Afscheidsspeech



Dovnload 40.6 Kb.
Datum16.08.2016
Grootte40.6 Kb.



Afscheidsspeech Jaap Janissen, oud voorzitter Platform Deelnemersraden

Uitgesproken op de Themabijeenkomst Platform Deelnemersraden

25 april 2008

Goedemiddag dames en heren,


Om te beginnen wil ik het bestuur Platform bedanken voor de uitnodiging om hier te mogen spreken.
Ik las laatst dat Bill Clinton na zijn pensioen 52 miljoen heeft verdiend met spreekbeurten. Dus ik dacht ik ga het ook proberen. Ik stop na drie jaar voorzittersschap van het Platform Deelnemersraden en ga na het vakken vullen nu eens zakken vullen.

Als oudere grijze of kale mannen afscheid nemen, hebben ze de neiging om onder het mom van wijsheid alle aanwezigen nog eens de les te lezen.

Vaak gaat dat gepaard met clichés en/of citaten
Ik zal mij proberen te beperken tot slechts twee:


  • Het leven is een geschenk.

  • We zien wel waar het schip strandt.

Wanneer je daar aan vasthoudt heb je een levensstijl. Echter niet mijn levensstijl en gelukkig ook niet de levensstijl van de meeste van de hier aanwezigen.

Mijn opvatting over dat geschenk is dat je er niet alléén gebruik van mag maken.

Met andere woorden, je moet wat voor anderen doen.

Het geeft niet wat je doet: oud papier ophalen voor de kerk- het jeugdelftal van de voetbalclub begeleiden- collecteren- bejaarden bezoeken- kortom, het geeft niet wat, als je maar niet voor alleen jezelf leeft.
Deze levensstijl heb ik verwoord in belangenbehartiging.

Bijvoorbeeld: in een huurdersvereniging, ondernemingsraden, actiecomités voor behoud van de scheepsbouw, tegen afbraak van onze sociale voorzieningen, en de laatste zeven jaar in pensioenland, middels Deelnemersraad en het Platform voor Deelnemersraden.


Het is dan ook heel prettig dit keer te spreken voor de eigen parochie want u spant zich ook in voor medezeggenschap en een goed pensioen.

In de rest van mijn verhaal zal ik proberen geen clichés te gebruiken.

Voor alle duidelijkheid: ik heb niet de pretentie jullie te overtuigen van mijn gelijk of wijsheid. Mijn bedoeling is niet meer of minder dan te vertellen hoe ik de dingen in de pensioenwereld ervaar; waar ik mij over verbaas en waar ik moeite mee heb.

Wat jullie met mijn gedachtegoed doen, is helemaal aan jullie; ik ben al blij dat jullie er naar willen luisteren.


Ik wil graag aan jullie kwijt hoe ik denk over:

Vrijwilligers, solidariteit, deskundigheid, transparantie, de generatiekloof, medezeggenschap en nog wat andere zaken. En ik wil de vraag ‘wie is nou eigenlijk de baas’, toelichten cq beantwoorden.


Vrijwilligerswerk.

De meeste bestuursleden van een Deelnemersraad komen uit het vakbondswerk. Zij weten dus alles van vrijwilligerswerk. Maar slechts enkelen hadden kunnen bedenken dat deelnemen aan een Deelnemersraad:

A. zoveel tijd zou vragen;

B. zoveel scholing zou vergen;

C. zo interessant zou zijn;

Iemand heeft eens gezegd dat Pensioenen geen sexy onderwerp is omdat het niet boeit.

Ik ben het daar niet mee eens.

Als je jong bent, kun je heerlijk dromen of fantaseren over wat je allemaal gaat doen als je met pensioen bent. Een boerderijtje kopen of een wereldreis maken, een camping in Zuid Frankrijk beginnen, grote tuinen aanleggen, topkok worden enz.


Als je gepensioneerd bent, ben je bezig met wat je allemaal wel en niet kunt doen van je pensioen.
En daar tussendoor betaal je premie en hoop je dat er niet een te groot deel van de loonruimte naar het pensioenfonds moet.

Maar ik wil graag terugkomen op het vrijwilligerswerk.



Koester het, bewaak het.

Het barst van de professionels in de pensioenwereld.

De basis voor vrijwilligerswerk is solidariteit. De sterkere moet voor de zwakkere staan



Dat is ook de reden waarom het Platform is opgericht

SOLIDARITEIT
Ik heb het al een aantal keren genoemd.

Het bestaansrecht van bedrijfstakpensioenfondsen is gebaseerd op het begrip SOLIDARITEIT.



  • Maar dan ook wel ongedeelde solidariteit.

  • Geen soorten van solidariteit;

  • Maar ongedeeld voor iedereen.

De verzekeringsmaatschappijen lopen graag te hoop tegen deze uitgangspunten. Zij noemen de verplichtstelling oneerlijke concurrentie en willen dan ook een voet tussen de deur krijgen bij de collectieve verplichte regelingen.

Elke afbreuk tussen solidariteit binnen onze pensioenfondsen zullen zij aangrijpen.

Natuurlijk is het soms moeilijk wanneer het om zoveel geld en belangen gaat.

Maar blijf vasthouden aan het motto: Verdeel de pijn en deel de vreugde.
- Het kost mij geen moeite u uit te leggen hoe noodzakelijk het is de positie van de jongeren als eerste prioriteit te zien.

- Even makkelijk kan ik verdedigen dat de positie van de werkende de meeste aandacht nodig heeft of het nou om de pensioenpremie gaat of vroegpensioen de opbouw van hun pensioen of nabestaande pensioen enz.

- Mogelijk krijgt u een brok in de keel als ik de positie van de gepensioneerde schets:
- hoe hard ze gewerkt hebben;

- dat ze het land hebben opgebouwd;

- dat ze weinig verdient hebben en veel premie betaald hebben;

- en dat ze daarom als eerste prioriteit moeten worden beschouwd.


Kortom, voor al die groepen kan ik meer argumenten aandragen waarom ze de voorkeur verdienen dan u ooit op google zult vinden.
De conclusie is dat ze bovenstaande groepen allemaal even belangrijk zijn.

De aanpak moet dus gebaseerd zijn op basis van

Solidariteit, lusten en lasten gelijk verdelen
DESKUNDIGHEID

Waak voor teveel deskundigheid. Natuurlijk moet je lid van een deelnemersraad een goede sparringpartner zijn voor het bestuur van een pensioenfonds.


Maar we hoeven als deelnemersraad niet even deskundig te zijn als het bestuur. Je raakt dan weer ver van de basis.

De afstand tussen de deskundige(n) en de deelnemers en gepensioneerden is juist debet aan het ontstane onbegrip. Daarom zijn we nu aan een inhaalslag in transparantie en communicatie bezig. Zorg er voor dat de basis aanwezig blijft in de Deelnemersraad en bij Platform.


De Deelnemersraad moet geen college worden van hoger- en middenkader met alle respect voor hen.

De drukker en de schilder, de bankwerker en de chauffeur horen thuis in de deelnemersraad. Zij vertegenwoordigen vaak het nuchtere maar ook het emotionele dat voor dit werk nodig is.

Niet alleen maar mensen met veel kennis van pensioenen maar ook mensen met voeten in de klei.

Zorg dat je niet tegen het gearriveerde deel gaat aanhangen
GENERATIEKLOOF

Er wordt wel eens geklaagd dat jongeren geen interesse hebben in pensioenen.

Maar zijn we dan vergeten dat bij ons de interesse pas kwam toen het pensioen in zicht kwam. Jaren hebben wij ons vastgehouden aan de gedachte dat het wel goed komt

Wij krijgen 70% van ons laatst verdiende salaris.

Dat is inmiddels niet meer zo.

We moeten niet willen dat jongeren zich steeds bezighouden met pensioenen. Daar zijn ze niet jong voor. We moeten het wel inzichtelijk maken. Begrijpelijker dan dat het voor ons was




De jongeren moeten weten:

  • Dat de jaarlijkse indexering van je pensioen niet automatisch gebeurt maar afhankelijk is van de beurskoers en reserve.

  • Dat pensioenbreuk kan ontstaan.

  • Dat je als je een partner hebt, niet allebei AOW krijgt als er één 65 wordt.

  • Dat je altijd in Nederland gewerkt moet hebben voor 100 % AOW.

  • Dit en nog veel meer...



Leg de jongeren vooral uit waarom een collectieve verzekering altijd beter is.

Bedrijfstakpensioenfondsen hebben geen winstoogmerk. De berekende kosten liggen rond de 5 %, tegen 25 % bij verzekeringsmaatschappijen.



  • Premie betalen en 4% rente op je kapitaal. Dat is nooit voldoende voor je pensioen en al helemaal niet als je ouder wordt dan is voorspeld.

  • Je zult altijd moeten beleggen, doe je dat in obligaties dan zit je veilig maar verdien je niks extra, doe je het met aandelen dan zit er groei in.

  • Echter, doe je dat individueel en er komt een dip op de beurs dan zie je het pensioengeld verdwijnen. Voorbeelden genoeg uit recent verleden.

  • Pensioenfondsen hebben buffers en kunnen tegen een stootje. Ze gaan uit van de lange termijn.

  • Hoe regel je zelf je pensioen als je werkloos of arbeidsongeschikt wordt.

  • In de situatie waar je net het hoofd boven water kan houden zal je pensioenvoorziening geen prioriteit hebben.

  • Pensioenfondsen kennen regels voor vroegpensioen en nabestaanden pensioen.

  • Misschien dat een kleine categorie hoogopgeleiden veelverdieners voor hun eigen ouwe dag kunnen zorgen, maar gerekend vanaf dat je gaat werken tot dat je kunt stoppen kan er heel wat gebeuren waar je nooit opgerekend hebt.

  • Alleen falende managers van multinationals lijken een goede oude dag te krijgen. Zij kunnen immers rekenen op een enorme gouden handdruk.


Wat is de toegevoegde waarde van medezeggenschap

Met name in de Pensioenwereld en zeker in de communicatie is vakjargon zo gebruikelijk dat de doelgroep, de opdrachtgevers, dus de actieven en gepensioneerden weinig of soms helemaal niet begrijpen waar het nog over gaat

Als ik ergens een verhaal moet houden, zoals bijvoorbeeld vandaag, dan schrijf ik op wat ik kwijt wil en als het er staat loop ik het na om te kijken of ik alleen maar de Nederlandse taal hebt gebruikt.

Het woord Transparant zul je niet snel verwarren met Matglas.

Hoewel sommigen het verschil niet weten of niet zien.

Je kunt geen scholing, lezing, forum enz. bijwonen of er is iemand die het over Transparant heeft. Het heeft er veel van weg dat Transparant een Hype is


Hype moet ik dus schrappen dus noem ik het vrij vertaald:

De Waan van De Dag.

Namens het Platform kom ik nog wel eens op zo een verzamelpunt waarvan mij overigens wel opvalt dat je vaak de zelfde mensen tegenkomt.

De laatste keer was de Algemene Ledenvergadering van VB.

Ook daar stond Transparant weer op de agenda en dan blijkt dat nagenoeg alle aanwezige (veelal bestuurders) het er over eens zijn dat TRANSPARANT MOET.

Maar als men dat over het algemeen onderschrijft waarom handelt men daar dan niet naar. Inderdaad veel bestuurders van Pensioenfondsen zijn daar goed mee bezig maar nog teveel die er geen serieus werk van maken.



Wat ik bedoel ……

Een van de belangrijkste middelen om Transparantie te actieveren is

Medezeggenschap. Laat actieven en gepensioneerden meekijken en meedenken over
hun pensioenfonds en hun geld.

- Stimuleer Actieveer en Faciliteer de Deelnemersraad optimaal.

- Geef ze de benodigde informatie en een goede vergaderruimte.

- Zorg dat ze hun reis en onkosten vergoed krijgen.

- Maak als pensioenfonds goede afspraken met werkgevers over verlof voor leden van deelnemersraden.

- Zorg dat de loonderving goed geregeld is.

- Zorg dat ze goed opgeleid worden tot inspirerende gesprekspartners.
Wanneer je deze zaken als bestuur van het pensioenfonds goed regelt, dan sla je een duidelijke brug naar de deelnemers van het fonds.

Dan bemerk je ook de meerwaarde van Medezeggenschap,

Als bestuurder kom je daarmee op de vloer en weet je of je het werk goed doet en krijg je begrip en waardering.
Bestuurders, beleggers, uitvoerders. Ze doen meestal stinkend hun best, maar je vraagt je wel eens of ze nog weten voor wie ze het doen,

Kortom zorg voor een goed PFC oftewel



Een Goed Helder Pensioenbeheer en Bestuur
Voor ik afsluit toch nog even een boodschappenlijstje.

Voor de bestuurder:

- Neem Medezeggenschap serieus.

- Doe niet zo krampachtig.

- Maak werk van medezeggenschap.

- Zorg voor goede faciliteiten.

- Geef de Deelnemersraad de ruimte de informatie en de scholing.



Voor de leden van de deelnemersraad:

- Neem je werk van de deelnemersraad serieus.

- Lees je stukken.

- Volg de scholing.

- Houd je aan je taak.

- Ga niet op de stoel van de bestuurder zitten maar controleer ze.


EN DAN TOT SLOT

In mijn vrije tijd ben ik ook nog Opa. En als ik in de zaal kijk ben ik niet de enige.

Mijn oudste kleinzoon Steven (toen 10 jaar) kwam logeren. Ik moest noodzakelijk naar kantoor van PME op Schiphol Ik vroeg hem of hij mee wilde gaan naar het pensioenkantoor want dat lag vlak bij de landingsbaan van vrachtvliegtuigen dus erg spannend. Ja, hij wilde wel mee

Onderweg vroeg hij wat moet je daar doen opa?.

Ik legde hem uit dat als je werkt je geld verdient. Dus als je niet werkt krijg je ook geen geld. Toen ik nog werkte, stopte ik van elke gulden 20 cent in een potje voor later als ik niet meer zou werken en dat heet dan pensioen.

Daarom heb ik nu ook te eten en kan ik met jou leuke dingen doen.

En dat potje word bewaakt op dat pensioenkantoor.
Even later vraagt hij: ‘Gaan we dat POTJE nu ophalen.’

Ik leg hem uit dat op dat kantoor mensen werken die goed voor dat potje moeten zorgen en dat ik naar kantoor ging om te kijken of ze dat ook echt goed deden.

Op kantoor wordt Steven verwend en geniet hij van het uitzicht op de vliegbaan. Hij vindt het jammer dat we weer weg gaan.
Weer onderweg vraagt hij: ‘Opa ben jij nou de baas van die mensen?’

‘Nou nee’, antwoordde ik. ‘Maar ik doe er wel mijn best voor.’

Gelukkig kwam er op dat moment een groot vliegtuig laag over dus vroeg hij niet verder.
Ik had verwacht dat hij zou zeggen:

Maar opa het is toch jouw geld dus ben jij toch de baas.’


Ja, dan had ik hem een heel ingewikkeld antwoord moeten geven
Ik dank jullie voor de aandacht en het geduld. Het gaat jullie goed.

Was getekend JAAP JANISSEN




Platform voor Deelnemersraden van Bedrijfstakpensioenfondsen



p/a Zeestraat 65d 2518 AA DEN HAAG

www.platformdeelnemersraden.nl





De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina