Ambrosia wat vloeit mij aan Uw schedelveld is koeler maan en alle appels blozen



Dovnload 11.96 Kb.
Datum26.08.2016
Grootte11.96 Kb.

“Ambrosia wat vloeit mij aan

Uw schedelveld is koeler maan

en alle appels blozen “

Het woon- en zorghuis Ambroos plooit zich binnen de contouren van een binnengebied op de rand van een woonwijk en weidse landschappen. Manshoge hagen definiëren de grens hard en duidelijk. Het perceel snijdt zich los van de omgeving en werpt zich terug binnen deze grenzen. De gecreëerde wereld reflecteert zich zelf.

Binnen deze contouren wordt het leven strak / urbanistisch georkestreerd. Een eivol perceel. De randen van het draagbare worden opgezocht en gevonden. De ‘wit-ruimte’ is geschuwd. Flarden ervan worden terug gevonden op een aantal plekken…. Een reminiscentie van de ‘onbestemde ruimte’. ’ Le non-lieu’ in de schaduw van de activiteiten.

Het zijn deze plekken die interessant worden voor een interventie. Plekken aan de achterzijde van het gebeuren, waar een reflectie kan plaatshebben. Op het kruispunt van wegen, op de rand van het gedomesticeerde groen, in een ‘uithoek’ tussen wonen en veld wordt er een ‘tegenklank’ geformuleerd. Een artificiële herinnering aan een onbevlekt natuur-idee. Krachtig, overweldigend, sacraal …

De aarde klinkt, verschuift,….. de wereld snijdt en dissecteert.

Een rotsig massief rijst uit de bodem. Een toevoeging die zich ontrekt aan de urbane logica. Een mentaal ankerpunt. Een ‘folly’ als anomalie. Een ‘grotto’ met zijn vormelijk idioom: rotsige wanden, kruipende begroeiing, informele paden getrokken door oneigenlijk gebruik, ….. Geleidelijk nestelt dit lichaamsvreemde element zich in het terrein, bed zich in en wordt niet wegdenkbaar. Een ‘unheimliche’ entiteit die zich laat absorberen.

De binnenkant van de aarde wordt tastbaar. Ruwe wanden, druipstenen, pegels, druipsteunpilaren vormen een fascinerende en onbegrijpelijk complexe tekening. De geborgen aarde vormt een intieme, grillige ruimte. Een plek voor verwarring en verwondering. Ver verwijderd.

De grillige texturen en structuren worden ‘gewit’ met reflecterende verf en vormen het projectievlak voor een met licht geschilderde grotbeeld. Samengestelde beelden vanuit twee projecteren vullen de ruimte. Ze schuiven over elkaar en versmelten tot een nieuw beeld.

De projectoren zij zo gepositioneerd dat de aanschouwer ze snijdt. Hij wordt actor. Zijn schaduw wordt geprojecteerd. Hij wordt deel van het nieuwe beeld. De schaduw verbergt één van de geprojecteerde beelden, waardoor een deel van het andere origineel zichtbaar wordt. Wat is en wat niet is verschuift heen en weer. Door de harde rotsen te belichten worden ze immaterieel. Het beeld trilt en tintelt. Fysiek ervaarbaar.

Binnengaan en het onderzoeken van de onbekende diepte reflecteert het zoeken de duistere / immateriële kant van het leven. Een omkering van de ‘Grot Allegorie’.



Een zwarte glazen plaat snijdt de rots. De anomalie op de anomalie. Ze reflecteert lucht -natuur – architectuur – passanten. Wisselende seizoenen, lichtintensiteit en zonnestand grijpen in op het beeld. Een indringende reflectie van het eigen ‘ik’, van de eigen ‘massa’. Een levensgrote schildering van de kenbare wereld springt naar voor.

Op grens tussen de binnen en buitenwereld versmelten beide materialen. Rots en glas. Grillige openingen vormen kijkgaten langs ‘deze’ zijde, en lichtgaten aan de ‘gene’ zijde. Geprojecteerd beeld-licht spiest zich doorheen het fragiele vlies bij valavond.

De grot als drager van betekenissen en beelden. Gekende en onvermoede. Beschutten, vereren, baden, nutteloze opsmuk…. De grot als drager van metaforen: de religieuze zoektocht van de mensen, het begin van ons cultureel erfgoed, de natuurlijke kracht en schoonheid van de natuur, de primaire bescherming van deze buitenwereld,…

Ze wordt een beeld op de kruising van religie en filosofie, van cultuur en natuur. Op de kruising van aanschouwer en toeschouwer. Kijken en bekeken worden. De communicatie tussen het materiële en het immateriële. Het surreële en het mysterie van het leven wordt bekrachtigt door de onvatbaarheid van een beeld.

Vadim Vosters

Pieter Walraet

afmetingen

oppervlakte 20 à 25 m2

b x h x d 2 à 5 x 4 x 6 m

materiaal

rotstructuur staalstructuur – netwapening – spuitbeton

glazen wand geëmailleerd gelaagd glas in staalkader

beeldvorming projectoren + geëtste beelden + reflecterende verf




: WebFiles -> NZ%20Wzh%20Ambroos -> Documenten
Documenten -> Animatieprogramma Het Steen Van 14 november tot en met 20 november Maandag 14 november 2011
Documenten -> Activiteitenkalender van 19 september tot en met 25 september Animatieprogramma Het Steen maandag 19 september 2011
Documenten -> Animatieprogramma Van 24 oktober tot en met 30 oktober Wolfslinde Maandag 24 oktober 2011
Documenten -> Activiteitenprogramma Het Steen Van 26 december tot en met 1 januari Maandag 26 december 2011
Documenten -> Activiteitenkalender van 23 mei tot en met 29 mei Animatieprogramma Het Steen Maandag 23 mei 2011
Documenten -> Activiteitenkalender van 27 juni tot en met 3 juli Animatieprogramma Het Steen maandag 27 juni 2011
Documenten -> Activiteitenprogramma Wolfslinde Van 30 januari tot en met 5 februari maandag 30 januari 2012
Documenten -> Animatieprogramma Het Steen Van 31 oktober tot en met 6 november Maandag 31 oktober 2011
Documenten -> Activiteitenprogramma Het Steen Van 5 december tot en met 11 december maandag 5 december 2011
Documenten -> Wzh Ambroos




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina