Aantekening bij de studie van 2 Petrus 1



Dovnload 13.21 Kb.
Datum16.08.2016
Grootte13.21 Kb.
Aantekening bij de studie van 2 Petrus 1.


  1. Centraal staat de ‘kennis’ van Jezus Christus. Anders gezegd het gaat om ‘Jezus kennen of ontdekken’. Zie bijv vers 2,3,5,6,8. In al deze verzen komt het woord ‘kennis’ voor. Deze kennis1 krijgen we van Hem (vers 3), gaat dus uit van hem, en keert via ons (vers 5) tot Hem terug. Hij is tegelijkertijd oorzaak en doel van deze kennis (vers 8).

  2. Hem te mogen kennen is een gave (vers 3) die geheel van hem uitgaat. Hij roept ons en wij worden ‘geroepen’ om deze roeping en verkiezing te bevestigen (vers 10). Hij geeft het cadeau (vers 3). Wij bevestigen de ontvangst van het cadeau door het uit te pakken en er gebruik van te maken (vers 10)

  3. De inhoud van het cadeau is in de eerste plaats ‘beloften’ (vers 4). Kostbare en grote beloften. Een belofte heeft in de Bijbel altijd een aantal aspecten: 1. De uitvoering van de inhoud van de belofte ligt altijd in de toekomst2. Dit is het ‘nog niet3’ aspect van de belofte. Dat zal zijn weerklank vinden in vers 5 als het gaat om ‘zelfbeheersing’ en ‘volharding’. 2. De belofte heeft tegelijkertijd ook altijd een ’reeds’ aspect. Immers het is Pasen en Pinksteren geweest. De beloften uit het O.T. zijn al vervuld4. Maar ook de toekomstige vervulling van de beloften5 moet ook nu al een stimulans gaan worden om de vernieuwing van het leven te gaan zoeken bij Christus. Dat wordt in vers 5 weergegeven door de woorden deugd, vroomheid, broederliefde en liefde (tot allen).

  4. Door de beloften krijgen we deel aan de ‘goddelijke natuur’. Voor ‘deel hebben aan’ staat er hier in het Grieks ‘koinoonoi6’. We worden a.h.w. in Gods gemeenschap toegelaten. Hij laat ons delen in Zijn drie-enige gemeenschap tussen de Vader en de Zoon en de Heilige Geest7. Als we binnen de muren van deze gemeenschap blijven zijn we gevrijwaard voor het verderf dat in de wereld heerst.

  5. Vers 5 NBV: ’ Span daarom al uw krachten in’ is een wat zwakke vertaling. NBG: ‘Maar schraagt om deze reden’8 is beter. ‘Deze reden’ verwijst naar het voorgaande. Dat voorgaande is: a) Hij is de gever van de gave b) Hij roept9 c) Hij geeft de belofte. De opwekking die nu volgt in vers 5 heeft alles te maken met het feit dat Hij -Christus - alle voorgaande dingen gedaan heeft10. Het feit dat Hij –de Christus – beide gave en gever is een machtige aansporing om met de opwekking van vers 5 tot 8 ernst te maken. Het gaat alleen maar werken als we het van Hem verwachten. Nu staan er twee werkwoorden in vers vijf. ‘Pareisfero’ dat letterlijk betekent ‘het erbij brengen’’. Dus naast wat God zelf al aangebracht heeft en dat is fundamenteel11, worden we opgeroepen nu zelf ook in beweging komen en dit proces te ondersteunen. Het tweede werkwoord is ‘ epiechorengeo’ staat in de gebiedende wijs en betekent letterlijk ‘aanbieden’ zoals een hand wordt ‘aangeboden’ bijv ter verzoening. Dit werkwoord is afgeleid van het werkwoord ‘chorengein’ en dat betekent zoiets als een royaal aanbod om de kosten voor de uitvoering van een zangkoor voor zijn rekening te nemen. Even populair weergegeven: je mag uit genade in het koor staan dat Gods lof bezingt, nu mag jij van jouw kant een steentje bijdragen. Dat is de sfeer die vers 5 in eerste instantie wil oproepen.. En als je dat doet komt er een cyclus van gebeurtenissen op gang die zijn uitgangspunt neemt in het geloof en uitloopt in vers 7 op de liefde tot allen. Alles wel met slechts één doel: Jezus leren kennen (vers 8). Als er vers 5 over ‘’geloof’’ wordt gesproken dan kent dit woord twee aspecten12. Geloof berust allereerst op kennis. Als je in een huwelijk elkaar goed kent dan weet je ook wat je aan elkaar hebt en hoe de reactie in bepaalde situaties is. Als je God kent weet je dat Hij betrouwbaar is en dat moet je leren door veel in de Bijbel studeren. Het tweede aspect is het vertrouwen. Als je veel en intensief met elkaar omgaat dan wordt vertrouwen als het ware keer op keer bewezen. Iemand die dicht bij God leeft zal bemerken dat Hij volstrekt betrouwbaar is en dat Hij alles zal doen wat Hij beloofd heeft. Deze beide aspecten vormen samen het geloof. De woorden die nu in deze cyclus volgen moeten zo gelezen worden dat de kiem van het éne woord a.h.w. al besloten ligt in het volgende woord. De ‘deugd’ ontkiemt vanuit het geloof. De deugd brengt de kennis op gang etc. Nu moeten we bij het woord ‘deugd’ of ‘deugdzaamheid’ niet in eerste instantie denken aan ‘goede dingen’ doen.. Hetzelfde woord komt ook in vers 3 voor. In de NBV wordt dit vertaald door Gods ‘wonderbaarlijke kracht’, door de NBG met Gods ‘macht’13. Het blijkt dan te gaan om Gods ‘deugden’. Voor ‘’deugden’ moeten we dus allereerst naar boven kijken. Het geloof bewerkt dat wij van Gods deugden gaan vertellen aan anderen. En door van Gods grote daden te getuigen wordt de kennis van God bevorderd. Vandaar dat de brug van geloof naar deugd naar kennis geslagen wordt. Kennis: is weten en volhouden dat God betrouwbaar is, dwars tegen alle menselijke onbetrouwbaarheid in.

Kees de Graaf





1 Wat die ‘kennis’ precies inhoudt zal nog nader worden bestudeerd.

2 Zie 1 Petr 1:4 : “ Er wacht U in de hemel een onvergankelijke, ongerepte erfenis die nooit verwelkt”

3 We zijn nog niet in de volmaaktheid aangeland

4 Zie H.C. Zondag 17. Door de opstanding van Christus worden we NU al opgewekt tot een nieuw leven. Ook is de belofte van de uitstorting van de Heilige Geest reeds vervuld. De Geest rust op de gemeente

5 De voltooiing van alle dingen: de wederopstanding van alle doden, het definitief verdwijnen van de zonde en de dood en de eeuwige lofprijzing zonder zonde.

6 Zie Hand 2:42. De ‘gemeenschap – de koinoonia’’ is Eén van de wezenskenmerken van de NT christelijke gemeente.

7 Al zal het oneindig grote verschil tussen Schepper en Schepsel tot in eeuwigheid blijven bestaan.

8 Sommige handschriften hebben voor ‘touto de’ – om dit- een iets andere lezing.

9 De Bijbel hecht op veel plaatsen aan dat woord ‘roeping’. Het wil accentueren dat God in alles de eerste is die in beweging komt. Het heeft alles te maken met het feit dat her Verbond ‘mono-pleurisch’ is in zijn oorsprong, Het gaat van God zelf uit. Hij is de eerste. Hij sprak al toen wij nog niet konden spreken. Zo wordt impliciet de kinderdoop ondersteund.

10 Dit komt dicht in de buurt bij Phil 2:12 en 13 ‘Blijf U inspannen want het is God die zowel het willen als het handelen bij U teweegbrengt, omdat het Hem behaagt’’.

11 Je kunt ook zeggen: OMDAT God dit aangebracht heeft worden we nu opgeroepen dit te bevestigen door zelf nu ook te gaan ‘bijbrengen’’.

12 Zoals schitterend verwoord in H.C. vraag en antwoord 21: Waar geloof is niet alleen een ‘weten’ , een kennen van de heislfeiten maar ook een vast vertrouwen .

13 De SV heeft in vers 3 wel Gods ‘deugden’. Hetzelfde woord vinden we ook in I Petr 2:9. En daar gaat het om het verkondigen van de grote ‘deugden’ of daden van God.




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina