Al-Nakba op de kaart gezet



Dovnload 7.41 Kb.
Datum27.08.2016
Grootte7.41 Kb.
al-Nakba op de kaart gezet

Israels eerste premier, David Ben-Goerion, moet ge­dacht hebben dat de 750.000 Palestijnse vluchtelin­gen van al-Nakba (de Catastrofe) van 1948 met het verstrijken van de tijd uit beeld zouden verdwijnen (zie diens uitspraak op de achter­pagi­na).


Ware dat het geval geweest, dan zou dat een premie geweest zijn op de politiek van een staat, die implementatie van het recht op terug­keer en compensatie van Palestijnse vluchtelin­gen van meet af aan heeft verhin­derd. Daar­bij gaat het om een in het internationaal recht verankerd recht. Mede dank­zij de inspan­ningen van Pale­stijnse en niet-Pale­stijnse organisa­ties, weten­schappers en politieke activis­ten - in Palestina en in de diaspora - is de kwestie van de Pale­stijnse vluchtelin­gen evenwel actueel geble­ven. Dit jaar - 60 jaar na dato - meer dan ooit, zo lijkt het. Tot groot ongenoe­gen van Israel.
Het vol­gende incident onder­stree­pt dit. Op de dag van de her­denking (15 mei) nam VN-secre­taris-gene­raal Ban Ki-moon tele­fonisch contact op met PNA-president Mahm­oed Abbas (Abu Mazen) om, aldus een VN-woordvoerdster, 'op Nakba-Dag zijn steun aan het Palestijnse volk ken­baar te maken'. Israel reageerde furieus en drong er bij de VN op aan een ver­klaring uit te geven, waarin 'de blunder wordt rechtgezet' en 'het woord "Nak­ba" uit het voca­bu­laire van de VN wordt ge­schrapt' (Yediot Ahronot van 16 mei). De heftigheid van Israels protest spreekt boekdelen: mili­tair machtig, maar nog altijd worstelend met een legi­timiteit­pro­bleem, dat door groeiende bekendheid met de Nakba eerder toe, dan af zal nemen.
Voor Israel blijft ontkenning van de Nakba officieel be­leid. Want erkenning van de oor­logs­mis­daad van etnische zuive­ring van Palestij­nen uit Pale­stina - die de Nakba was - zou een forse streep zetten door het beeld dat 60 jaar lang is gecul­tiveerd: het beeld van Israel als 'een moreel pro­ject'. Het streven om slacht­offer­schap te monopo­li­seren, zou erdoor worden onder­graven. Bij de pu­blieke opinie in het Westen zou het begrip kweken voor de eisen en verlangens van de Pale­stijnse vluchte­lingen.
Daar komt bij, dat Israel zich met de bouw van de Muur en de uit­brei­ding van joodse nederzettingen aan oorlogs­misda­den schul­dig blijft maken (te weten: schending van de Vierde Conventie van Genève). De catastrofale gevolgen ­van die poli­tiek voor de Pale­stij­nen maken duide­lijk dat de Nakba geen gebeur­tenis uit het verleden is, maar tot de dag van van­daag voort­duurt.
In een situatie als deze is het aan de inter­natio­nale gemeen­schap om op te treden - meer concreet: Israel te dwingen de inter­natio­nale recht­sre­gels na te leven. Westerse regeringen willen daar maar niet aan. Dat bleek medio juni weer eens, toen de 27 lidstaten van de Euro­pese Unie unaniem instemden met een verdere opwaardering van het EU-Israel Asso­ciatiever­drag (zie elders in dit nummer van Soe­moed). Dit maakte alle eerdere EU-kri­tiek op aspec­ten van Is­raels ­poli­tiek - de bouw van de Muur, de uit­brei­ding van de joodse nederzet­tingen, het geweld tegen de Pale­stij­nen - waardeloos en hypo­criet. Op voorhand werd een pres­sie­middel richting Israel uit handen gege­ven. Het nemen van enige af­stand van de rampza­lige Ameri­kaan­se Israel-poli­tiek zat er kenne­lijk niet in. De gevolgen van het EU-besluit voor de positie van PNA-presi­dent Mah­moed Abbas (Abu Mazen) en de zijnen, die al hun kaar­ten op het Westen hebben gezet, laten zich raden. Want eens te meer werd duide­lijk, dat de Palestijnen van het Westen niets te verwach­ten hebben - afgezien van af en toe een zak met geld.
Het blijven vernederen en schofferen van Pale­stijnen zal de zaken alleen maar verder op scherp zetten. Wie verwacht dat de Palestijnen zullen capituleren, weet niet waarover hij het heeft. Want de Nakba heeft hen belangrijke lessen ge­leerd.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina