Alle aanhalingen komen uit de Statenvertaling 1977. Vertaling, voetnoten, plaatjes door M. V



Dovnload 31.76 Kb.
Datum18.08.2016
Grootte31.76 Kb.
Godsbegrip in Bijbel en Koran

Alle aanhalingen komen uit de Statenvertaling 1977. Vertaling, voetnoten, plaatjes door M.V.


Inleiding

Het begrip Drie-enige God is uniek en wordt slechts door het christendom gehuldigd. In het volgende artikel bewijst Dave Hunt dat er geen overeenstemming is tussen de God van de Bijbel en Allah van de Koran.

Er zijn vanuit verschillende hoeken intensieve pogingen aan de gang om de godsdiensten te verenigen, met het oog op de schepping van een alliantie van wereldgodsdiensten. De paus erkent alle godsdiensten en wil hen allemaal bij een oecumenische struktuur betrekken. Hij ziet het Christendom, de Islam en het Judaïsme als het nauwst aan elkaar verbonden omdat zij alle drie monotheïstische godsdiensten zijn, die volgens hem dezelfde God aanbidden.

De paus kust de Koran

Feit is echter dat het Christendom met zijn Drie-enige godsbegrip uniek is, en radicaal van andere geloven verschilt. De God van de Bijbel is beslist niet dezelfde als de Allah van de Koran.

Een Moslim daagde Dave Hunt uit om zijn stelling te bewijzen dat Allah van de Koran niet de ware God is. Het volgende geeft de hoogtepunten weer van Dave Hunts antwoord, zoals dat gelezen kan worden op het internet1.








De Kaäba, in het midden van de Grote Moskee in Mekka,
is voor Moslims de heiligste plaats op aarde.

Antwoord door Dave Hunt

Dat Allah niet de God van de Bijbel is, is erg duidelijk.

De bijbelse God wordt bijna 9000 keer Jahweh (JHWH) genoemd, maar Allah wordt onder die naam niet één keer in de Koran vermeld. Waarom niet, als Allah dan toch dezelfde God is? In de Bijbel wordt God ook meer dan 2500 keer Elohim genoemd, maar die naam wordt nergens in de Koran met Allah verbonden. Waarom niet? De God van de Bijbel wordt genoemd: “De God van Abraham, de God van Izaäk en de God van Jakob” (Jakobs naam werd later door God veranderd in Israël, zodat beide namen naar hem verwijzen). Jakob is de vader van de Joden. De God van de Bijbel openbaarde Zich aan Mozes bij het brandende braambos met die naam (God van Abraham, Izaäk en Jakob) en zei tot Mozes “Aldus zult gij tot de kinderen Israëls zeggen: Jahweh2, de God van uw vaderen, de God van Abraham, de God van Izak, en de God van Jakob, heeft mij tot u gezonden; dat is Mijn Naam eeuwig, en dat is Mijn gedachtenis van geslacht tot geslacht” (Ex 3:1-16). Als Allah de God van de Bijbel is, waarom wordt hij dan nooit door die namen genoemd?

De God van de Bijbel zegt ons bij herhaling dat Hij de God van de Joden is. Dikwijls wordt Hij “de God van Israël” genoemd (vgl. Js 45:3 en Mt 15:31). Maar toch is er zo’n grote haat tegen Israël onder de Moslims! De Koran spreekt van Abraham en Ismaël, en beweert zelfs dat zij de Kaäba en Mekka gebouwd hebben, maar geeft aan Izaäk geen betekenis. De Bijbel verwijst meer dan 150 keer naar Izaäk op een positieve, betekenisvolle manier. God zegt uitdrukkelijk dat Hij Zijn verbond heeft opgericht met Izaäk, niet met Ismaël (Gn 17:19-21)3 van wie de Arabieren zeggen dat zij afstammen.

De God van de Bijbel noemt de Joden Zijn uitverkoren volk. Hij heeft hen lief en gaf hen het land Israël als een eeuwige erfenis, zoals door honderden verzen in de Bijbel bevestigd wordt (vgl. Gn 17:8). De Islam ontkent deze fundamentele bijbelse waarheid. De Joden zijn zeker niet Allah’s uitverkoren volk! Hoe kan Allah de God van de Bijbel zijn en nochtans de Joden niet uitverkiezen?

In de Koran geeft Allah de Moslims de opdracht: “Aanvaard geen Joden of Christenen als vrienden” (Sura 5:51, Al Hil-ali, v. 54, Jusuf ali), dus is Allah ook niet de God van Christenen. In de hadith heeft Mohammed4 zelf gezegd: “Het laatste uur zal niet aanbreken vooralleer de Moslims de Joden bevechten, en hen zullen gedood hebben” (Mishkat al Masabih Sh. M. Ashraf, 1990, pp. 147, 721, 810-11, 1130, etc.). De god van de Islam haat de Joden; de God van de Bijbel heeft hen lief als Zijn uitverkoren volk! Allah is heel duidelijk niet Jahweh, Elohim, de God van Abraham, Izaäk, Jakob, de God van de Bijbel!

De God van de Bijbel koos Jeruzalem als Zijn heilige stad. Veertig keren noemt Hij Jeruzalem “de stad van David” en herhaaldelijk belooft Hij dat de Messias zal afstammen van David en zal regeren vanaf Davids troon in Jeruzalem over de hele wereld. (2Kr 6:6; 33:7; 2Sm 7:16; Ps 89:3-29, Lk 1:32-33; Hd 15:16-17, enz.). Nooit noemt de Bijbel (of de God van de Bijbel) Mekka of Medina, maar Jeruzalem wordt meer dan 800 keer genoemd.

Allah noemt Jeruzalem echter nooit. Hoe kan dit indien Allah de God van de Bijbel zou zijn? En hoe kunnen de Moslims Jeruzalem vandaag als een heilige stad van de Islam opeisen, terwijl die niet eens in de Koran wordt genoemd? De recente aanspraak komt van degenen die de stad van de Joden willen afnemen.

Dat Allah geen zoon heeft is een verder bewijs dat hij niet de God van de Bijbel is, want Hij heeft beslist een Zoon, zoals het Nieuwe én het Oude Testament getuigen.

Psalm 2 zegt: “Gij zijt Mijn Zoon, heden heb Ik U gegenereerd” (Ps 2:7). Verwijzend naar de God van de Bijbel zegt Salomo: “… hoe is de Naam van Zijn Zoon” (Sp 30:4).

De engel Gabriël, die ook door de Islam erkend wordt, zei aan de maagd Maria (de Islam erkent de maagdelijke geboorte van Jezus): “En zie, gij zult bevrucht worden, en een Zoon baren, en zult Zijn naam noemen JEZUS. Deze zal groot zijn, en de Zoon van de Allerhoogste genaamd worden; en God, de Heere, zal Hem de troon van Zijn vader David geven” (Lk 1:31-32). Die troon is in Jeruzalem, niet in Mekka.

De Moslims dringen erop aan dat de naam “Allah” in elke taal moet gebruikt worden. Die naam kan niet vertaald worden als Dios in het Spaans, Dieu in het Frans, of God in onze taal. Moslims beschouwen “Allah” dus niet als een generische naam voor God, maar als de naam van een specifieke god. Allah was inderdaad de god van de Kuraish-stam, eeuwen voordat Mohammed werd geboren. Hij was de hoofdgod van de Kaäba (Mekka) alwaar eeuwenlang 360 afgoden aanbeden werden en waarvan er één Allah werd genoemd.

Wat doet Allah in een tempel tussen 360 afgoden indien hij de God van de Bijbel is Die afgoderij verbiedt? Waarom behoudt de Islam deze heidense tempel, en waarom moeten Moslims tot op vandaag nog pelgrimstochten daarheen ondernemen? Dat Allah de hoofdgod was in de Kaäba is een historisch gedocumenteerd feit. Laat me een van de grootste historici aanhalen:

“De woestijn-Arabieren … hebben ontelbare afgoden in de maan en sterren gevreesd en aanbeden … Soms hebben ze menselijke offers gebracht, en hier en daar aanbaden ze heilige stenen. Het centrum van steen-aanbidding was Mekka [met] de Kaäba en zijn heilige Zwarte Steen … in de zuidoostelijke hoek van de Kaäba, vijf voet hoog van de grond af, net op de goede hoogte om gekust te worden …

In het pre-Islamitische tijdperk waren er in de Kaäba verscheidene goden opgesteld. Een ervan werd Allah genoemd … drie andere waren Allah’s dochters: al-Uzza, al-Lat, en Manah. Wij kunnen de ouderdom van het Arabische pantheon beoordelen naar de vermelding van Herodotus van Al-il-Lat (al-Lat) als een belangrijke Arabische godheid: hij was een Griekse historicus uit de 5de eeuw v.C.

De Kuraish-stam (Mohammeds stam die Mekka controleerde) baande de weg naar het monotheïsme door Allah te aanbidden als hoofdgod. Hij werd aan de inwoners van Mekka voorgehouden als de god van hun grond, aan wie zij tienden moesten geven van hun oogst, en van de eerstgeborenen van hun vee. De Kuraish-stam, bewerend dat zij afstammelingen zijn van Abraham en Ismaël, stelden priesters aan als opzichters van het schrijn en om de inkomsten te beheren” (Will Durant: The story of civilization, Deel IV:160-161).

De Kaäba staat er nog steeds, zonder afgoden, maar met de Zwarte Steen. De pelgrimstochten naar de Kaäba, om de zwarte steen te kussen, om tussen Safa en Marwa te lopen en op de Arafa-berg te klimmen, is eeuwenlang door vrome heidense Arabieren ondernomen, eeuwenlang vóór Mohammed. Waarom heeft jullie profeet deze heidense rituelen gehandhaafd?

U zegt: “Islam is de religie van Adam, Noach, Abraham, Mozes, Jezus …” Denkt u dat zij ooit naar de Kaäba gekomen zijn en de Zwarte Steen gekust hebben? Onmogelijk! Niet één volgeling van de Bijbelse God zou ooit naar de Kaäba zijn gegaan, omdat de God van Bijbel elke associatie met afgoden verbiedt; en u erkent (zoals de geschiedenis ons vertelt) dat de Kaäba gevuld was met afgoden voordat Mohammed ze allemaal wegdeed. Noch in de geschiedenis, noch in de Bijbel, zult u enige verwijzing vinden naar de Islam of enige overeenkomstige religie. Hoe kan de Islam zonder Koran of Mohammed bestaan?

De enigen die naar de Kaäba reisden en, de Zwarte Steen kusten, waren heidense Arabieren die een of meer afgoden aanbaden die zich daar of erbuiten bevonden. Mohammed stichtte een nieuwe religie, die Islam genoemd werd. Tot dit nieuwe geloof moesten Arabieren, Perzen, Egyptenaren, Turken en alle andere groepen zich bekeren, en dit werd afgedwongen door de scherpte van het zwaard. Zij werden Moslims, en er is geen grond om te beweren dat de Islam de oorspronkelijke religie was van die of enige andere streek.

De God van de Bijbel is liefde, een onmogelijkheid voor Allah. Als Allah een enkelvoudig wezen is, zoals Moslims beweren, dan kan hij niet liefde zijn, in en van zichzelf, omdat hij niemand lief te hebben had vooraleer hij anderen schiep. Maar de God van de Bijbel is liefde, in en van Zichzelf, omdat hij drie Personen is in één God. Vader, Zoon en Heilige Geest hadden lief en communiceerden met elkaar voordat de mensen of engelen werden geschapen.

Alhoewel zij weten dat Allah niet Jahweh is, zeggen de Joden nochtans (zoals de Moslims van Allah zeggen) dat Jahweh een enkelvoudig wezen is. Indien dit zo is, waarom verwijst de Bijbel dan meer dan 2500 keer naar Hem met de meervoudsvorm Elohim (goden5)? Interessant daarbij is dat samen met die meervoudsvorm er ook een enkelvoudsvorm wordt gebruikt. Men kan er niet onderuit dat de meervoudige Godsnaam gecombineerd met de enkelvoudsvorm gebruikt wordt.

Het welbekende Shema (Deut. 6:4), de meest fundamentele uitdrukking over God voor de Joden, luidt: “Hoor, Israël! JHWH, onze ELOHIM, is één JHWH! Ver van de verklaring dat de God van de Bijbel een enkelvoudig wezen is, is het Hebreeuwse woord voor “één” (of: enige) namelijk echad, en dat staat voor een ‘eenheid van verscheidene dingen’. Voorbeelden hiervan zijn b.v. dat God zei dat man en vrouw tot “één [echad] vlees” zouden worden (Gn 2:24); en ook dat vele soldaten tot “één [echad] hoop” werden (2Sm 2:25) of dat twee stukken hout samen “één [echad] hout” worden (Ez 37:17), enz.

De Bijbel leert ons dat Liefde het werkelijke wezen van God is, en zegt: “God is liefde” (1Jh 4:8). Dit kan niet gezegd worden van Allah. De Bijbel verwijst herhaaldelijk naar Gods liefde voor de mensen, en de liefde die wij moeten hebben voor Hem. Maar liefde komt nauwelijks in de Koran voor. Het woord “liefde” is niet één keer opgenomen in de index van de populaire Marmaduke Pickthall vertaling van de Koran. Liefde behoort niet tot Allah’s 99 attributen. De Koran zegt wel dat Allah degenen ‘die goed doen’ liefheeft (Sura 2:195; 3:146-148), en ook ‘zij die strijden voor zijn zaak’ (Sura 61:4). Maar nergens wordt gezegd dat hij alle mensen liefheeft, laat staan zondaars. Maar de God van de Bijbel heeft de zondaar lief, zelfs zij die Hem haten. Van Allah wordt gezegd dat hij genadig is, maar hij betoont geen genade aan hen die ze nodig hebben. De God van de Bijbel echter is genadig voor allen en Hij staat altijd klaar om beleden zonden te vergeven.

Het eerste van de Tien Geboden is dat wij de God van de Bijbel moeten liefhebben, maar nergens zegt de Koran dat Moslims Allah moeten liefhebben. Het is onmogelijk Allah lief te hebben omdat hij niet gekend kan worden. Wij kunnen de God van de Bijbel wel kennen en Hij roept herhaaldelijk mensen op om Hem te kennen. De Koran zegt dat niemand Allah kan kennen omdat hij te groot is.

Niettegenstaande Zijn oneindigheid, zonder begin of einde, en Hij de Schepper is van het universum, openbaart de Bijbelse God Zich zo dat men Hem kan kennen. Jezus zelf zei: “En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, Die Gij gezonden hebt” (Jh 17:3). Zij die de Bijbelse God niet kennen zijn voor eeuwig verloren. Maar niemand kent Allah.

De Bijbel bezit talloze profetieën over de komst van de Messias, Jezus, maar in de Koran staat niet één zo’n profetie over Jezus of Mohammed. De Koran is eigenlijk pas geschreven nádat Mohammed was gekomen, en dus kon de Koran niet profeteren over zijn komst. Maar het Oude Testament heeft Jezus’ komst eeuwen, ja zelfs duizenden jaren van tevoren geprofeteerd.

De Joodse profeten hebben in het Oude Testament gezegd dat de Messias zou gekruisigd worden en op de derde dag uit de doden opstaan. En Jezus is op de precieze tijd gekomen zoals geprofeteerd was (Dn 9:25-26), en Hij is voor de zonden van de hele wereld gestorven, zoals de Bijbel herhaaldelijk zegt (vgl. Js 53:5; Jh 1:29; 3:16-17; Rm 3:23-25; Ko 2:14-15; Hb 2:14). Maar de Koran spreekt dit tegen en zegt dat Hij helemaal niet op het kruis stierf, laat staan voor onze zonden. De Bijbel zegt dat de straf op de zonde moet betaald worden en dat God Zelf mens werd om te sterven voor onze zonden. Allah heeft dit niet gedaan.

Hoe redt Allah zondaars? Het zou niet juist zijn om zonde te vergeven zonder dat de straf daarvoor betaald is. Waar verduidelijkt Allah de kwestie van de straf? Wanneer en door wie is die straf gedragen? Allah weigert eenvoudig te vergeven, of hij vergeeft slechts wie hij wil, maar er is geen consequente rechtvaardige basis voor die vergeving.

Geen Moslim kan er zeker van zijn dat Allah hem zal vergeven. Als christen weet ik zeker dat al mijn zonden werden vergeven, en dat ik eeuwig leven heb gekregen als een vrije gave van God, door de dood en opstanding van Christus, en dat ik in de hemel zal komen - niet door goede werken, maar slechts doordat Christus de straf betaalde voor mijn zonden.

Allah is slechts genadig voor hen die goed doen. De Bijbel zegt dat er niemand is die goed doet en dat allen gezondigd hebben (Rm 3:11-12), en dat God zondaars redt als zij geloven in de Christus die voor hen stierf (Rm 3:23-25).

Er zijn vele contradicties in de Koran, en tussen de Bijbel en de Koran. Voor meer bijzonderheden hierover, lees Dave Hunts boek: “A Cup of Trembling”.

Lees verder:

De Islam : DOC of PDF


Bevordert de Islam vrede? : DOC of PDF

Islam: Meer dan een Religie! : DOC of PDF

De Opmars van de Islam naar Wereldheerschappij #1 : DOC of PDF


De Opmars van de Islam naar Wereldheerschappij #2 : DOC of PDF

Moslims zien uit naar de “Volmaakte Man van Vrede” : DOC of PDF

De Moslimoorlog tegen Israël en zijn bondgenoten : DOC of PDF


Israël temidden van de vijandschap : GIF

Gewelddadig tegen hen die mijn religie Gewelddadig noemen : DOC of PDF

E-mail: verhoevenmarc@skynet.be

Homepage: http://users.skynet.be/fa390968/index.htm of http://www.verhoevenmarc.be/index.htm

Ga hier naar de Nieuwste Artikelen of http://www.verhoevenmarc.be/NieuwsteArtikelen.htm



1 http://www.thebereancall.org - http://www.endtimeministries.org.

2 Het substituut “HEERE” heb ik hier vervangen door de gebruikelijke vertaling van het in de grondtekst voorkomende Tetragrammaton “JHWH”, namelijk “Jahweh”. Dit is de Verbondsnaam van God in het Oude Testament.

3 “En God zeide: Voorwaar, Sara, uw vrouw, zal u een zoon baren, en gij zult zijn naam noemen Izak; en Ik zal Mijn verbond met hem oprichten, tot een eeuwig verbond voor zijn zaad na hem. En aangaande Ismaël heb Ik u verhoord; zie, Ik heb hem gezegend, en zal hem vruchtbaar maken, en hem gans zeer vermenigvuldigen; twaalf vorsten zal hij gewinnen, en Ik zal hem tot een groot volk stellen; Maar Mijn verbond zal Ik met Izak oprichten, die u Sara op deze gezette tijd in het andere jaar baren zal” (Gn 17:19-21).

4 De wordingsgeschiedenis van de Islam is uit verschillende historische bronnen relatief goed bekend. Rond het jaar 610 ervoer de toen ongeveer veertigjarige Mohammed zijn geroepen-zijn tot profeet. Tot het jaar 622 trad hij op in zijn vaderstad Mekka, een centrum van de oude polytheïstische Arabische godsdienst … (Encarta 2002).

5 Elohim is de Hebreeuwse meervoudsvorm van de Hebreeuwse enkelvoudsvorm Eloah, niet het meervoud van het Semitische El (god) want dat is Elim.







De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina