4. Verloren gaan in de leugen vaststaan in de waarheid 2 Thess. 2: 8-17



Dovnload 59.98 Kb.
Datum21.08.2016
Grootte59.98 Kb.




4. Verloren gaan in de leugen – vaststaan in de waarheid

2 Thess.2:8-17


Onlangs hoorde ik van een tentoonstelling over de Divina Comedia van Dante. Opmerkelijk is, dat in die tentoonstelling ons de hemel wordt voorgesteld als een ledige ruimte met alleen een bankje om te rusten. ‘Wat stelt dat voor?’, vroeg een bezoeker aan de man die uitleg moest geven aan wat er op die tentoonstelling te zien was. Zijn antwoord was: ‘De hemel is voor mij de plaats waar niets meer hoeft en alles kan’.
Mij dunkt, dit is zo ongeveer het idee dat zich de mens van de 21e eeuw heeft gevormd van wat het ware leven is. Een bankje waarop men heerlijk kan genieten. Er moet niets meer. En alles mag.

1 Petr.2:16


In 2 Thessalonicensen 2 wordt het omgekeerde gezegd. Zo’n leven is een leven in een betoverde wereld, enkel zinsbedrog. Het is een leven in de leugen. Daartegenover echter: het leven van hen die het enig houvast kennen mogen, in leven en sterven; een leven waarin ware vrijheid en blijheid gevonden wordt, geen ‘vrijheid als een deksel der boosheid’, maar in vrijwillige gebondenheid aan Gods heilige wil. Zinvol en doelgericht.

Ez.21:24v


In onze perikoop is er een geweldige spanning, een fel contrast tussen dat leugenachtige zogenaamd absoluut vrije bestaan van de mens van de eindtijd en het leven uit de waarheid van het Evangelie van Jezus Christus. Een verschil als tussen hel en hemel. Wie voor het eerste kiest, moet weldra alle hoop laten varen. Wie Jezus Christus kent, mag altijd weten: ‘Er is hoop.’
Het gaat in deze verzen over de wetsloze (vs.8) die we eerder identificeerden met de antichrist. De mens der zonde, de zoon des verderfs (vs.3). In de verzen 3 en volgende is zijn ‘doopceel gelicht’ en zijn verderfelijke Godonterende wezen beschre-ven. In de verzen 8 en volgende horen wij, hoe hij in de crisis van de eindtijd zal optreden.
In het voorgaande heeft Paulus de lezers van zijn brief erop gewezen, dat er een ophouder is, die de uiteindelijke openbaring van die wetsloze mens tot nu toe heeft tegenge-houden. Er komt echter een tijd dat die ophouder wegvalt. Dan zal de chaos compleet worden.

Signalen van de eindtijd

Het gaat hier over een periode die onmiddellijk voorafgaat aan de dag van Christus’ wederkomst. Een tijd om van te gruwen en om ons hart over vast te houden. Juist omdat het een tijd is, waarin de wetsloosheid ten top is gestegen. Een en al bedrog en misleiding. Die zullen het in de wereld voor het zeggen krijgen. En dat zal zich ook – voorzover wij kunnen oordelen - concentreren in een historische verschijning van wereldformaat, in een dictatoriaal regiem.



1 Tim.6:14; Openb.19:15, 20


Als de apostel daarover gaat schrijven, laat hij ons echter eerst weten, dat die antichrist niet eindeloos aan de gang kan blijven. Hij is gedoemd om te gronde te gaan. Laten alle kinderen van God dat nooit vergeten. En alsdan zal de ongerechtige geopenbaard worden, die de Heere verdelgen zal door de Geest Zijns monds en te niet maken door de verschijning Zijner toekomst (vs.8). Weet één ding. Deze rebel, de zendeling van satan, de grootste opponent van God moet het weldra afleggen tegen de Heere Jezus Christus. Als Hij verschijnt, is het met de antichrist gedaan. Hij wordt verdelgd. Het wordt een groot fiasco met hem. Nee, hij gaat niet vanzelf te gronde.De Heere vernietigt hem door de Geest van Zijn mond. 1.

Job 4:9; Ps.33:6; Jes.11:4


Dat is een kleine moeite voor Hem. De roede van Zijn mond, de adem van Zijn lippen is voldoende om hem weg te doen. Hij wordt door Christus neergeveld, weggeblazen, zoals een huis met alle inwoners door een orkaan kan worden weggeblazen. Dan is hij buiten werking gesteld. Zijn kracht is vergaan. Hij moet voorgoed zwijgen. Uitgerangeerd is hij. 2.

1 Thess.2:19


Weldra dus moet de antichrist zijn grote mond houden. Gelukkig, dat Gods kinderen dat bij voorbaat mogen geloven. De Heere Jezus Christus roept de mens der wetsloosheid een onherroepelijk halt toe.
Al trekken op van allen kant

De helse legerscharen,

Wij vrezen niet! De Heer’ houdt stand:

Hij zal Zijn volk bewaren.

Hoe ook de vijand woedt,

Wij staan hem voet voor voet,

Wij tarten zijn geweld:

Zijn vonnis is geveld,

Een woord – en hij moet wijken.

(M.Luther, 1483-1546) 3.


Vergeten we intussen ook niet, dat het een vreselijke tijd is, die tijd waarin de ophouder zal zijn weggedaan (vs.7). Dan (vs.8), als de ongerechtige geopenbaard wordt, breekt als het ware de hel los.
Het is voor de derde keer, dat Paulus over die openbaring van de mens der wetsloosheid. 4. schrijft in dit hoofdstuk. In de verzen 9vv over zijn werkwijze. [Hem, zeg ik,] wiens toekomst is naar de werking des satans, in alle kracht en tekenen en wonderen der leugen (vs.9).
De ‘paroesie’ van de antichrist is als het bezoek, de visitatie van een veldheer in zijn rijk, de wereld. Met veel tam-tam en glorieus. Maar vergis u niet. Zijn presentatie is satanisch. Het is een ‘antiparoesie’, uitgerekend het tegenovergestelde van Jezus’ ‘paroesie’. Het is pure na-aperij van Christus. De antichrist werkt uit hoofde van de grote tegenstander en tegenspeler van God, helemaal volgens duivelse beginselen. 5. De uitwerking van wat van de beginne satans opzet is geweest : de vernietiging van de kosmos als woongebied van de mensheid en van die mensheid zelf door de verleider te spelen.

Gen.3:1, 3, 5


Dat is het immers wat de satan typeert. Hij wil verleiden. Zo deed hij dat in het paradijs, toen hij Eva en Adam verlokte om de waarheid van Gods Woord in twijfel te trekken: ‘Is het ook, dat God gezegd heeft’. Hij strooide hen zand in de ogen: ‘Gij zult de dood niet sterven….; gij zult als God wezen, kennende het goed en het kwaad’. Hij verleidde de mens tot de hoogmoed van het als God willen zijn.
Zo heeft de satan altijd gewerkt, de hele mensheidsgeschiedenis door. Methodische twijfel zaaien, twijfel aan het Woord van God. Met als gevolg, dat daardoor theologische inzichten ontstonden, die in flagrante strijd zijn met de duidelijke leer van de Heilige Schrift. Waarom zouden die binnen een plurale theologie en kerk geen recht van bestaan hebben? En zo komt dan van het één het ander. Zo komt het ook tot ethische vrijheden en losbandigheden waarin met de waarden en normen van Gods wet geen rekening meer wordt gehouden. Ieder doe wat goed is in zijn ogen. Als de mens maar zichzelf kan zijn, als hij er maar mee op de troon kan blijven.
Is dat niet de hoogmoedswaan van de mens van de eindtijd? Zijn atheïstische utopie en materialistische ideologie belooft hem, dat het verloren paradijs op de aarde binnenkort weer terug is.
Matth.11:20; 13:58; Luk.19:37; Kol.2:8; Hebr.2:4.

De antichrist, de mens der wetsloosheid, werkt naar dit beginsel van de satan, uiterst bedrieglijk en gemeen. De apostel schrijft, dat hij dat doet in alle kracht en tekenen en wonderen der leugen.Hij is uitgerekend de tegenhanger van Christus. Hij imiteert Zijn optreden, dat immers ook een optreden was vol kracht, een inbraak in het bestaan van de mensheid vanuit een bovenaardse werkelijkheid. Het was zichtbaar in krachten, tekenen en wonderen die Hij deed.



Matth.24:24; Mark.13:22; Openb.13:13v; 16:14


Het is dat optreden dat de antichrist ‘na-aapt’. Christus sprak erover, toen Hij zei: ‘Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan en zullen grote tekenen en wonderheden doen, alzo dat zij (indien het mogelijk ware) ook de uitverkorenen zouden verleiden’.
Het optreden van de mens der wetsloosheid in de eindtijd is een optreden in kracht. Verbazingwekkend en opzienbarend is het wat hij presteert. Iedereen staat er paf van. Niemand denke, dat God alleen opzienbarende prestaties leveren kan. Hij kan het ook. Net zo goed als de heidense tovenaars aan het hof van Farao dezelfde wonderen konden verrichten als Mozes.
De mens der wetsloosheid staat een geweldige macht ter beschikking. Zijn de contouren van zijn optreden niet reeds onder ons te bespeuren, nu het zogenaamde derde millennium is aangebroken?

Hij hanteert met gemak de kunstgrepen van technologische kennis en vaardigheden. Hij is een baas in kernenergie en heelal – verkenning. Er zijn duidelijke aanwijzingen (tekenen), dat hij met communicatieve tech-nieken de hele aardbol kan omspannen. Er lijken geen grenzen te zijn aan zijn kunde om tot aan de einden der aarde informatie op te doen. Hij ‘surft’ naar lieve lust op de elektronische snelweg en zoekt daar vooral de kale naaktheid op; de wonderen zijn echt de wereld niet uit.


Intussen wendt de wetsloze mens dit alles aan om het hele leven tot op de bodem te perverteren. Hij manipuleert met genen. Zijn God heet Venus: seksualiteit in variëteiten, tot en met pedofilie. De medemens is er om er wat van te halen, al moet men daarbij over lijken gaan. In één woord: postmoderniteit waarin een loflied gezongen wordt op alles wat de lust bevredigen kan. Kan het dwazer, God-onterender, mens-onwaardiger?
Een betoverde wereld, een drogwereld, de neerwaartse spiraal van de grote leugen. Wie niet meedoet, is van gisteren en telt gewoon niet meer mee.De moderne media met hun betoverende reclame houden het alles ons gebiedend voor. Dit is het ware leven waarvan het voorgeslacht niet heeft kunnen of willen dromen. 6.

Op weg naar het eeuwige verderf

Zo worden wij bedrogen, ingekapseld in het kwaad. We willen ook graag bedrogen zijn. Paulus schrijft: En in alle verleiding der onrechtvaardigheid in hen die verloren gaan; daarvoor dat zij de liefde der waarheid niet aangenomen hebben, om zalig te worden (vs.10).


In vers 9 wordt het imponerende karakter van het leugenachtig optreden van de wetsloze beschreven. In vers 10 laat de apostel ons weten, wat het effect van dat optreden is. Velen worden erdoor verleid tot een leven in onrechtvaardigheid.

Helaas, juist die ongerechtigheid is het lokaas, waarmee de antichrist de mensen naar het verderf sleept. 7. Misleiding van ongerechtigheid heet het in vers 10. De mensheid wordt op sleeptouw genomen door alles wat precies het tegenovergestelde is van de waarheid, van dat waar een mens houvast aan kan hebben in leven en sterven.



1 Tim.2:4


Hoe vreselijk om zich zo om de tuin te laten leiden door de ‘aantrekkelijkheid’ van alles wat haaks staat op de waarden en normen van recht en wet. Hoe blindelings volgen velen het spoor dat tot het verderf leidt en waardoor zij nimmer tot een zinvolle bestemming van hun leven komen. Ze geloven de leugen. Geboden en verboden zijn in het leven van de van God afgevallen mens niet langer meer richtlijnen, maar obstakels die hem in zijn vrijheid belemmeren. Zich er niets van aantrekken, lijkt het mooiste wat er is. Het is een trekpleister.
Het gaat hier als bij een visser die bij voorkeur zijn hengel uitwerpt in een vijver waarin een bordje staat: Verboden te vissen. Daar moet – naar zijn idee – immers wel vis zitten. Het verbod nodigt hem uit om te doen wat hij niet mag doen.

1 Kor.1:18


Laat ons echter één ding niet vergeten. Dit leven in de ongerechtigheid is het leven van hen die bezig zijn verloren te gaan. 8. Het is het leven van mensen die graag bedrogen willen zijn en die niets liever doen dan als een geblinddoekt paard de afgrond tegemoet te snellen. Daar loopt het tenslotte op uit.Want zij hebben de waarheid, de heerlijke werkelijkheid van een leven naar de orde van onze Schepper aan de kant gezet en de enige dienenswaardige God de gehoorzaamheid opgezegd. Zij hebben het Evangelie dat hen werd verkondigd botweg afgewezen. Ze hebben de liefde der waarheid niet welkom geheten, met het doel om zalig te worden. Ze hebben de heerlijke, beminnenswaardige Zaligmaker Jezus en Zijn onsterfelijk Evangelie de rug toegekeerd. 9.
Hadden zij dat nu maar niet gedaan. Hoe vaak zijn zij gewaarschuwd.
Wie kiest, o verdwaasden

Voor ‘t leven de dood?


Waren zij maar met al het verlangen van hun hart erop uit geweest om een echt houvast te zoeken in het leven, iets waar zij in leven en sterven niet mee zouden omvallen: Jezus en Zijn verzoenend sterven, het enig rustpunt van het hart; het redmiddel bij uitnemendheid. Ze hebben het gratis kunnen ontvangen. Ze behoefden er niets voor op tafel te leggen. Maar ze wilden niet gered worden. Ga onze deur maar voorbij. Alleen al het luisteren naar de boodschap des heils leek hun de moeite niet waard. Ze gingen tot het einde toe door op hun dwaalweg.
Hoe lang houdt iemand dat vol? Totdat hij erbij neervalt. Helaas, dat is de uitzicht-loze toestand waarin velen in de eindtijd verkeren. Er lijkt geen redden meer aan. Al gaan zij die de liefde voor de waarheid wel mogen kennen, intussen met hun evangelisa-tiecampagnes wel door. Want het is te vreselijk om mensen zomaar verloren te laten gaan.

Ex.7:14; 9:12; Rom.1:18, 28, 32; 2 Tim.4:4


Intussen kan er ook een tijd komen, dat God mensen de vrije hand geeft om op de zelfgekozen dwaalweg door te gaan, zodat niemand of niets hen meer kan tegenhouden. We lezen: En daarom zal God hun zenden een kracht der dwaling, dat zij de leugen zouden geloven (vs.11). Van de koning van Egypte, Farao horen we, dat hij zijn hart verhardde en ook, dat God zijn hart verhardde. Hij deed het eerst – steeds weer en steeds meer - en toen deed God het.

Hebr.5:2


Er wordt, ook in onze dagen, nogal eens gevraagd, of God aan het goddeloze bedrijf van de mensenkinderen niet een halt kan toeroepen. Maar is het niet beter vast te stellen, dat God tot nu toe nog steeds geduld heeft gehad? Er is nog een Hogepriester in de hemel Die medelijden heeft met de onwetenden en dwalenden. Maar er komt ook een tijd waarin de oordelen van God zullen gaan over hen die zich aan de goddeloosheid hebben uitgeleverd en van geen terugkeer willen weten. 10.

2 Petr.2:22


Daarom zendt God in hen een kracht der dwaling, schrijft de apostel in vers 11. 11. Het komt hard over, als we hier horen, dat God dat doet. Bedenken we echter wel, dat de mens van de eindtijd lang genoeg onder Gods geduld heeft geleefd en dat er dan ook een moment zal aanbreken, dat God de weg terug afsluit. Dan verbergt Hij Zijn Aangezicht. Om met J.Calvijn (a.w. p.68) te spreken: ‘Christus versteekt Zich, wanneer wij Hem de rug keren, als Hij Zichzelf aan ons aanbiedt’. De liefelijke en tegelijk onweerstaanbare werking van Zijn Geest onthoudt Hij ons dan. En zo wordt onze dwaling compleet en definitief. God zendt, schrijft Paulus, in hen voortdurend (o.t.t.) een kracht der dwaling, energie om af te dwalen, te verdwalen. 12. Wij zijn dan als de gewassen zeug die is teruggekeerd tot de wenteling in het slijk. Geheel het tegenovergestelde van een schaap dat het in de modder niet kan uithouden.
Van een intellectuele vergissing kan iemand genezen worden door redelijke argumenten. Maar hier is geen sprake van een tekort aan verstandelijk inzicht. Van het bewandelen van het slechte pad kan iemand afgebracht worden door een appèl op zijn geweten. Maar hier gaat het om een zo energieke dwaling, dat men daarvan met geen geweld meer af te brengen is. Het ‘beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald’ komt niet meer over de lippen. Misschien worden er nog wel excuses aangeboden. Maar tot berouw van het hart komt het niet.
In één woord: een ‘fatal error’ als bij een computer die helemaal is vastgelopen; ze kan niet eens opnieuw gestart worden. Dat komt ervan. En God zegt: ‘Je hebt het alleen aan jezelf te wijten; als je niet anders wilt, geloof dan de leugen maar. 13.
Wat is dat anders dan een voorspel van het grote gericht van God op de laatste dag van de wereldgeschiedenis? Het loopt slecht af met allen die niet in de waarheid leerden geloven, maar plezier beleefden aan de ongerechtigheid. Paulus schrijft: Opdat zij allen veroordeeld worden, die de waarheid niet geloofd hebben, maar een welbehagen hebben gehad in de ongerechtigheid (vs.12). 14.

Rom.2:1, 8; 1 Kor.4:5


Er is geen enkele reden om te geloven in een algemene verzoening. Niemand zegge: ‘Uitein-delijk valt alles wel mee’. Wij moeten niet barmhartiger zijn dan God. Zijn toorn wordt opgewekt door hen die het rustpunt van hun hart niet wensten te vinden in het betrouwbare Evangelie van Gods genade, maar daarentegen een bewuste keuze maakten voor en het grootste plezier vonden in de ongerechtigheid (zie vs.10). God laat hen niet eindeloos hun gang gaan. Zijn weg met hen leidt tenslotte tot hun eeuwige veroordeling. 15.
Als wij 2 Thessalonicensen 2 tot en met vers 12 goed tot ons laten doordringen, slaat ons de schrik om het hart. De tegenstanders en vervolgers van de jonge christenen in Thessalonika waren verreweg in de meerder-heid. Wel, zij zullen geen hoge pet op hebben gehad van Paulus en van zijn banvloeken. Wellicht hebben zij tegen dat kleine groepje volgelingen van Jezus gezegd, toen zij van hen hoorden, hoe vreselijk het oordeel van God over hun leven was: ‘Denken jullie soms, dat je de waarheid alleen in pacht hebt? Wij – Joden - hebben onze deugdzame godsdienst, of wij - aanbidders van de keizer te Rome - hebben een redelijke religie. Wat wilt u nog meer?’
Wat de massa doet, zeker als het omrand is met religieuze gevoelens, lijkt verkieslijk. Maar wat iedereen doet, is in de ogen van hen die achter Jezus Christus aan zijn gekomen, van meet af verdacht.
Er is echter nog een reden waarom de apostel de christenheid van Thessalonika en ook ons de ogen geopend wil hebben voor het verschrikkelijke oordeel dat de tegenstan-ders van God en van Zijn Christus wacht. Paulus zal hierdoor vooral de kleine kudde van de gemeente hebben willen aansporen om te midden van alle miskenning en druk op de ingeslagen weg voort te gaan.
Het geheim/ de weerbaarheid van de gemeente
Daarom nu de keerzijde van alles wat in de verzen 8 en volgende van 2 Thessalonicensen door Paulus is geschreven, in de verzen 13vv. 16. God heeft tot de dag van het oordeel in de wereld ook een gemeente die te midden van alle verzoekingen mag standhou-den. De apostel richt zich nu verder tot die gemeente. Als hij aan de volgelingen van de Heere Christus in Thessalonika denkt, wordt hij gedrongen om te danken. Maar wij zijn schuldig altijd God te danken over u, broeders, die door de Heere bemind zijt, dat u God van den beginne verkoren heeft tot zaligheid, in heiligmaking des Geestes en geloof der waarheid (vs.13)

1 Thess.5:9; 2 Thess.1:3


Het zou een grote nalatigheid van Paulus zijn, als hij alleen maar het sein op onveilig zette. Het is ook zijn schuldige plicht om te danken; altijd. 17. Nee, geen dank aan mensen die het er gelukkig beter afbrengen. Maar dank aan God. Waarvoor? Voor Zijn onberouwelijk werk.

Deut.33:12; Jak.1:18


‘Broeders’ (hoe vertrouwelijk klinkt dat opnieuw), u bent door de Heere Jezus bemind (dat is een heilrijk feit; perfectum). En God heeft u uitgekozen als een eerstelingen-offer. U mag er zijn. Voor Hem. U bent Gods inzet in de landstreek waar u woont.

En na u komt er beslist nog meer. U bent nog maar het begin van de oogst (zo David J.Williams, a.w. p. 134). Verkoren om gered te worden. Eeuwig wonder. En verkoren in heiligmaking des Geestes en geloof der waarheid. 18.


Rom.8:30; 10:14; 15:15; 1 Kor.6:11; Gal.1:6v; 1 Petr.1:2.

Wat een kostbaar leven! Door de Geest van God toegewijd aan de Heere. Welk een heerlijk geheim! Geloven in het Woord van de waarheid. Van eeuwigheid verkoren en in de tijd uit de leugen weggehaald zijn. De Heere Zelf riep u en Hij deed dat door de verkondiging van Zijn Woord. 19. Waartoe Hij u geroepen heeft door ons Evangelie, tot verkrijging der heerlijkheid van onze Heere Jezus Christus (vs.14).



1 Thess.1:5; 2:12; 4:7; 5:9, 24


U bent er niet op eigen initiatief toe gekomen. God riep u, onweerstaanbaar. En dat door ons Evangelie. Een roeping die ten doel had, dat u zoudt deel krijgen aan de heer-lijkheid van onze Heere Jezus Christus.

Rom.3:23


Zo is het. God roept met een doel. Hij roept onvoorwaardelijk en Hij is het waard, dat we aan die roeping gehoor geven, omdat Hij recht op ons heeft. Maar Hij heeft ook heel wat achter de hand om ons te geven. De heerlijkheid van onze Heere Jezus Christus, dat is delen in Zijn eeuwige overwinning op zonde, dood en verderf en Hem naar lichaam en ziel gelijkvormig zijn. 20. ‘Wij allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid van God’, de heerlijkheid van de eerste Adam in het paradijs. Maar hoe onvoorstelbaar rijk is het ook, als we die heerlijkheid weer terug krijgen door de tweede Adam.

1 Kor.11:2; 16:13; 2 Thess.2:2


Het is met het oog op die heerlijke toekomst, dat Paulus dan voorts zijn lezers broederlijk oproept om te blijven staan waar zij staan.Zo dan, broeders, staat [vast] en houdt de inzettingen die u geleerd zijn, hetzij door [ons] woord, hetzij door onze zendbrief (vs.15). Vaststaan en vasthouden. 21.
Onvervaard, niet bevreesd voor welke tegenstand ook. Standvastigheid van God uit en in het geloof, niet verleid door dwaalgeesten (vs.2). ‘Teneo et teneor’ – ik houd vast, want ik word vastgehouden. Vasthouden aan wat ons is overgeleverd in het apostolisch getuigenis. Daar staat immers de hoogste autoriteit, God Zelf, achter. Geef het niet voor beter. Waak erover, zoals een wachter waakt over het paleis van onze koningin.

Mark.7:8


Tradities die op menselijke inzettingen zijn gegrond, zijn niet altijd slecht. Maar als wij die in ere houden uit het oogpunt van bescherming tegen een ons bedreigende wereld, staan we niet sterk.We staan pas goed sterk in het leven, als we de overdracht van het Evangelie van Gods vrije genade in Christus Jezus gelovig in ere houden, uitziende naar de spoedige wederkomst des Heeren.
De apostolische leer kan niet ter discussie staan. Niet de uitverkiezing, niet de Godheid van Christus Jezus, niet de verzoening door voldoening, niet de Maranatha-roep. Zeker, we hebben dit alles vandaag niet meer uit het mondeling onderwijs van apostelen als Paulus. Daar zou trouwens menigeen - theoloog of geen theoloog – zich net zo goed als vroeger onbehoorlijk aan stoten. Wel, laat ons dan genoeg hebben aan wat Gods Geest ons in de apostolische geschriften van het Nieuwe Testament heeft nagelaten. 22.

Voorbede


Rest ons tenslotte alleen nog de laatste verzen van 2 Thessalonicensen 2. Een voorbede waarmee wij elkaar in alle nood mogen opdragen aan de troon van Gods genade. Deze twee verzen vormen (na de dankzegging van de verzen 13vv) een indringende voorbede van Paulus voor de gemeente.

1 Thess.3:11vv; 5:23; 2 Thess.3:16


Paulus doet een beroep op God Zelf. En onze Heere Jezus Christus Zelf en onze God en Vader Die ons heeft liefgehad en gegeven heeft een eeuwige vertroosting en goede hoop in genade, vertrooste uw harten en versterke u in alle goed woord en werk (vs.16, 17). 23. Onze Heere Jezus Christus. En nauw verenigd met Hem - achter Deze - God onze Vader.

Rom.5:5, 8


Van Hem schrijft de apostel – met insluiting van zichzelf - , dat Hij ons in genade heeft liefgehad (door de zending van Zijn Zoon) en dat Hij ons gegeven heeft: een eeuwige vertroosting en goede hoop. ‘Encouragement’ niet maar voor de tijd, maar voor eeuwig. Hij laat het ons aan Zijn bijstand nooit ontbreken. En goede hoop, zelfs bij het naderen van de dood. 24.
Van die God kunnen wij alles verwachten wat wij nodig hebben. Met Hem valt geen sterveling ooit om. Ziende op Hem, staat het er nooit hopeloos voor. ‘Er is hoop.’ Hoop op een eeuwige toekomst die als een anker vastligt in de bodem van ons hart.

2 Kor.9:8; Kol.3:17; 1 Thess.3:13


Hij vertrooste u en Hij versterke u in alle goed woord en werk. 25. Hij make u innerlijk sterk door Zijn vrede. Hij geve u naar buiten toe een heilzame uitstraling. Want als u dan toch een uitzondering mag zijn op allen die zich op de weg van het verderf bevinden, laten er dan bij u in elk geval goede woorden en werken zijn. 26. Die horen bij elkaar. Een verklaarder schrijft (Warren W.Wiersbe,a.w. p.202f): ‘Als onze wandel in tegenspraak is met onze woorden, verliezen we ons getuigenis.’ En dat kan juist in een wereld als waarin wij leven, niet lijden.

Noten
1. Een aantal hss. heeft: de Heere Jezus; waarschijnlijk is de naam Jezus door een overschrijver later toegevoegd. Het is echter wel duidelijk, dat met de ‘Kurios’ niemand anders dan Jezus Christus is bedoeld.
2. Gr.‘anaireoo’ = vernietigen, neervellen (zie o.a. Matth.2:16; Luk.22:2; 23:32) of wegnemen (zie Hebr.10:9). Dit woord wordt gebruikt in de LXX in Jes.11:4. Charles A.Wanamaker, a.w. p.258 schrijft, dat Jes.11:4 een belangrijke messiaanse tekst was in de vroege kerk Een aantal hss.leest: Gr.’aneloi’ (of Gr.‘analoi’); weer andere: Gr.’analoosei’ = (fut. van Gr.’analiskoo’) zal verteren; vermoedelijk een latere correctie, toen men de uitdrukking ‘de goddeloze doden met de adem van zijn lippen (Jes.11:4) niet goed meer kon thuisbrengen. Gr.’katargeoo’ = buiten werking stellen, van zijn kracht beroven, inactief maken (Rom.3:21; 4:14; 1 Kor.1:28; 2:6; 6:13; 15:24, 26; Gal.3:17; Ef.2:15; 2 Tim.1:10; Hebr.2:14. Zie ook Openb.20:10. Dat is niet, zoals in sommige vertalingen, hetzelfde als schaakmat zetten of ‘annuleren’. Van de 27 keren in het NT vinden we dit werkwoord 25 maal bij Paulus. De uitdrukking ‘de adem van Zijn mond’ komt slechts hier in het NT voor; vgl. Ps.33:6; vgl. ook Job 4:9; Openb.1:16; 19:15.
3. J.Calvijn, a.w. blz.67v veronderstelt, dat Christus de antichrist niet slechts in een ogenblik tijds zal verdoen, maar dat Hij ook voor de dag van Zijn wederkomst reeds de duisternis van de antichrist bezig is te verdrijven. Met William Hendriksen, a.w. p.183 zeggen wij echter liever, dat dit verdelgen van de antichrist volgens vs.8 geen ‘long drawn-out conflict’ zal zijn. Hendriksen schrijft: ‘The issue will be settled in a moment’.
4. Gr.‘tote’ = alsdan staat hier met nadruk voorop, tegenover ‘nu’ van vs.6.Over de ‘openbaring van de mens der zonde’ (Gr.’apocaluptoo’), zie vs.3 en vs.6; uit deze verzen blijkt, dat hier sprake is van zijn voor de dag treden en niet slechts van een openbaring aan de gemeente, zoals Charles A. Wanamaker, a.w. p.257 meent. Daartegenover: de plotselinge openbaring (Gr.’epifaneia’) van de komst (Gr.’paroe-sia’) van de Heere; Zijn glorieuze manifestatie. Zie over deze Griekse woorden onder vs.1; beide woorden zijn in de antieke oudheid technische termen’ van de manifestatie van een goddelijke figuur. Het NT gebruikt het Gr.woord ‘paroesia’ eenmaal voor Christus’ eerste komst (2 Tim.1:10) en viermaal voor Zijn tweede komst (1 Tim.6:14; 2 Tim.4:1, 8; Tit.2:13); aldus Leon Morris, a.w. p.132. Voor Gr.’epifaneia’ zie: 1 Tim.6:14; 2 Tim.1:10; 4:1, 8; Tit.2:13.
5. Paulus schrijft in vs.9, dat zijn ‘paroesie’ is: Gr.’kat’energeian toe satana’ = volgens de energie (werkende kracht) van de satan. Zijn publieke manifestatie is volgens satans energie.
6. Gr.’en pasèi dunamei kai sèmeiois kai terasin pseudoes’ = in verbondenheid met alle kracht en tekenen en wonderdaden, vol van leugen. Het is het beste het ‘vol van leugen’ (Gr.’pseudoes’) met alle drie te verbinden, dus zowel met kracht (actie), met tekenen (opzienbarende dingen die zijn macht laten zien) en met wonderen (het effect daarvan). Zo o.a. ook David J.Williams, a.w. p.129 en M.H.Bolkestein, a.w. blz.209. Gr.’dunamis’ (kracht) wordt bij Paulus vaker onmiddellijk verbonden met Gr.’sèmeia’ (tekenen) en Gr.’terata’ (wonderdaden). Vgl. Rom.15:19; 2 Kor.12:12. Tekenen en wonderen komen in de Griekse Bijbel vaker tezamen voor; zie Ex.7:3; Deut.4:34; 6:22; 26:8; Jes.8:18; 20:3; Jer.39:21; Joh.4:48; Hand. 2:22, 43; 4:30; 5:12; 6:8; 7:36; Hebr.2:4, enz.. Aldus Charles A.Wanamaker, a.w. p.259.
7. Gr.’apatè’ = bedrog, mis- of verleiding, list, genot; vgl. 2 Thess.2:3. Gr.’adikia’ = onrechtvaardigheid. Gr.’adikia’ en Gr.’alè-theia’ vormen een contrast. Vgl. Rom.1:18; 2:8; 3:5, 7; 1 Kor.13:6.
8. Gr.’apollumai’ = te gronde gaan; hier in de tegenw.tijd, dus: bezig zijn om…Vgl. 1 Kor.1:18; 2 Kor.2:15; 4:3.
9. Gr.’anth’hoon’ = daarvoor dat, omdat, in zoverre als, ten gevolge van. Een uitdrukking die wel eens in de LXX voorkomt, maar vooral bij Lukas. Vgl. Luk.1:20; 12:3; 19:44; Hand.12:23. Liefde (Gr.’agapè’ in plaats van Gr.’apatè’ = bedrog) is hier liefde voor de waarheid = Gr.’alètheia’; vgl. Ps.51:8; 84:12; Zach.8:19. Waarheid = de waarheid van het Evangelie; vgl.2 Kor.4:2; 6:7; 13:8; Gal.2:5, 14; 5:7; Kol.1:5v; waarheid in Jezus; vgl. Joh.14:6; Ef.4:21; waarheid in de zin van betrouwbaarheid. Zo ook 2 Thess.2:12. Enkele hss. lezen: de liefde van God; andere: de liefde voor de waarheid van Christus. Gr.’dechomai’ = (gastvrij) ontvangen, aannemen (aor., nl. toen zij binnen bereik van de Evangelieverkondiging kwamen). Vgl. 1 Thess.2:13. Terecht omschrijft David J.Williams, a.w. p.130 dit werkwoord met: (blij) ontvangen wat is aangeboden. En ten onrechte omschrijft G.H.Kramer (a.w. blz.93) het met: geen liefde tot de waarheid opvatten. Er is geen reden om hier vooral aan het verzet van de Joden (in Thessalonika) te denken, zoals Charles A.Wanamaker, a.w. p.261 veronderstelt.
10. Vgl. Rom.1:24, 26, 28. Leon Morris, a.w. p.134 schrijft: ‘God uses the evil consequences of sin in his punishment of the sinner’
11. Gr.’pempoo’ = zenden; de tegenwoordige tijd van het werkwoord wijst erop, dat dit nu reeds geschiedt. Vgl.1 Kon.22:23; Ezech.14:9 waar gezegd wordt, dat God een leugengeest in de valse profeten zendt. Van de telling van het volk door David wordt in 2 Sam.24:1 gezegd, dat God David daartoe aanporde en in 1 Kron.21:1, dat de satan dat deed. Een aantal hss. leest in 2 Thess.2:11: Gr.’pempsei’ – zal zenden (zo ook de Staten Vertaling); daarmee kan zijn uitgedrukt, dat deze daad van God volgt op het niet aannemen van de liefde der waarheid’ in het voorgaande vs.
12. Gr.’energeia planè’ = een energie van het dwalen. Vgl. Ef.4:14: Gr.’methodeia tès planès’ = de methodiek der dwaling. Vgl. ook Matth.27:64.
13. Vgl. Rom.1:25. J.Calvijn, a.w. blz.69 vv legt er ook steeds de nadruk op, dat men op dit punt God geen verwijten moet maken. De verworpenen worden niet door Gods wreedheid, maar door hun eigen schuld aan de dood overgegeven. Het gaat hier om ‘grove verachters’ van het ‘liefelijke en genoeglijke Woord van God’; zij geven willens en wetens de leugen gehoor.
14. De werkwoorden voor geloven (Gr.’pisteuoo’) en een welgevallen hebben aan (Gr.’eudokeoo’) staan in de aoristus-vorm, zoals ook het Gr.werkwoord voor aannemen in vs.10. Men kwam met het Evangelie in aanraking, maar hebben het met blijvend resultaat afgewezen. Voor ‘geloven in’ (fiducie/ krediet hebben in), zie: 2 Tim.1:12; Tit.3:8.
15. Gr.’krinein’ = veroordelen, verdoemen. Vgl. Joh.3:17v; 12:47v; Rom.2:12; 1 Kor. 11:31v.
16. Vs.13 begint met Gr.’de’ = nu, maar. O.i. accentueert dit het contrast met het voorgaande. Paulus schrijft met nadruk ‘wij’. Hij gaat aan de andere kant, die van de gemeente, staan.
17. Vgl.de bespreking van 2 Thess.1:3. Paulus gaat hier o.i. niet in tegen een mening van sommigen in de gemeente van Thessalonika die beweerden, dat er om bepaalde misstanden voor die gemeente niet gedankt kon worden.

18. In vs.13 worden alle drie de Personen van de Goddelijke Drieëenheid genoemd. Heere (Gr.’kurios’) is hier, zoals nagenoeg altijd bij Paulus, de Heere Jezus Christus; vgl voor de liefde van de Heere Christus: Rom.8:35; 2 Kor.5:14; Gal.2:20 (sommige hss. hebben echter: God de Heere). In 1 Thess.1:4 en 2 Thess.2:16 noemt Paulus hen bemind door God. Gr.’aireomai’ = verkiezen; door God de Vader (vgl. ook Fil.1:22; Hebr.11:25); meestal gebruikt Paulus een ander woord voor het verkiezend handelen van God. De LXX gebruikt dit woord wel voor de verkiezing van Israël in Deut.26:18; vgl. ook Deut. 7:6v; 10:15; Gal.1:4. Gr.’aparchè’ = hand-geld, voorschot.Het woord herinnert aan de eerstelingengarven van de oogst die onder Israël aan de Heere gegeven werden in de tempel als een representatie van de gehele oogst (Ex.23:16, 19; 34:22, 26; Lev.23:9; Num.15:17vv; Deut.18:4; 26:10). Vgl. voor dit woordgebruik o.a.: Rom.8:23; 11:16; 16:5; 1 Kor.15:20, 23; 16:15; 2 Kor.1:22; 5:5; Ef.1:14; Jak.1:18; Openb.14:4. In 2 Thess.2:13 kan Paulus het oog hebben op de gemeente van Thessalonika als ‘koploper’ (een eerste garve van de oogst, profetie van een grote oogst die erop zou volgen). Koploper niet direct van Macedonië als geheel (dat was Filippi), maar van het district van de Romeinse provincie van Macedonië waarin Thessalonika gelegen was. Zo o.i. terecht G.H.Kramer, a.w. blz. 96, 98. De lezing Gr.‘aparchè’ heeft de beste papieren in de hss. De andere lezing van een aantal hss. Gr.’ap archès’ = van de beginne (zoals bijv. in Matth.19:4; 1 Joh.2:13) past zeker bij het woord verkiezing (van vóór de grondlegging der wereld), maar komt verder nergens bij Paulus voor en is hier niet te verkiezen. Dit in tegenstelling tot Leon Morris, a.w. p.136f, Charles A. Wanamaker, a.w. p.266, William Hendriksen, a.w. p. 187f, J.A.C. van Leeuwen, a.w. blz.181v., Karl P. Donfried, a.w. p.93 en vele andere commentatoren, o.a. ook M.H.Bolkestein, a.w. blz.214. Paulus ziet de gemeente te Thessalonika als een eerste vrucht van de komst, het begin van het Evangelie aldaar (vgl. Fil.4:15).
19. J.Calvijn, a.w. p.72 schrijft: ‘Maar dewijl het ons niet toekomt in de verborgen raad Gods te dringen, om daar de zekerheid onzer zaligheid te halen, zo stelt hij tekenen der verkiezing, die ons genoegzaam moeten zijn om die te geloven, in heiligmaking des Geestes en geloof der waarheid.’ Men heeft dit wel genoemd: het binnenhalen van de ‘syllogismus practicus’ door Calvijn (zie hierover M.H. Bolkestein, a.w. blz.214v , noot 4). Karl P. Donfried, a.w. p.103 meent, dat met het woord ‘waarheid’ in 2 Thess.2:13 (anders dan in 2 Thess.2:10 en 12) de correcte interpretatie van het Evangelie is bedoeld, met name inzake de dag van de wederkomst.
20. Gr.’peripoièsis’ = verkrijging (niet: bezit). Vgl.1 Thess.5:9. Voor heerlijkheid’ zie onder 1 Thess.2:15; 5:24; vgl. ook Joh.17:22; Rom.8:17, 29v; 1 Kor.15:43; 2 Kor.3:18; Fil.3:21; 1 Thess.2:12; 2 Thess.1:10.
21. Gr.’ara oen’ = dus nu (ziet op het voorgaande); vgl. Gal.6:10; 1 Thess.5:6 o.a.. Gr.’stèkoo’ = vaststaan; meestal verbonden met: in het geloof (1 Kor.16:13); in de Heere (Fil.4:1; 1 Thess.3:8; of in een geest (Fil.1:27). Gr.’krateoo’ = vasthouden. Gr.’paradoseis’ = tradities, wat overgedra-gen is; de apostolische leer (Gr.’didas-koo’). Vgl.1 Thess.2:13 m.b.t. het verkon-digde Evangelie; 1 Kor.11:23vv m.b.t. het Avondmaal en 1 Kor.15:1vv m.b.t. de opstanding. Hier gaat het vooral om wat de apostel heeft geleerd omtrent de komst des Heeren. Elders heeft Paulus het ook wel over de ‘inzettingen’ m.b.t. het ethisch gedrag. Vgl. 1 Kor.7:10; 11:2, 1 Thess.4:1v; in 2 Thess.3:6v (enkelvoud m.b.t. een specifiek geval). Steeds klinkt in dit woord ook het autoritatieve (van God Zelf) door (zo terecht David J. Williams, a.w. p.136).
22. In Robertsons Word Pictures (Bible Works) lezen we: ‘It is easy to scoff at truth as mere tradition. But human progress in all fields is made by use of old, found to be true, in connection with the new, if found to be true’. Leon Morris, a.w. p.138 schrijft: ‘The preacher is never at liberty to substitute his own thoughts for what he has received’. Ten onrechte meent Charles A. Wanamaker, a.w. p.269, dat de laatste woorden van vs.15 (‘door onze zendbrief’) alleen op de tweede brief aan Thessalonika (vóór 1 Thess. geschreven) betrekking hebben.
23. Gr.’ho’ (de) ontbreekt voor Vader in sommige hss. Paulus schrijft meestal in een andere volgorde: eerst de Vader, dan de Heere Jezus Christus; zie (ook voor een soortgelijke voorbede): 1 Thess.3:11. Vgl. echter Gal.1:1; 2 Kor.13:13. De Heere en de Vader zijn hier nauw aan elkaar verbonden (Paulus gebruikt ook in vs.17 het enkelvoud in de werkwoorden). Vgl. 1 Kor.8:6.
24. God is de God aller vertroosting ( vgl.2 Kor.1:3-7) en van kracht (vgl. Rom.1:11; 16:25). Gr.’paraklèsis’ = vertroosting; het Gr.werkwoord in vs.17 is ‘parakaleoo’ = vertroosten, bijstand verlenen. Vgl. 1 Thess.3:7; 4:18; 5:14. ‘Elpis agathè’ = goede hoop. De woorden ‘in genade’ hebben zowel op het liefhebben als op het geven betrekking.
25. Gr.’stèridzoo’ = vastmaken; vgl. 1 Thess.3:2, 13. Leon Morris (a.w. p.139) citeert Barcly die schrijft: ‘The Christian is not called to dream, but to fight….He is called not only to the greatest privilege in the world, but also to the greatest task in the world.’
26.Een aantal hss. heeft: in alle goed werk en woord (zo Nestle Aland). Een andere volgorde van de woorden die zakelijk geen verschil uitmaakt.

GESPREKSVRAGEN
1. De antichrist gaat te gronde, maar niet vanzelf (door bepaalde binnenwereldlijke ontwikkelingen). Wat zegt vers 8? Wat betekent ‘door de Geest van Zijn mond?
2. Waar gaat het de handlanger van satan tenslotte om?
3. Geef voorbeelden van de grote verleiding (de leugenachtigheid van kracht, tekenen, wonderen) (vs.9).

  • wat is de wortel van deze leugenachtigheid?

  • waarop is zij gebaseerd (op feiten of op geloof)?

  • hoe kan de moderne informatie en communicatie technologie (ICT) aan deze grote verleiding dienstbaar zijn?

4. In vers 10 lezen we over ‘liefde der waarheid en in vers 13 over ‘geloof der waarheid.



  • wat wordt hier bedoeld met waarheid?

  • waarop is deze gebaseerd?

  • wat hebben geloof en ervaring met elkaar te maken?

5. ‘God zendt hen een kracht der dwaling, zodat zij de leugen geloven’ (vs.11);



  • geef voorbeelden uit de Bijbel

  • hoe lang duurt Gods geduld?

  • waarom schreven wij in onze bijbelstu-die, dat wij niet barmhartiger moeten zijn dan God?

6. In 2 Thessalonicensen 2 wordt ons een bijzonder donker en ernstig beeld getekend van de eindtijd.



  • Met het oog waarop? Lees de verzen 15-17;

  • welk verband is er tussen verkiezing tot zaligheid, heiligmaking des Geestes en geloof der waarheid (vs.13)?

7. Over ‘de inzettingen die u geleerd zijn’ (vs.15):



  • is de apostolische overlevering tijdbe-trokken/ tijdgebonden?

  • wat vindt u van de apostolische inzettingen, zoals die van de brieven van Paulus aan Thessalonika in onze kerkelijke en dogmatische traditie terug? Zijn deze ook van belang voor onze tijd en hoe?





De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina