks Fairview-wijnen, maar wat een prachtig glas voor die prijs

  • Montes Alpha, Cabernet Sauvignon Reserve (Verbunt): is cabernet sauvignon dan inderdaad de best presterende blauwe druif in Chili? Toch was de Syrah van dezelfde lijn ook mooi!

  • Michel Torino, Don David Malbec Estate Reserve Cafayate Argentinië: wat koele wijngaarden ook voor rode wijnen in Argentinië vermogen: een van de betere malbecs; de Don David Syrah is lekker kruidig, ook zeer goed geslaagd


Master Classes

Naast de overzichtsproeverij kon de bezoeker ook naar Masterclasses. We rapporteren over 2 Master Classes.


Napier Zuid-Afrika (door Erik van Andel)

Michael Loubser van het voor mij onbekende Napier presenteerde een verticale proeverij van een Bordeaux-blend die luisterde naar de naam Pavillon Red. Een van de jaargangen van deze wijn had in de Zuid-Afrikaanse pers de bijnaam ‘Latour van Zuid-Afrika’ gekregen maar misschien bedoelde men Château Margaux? Napier is een klein wijngoed gelegen in de streek Wellington. De Pavillon Red is een blend van cabernet sauvignon (ca. 50 %), merlot en cabernet franc. Napier doet niet ingewikkeld over zijn filosofie: doel is om Franse wijnen te imiteren.


Het was een verrassende proeverij. Verrassend omdat Zuid-Afrikaanse wijn opvallend goed bleek te kunnen ouderen. We kregen 1996, 1997, 2000, 2001, 2002 en 2003 in het glas. Nee, het is geen Latour. Maar de 1997 was opvallend krachtig, vol fruit en tannineus en kon nog wel iets verder rijpen. Ook 2000 was een uitstekende wijn: redelijk complex, goede tannines en fruit, met nog belofte voor de komende jaren. Het relatief hoge aandeel cabernet sauvignon in de blend was een goede keus van de wijnmaker: het warme, hoog gelegen Wellington zorgt duidelijk voor rijpe tannines. Tweede verrassing was dat de kwaliteit van oogstjaren er ook in de Nieuwe Wereld duidelijk toe doet. De 2002 was beduidend vlakker dan 2000 en ook 2001. En de 2003 was overduidelijk nog niet klaar; het leek wel een vatmonster.
Daarna (wat een volgorde) volgden nog enkele jaargangen van de chardonnay van Napier. Deze chardonnay met houtopvoeding moest Bourgogne imiteren. Helaas: het is chardonnay op hout, zij het dat sommige jaren wel voldoende frisheid toonden.
De masterclass werd strak geleid door iemand van importeur Chabrol Wines, duurde niet meer dan een uur en vormde zo een prettige afwisseling met de overzichtsproeverij.
Tyrell’s Wines, Australië (door Huib Visser)

De masterclass werd geleid door Marketing Manager Grant Bellvé, een typische “Mate from Down Under”: open, informeel en boordevol humor. Tyrell’s (opgericht in 1858) is gevestigd in Pokolbin (New South Wales). Het is een van de grootste family-owned wijnbedrijven van Australië, maar veel kleiner dan de bekende Austra-giganten (vb. Hardy’s, Southcorp.). In Australië was Tyrell’s de eerste die houtrijping op kleine vaten en bijv. ‘sparkling wine’ introduceerde.


Binnen de niet-verstikkende Australische wet- en regelgeving vinifieert Tyrell’s zijn wijnen in Pokolbin op basis druiven afkomstig van wijngaarden uit diverse herkomstgebieden in Zuidoost Australië (Hunter Valley, Limestone Coast, MacLaren Vale etc.). De most wordt in gekoelde tankwagens naar Pokolbin vervoerd. De vinificatie is een combinatie van traditioneel (o.a. handmatige batonnage en open-vat gisting in cement/RVS maar met temperatuur-controle) en state-of-the-art technologie.
Tyrell’s streeft naar een harmonie tussen fruit, zuren en tannines met als voorbeeld de Nood-Rhônewijnen. De wijnen zijn dus niet zozeer overweldigende block-busters, maar eerder medium-bodied eetwijnen met veel fruit en rondeur.
Prachtig was de Vat 9 Shiraz (Hunter / Limestone Coast), gedeeltelijk van 127 jaar oude stokken! Met name de 1998 was bomvol rijp fruit (braam, bosbes) met wat peper, eucalyptus, stalluchtje en vanille. Breed, mondvullend maar niet log, complex en een eindeloze lengte. De toppers vormden de Rufus Stone Shiraz en Rufus Stone Heathcote Shiraz uit 2003.
De basiswijnen en de middenmoters van Tyrell’s worden in Nederland geïmporteerd door Le Vin en Direct (Stad Delden).
Al met al een geslaagde middag, waarmee we als Evenementencommissie van Le Tire Bouchon ons eerste resultaat(je) hebben neergezet.
Erik van Andel en Huib Visser

Commanderie Le Tire Bouchon



Den Haag e.o.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina