2 timotheüS 2: 1-8



Dovnload 36.82 Kb.
Datum26.07.2016
Grootte36.82 Kb.

2 TIMOTHEÜS 2: 1-8



IV. Op zijn Paasbest
1 Gij dan, mijn zoon, word gesterkt in de genade, die in Christus Jezus is;

2 En hetgeen gij van mij gehoord hebt onder vele getuigen, betrouw dat aan getrouwe mensen, welke bekwaam zullen zijn om ook anderen te leren.

3 Gij dan, lijd verdrukkingen, als een goed krijgsknecht van Jezus Christus.

4 Niemand, die in den krijg dient, wordt ingewikkeld in de handelingen des leeftochts, opdat hij dien moge behagen, die hem tot den krijg aangenomen heeft.

5 En indien ook iemand strijdt, die wordt niet gekroond, zo hij niet wettelijk heeft gestreden.

6 De landman, als hij arbeidt, moet alzo eerst de vruchten genieten.

7 Merk, hetgeen ik zeg; doch de Heere geve u verstand in alle dingen.

8 Houd in gedachtenis, dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt, Welke is uit den zade Davids, naar mijn Evangelie;
Verklaring
U kent zeker de uitdrukking: op zijn Paasbest. Het is een uitdrukking die herinnert aan de gewoonte om op het Paasfeest zijn beste kleren aan te trekken. Een feestkleed, pas gekocht. Met Pasen gaat het leven a.h.w. opnieuw beginnen. Het is het feest waarop de plunje van de zondaar/bedelaar mag worden verwisseld met het feestkleed van de vrijgekochte/overwinnaar.
Want nu de Heer' is opgestaan,

Nu vangt het nieuwe leven aan.


Zo gaan de kinderen van God op hun Paasbest door het leven. Maar als u 2 Tim. 2 leest, komt u kinderen van God tegen voor wie het Paasfeest is geworden en die toch nog steeds een smartenkleed dragen. Houd in gedachtenis, dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt. Dat is de stralende kern van dit gedeelte (vers 8). Vergeet Mij (Jezus Christus, de Opgestane) niet. Ga als een vrijgekochte en overwinnaar door het leven. Maar als u de verzen vóór en na vers 8 leest, komt u steeds de woorden strijden en lijden tegen. Timotheüs mag leven uit de victorie van Pasen. Maar dat houdt niet in, dat de lijdenstijd voor hem voorbij is. Ook na Pasen gaat het lijden door. Althans bij gelovigen. Althans zolang zij nog in deze bedeling zijn. In hen blijft - om met Pascal te spreken - Christus in doodslijden tot aan het eind der dagen. Op zijn Paasbest door het leven gaan en toch het smartenkleed blijven dragen. Als een soort opgewekte bedelaar. Christen zijn houdt in: strijden en lijden met de energie van de opgewekte Christus.

Het sneeuwbaleffect

2 Kor. 4 : 16; Ef. 3 : 16; 6 : 10vv; 1 Tim. 6 : 12

Het begint (in 2 Tim. 2) met een echt vaderlijke opwekking. Gij dan, mijn zoon, word gesterkt in de genade die in Christus Jezus is (vs. 1). Wees sterk, mijn jongen. 1. Energiek. Niet in de zin van: tanden op elkaar; je niet door de minste of geringste tegenslag uit het veld laten slaan. Nee, energiek in de genade van Christus Jezus. 2. Vrijgekocht zijn door Zijn bloed en aangegord zijn door Zijn Geest. Dat maakt energieke mensen. Zij kunnen tegen een stootje. Men kan hen om een boodschap sturen.
1 Kor. 11 : 2, 23; 1 Tim. 4 : 12; 2 Tim. 1 : 13; 3 : 14v

En dat is ook de bedoeling van wat Paulus hier schrijft. Zijn jonge broeder Timotheüs moet beseffen, dat 'op zijn Paasbest' betekent, dat hij ook zijn uiterste best moet doen. Genade ontvangt een mens nooit om een luilak te worden. Genade maakt sterk en weerbaar. Genade bekwaamt.

Welnu, Timotheüs moet aan de slag. Heel trouw. Hij moet overdragen. En hetgeen gij van mij gehoord hebt onder vele getuigen, betrouw dat aan getrouwe mensen, welke bekwaam zullen zijn om ook anderen te leren (vs. 2). Dat is de opdracht van Timotheüs en van allen die in het voetspoor van de apostelen een roeping hebben te vervullen in de gemeente. Overdragen. De inhoud van de apostolische prediking. Dus niet een vindingrijke 'knappe kop' zijn die de gemeente steeds bezighoudt met ongehoorde verhalen. Timotheüs moet blijven bij de `oude waarheid'. Die van gisteren en eergisteren. De gemeente van Christus mag bij de tijd zijn. Maar ten diepste is het geloof der gemeente een echt 'ouderwetse' zaak. En niemand behoeft zich daarvoor te schamen.
1 Kor. 2 : 2; 2 Kor. 5 : 11vv; Kol. 3 : 16

Want het gaat, schrijft Paulus, om hetgeen gij van mij gehoord hebt onder vele getuigen. In het bijzijn van velen heeft Timotheüs in het verleden naar Paulus' prediking geluisterd. Het was een publiek getuigenis geweest. Geen 'elitair' zaakje. Geen zaak tussen Paulus en Timotheüs alleen. 3. Als Timotheüs soms gaat denken, dat de boodschap die hij brengt zijn privézaak is, dan moet hij het nog maar eens navragen bij de getuigen die met hem indertijd voor het apostolisch Woord gevallen zijn. M.a.w.: het is een beproefd en erkend artikel dat hij aan de man mag brengen. Een zaak van zijn of niet- zijn voor ieder mensenkind. Zo is het aan de orde gesteld en zo is het Timotheüs ter ore gebracht door Paulus' prediking. 'Jezus Christus en die gekruisigd.' 'Laat u met God verzoenen.'


Rom. 15 : 14; Ef. 4: 11vv; 1 Tim. 4 : 16; 6 : 3

Welnu, die boodschap mag Timotheüs overdragen. Hij 'heeft het van horen zeggen'. En zijn gemeente moet het hem weer horen zeggen. Doorgeven moet hij. Toebetrouwen aan anderen. Het Evangelie ontvangt een mens niet om het op zak te houden. De toorts moet van hand op hand gaan. De schat (het pand) moet bij anderen in bewaring worden gegeven. 4. En dan uitkijken natuurlijk, dat het vuur inmiddels niet uitgaat. En dat de schat niet inteert. Want er is een gevaar. Net als bij een Hollandse gulden die lange tijd de ronde heeft gedaan en in vele handen en zakken is geweest. Het 'God zij met ons' op de rand is dan op den duur niet meer te lezen. Wel, zo kan het geloofsgoed gedurende een lange traditie van overlevering worden misvormd. Dan devalueert de schat. De dingen worden op den duur ietwat anders gezegd onder het mom van de oude waarheid, een beetje aangepast aan modernere inzichten. Maar op die manier worden meestal wel schrikbarende ketterijen ingevoerd. Daarom voegt de apostel eraan toe, dat Timotheüs de zaak vooral moet overdragen aan getrouwe mensen die bekwaam zullen zijn om het weer aan anderen te leren.


Dus gemeenteopbouw vanuit vaste kernen. Getrouwe mensen, mensen die zelf midden in de zaak leven en die gaven hebben om te leren. Daar moet de boodschap eerst landen. Over vorming en toerusting gesproken. Kleine kringen en kernen in de gemeente zijn een nodige zaak naast de geregelde bediening van het Woord op de kansel. Overal moeten er wachtposten worden uitgezet. Dat geeft dan - als het goed is - een zg. sneeuwbaleffect. Naarmate de sneeuwbal voortgerold wordt, naar die mate wordt hij groter.
Hoe verrijkend om in deze grote traditie te staan. In een echt apostolische traditie. 5. In oude kerkgebouwen aan één van de wanden treft men nog wel eens een bord aan waarop al de voorgangers van de gemeente vanaf de dagen der Reformatie zijn vermeld. Het is goed en nuttig voor een gemeente om te bedenken, dat er zoiets als een heilige traditie is. En dat wij verlichte mensen van de 20e eeuw het Evangelie niet pas uitgedacht hebben. 'Gedenkt uw voorgangers die u het Woord van God gesproken hebben en volgt hun geloof na, aanschouwende de uitkomst van hun wandel' (Hebr. 13 : 7).

Prioriteiten, regels, arbeidsintensiviteit

1 Kor. 9 : 7; 1 Tim. 1 : 18; 2 Tim. 1 : 8; 4 : 5; Filem. 2

Dus Timotheüs: wees sterk, wees een tradent (iemand die overdraagt). En doe dat op gepaste wijze. Op zijn Paasbest. Dat is in de eerste plaats: als een goed soldaat. Gij dan, lijd verdrukkingen, als een goed krijgsknecht van Jezus Christus. Niemand die in de krijg dient, wordt ingewikkeld in de handelingen des leeftochts, opdat hij die moge behagen, die hem tot de krijg aangenomen heeft (vs. 3, 4).

Een goed soldaat zijn. Geen strijdlustig paard. Geen vechtersbaas. Nee, een strijdvaardig man. Bewapend van top tot teen met de wapenrusting van het geloof. Wetend, dat hij tegen de machten der duisternis, der geweldhebbers dezer eeuw heeft te vechten. ’t Is oorlogstijd. En dan heeft de soldaat geen lui leventje. Hij slaapt in een tentje of hij slaapt maar amper. Hij lijdt ontberingen, moet door moerassen en over heuvels op zijn tijd. 6. Hij moet vooral met één ding bezig zijn. Dat is zijn prioriteit. Correct de bevelen uitvoeren van zijn officiers. En daarbij behoeft hij zich geen zorgen te maken over eten en drinken en kleding e.d. (handelingen van de leeftocht). 7. Er wordt gefoerageerd. Anderen doen dat voor hem. Aldus de rechte dienaar van Christus. Eén ding op het oog. Onder het vaandel van Koning Jezus bevelen uitvoeren. Hem behagen. Met een toegewijd hart. Verdrukkingen lijden. Want het moet door zeer onherbergzame oorden. Maar geen nood: Zonder kruis geen kroon, zonder strijd geen overwinning. En... achter zijn rug wordt er gezorgd. Zo kan hij er de moed inhouden. Trouwens wat hij te lijden heeft, dat lijdt hij niet alleen. Een soldaat van Koning Jezus lijdt altijd samen met anderen en bovenal samen met zijn Koning.


2 Kor. 5 : 9; 1 Joh. 3 : 22

Dus zijn wij geen goed krijgsknecht van Jezus Christus, als wij ons elke dag druk lopen te maken over verbetering van onze maatschappelijke en financiële positie. En ook niet, als wij onze kerkelijke functie uitoefenen om er winst uit te slaan en op de zak te preken. Kierkegaard heeft eens gezegd, dat christenen heden ten dage vaak in maatschappelijk opzicht goed gesitueerd zijn, maar geestelijk straatarm. Zodat zij precies het omgekeerde moeten zeggen van wat Petrus eens tegen een kreupelgeborene zei (Hand. 3: 6): `Zilver en goud hebben wij wel, maar wat wij niet hebben, (geloof in de Heere Jezus Christus) kunnen we u ook niet geven'.

Het zijn arme voorgangers der gemeente, die veel verstand hebben van effecten en diners, maar die er niet van wakker liggen, dat er zovele schapen zijn zonder herder. Zij zijn meer business - lieden dan soldaten. 'Hoc age' - doe dit, dit ene: behaag uw Koning; gaat uit in de heggen en steggen en dwingt de mensen in te komen. Dat is uw prioriteit. En voor de rest wordt gezorgd. Door hoge handen. En door de gemeente. Zo hoort het.
1 Kor. 9 : 24v; Gal. 2 : 2; Fil. 1 : 27; 4 : 3; 1 Tim. 6 : 12; 2 Tim 2 : 9-12; Hebr. 10 : 32

En dan het tweede. En indien ook iemand strijdt, die wordt niet gekroond, zo hij niet wettelijk heeft gestreden (vs. 5). Hier is sprake van een atleet. 8. Ook een strijder. Maar dan één in een loopbaan of worstelperk. Het gaat om de kroon. Daarnaar mag hij uitzien. Daar kan hij zelfs zeker van zijn. Maar hij moet tevens ook uitkijken, dat hij de regels van het spel niet overtreedt. Anders wordt hij buiten spel gezet.

Een medewerker in de gemeente is als zo'n atleet. Voeten die gespierd zijn door dagenlange training. Een uithoudingsvermogen van belang. Maar hij moet vooral een aantal regels goed in acht nemen. Niet te hard van stapel lopen. Want dan is de energie al te snel verbruikt en dan is hij na de kortste tijd een amechtig man geworden. Onderweg niet met de ellebogen werken. Dat is unfair. Geef anderen ook een kans en acht hen uitnemender dan uzelf.

Wees niet eerzuchtig. Laat u niet ontmoedigen, als een ander u soms de baas wordt of een koploper is geworden. Moedeloosheid remt enorm af. Ziedaar enkele regels. U moet wettelijk, d.i. volgens de regels lopen. Een hardloper mag u zijn. Maar overal op en inzitten, omdat u denkt, dat u onmisbaar bent, dat mag u niet. Een koploper mag u zijn, als God u de opdracht gaf om een bepaalde kar te trekken. Maar een `Streber' die over iedereen de baas speelt en nooit eens wat uit handen wil geven, een terrier die tegen iedereen opspringt en iedereen afblaft, moet u niet wezen. U mag een Spartaan zijn die zich buiten adem loopt, die de deur van uw gemeenteleden platloopt. Loop u maar warm in uw gemeente. Maar word geen spitsroedeloper. Want dan gaat het u denkelijk meer om de wisselbeker van aardse glorie dan om de onverwelkelijke kroon van Gods heerlijkheid. Aan carrièremakers heeft de wereld geen gebrek. Strijd regulier. 9. Houd maat. Houd u - zoveel mogelijk - aan de regels van de orde van de kerk. En dat houdt ook in, dat u niet op een kansel moet gaan staan, als u niet bevoegd bent en dat u niet moet nalaten om met uw buurman over de dienst van God te praten, ook al hebt u daarvoor niet van enig mens een opdracht gekregen. Strijd wettig. Niet wettisch. Dat doet de vechtersbaas die heel zijn gemeente een eind achter zich en onder zich laat, omdat hij zulk een hoogheilig man is. Strijd wettig. Houd er rekening mee, dat u van een ander nog wel eens meer zou kunnen leren dan een ander van u.


1 Kor. 9 : 7,10,14; 2 Thess. 3 : 7-9; 1 Tim. 5 : 18

Zomaar een enkele gulden regel. Indien iemand ook strijdt... Wie een loopbaan heeft in een gemeente naar deze regels, die krijgt een kroon. Vast en zeker.

En dan het derde beeld dat gebruikt wordt. Dat van de landbouwer. In het beeld van de soldaat gaat het vooral om het stellen van de prioriteit. In het beeld van de atleet om het in acht nemen van de regels. En in het beeld van de landbouwer gaat het om een noeste en onbekommerde manier van werken. De landman, als hij arbeidt, moet alzo eerst de vruchten genieten (vs. 6). Al zwoegend en ploeterend gaat de boer zijn gang. Landarbeid is zwaar en moeitevol. 10. Maar net zomin als de soldaat behoeft te vrezen, dat hij honger zal lijden (hij moet één ding najagen) en net zomin als de atleet onzeker behoeft te zijn omtrent de kroon (hij moet slechts volgens de regels bezig zijn), net zomin behoeft de boer elke seconde van de dag te denken: hoe kom ik aan eten? Hij moet gewoon alle zware arbeid verrichten waar zijn akker om vraagt. En dan is het in elk geval zo (dat moet), dat hij er het eerst voor in aanmerking komt om de vrucht des lands tot zich te nemen. 11. Dus zij die arbeiden in de gemeente krijgen heus wat te genieten. Zit er niet over in. Er wordt gezorgd. Door hoge handen. En door de akker van de gemeente zelf. Doe maar gewoon uw plicht. Werk hard, onbekommerd en onverdroten.
Fil. 4 : 15vv

Had Paulus het zo ook niet gedaan? En - al had hij het niet nodig, want hij voorzag steeds in zijn eigen levensonderhoud door het maken van tenten -, toch was daar ook altijd een rijke opbrengst geweest vanwege de akker van de gemeente. Zo was er b.v. in de gevangenis eens een jongeman bij hem gekomen die hem goede gaven bracht. En Paulus zag die als vrucht op zijn arbeid. Zo ook Timotheüs. God zal voor hem zorgen. De gemeente zal het doen. Hij moet slechts arbeiden. De zaak aanpakken, zoals een boer zijn akker aanpakt. Dag in dag uit. Een luilak kan de naam van boer niet dragen. Wie niet moe wil worden, moet zeker geen akkerman zijn.


Spr. 20 : 4; 24 : 30vv

Er zijn mensen die in de gemeente willen dienen, maar hun handen niet vuil willen maken. Ze bemoeien zich niet met mensen die tot het mindere soort behoren. En voor de rest lopen ze er de kantjes af. Ze beperken zich tot het meest nodige. Tot dat waar de gemeente over zou klagen, als ze het nalieten. En inmiddels parasiteren ze op de 'pastoralia'. Maar ten diepste zijn ze liever lui dan moe. En wat zegt de gemeente: 'Die loopt niet zo hard.' Of: 'Die man is óf op zijn bed óf buiten zijn gemeente.' En zo is de waardering van de kant van de gemeente ras verdwenen. Gevolg is, dat de akker van de gemeente braak komt te liggen. En: van de vruchten genieten als eerste is er dan zeker niet meer bij. In één zin: het werk in Christus' gemeente is zeer intensieve arbeid. Maar er zijn bepaald mindere zaken waar een mens moe van kan worden.


k Zal Hem nooit vergeten
Spr. 2 : 5v; 1 Kor. 2 : 12vv; Ef. 1 : 17v; 1 Joh. 2 : 20, 27

De apostel heeft dus met dit alles weer duidelijk orde op zaken gesteld. Ook voor ons is dat op zijn tijd hard nodig. Wat zouden wij moeten beginnen, als wij al die kostelijke opwekkingen en vermaningen niet in onze Bijbel hadden staan? Het zijn de gulden regels die gelden voor allen die in de gemeente van de Heere Jezus dienst doen. Christenen en voorgangers zijn strijders en werkers. Zij gaan niet zomaar in het wilde weg hun gang. Merk hetgeen ik zeg; doch de Heere geve u verstand in alle dingen (vs. 7). In deze woorden klinkt apostolische autoriteit door. Wat hier gezegd wordt en geschreven is, is door niemand naast zich neer te leggen. Integendeel, het moet bedacht worden. Midden in de strijd, tijdens de loopbaan en al arbeidende op de akker van de gemeente.


Maar de apostel voegt hieraan onmiddellijk toe: Want de Heere zal u in alle dingen inzicht geven. Zo staat het er letterlijk. En inzicht betekent dan: combinatiegave, het vermogen om de dingen goed met elkaar in verband te brengen en in alle problemen door te dringen tot de kern van de zaak. Dus: de dingen in hun samenhang zien en weten, waarom en hoe men ze doet. 12. Nu, die gave van de Heere is niet los van de roeping die wij allemaal hebben om op te merken wat ons van God uit gezegd wordt. Al overdenkende, mediterende, bezig zijnde met het apostolische Schriftwoord, zal de Heere ons het rechte zicht op (in) de dingen geven. Als wij biddend de Schriften onderzoeken, zal het ons aan wijsheid niet ontbreken. In de moeilijkste situaties zal de Geest van God ons de woorden van de Bijbel te binnen brengen. En dan zullen we het ook weten: Dit is de weg die ik heb te gaan. 13.
Rom. 1: 3; 2 : 16; 16 : 25; 1 Kor. 15 : 1v, 20; 1 Petr. 1 : 24v

Nog één ding tot slot. We begonnen met te zeggen, dat christenen op hun Paasbest door het leven mogen gaan en dat zij tegelijk moedig te strijden hebben. De lijdenstijd strekt zich uit tot aan het eind der dagen. Maar zij strijden en lijden met de energie van de opgewekte Christus. Als opgewekte bedelaars. En dat nu brengt de apostel onder woorden, als hij aan Timotheüs schrijft: Houd in gedachtenis, dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt, welke is uit het zaad van David, naar mijn Evangelie (vs. 8). Hier wordt groot licht gegeven. Liever nog: de mistlampen branden. Niemand die in de wijngaard des Heeren werkt, behoeft te zeggen: 'Ik kan geen hand voor de ogen meer zien.' Houd in gedachtenis. Het heilsfeit van Pasen. Nee, gedenk Jezus Christus, de Opgewekte uit de doden. De lang beloofde Davidszoon. De Messias. Verlosser-Koning.


Zo is Hij u gepredikt. Naar mijn Evangelie, schrijft Paulus. 'Voorts, broeders, ik maak u bekend het Evangelie dat ik u verkondigd heb, hetwelk gij ook aangenomen hebt, in hetwelk gij ook staat; door hetwelk gij ook zalig wordt, indien gij het behoudt op zodanige wijze, als ik het u verkondigd heb.' Christus is opgestaan naar de Schriften.

Het mag wel zingen in ons hart. In het hart van Timotheüs en in het hart van allen die midden in de gemeente staan en arbeiden:


Want nu de Heer' is opgestaan,

Nu vangt het nieuwe leven aan.


Een opgewekte Christus. Door 's Vaders hand verhoogd. Hij beheerst zelfs het dodenrijk. Zou Hij dan in al onze zaken geen Heere en Meester mogen zijn? Met een opgewekte Christus erbij is er altijd wat te hopen, ook al maakt de strijd ons wel eens moe en moedeloos. Hij mobiliseert in ons altijd weer de hoop. Onze arbeid zal niet ijdel zijn in de Heere.
Nog een keer: christenstrijders zijn opgewekte bedelaars. Zij strijden voor een gewonnen zaak. En:

Hij zal hen nimmer om doen komen

In dure tijd en hongersnood.

In de grootste smarten

Blijven onze harten

In de Heer' gerust.

'k Zal Hem nooit vergeten,

Hem mijn Helper heten,



Al mijn hoop en lust. (Ps. 33 : 10 ber.)

Gespreksvragen



1. Gesterkt worden/krachtig worden in de genade van Christus Jezus. Zou u woorden kunnen vinden om te omschrijven wat dat inhoudt?
2. Zou het ook zinvol kunnen zijn, als gemeenteleden die persoonlijk de Heere Jezus hebben leren kennen, zich tot taak stellen om iemand die God op hun weg brengt, persoonlijk bijbelonderricht te geven?
3. Zou u dingen kunnen noemen uit de traditie (de overlevering van de leer) die geleidelijk aan uit de tijd zijn geraakt en die toch bepaald niet versleten zijn?
4. Wat is precies het verschil tussen `strijdvaardig' en `strijdlustig'?
5. Kunt u voorbeelden noemen van 'simonie' (het bezetten van betaalde kerkelijke ambten/ functies zonder dat daar arbeid tegenover staat)?
6. Hoe oordeelt u over `tentmaker'-functies in de kerk? Iemand zorgt voor zijn eigen onderhoud door een werkkring in de maatschappij, terwijl hij in de hem resterende tijd voor de gemeente bezig is, zonder daarvoor geld in ontvangst te nemen. Denk aan Paulus.
7. Hoe kunnen wij weten bij het inslaan van een bepaalde weg, dat dat Gods weg is? (Lees vers 7.)


NOTEN



1. 'Mijn kind'. Timotheüs is door Paulus in het Evangelie geteeld (vgl. 1 Kor. 4 : 15).
2. In het grondwoord ('endunamoö') ligt het woord 'dynamis' - kracht, energie opgesloten.
3. 'Onder vele getuigen'. Daarbij behoeft niet gedacht te worden aan gelovigen die getuigen zijn geweest van Timotheüs' doop of ordening. Paulus bedoelt te zeggen, dat Timotheüs samen met ('dia' = te midden van) anderen die getuigen waren (= die de apostolische prediking hoorden en er hun getuigenis van kunnen geven) Paulus' prediking heeft vernomen. Timotheüs brengt geen geheimleer, in de privé-sfeer ontvangen. Zijn prediking mag er één zijn van een `gemeen accoord'. John R. W. Stott (a.w., blz. 48) verwijst hier naar Tertullianus van Carthago die in het jaar 200 nC. zich beroept op dit tekstgedeelte, als de gnostici beweren, dat zij geheime overleveringen van de apostelen hebben ontvangen.
4. H. Bürki in Wupperthaler Studienbibel (a.w., S. 50) wijst op de Navigatoren, `een moderne wereldwijde evangelisatiebeweging die 2 Tim. 2 : 2 als motor voor hun werken hebben genomen. Bij hen kan men ontdekken, wat voor vruchten er groeien uit het ernstig nemen van deze aanwijzing. Ieder leidt een ander persoonlijk in in het Woord en leven uit God. Maar een gebrek is, dat hen vaak de verbinding met de empirische gemeente ontbreekt'.
5. Over 'toebetrouwen' (het werkwoord waarvan het woord 'pand' is afgeleid) zie op 2 Tim. 1 : 13,14 (noot 14).
6. 'Sungkakopatheo', d.i. samen met (Christus, andere christenen) het kwade verdragen.
7. 'Handelingen van de leeftocht'. Dat is de letterlijke vertaling. Bedoeld is: het zich bezighouden met de dingen van het dagelijks levensonderhoud (de broodvraag). O.i. is hier niet, zoals W. Hendriksen (a.w., p. 247v, note 128) zegt, sprake van een tegenstelling tussen het militaire leven en het burgerlijk leven ('civilian life'). John R.W. Stott (a.w., blz. 51) wijst op wat de bisschop in de Anglicaanse Kerk bij de inwijding van een geestelijke zegt: 'Bedenk, hoe ijverig ge de Schriften behoort te lezen en leren... en hoe ge om deze zelfde reden zoveel als in uw vermogen ligt iedere wereldse zorg en elk werelds streven behoort te vermijden en van u af te zetten... Geef uzelf geheel aan dit ambt... leg u volkomen toe op dit ene en richt daar al uw zorgen en streven op.'
8. De grondtekst heeft hier het werkwoord `athleo' Vgl. o.a. Fil. 1 : 27; 4 : 3; Hebr. 10 : 32. In het apocriefe geschrift 'De Handelingen van Thomas' wordt Christus `onze ware en onoverwinnelijke athleet' genoemd. Zie Stauffer in Theol. Wórterbuch z. NT, Bnd 1, S. 167, s.v. 'athleo'.
9. 'Nominoos', d.i. wetmatig, volgens de regels
10. Het Griekse werkwoord 'kopiao' ziet op moeitenvolle arbeid. Vgl. Rom. 16 6,12; 1 Kor. 15 : 10; 2 Kor. 6 : 5 o.a.
11. Het woordje `moet' geeft het noodzakelijke aan: zo gaat het toch immers altijd?
12. Voor het woord 'verstand' ('sunesis') is te verwijzen naar Luk. 2 : 47, waar we lezen van Jezus' verstand en antwoorden te midden van de leraren Israëls in de tempel. Dit 'inzicht' van Jezus in de dingen van de Vader is zeker ook niet gegroeid zonder dat daar verdieping in de kennis van de Schriften mee gepaard ging (vgl. ook Luk. 2 : 52).
13. Letterlijk staat er in vs. 7: 'want geven zal aan u de Heere...'. Opmerkelijk is het woordje 'want'. Te vergelijken is wat de apostel in Fil. 2 : 12, 13 schrijft: 'Werkt uwszelfs zaligheid..., want het is God die in u werkt...'



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina