500 jaar Lof der Zotheid



Dovnload 23.36 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte23.36 Kb.
500 jaar Lof der Zotheid
De Reformatie begint als een religieuze opleving.Een opleving vol met nieuwe mogelijkheden. Het is het moment dat ik beslis om toch maar een schone onderbroek om de billen te hangen.Soms is het een situatie van terug in de tijd en beseffen wat wij met ons allen bereikt hebben. Vanaf het moment dat hele families vastgeplakt in de bedstee doorbrachten naar zoiets glorieus dat leidingwater heet. Om het maar warm te krijgen werd Moeders veelvuldig bestegen in het aanzien van de al aanwezige kinderschare.Dat de Bedstee te klein werd spreekt voor zich.Voort! Voort! U zult planten! Vader dacht er verder niet zo over na. Hij wist alles van Planten. Elke dag op zijn Akker en het schilderij de Aardappeleters moest nog geschilderd worden.Tot het moment kaarsvet op het waanzinnige brein van Vincent van Gogh druppelde was het leven van Vader simpel geweest.Groot grond bezitters hadden hem in de tang. Hij had net genoeg Aardappelen om zijn 12 kinderen te voederen.En met die harde werkdagen was zijn enige verzetje Moeder de vrouw. Toch wel om het enigszins warm te krijgen. De Hervorming begon bij Vader op het moment dat duidelijk werd dat Moeder de vrouw weer zwanger was.Weer een mond die honger had. Vader dacht er het zijne van. Hoe kon hij anders? Met zijn kwast kon hij geen kleurrijke landschappen schilderen.Met zijn geklieder schilderde hij geen Aardappeleter. Ze kwamen als vanzelf. Op zondag ging het hele gezin naar de kerk. Vader had wel eens met Mijnheer Dominee gesproken. Die vertelde hem: Ga heen en vermenigvuldig u! Dus ging Vader nog meer land bewerken. Hij had begrepen wat de Dominee hem vertelde. Vader had een droom gehad. De droom had een duidelijke boodschap. Voortaan als hij na de lange werkdag bij zijn gezin kroop vroeg hij zijn vrouw om zijn kwast vast te houden. Zo viel hij dan in slaap. Dan droomde Vader dat hij aan de Rivier zat te schilderen. Dat hij de echtheid en puurheid van dat landschap met zijn kwast wist vast te leggen.Als hij dan voor dag en dauw zijn ogen weer opensloeg bleek zijn vrouw hem met grote ogen van verlangen aan te kijken. Zijn kwast nog steeds in haar hand geklemd.Dan vroeg ze: Gaan we nu eindelijk weer eens schilderen? Maar Vader moest hongerige monden vullen. Vader moest zijn land bewerken. Hij vertelde zijn vrouw over de droom. Hij zou een groot schilder worden. En om het warm te krijgen moest hij zijn penseel bewust gebruiken. Nog meer hongerige kindermondjes zou die droom in gevaar brengen. Dus had Vader besloten alleen af en toe met moeder in de bedstee te schilderen.En als hij verf morste gleed hij snel van de warme moederschoot af.Moeder steunde haar man in zijn droom om een groot schilder te worden. Gelukkig lagen ze er elke nacht warmpjes bij samen. Vader had altijd verf genoeg.Moeder kreeg geen kindjes meer. Zo kreeg het gezin het beter en heerste er tevredenheid.Met de Hervorming ging de macht van de Groot Grondbezitters verloren. Zo wist Vader zijn Oogsten goed te verkopen. Jaar na jaar wist hij duiten te sparen. Vader ontwikkelde zich en bleef geloven in zijn droom. Ondertussen waren de kinderen groot en werkten mee in het familiebedrijf. Vader leerde lezen. Hij las over het Calvinisme.Hij dacht er het zijne van. Hij vroeg zijn vrouw wat zij er van vond. Ze lachte fijntjes. Ze antwoordde dat het weer net als vroeger zou worden. Die prachtige VOC tijd. Landje pikken en binnen halen maar! Ze schaterlachte en het portret van Erasmus werd weer recht gehangen. In wat voor een tijd leven wij in hemelsnaam? We schrijven het Lof der Zotheid! Zijn vrouw had een uitgesproken mening. Ze was van mening dat Erasmus de grootste Nederlander van zijn tijd was.Zo gingen die dagen. Vader werkte nog steeds op het land samen met zijn kinderen. Zijn droom stond nog recht overeind. Elke avond hield zijn vrouw manlief warm door met verve zijn droom te delen. Vader was geiten gaan houden voor melk en vlees. Die brachten eens wat anders op het menu. Zijn schilderdroom stond nog recht overeind. Mede daardoor was Vader gaan nadenken. Hoe kon hij toch zijn verf aan Moeder de Vrouw geven zonder haar warme moederschoot te verlaten? Het is net als met een uitvinding van hoe men beton herontdekte. Dat concept was er al bij de Romeinen.Dat had Vader gehoord van een troubadour die in de zomer het dorp aandeed. De Troubadour had die nacht bij zijn gezin geslapen. Na een avond met muziek en kruiken Aardappelwijn.De Troubadour had verteld dat er in de toekomst Centrale verwarming zou zijn. Centrale verwarming vond hij nog elke avond bij Moeder de vrouw in de bedstee. De Troubadour moest wegens plaatsgebrek een nacht bij zijn oudste dochter slapen. Vader hoorde de Troubadour de hele nacht voor zijn dochter zingen. Ook al begreep hij niet waarom zijn dochter zo mee krijsde.Mischien was ze zo enthousiast over zijn concept van centrale verwarming.De dochter vertelde de volgende dag met blosjes op de wangen dat ze het fijn had gevonden om de centrale verwarming in haar te voelen. Vader had er verder geen aandacht aan besteed. Maar toen er een jongetje met vuurrood haar werd geboren had hij zijn bedenkingen. Hij wist toch zeker te weten dat Centrale Verwarming geen kinderen ter wereld bracht.Ja ja. De Troubadour was een wijze man. Vader vond dat hij prachtig muziek maakte. Maar je kon roodharigen niet zomaar vertrouwen. Zo had hij dat geleerd. Niet zo lang geleden gingen die nog op de brandstapel. Helemaal als ze praten over het Centraal Verwarmen van Jonge meisjes.Vader dacht er nog even over na. Hij keek naar de laag hangende zon vanuit zijn schuur. Sinds zijn rijkdom was toegenomen was hij geiten gaan houden. Zijn vrouw bleef maar aan zijn heupen trekken terwijl hij nadacht over het concept van Centrale verwarming. Die nachten in de bedstee met zijn vrouw hadden hem aan het denken gezet. Als hij een groot schilder wilde worden moest hij in de warme moederschoot zijn verf kunnen loslaten.Zijn droom om met zijn kwast te penselen ergens aan de rivier bleef stram overeind. Zelfs in de koude wintermaanden was het verschrikkelijk om de verf buiten Moeder de Vrouw los te laten.Met de laatste kan aardappelwijn had de Troubadour hem een groot geheim toevertrouwd. Terwijl zijn dochter steeds met grote ogen tussen de gordijnen mee gluurde. De troubadour vertelde dat Centrale Verwarming in de toekomst een grote rol zou gaan spelen.Hij had verteld hoe de vrouw te verwarmen zonder de moederschoot te verlaten. Hij vertelde ook dat een groot man zijn oor zou afsnijden nadat hij een schilderij had gemaakt dat de aardappeleters zou gaan heten.De Troubadour vertelde dat het een kunst is om de kwast goed te hanteren zonder het koud te krijgen.Het was Vader opgevallen dat de Troubadour daarbij knipoogde naar zijn dochter. Nu had Vader zijn droom om een groot schilder te worden nog niet losgelaten. Vader hing aan de lippen van de Troubadour. Ze waren dan ook opvallend groot.Ze dronken de wijn en Vader vroeg hem hoe hij in de moederschoot kon blijven.En zo had De Troubadour verteld dat er voorbehoedsmiddelen waren. Lang geleden wisten de Egyptenaren al dat je van baden in de Nijl geen kinderen kon krijgen. Waar moet ik dan voor behoed worden? Vroeg Vader aan de Troubadour. De Troubadour antwoordde dat Pluralisme ook al zo oud is als de weg naar Rome. Vader begreep het niet helemaal. Zijn opmerkingen gingen zijn verstand te boven. Nu had hij De Lof der Zotheid gelezen. Met zijn vrouw over het Calvinisme gepraat. Had hij er dan niets van begrepen?De Troubadour vertelde vervolgens dat hij gewoon in zijn vrouw kon klaarkomen. Hij zei dat er met voorbehoedsmiddelen geen Aardappeleters bij kwamen.Dat het basisprincipe van de toekomstige centrale verwarming daar een voorloper van was. Uiteindelijk gingen ze samen naar de schuur in het holst van de nacht. Vader had net twee geiten geslacht. Hij stak het vuur aan en de Troubadour vertelde honderduit over de anti conceptiepil en een toekomstige zanger die rubberen robbie zou gaan heten. Samen bogen ze zich over de geslachte geiten. De Troubadour legde uit hoe Vader de darm van de geit kon gebruiken. De Troubadour zij dat het goed was om de kwast te beschermen. Verf was kostbaar. Als vader zijn droom wou realiseren moest hij zijn kwast goed gebruiken. Zo fabriceerde De troubadour de geitendarmen tot twee verfopvangers. Hiermee zou Vader lekker warm blijven. Moeder de Vrouw zou tevreden zijn. Vader dacht er het zijne van.Ze doofden de vlammen en gingen zijn bescheiden woning weer binnen.

De Troubadour was een ware visionair. Zo had zijn vrouw later gezegd. Vader wist niet wat een visionair was. Maar zijn dochter was wel heel enthousiast over centrale verwarming geworden. Elke keer hoorde hij zijn dochter luidruchtig meekrijsen als er weer eens een Troubadour op visite was. Er waren er velen in die dagen. Vader bewonderde hen. Ze vertelden hem dingen waar hij nog nooit van gehoord had. Ze spraken over de eindtijden van het Dualisme. Dat oude machtsystemen eindelijk ten einde kwamen.Het gezin bleef elke zondag naar de kerk gaan om een duit in het zakje te doen.Vader werkte door op het land en zijn dochter ging met haar 5 kinderen naar een eigen woning. Vader was trots op zijn dochter. Ze wist ondertussen alles van Centrale verwarming. Ze had verteld dat ze voor zich zelf ging beginnen. Een Troubadour die twee zomers geleden een aantal weken was geweest bleef in het dorp wonen. Zijn dochter woonde leuk. Als Vader s avonds een wandeling maakte door het dorp ging hij altijd even bij haar langs. De mensen roddelden veel over zijn dochter. Ze zou alles afweten van Centrale verwarming. Iets dat in de toekomst lag. In ieder geval was het plezierig voor vader dat het zijn dochter zo goed ging. Elke avond als hij langsliep zwaaide zijn dochter. Ze zat voor het raam. Zelfs als het zomer was vond Vader dat ze wel eens wat warmere kleding mocht aandoen. Ook begreep hij niet goed waarom hij steeds vaker de dominee naar binnen zag gaan. Ze hadden vast veel te bepraten.Op een bewolkte zondag had de dominee hem verteld dat zijn dochter heter was dan de duivel zelf. Vader had geantwoord dat hij trots was. De dominee zei vervolgens dat ze veel verstand van naaien had.Vader had geantwoord dat ze dat van haar moeder geleerd had. De dominee had hem glimlachend en hoofdschuddend aangekeken.Vader zei vol trots dat zijn dochter net als zijn vrouw goed met naald en draad overweg kon.Ja, en zo verliepen de dagen. Vader mocht graag op het dorpsplein op een bankje zitten. Hij was nu financieel goed op orde en de kinderen deden het meeste werk. De Troubadour in het dorp liet zijn duiten goed wapperen. Hij kocht de een na andere boerderij op. Hij had de toestemming gekregen van de raad der kerken om het principe van centrale verwarming te promoten. Zijn dochter had het toch maar goed voor elkaar.Vader was tevreden. Zijn nachten met zijn vrouw in de bedstee waren uitermate bevredigend. Dankzij de roodharige Troubadour werd hij behoedt voor nog meer aardappeleters.Zijn droom om een groot schilder te worden werd ondersteund door zijn vrouw. Die wereldburgers. Die Humanisten. Vader bewonderde die reizigers die met al die nieuwtjes het dorp aandeden.

Die visionairs. Ze spraken over duizenden jaren van Indoctrinisme. Ze vertelden dat die periode over enkele honderden jaren zou eindigen. Vader had zijn droom . Die Troubadours waren in staat om het oude naar het nieuwe te vertalen.Eens was er een reiziger in het dorp aangekomen. Die had uit gewoonte weer enkele nachten bij zijn gezin doorgebracht. Er vloeide heel wat aardappelwijn in die nachten.

Deze Troubadour had enkele opmerkelijke uitspraken die zijn vrouw later nog opgeschreven had.Hij sprak over Erasmus en zijn Lof der Zotheid. Dat het boek op de Bijbel na het meest vertaald zou worden. Dat de mens op zou gaan in een hoger bewustzijn en samen zou vloeien met buitenaards leven.De troubadour had gulzig gedronken terwijl Vader het vuur nog eens opstookte. DE man had verteld over de systemen van Kerk en staat om de mensen in hun macht te houden. Hij sprak over georganiseerde wereldregeringen en hun plannen van het duister. Over dat het Goddelijke in ieder wezen leefde en als onderdeel van een universeel erfgoed zijn bestemming zou vinden.

Ja,dat waren nog eens mooie nachten. Zijn jongere dochter sliep die nacht samen in de bedstee met deze Troubadour. Zijn dochter vertelde de volgende ochtend dat De Troubadour haar de hele nacht verhalen had verteld. De dochter had met glinsterende ogen geluisterd. Ze had De Troubadour verteld over haar oudere zuster. Hoe haar oudere zuster Centrale Verwarming promoot in het dorp. De Troubadour had geantwoord dat de Romeinen al een verwarmingssysteem hadden.En dat Cleopatra er heel bedreven mee was. En dat het opnieuw ontdekt zou worden.En dat haar zuster vast heel goed was in hetgeen waar ze in geloofde.

Zijn jongere dochter vertelde dat ze er geen heil in zag om Centrale verwarming te promoten.

De Troubadour had haar nieuw inzicht gegeven in wie ze was. De Troubadour had haar verteld dat ze de mensen aan het lachen moest maken. Hij zei dat lachen het beste medicijn was. Genieten en mensen blij maken is het hoogste goed. Zo had de Troubadour gesproken.Vader luisterde naar zijn dochter en prees haar. Zijn dochter keek met glinsterogen naar haar Vader en vertelde.

Het Calvinisme zal deze streken nog honderden jaren beheersen. De mensen is hun gevoel voor humor ontnomen door de kerkelijke machten. Snel zal die periode voorbij zijn. Zo sprak zijn dochter. Ook vertelde De Troubadour dat ze in andere tijden een Godin was geweest en ten tijde van King Arthur belangrijk werk had gedaan.

De Troubadour had verteld dat ze vele levens had geleefd. En dat het voor de mensheid niet lang meer zou duren dat de periode van Dualiteit zou eindigen.Vader had het allemaal rustig aangehoord.De dochter vertelde dat er zogenaamde Nieuwetijdskinderen overal ter wereld geboren worden. Dat ze straks de posities gaan bekleden om de mensheid naar een fantastische periode te leiden. Vader stookte het vuur nog eens op en keek uit het raam. Vervolgens vroeg hij: Hoelang gaat dat dan nog duren? De Dochter antwoordde snel dat het rond het jaartal 2012 zou beginnen. Hebben we dan Centrale Verwarming? Vroeg Vader.

Volgens mijn zuster wel! Antwoordde ze gehaast. Vader was een gelukkig man. Dat er zo een wijze dochter in zijn midden was geboren. Veel van wat ze vertelde begreep hij niet goed. Maar het vooruitziend denken van zijn oudste dochter had maar mooi Centrale verwarming opgeleverd. En daar waren vele mannen incluis de dominee blij mee.

Daar was vader tevreden over. De dag was weer ten einde en de herinneringen aan de avonden met deze Troubadour bracht hem weer tot de orde van de dag.

Wat dat was voor een orde? Vader dacht erover om zijn verf diep in zijn vrouw te kwasten.Het verlangen om nog een paar van die slimme kinderen te krijgen zoals zijn dochters.

Hij moest de droom levende houden. Geitencondooms behoeden hem en zijn vrouw voor aardappeleters. Maar de kinderen waren snel groot geworden. En hij droomde nog iedere nacht om een groot schilder te worden. Zijn vrouw was nog warm en aantrekkelijk als altijd. Elke nacht trok ze aan zijn heupen en steunde dat het een lieve lust was. Zo verliepen de dagen en nachten in olijke harmonie met niet teveel zotheid. Waar een mens al niet 500 jaar voor nodig had.

Zo kwam in de daar opvolgende zomer de droom uit.

De oudste zoon van zijn dochter was ondertussen 18 jaar oud geworden.Verjaardagen werden in die dagen nauwelijks gevierd. Vader deed zijn rondjes door het dorp. De Kinderen werkten op het land. Het leven was goed. De zoon was geen opvallende verschijning. Of het moet zijn dat hij vuurrood haar had met sproeten op zijn gezicht.

Vader zat op het bankje in het dorp toen plots zijn kleinkind op hem af kwam gelopen.Hij gaf zijn Opa een High Five en grijnsde. Ben jij waanzinnig? Vroeg hij en drentelde heen en weer.

Vader was veel gewend van zijn eigen kinderen. Maar van een High Five had hij nog nooit gehoord. Hij antwoordde: Ja…Vincent. Luister jongen. Je Opa weet prima hoe het leven in elkaar steekt. Maar je Opa heeft nog een droom. Ik wil namelijk graag schilder worden.

Vincent grijnsde en antwoordde: Ja, Opa. U bent echt waanzinnig. En weer volgde er een high five. Vader glimlachte en keek hem strak aan.Ik wil ook schilder worden. Zo vertelde Vincent. Mijn Moeder stimuleert mij om dat doel te bereiken. Mamma heeft zoveel mannen centrale verwarming gegeven dat ik volgend jaar naar Frankrijk mag. Vincent glinsterde uit zijn ogen en schopte een steen weg. De steen keilde door de lucht en landde op een duif. De duif bleef versuft liggen. Vincent floot een deuntje en vervolgde: Luister Opa. Ik heb doeken en verf. Ik heb penselen. Ik weet hoe ik een kwast moet gebruiken. Ik ga schilderen! Piepte Vincent met een beknepen stem. Dat weet ik ook! Antwoordde vader. Anders had ik niet 12 Aardappeleters op de wereld gezet! Ik ga u helpen Opa! Wij gaan samen een schilderij maken die zijn weerga niet kent! Enigszins verlegen met de situatie keek Vader zijn roodharige kleinzoon scherp aan. Toen lachte hij en stond op.

Goed,wat zal mijn vrouw blij zijn. Haar man die zijn droom waarmaakt. Je bent een bijzondere jongen! Vincent,je wordt nog eens beroemd! Samen liepen ze de straten door. Ze spraken af om de volgende avond te beginnen.

Vader sliep die nacht goed en Moeder de Vrouw had ditmaal zijn kwast met rust gelaten.



Ze prees hem en vond ook dat Vincent toch maar een bijzondere jongen was. Vincent kwam op tijd binnen. De Aardappelen borrelden op het open vuur. De kinderen waren opgewonden door het nieuws dat Vader een schilderij ging maken. Zijn jongste dochter maakte grapjes. De kinderen schaterden het uit van de grappen die ze maakte. Haar missie was duidelijk geworden dankzij de laatste Troubadour. Ze had ondertussen het werk van Thomas More Bestudeerd. Ze was slim en zou het ver schoppen. Na de verhalen van De Troubadour geloofde ze wel in een Utopia. Misschien ging ze wel met De Troubadour trouwen. De Kinderen waren opgewonden en iedereen schaarde zich rondom de grote tafel. De rookpluimen sloegen door het huis van het grote open vuur. Vincent had zijn Ezel klaar gezet. En begon verf aan te maken op zijn palet. Vader keek toe en voelde de spanning groeien. Zijn droom. Zijn missie. Hij ging een schilderij maken! Vincent grapte af en toe tegen de kinderen.Hij liep als een dolleman langs de tafel en riep: High Five! High Five! Iedereen ging staan en ze riepen tegelijk: Wij bidden niet voor bruine bonen! Hallo! Ho even! Vincent keek de kinderen aan. Een was het stil…maar wel voor de aardappeleters! Want dat zijn jullie! Zo doorbrak Vader de stilte en iedereen schaterde van het lachen. Vincent praatte honderduit over zijn moeder die zo rijk was geworden met Centrale verwarming.Hij zei dat roodharigen gewoon slimmer zijn. En dat zijn Vader mogelijk in Het Franse rijk leefde.Vincent keek even naar het plaatje dat hij aan tafel zag en wist dat het goed was.De aardappelen kwamen op tafel. Vincent gaf zijn Opa een penseel en zei: Nu gaat u geschiedenis schrijven Opa! Ik zal u aanwijzingen geven. Maar eerst maak ik een eerste opzet. Vincent begon.Driftig ging het penseel over het doek. Geconcentreerd penseelde Vincent wat hij zag. Vader keek ingespannen toe. Dat deze roodharige belhamel hem schilderen ging leren. Vele nachten en 12 kinderen later was zijn kwast niet tot rust gekomen.Nu begon het echte werk.Hij ging schilderen.

Vincent pakte er een stoel bij en greep de dikke stompkaars die op het tafeltje stond. Ga maar zitten Opa! Vader ging zitten en er heerste stilte aan de tafel. Alle kinderen aten geduldig hun aardappelen. Vincent bond de kaars met een doek om zijn Opa s hoofd. En stak de kaars aan met een lucifer. Dat was ook zo een geniale uitvinding in die dagen. En vader schilderde. Hij had talent. Vincent zweeg en keek mee over zijn schouder. Vader vergat allesziend in trance en van de wereld. Zijn kinderen aten. Zijn vrouw keek glimlachend naar haar kroost.Hij schilderde. Hij zou beroemd zijn. Kaarsvet druppelde op zijn voorhoofd.Maar hij penseelde zijn aardappeleters.Toen het klaar was veegde Vader het zweet van zijn voorhoofd. De kinderen al in hun beddestee.Hij was samen met Vincent en tevreden staarden ze naar het doek. Vincent pakte het penseel en ondertekende. Morgen ga ik naar Arles! Stilzwijgend keek hij naar zijn Opa. Vader zei: Ik kruip de bedstee in! Het is mooi geweest. Mijn vrouw schilder ik morgenvroeg wel!Ze zwegen. Plots zei Vader: Waarom ligt dat grote blinkende mes op tafel? Ach….Hij keek zijn Opa aan. High Five! Twee handen. De wind loeide………



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina