Auteur: Sherif Abdel-Adhim revisie: Yassien Abo Abdillah Uitgever



Dovnload 209.24 Kb.
Pagina1/3
Datum25.07.2016
Grootte209.24 Kb.
  1   2   3


Vrouwen binnen de Islam versus vrouwen binnen de Judaeo Christelijke traditie.

De mythe en de realiteit

[nederlands - dutch -الهولندية ]



auteur: Sherif Abdel-Adhim

revisie: Yassien Abo Abdillah

Uitgever: Association Tabligh Al-Islam

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)

2014 - 1435


Islam voor iedereen

المرأة في الإسلام و المرأة في العقيدة اليهودية و المسيحية بين الأسطورة و الحقيقة

« باللغة الهولندية »


المؤلف: شريف عبد العظيم

مراجعة: ياسين أبو عبد الله

الناشر: جمعية تبليغ الإسلام

2014 - 1435

In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle

 Introductie

Vijf jaar geleden las ik in de Toronto star, uitgave van 3 juli 1990, een artikel met de titel: De islam is niet de enige met patriarchale leerstellingen, geschreven door Gwynne Dyer. Het artikel beschreef de woedende reacties van de deelnemers van een conferentie over de vrouwen en macht, welke gehouden werd in Montreal, op de kritiek van de beroemde Egyptische feminist Dr. Nawal Saadawi. Haar politiek onjuiste beweringen bevatten de volgende: ‘’de meesten beperkende elementen jegens vrouwen kunnen in eerste instantie gevonden worden binnen het jodendom in het Oude Testament, daarna binnen het Christendom en dan in de Koran”, ‘’alle religies zijn patriarchaal, omdat zij afstammen van patriarchale samenlevingen’’ en ‘’het bedekken van vrouwen is geen specifieke Islamitische gewoonte, maar een zeer oude culturele erfenis met overeenkomsten binnen de zusterreligies.’’ De deelnemers konden het niet verdragen om daar te blijven, terwijl hun geloof werd vergeleken met de Islam. Dus ontving Dr. Saadawi een stortvloed aan kritiek. ‘’Dr. Saadawi’s opmerkingen zijn onacceptable. Haar antwoorden onthullen een gebrek aan kennis betreffende het geloof van anderen,” verklaarde Bernice Dubois van ‘World Movement of Mothers’. ‘’Ik protesteer,’’ zei panellid Alice Shalvi van ‘Israel women’s network’, ‘’er bestaat niet zoiets al seen hoofdstuk (sluier) binnen het Jodendom.” Het artikel schreef deze woedende protesten toe aan de (sterke) neiging van het Westen om de Islam als zondebok te gebruiken voor zaken die net zo goed een deel zijn van het culturele erfgoed van het Westen. ‘’Christelijke en Joodse feministen waren niet van plan om te accepteren dat ze op dezelfde wijze worden bediscussieerd, binnen hetzelfde categorie, als deze slechte Moslims,” schreef Gwynne Dyer.

Ik was niet verrast, dat de deelneemsters van de conferentie een zeer negatieve beeld hadden van de Islam, vooral betreffende vrouwenzaken. In het Westen wordt er veronderstelt, dat de Islam het symbool is voor de vrouwenonderdrukking. Om te begrijpen hoe sterk dit geloof is, is het voldoende om te zeggen dat de Minister van Onderwijs in Frankrijk, het land van Voltaire, onlangs heeft opgedragen om alle gesluierde jonge Moslimvrouwen van Franse scholen te sturen.1 Aan een jonge Moslimstudente wordt het recht op onderwijs in Frankrijk ontzegt, wanneer zij een hoofddoek draagt, terwijl het een Katholieke student, die een kruis draagt, of een Joodse student, die een keppeltje draagt, niet wordt ontzegt. De gebeurtenis van Franse politiemannen, voorkwamen dat jonge hoofddoekdragende Moslimvrouwen hun middelbare school konden betreden, is onvergetelijk. Het doet herinneren aan een andere geljkwaardige schandelijke gebeurtenis van de Gouverneur van Alabama in 1962, George Wallace, toen hij voor de poort van een school stond en probeerde de toegang voor donkere studenten te blokkeren om de rassenscheiding te behouden op de scholen in Alabama. Het verschil tussen de twee gebeurtenissen is, dat de donkere studenten het medeleven hadden van vele mensen in de Verenigde Staten en in de rest van de wereld.

President Kennedy stuurde de U.S. National Guard om de toegang van de donkere studenten af te dwingen. Aan de andere kant, ontvingen de Moslimmeisjes geen hulp van wie dan ook. Hun zaak lijkt weinig sympathie op te roepen, zowel binnen als buiten Frankrijk. De reden is de wijdverspreide mistverstand en angst voor alles wat Islamitisch is in de hedendaagse wereld.

Wat mij het meeste intrigeerde betreffende de conferentie in Motreal was één vraag: Waren de uitlatingen die Saadawi had gedaan of de kritieken feitelijk juist? Met andere woorden: hebben het Jodendom, het Christendom en de Islam dezelfde denkbeelden betreffende vrouwen? Zijn zij verschillend in hun denkbeelden? Bieden het Jodendom en het Christendom werkelijk een betere behandeling aan vrouwen dan de Islam doet? Wat is de waarheid?

Het is niet gemakkelijk om te zoeken naar en antwoorden te vinden op deze moeilijke vragen. De eerste moeilijkheid is, dat men eerlijk en objectief dient te zijn, of op zijn minst zijn uiterste best moet doen om dat te zijn. Dit is overigens wat de Islam onderwijst. De Koran heeft de Moslims opdragen om de waarheid te spreken, zelfs wanneer het de verwanten tegen staat (ze het niet leuk vinden): “En wanneer jullie rechtspreken, weest dan rechtvaardig, ook al betreft het een verwant.” (Koran 6:152), “O jullie die geloven! Weest standvastigen ten aanzien van de gerechtigheid, als getuigen omwille van Allah. Zelfs tegenover jullie zelf of de ouders en de verwanten, of het nu een rijke of een arme is (waartegen getuigd moet worden)…” (Koran 4:135).

De andere moeilijkheid is de overweldigende breedte van het onderwerp. Daarom heb ik de afgelopen jaren vele uren besteed aan het lezen van Bijbel, de Encyclopendie van Religie (Encyclopaedia of Religion) en de Encyclopedie over het Jodendom (Encyclopaedia Judaica), zoekende naar antwoorden. Ik heb ook verschillende boeken gelezen die de positie van de vrouwen in verschillende religies bespreken, geschreven door geleerden, apologeten (geloofsverdedigers) en critici. Het materiaal wat wordt gepresenteerd in de volgende hoodstukken representeer de belangerijke bevindingen van dit bescheiden onderzoek. Ik beweer niet volledig objectief te zijn. Dit gaat boven mijn beperkte capaciteit. Hetgeen ik kan zeggen is, dat ik heb geprobeerd om gedurende dit onderzoek het Koranische ideal over het spreken van de waarheid te volgen.

Ik zou in deze introductie willen benadrukken, dat het niet het doel van deze studie is, om het Jodendom of het Christendom te denigreren. Als Moslims, geloven we in de goddelijke oorsprong van beide. Niemand kan een Moslim zijn zonder te geloven in Mozes en Jezus als grote profeten van God. Mijn doel is het verdedigen van de Islam en het leveren van een bijdrage aan de laatste waarachtige Boodschap van God aan de mens. Ik zou ook willen benadrukken, dat ik me enkel heb gebaseerd op doctrines (leerstellingen). Dus, mijn zaak is, hoofdzakelijk, de positie van vrouwen binnen de drie religies zoals deze blijkt uit hun miljoenen volgelingen in de hedendaagse wereld.

Daarom komt het grootste deel van het geciteerde bewijsmateriaal uit de Koran, de uitspraken van de profeet Mohammed, de Bijbel, de Talmud, en de uitspraken van een aantal van de invloedrijkste Kerkvaders, wiens standpunten onmetelijk hebben bijgedragen aan het definiëren en het vormen van het Christendom. Deze belangestelling voor de bronnen is gerelateerd aan het feit dat het begrijpen van een zekere religie via de houdingen en het gedrag van een aantal van zijn volgelingen misleidend is. Vele mensen verwarren cultuur met de religie, vele anderen weten niet wat hun religieuze boeken zeggen, en vele anderen interesseert het niet eens.

De fout van Eva



De drie religies zijn het met elkaar eens over één fundamentele feit, namelijk: vrouwen en mannen zijn beiden geschapen door God, de Schepper van het gehele universum. Daarentegen begint het geschil vlak na de schepping van de eerste man (Adam) en de eerste vrouw (Eva). Het Joods-Christelijke denkbeeld over de schepping van Adam en Eva is in detail overgeleverd in Genesis 2:4-3:24. God verbood hen beiden te eten van het fruit van de verboden boom. De slang verleidde Eva om er van te eten en Eva verleidde op haar beurt Adam om samen met haar te eten.
Toen God Adam berispte voor wat hij had gedaan, gaf hij alle schuld aan Eva, ‘‘De vrouw die u heeft gemaakt om mij ter zijde te staan, heeft mij vruchten van de boom gegeven en toen heb ik ervan gegeten.“ Met als gevolg dat God tegen Eva zei, ‘‘Jouw zwangerschap maak ik tot een zware last, zwoegen zul je als je baart. Je zult je man begeren, en hij zal over je heersen.“ Tegen Adam zei Hij, ‘‘Je hebt geluisterd naar je vrouw en gegeten van de boom...Vervloekt is de akker om wat jij hebt gedaan, zwoegen zul je om ervan te eten, je hele leven lang....“
Het Islamitische denkbeeld over de eerste schepping wordt gevonden op verschillende plaatsen in de Koran, bijvoorbeeld: “En: ‘‘O Adam, verblijft in het Paradijs, jij en je vrouw, en eet wat jullie willen, en nadert deze boom niet, want dan zullen jullie tot de onrechtplegers behoren.“ Toen fluisterde de Satan hen in om te onthullen wat er van hun schaamte bedekt was, en hij zei: “Jullie Heer houdt jullie slechts van deze boom af, omdat jullie anders Engelen worden, of dat jullie tot de eeuwiglevenden zullen behoren.“ En hij bezwoer hun: “Voorwaar, ik behoor voor jullie zeker tot de raadgevers.“ Waarlijk, hij bedroog hen door misleiding. Toen zij dan van (de vruchten) de boom hadden geproefd, werd hun schaamte zichtbaar en zij begonnen zich te bedekken met aanééngeregen bladeren van het Paradijs. En hun Heer riep tot hen: ‘‘Heb ik jullie deze boom van jullie niet verboden en heb ik niet tot jullie gezegd: ‘‘Voorwaar, de Satan is voor jullie een duidelijke vijand? Zij zeiden: ‘‘Onze Heer, wij hebben onszelf onrecht aangedaan en wanneer U ons niet vergeeft en ons geen genade schenkt, dan zullen wij zeker tot de verliezers behoren.“ (Koran, 7:19-23)
Een voorzichtige blik op de twee verklaringen over het verhaal van de Schepping laat ons enige essentiële verschillen zien. De Koran geeft, in tegenstelling tot de Bijbel, aan dat zowel Adam als Eva schuldig worden bevonden aan hun fout. Men kan nergens in de Koran zelfs de kleinste aanwijzing vinden dat Eva, Adam heeft verleidt om te eten van de boom of zelfs dat zij er voor hem van gegeten had. Eva is in de Koran geen verleidster en geen bedriegster. Bovendien kan Eva niet beschuldigd worden voor de pijn van de zwangerschap. Volgens de Koran straft God niemand voor andermans fouten. Zowel Adam als Eva hebben een zonde begaan en vroegen God toen om vergiffenis, en Hij vergaf hen beiden.

De Erfenis van Eva


Het beeld van Eva als verleidster in de Bijbel, heeft gezord voor een extreem negatief effect op de vrouwen binnen de Joods-Christelijke traditie. Er werd gelooft, dat alle vrouwen erfgenamen waren van hun moeder, de Bijbelse Eva, betreffende zowel haar schuld als haar sluwheid. Het gevolg hiervan was, dat zij allen als onbetrouwbaar, ondergesschikt en slecht werden gezien. Geacht werd dat de menstruatie, de zwangerschap en de bevalling terechte straffen waren voor de eeuwige schuld van het vervloekte vrouwelijke geslacht. Om in te zien hoe negatief de invloed van de Bijbelse Eva op al haar vrouwelijke afstammelingen was, dienen we te kijken naar de geschriften van een aantal van de belangerijkste Joden en Christenen allertijden.
Laten we beginnen met het Oude Testament en kijken naar aanhalingen die Wijze literatuur genoemd worden, waarin we het volgende aantreffen: ‘‘En ik vond iets bitterder dan de dood: De vrouw, zelf een strik, haar hart een net, haar armen ketenen. Wie bij God in gunst staat ontkomt haar, maar de zondaar wordt door haar gevangen. Zie, zo heb ik het gevonden, zegt de Prediker, het een bij het ander nemend om een eindoordeel op te maken. Wat ik voorts vurig gezocht maar niet gevonden heb: Op duizend heb ik een rechtschapen man gevonden, maar een rechtschapen vrouw heb ik onder zovelen niet gevonden.“ (Ecclesiastes 7:26-28)
In een ander deel van de Hebreeuwse literatuur, wat gevonden wordt in de Katholieke Bijbel, kunnen we lezen: ‘‘Alle kwaad valt in het niet bij het kwaad van een vrouw... Bij een vrouw is de zonde begonnen, door haar moeten wij allen sterven.“ (Ecclesiasticus 25:19,24)
Joodse Rabbijnen maakten een lijst van negen vloeken, waarmee vrouwen bestraft worden als gevolg van de Zondeval: ‘‘ Aan de vrouw gaf Hij negen vloeken en de dood: de belasting met het bloed van de menstruatie en het bloed van de maagdelijkheid; de belasting met de zwangerschap; de belasting met de bevalling; de belasting met het grootbrengen van de kinderen; haar hoofd is bedekt als bij iemand in rouw; zij doorprikt haar oren zoals een blivende slaaf of slavin die haar meester dient; zij wordt niet gelooft als getuige; en na al het voorgaande-de dood.“2
Vandaag de dag reciteren orthodoxe Joodse mannen in hun dagelijkse ochtendgebed: ‘‘Gezegend is God, de Koning van het universum, dat Gij geen vrouw van mij heeft gemaakt.“ De vrouwen daartentegen danken God iedere ochtend voor ‘‘mij maken volgens Uw wil.“ (voor het maken van mij volgens Uw wil) 3
Een ander gebed wat gevonden kan worden in vele Joodse gebedsboeken: ‘‘Geprezen zij God dat Hij mij niet als een heiden heeft geschapen. Geprezen zij God Hij mij niet als een vrouw heeft geschappen. Geprezen zij God dat Hij mij niet als domkop (ontwetende) heeft geschapen.‘‘4
De Bijbelse Eva heeft een gtotere rol gespeeld binnen het Christendom, dan binnen het Jodendom. Binnen het Christelijke geloof staat haar zonde centraal, omdat de Christelijke voorstelling van de reden voor de missie van Jezus Christus op aarde, voortkomt uit de ongehoorzaamheid van Eva aan God. Zij had gezondigd en verleidde Adam daarna om haar daarin te volgen. Als gevolg daarvan, verdreef God hen beiden uit het Paradijs naar de Aarde, welke wegens hen was vervloekt. Zij hebben hun zonde, die niet vergeven was door God, nagelaten aan al hun afstammelingen, en dus zijn alle mensen in zonde geboren. Om de mensen van hun ‘erfzonde‘ te reinigen, moest God Jezus, die wordt beschouwd als de Zoon van God. Met andere woorden: één vrouw die eigenhandig handelde heeft de val van de mensheid veroorzaakt.5 En hoe zit het met haar dochters? Zij zijn ook zondaren net zoals zij, en zij dienen ook zo te worden behandeld. Luister naar de strenge toon van St. Paul in het Nieuwe Testament: ‘‘De vrouw ontvangt zwijgend onderricht, in alle onderdanigheid. Onderricht te geven of zich boven den man te verheffen sta ik een vrouw niet toe; zij moet zich stilhouden. Immers Adam is het eerste geschapen, daarna Eva. En niet Adam werd verleid, maar de vrouw liet zich verleiden en kwam ten val.“ (I Timotheus 2:11-14)
St. Tertullian was zelfs nog botter dan St. Paul, terwijl hij sprak over zijn ‘meest geliefde zusters‘ in het geloof, zei hij:6 “Weten jullie niet dat jullie ieder een Eva zijn? Het oordeel van God op jullie geslacht leeft in dit tijdperk: de schuld moet noodzakelijkerwijze ook leven. Jullie zijn de Duivelse poort: jullie zijn de openers van de verboden boom: jullie zijn de deserteurs van de goddelijke wetgeving: Jullie zijn degenen die hem overtuigd hebben, bij wie de duivel niet dapper genoeg was om aan te vallen. Jullie hebben God’s evenbeeld, de man, zo gemakkelijk vernietigd. Wegens jullie desertering heeft zelfs de Zoon van God moeten sterven.“
St. Augustine was trouw aan de wetgeving van zijn voorgangers, hij schreef aan een vriend: ‘‘Wat is het verschil of het in een vrouw of een moeder is, het blijft Eva, de verleidster, waarvoor we moeten uitkijken in iedere vrouw...Ik zie niet in wat er nuttig kan zijn voor een man in een vrouw, behalve het baren van kinderen.“
Eeuwen later beschouwt St. Thomas Aquinas de vrouwen nog als zwakzinnig: “Betreffende de persoonlijke aard is de vrouw zwakzinnig en slecht, want de actieve kracht in de zaad van de man neigt tot de productie van een perfecte gelijkenis in het mannelijke geslacht; terwijl de productie van vrouwen komt van een gebrek aan de actieve kracht of van een andere essentiële ongenegenheid of aan een invloed van buitenaf.‘‘
Tenslotte kon de vernaarde hervomer Martin luther geen enkele voordeel in een vrouw zien, behalve zoveel kinderen op de wereld brengen als mogelijk, ongeacht de eventuele bijwerkingen: “Wanneer zij vermoeid raken of zelfs sterven, dat maakt niet uit. Laat hen sterven tijdens de bevalling, dat is waarom zij hier zijn.‘‘
Herhaaldelijk worden de vrouwen belasterd wegens het beeld van Eva, de verleidster, dankzij de verklaring in Genesis. Samengevat, kunnen we stellen dat de Joods-Christelijke voorstelling van vrouwen verdroven is door het geloof in de zondige aard van Eva en haar vrouwelijke nakomelingen. Als we nu onze aandacht richten op wat de Koran zegt over vrouwen, zullen we ons als snel realiseren dat de Islamitische voorstelling van vrouwen totaal (radicaal) anders is dan de Joods-Christelijke voorstelling. Laat de Koran voor zichzelf spreken: ‘‘Voorwaar, de mannen die zich hebben overgegeven (aan Allah) en de vrouwen die zich hebben overgegeven, en de gelovige mannen en de gelovige vrouwen, en de waarachtige mannen en de waarachtige vrouwen, en de geduldige mannen en de geduldige vrouwen, en de ootmoedige mannen en de ootmoedige vrouwen, en de bijdragen gevende mannen en de bijdragen gevende vrouwen, en de vastende mannen en de vastende vrouwen die (daarover) waken, en de mannen die Allah veelvuldig gedenken en de vrouwen die gedenken: Allah heeft voor hen vergeving bereid en een geweldige beloning.“ (Koran 33:55). ‘‘ En de gelovige mannen en de gelovige vrouwen zijn elkaars helpers, zij roepen op tot het behoorlijke en verbieden het verwerpelijke en zij onderhouden de salat en geven de zakat en zij gehoorzamen Allah en zijn boodschapper, zij zijn degenen die Allah zal begenadigen. Voorwaar, Allah is Almachtig, Alwijs.‘‘ (Koran 9:71)
En hun Heer heeft hun (smeekbede) verhoord, (zeggend:) “Voorwaar, ik doe het werk van de werkenden van jullie niet verloren gaan, of het nu van een man of vrouw is, jullie komen uit elkaar voort... „ (Koran 3:195)
Wie een slechte daad heeft verricht wordt niet anders dan met haar gelijke vergolden. En wie een goede daad heeft verricht, man of vrouw; terwijl hij (of zij) een gelovige is: zij zijn het die het Paradijs zullen binnengaan...“ (Koran 40:40)
Wie het goede doet, man of vrouw, en hij gelooft: voorwaar, aan hem geven Wij een goed leven. En Wij zullen hen zeker belonen met hun beloning, volgens het beste van wat zij plachten te doen.“ (Koran 16:97)
Het is duidelijk dat Koranische kijk op vrouwen niet anders is dan op mannen. Zij zijn beiden schepselen van God, wiens verheven doel op aarde is, het aanbidden van hun Heer, het verrichten van goede daden, en het vermijden van het slechte, en zij zullen beiden volgens dat beoordeeld worden. De Koran vermeldt nergens, dat de vrouw de duivelse poort is of dat zij van nature een bedriegster is. De Koran vermeld ook nergens dat de man het evenbeeld van God is, alle mannen en vrouwen zijn Zijn schepselen, dat is het. Volgens de Koran is de rol van de vrouw op aarde niet beperkt tot het baren van kinderen. Zij is verplicht om net zoveel goede daden te verrichten als iedere ander man (die hiertoe verplicht). De Koran zegt nergens dat er nooit oprechte vrouwen hebben bestaan. Integendeel, de Koran heeft alle gelovigen opdragen, zowel de vrouwen als de mannen, het voorbeeld te volgen van ideale vrouwen als de Maagd Maria en de vrouw van de Farao: “En (aan) de gelovigen heeft Allah de vrouw van Fir’aun als voorbeeld gegeven, toen zij zei: “Mijn Heer, bouw voor mij een huis aan Uw Zijde in het Paradijs, en red mij van Fir’aun en zijn daden en red mij van het onrechtvaardige volk.“ En (het voorbeeld) Maryam, de dochter van ‘Imran, die haar eerbaarheid bewaard had, waarop Wij in haar van Onze geest bliezen en zij getuigde van de Waarheid van de Woorden van haar Heer en Zijn schriften en zij behoorde tot de gehoorzamen.“ (Koran 66:11-12)

Schandelijk dochters


In feite start het verschil tussen de Bijbelse en de Koranische houding tegenover de vrouwelijk sekse wanneer een vrouw is geboren. De Bijbel veklaart bijvoorbeeld, dat de periode van de rituele onreinheid van de moeder twee keer zo lang is wanneer er een meisje is geboren, dan wanneer er een jongen is geboren (Lev. 12:2-5). De Katholieke Bijbel verklaart daarbij uitdrukkelijk: “...De geboorte van een dochter is een verlies.“ (Ecclesiasticus 22:3). In tegenstelling tot deze schokkende verklaring, ontvangen jongens een speciale lofprijzing: “Een man wie zijn zoon onderwijst zal zijn vijanden jaloers maken.“ (Ecclesiasticus 30:3).

Joodse Rabbijnen maakten het verplicht voor Joodse mannen om nakomelingen te produceren om het ras te vermenigvuldigen. Tegelijkertijd verbogen zij hun duidelijke voorkeur voor mannelijke kinderen niet: ‘‘Het is goed voor degenen wiens kinderen mannelijk zijn, maar het is slecht voor degenen wiens kinderen vrouwelijk zijn“, “Wees bij de geboorte van een jongen allen blij.... Wees bij de geboorte van een meisje allen bedroefd“ en “Wanneer er een jongen ter wereld komt, komt er vrede ter wereld... Wanneer er een meisje komt, komt er niks.“7


Een dochter wordt beschouws als een pijnlijke last, een mogelijke bron van schaamte voor haar vader: “Bewaak een eigenzinnige dochter streng, anders maakt ze je belachelijk bij je vijanden, bezorgt ze je geroddel in de stad, een oploop van het volk en maakte ze je bij velen te schande.“ (Ecclesiasticus 42:11). En: “Bewaak een eigenzinnige vrouw streng, anders gooit ze haar eer te grabbel zodra ze de kans krijgt. Let goed op haar schaamteloze blik, wees niet verwonderd als ze zich tegenover je misdraagt.“ (Ecclesiasticus 26:10-11)
Dit zelfde idee over het behandelen van dochters als bronnen van schaamte leidde de heidense Arabieren, voor de komst van de Islam, tot het doden van de meisjes baby’s.
De Koran veroordeeld deze heidense praktijken streng: “En wanneer één van hen de verheugende tijding verkondigd wordt van (de geboorte van) een meisje wordt zijn gezicht somber en is hij vertoornd. Hij verbergt zich voor de mensen wegens het slechte nieuws wat hij kreeg! Zal hij het in weerwil van de schande behouden of zal hij het in de grond verstoppen? Weet: slecht is het waar zij over oordelen!“ (Koran 16:58-59).
Het dient te worden vermeldt, dat deze kwaadaardige misdaad nooit zou zijn gestopt in Arabië zonder de kracht van de vernietigende termen die door de Koran worden gebruikt om deze praktijken te veroordelen (Koran 16:58-59, 43:17, 81:8-9). Bovendien maakt de Koran geen onderscheid tussen jongens en meisjes. In tegenstelling tot de Bijbel, beschouwt de Koran de geboorte van een meisje als een geschenk en een zegening van God, hetzelfde geldt voor de geboorte van een meisje zelfs eerst: “Aan Allah behoort de heerschappij van de hemelen en de aarde. Hij schept wat Hij wil en Hij schenkt meisjes aan wie Hij wil en Hij schenkt jongens aan wie Hij wil.“ (Koran 42:49).
Om alle sporen van de moorden op meisjesbaby’s uit te wissen binnen de nieuw vormende moslimsamenleving, beloofde de profeet Mohammed vzmh een grote beloning voor degenen die gezegend waren met dochters, indien zij hen goedaardig grootbrachten: “Hij die betrokken is bij het grootbrengen van dochters, en hen goed behandeld, zij zullen een bescherming voor zijn tegen het Hellevuur.“ (Bukhari en Muslim)
Degene die twee meisjes onderhoudt tot zij de volwassenheid bereiken, hij en ik zullen op de Dag der opstand komen als dit; en hij hield zijn vingers bij elkaar.“ (Muslim)

Vrouwenonderwijs


Het verschil tussen de Bijbelse en de Koranische voorstellingen over vrouwen is niet beperkt tot de pas geboren meisjes, het breidt zich uit tot ver voorbij dat. Laten we hun standpunten vergelijken tegenover een vrouw die probeert over haar religie te leren. Het hart van het Jodendom is de Torah, de wet. Echter, volgens de Talmud, ‘‘zijn vrouwen vrijgesteld van het bestuderen van de Torah.“ Sommige Joodse Rabbijnen verklaren bevestigd “Laat de woorden van de Torah eerder door vuur vernietigd worden dan dat het wordt overgebracht aan vrouwen“, en “Degene die aan zijn dochter de Torah onderwijst is alsof hij haar iets onzedelijks onderwees.“8
De houding van St. Paul in het Nieuwe Testament is niet helderder: “Vrouwen moeten gedurende uw samenkomsten zwijgen. Ze mogen niet spreken, maar moeten ondergeschikt blijven, zoals ook in de wet staat. Als ze iets willen leren, moeten ze het thuis aan hun man vragen, want het is een schande voor een vrouw als ze tijdens een samenkomst spreekt.“ (I Corinthians 14:34-35).

Hoe kan een vrouw leren als het niet toegestaan is voor haar om te spreken? Hoe kan een vrouw intellectueel groeien als ze verplicht is om in een staat van volledige onderwerping te zijn? Hoe kan zij haar horizon verbreden als haar enige informatiebron haar man thuis is?


Welnu, om eerlijk te zijn zullen we moeten vragen: is er een verschil met de Koranische positie? Één kort verhaal, welke in de Koran is overgeleverd, somt zijn positie beknopt op. Khawlah was een moslimvrouw waarvan haar man Aws de volgende verklaring uitsprak op een moment van boosheid: “Je bent voor mij als de rug van mijn moeder.“ Dit werd in stand gehouden door heidense Arabieren. Het was een veklaring om te scheiden, welke de echtgenoot onstloeg van enige echtelijke verantwoordelijkheid, maar deze verklaring liet de vrouw niet vrij om het huis van haar echtgenoot te verlaten of om met een andere man te trouwen. Khawlah bevond zich in een ellendige situatie, na het horen van deze woorden van haar echtgenoot. Zij ging rechstreeks naar de profeet van de Islam om te vragen over haar zaak. De profeet was van mening dat zij gedulidig moest zijn, aangezien er geen uitweg leek te zijn. Khawlah bleef discussiëren met de profeet in een poging om haar ontbonden huwelijk te redden. Kort daarna kwam de Koran tussen beiden; het verzoek van khawlah werd geaccepteerd. Het goddelijke oordeel schafte deze onrechtvaardige gewoonte af. Één volledige hoofdstuk (hoofdstuk 58) van de Koran, waarvan de titel ‘Almujadalah‘ of ‘De Twistster‘ is, werd vernoemd naar dit voorval: “Waarlijk, Allah heeft de woorden gehoord van haar die bij jou twistte over haar echtgenoot en zij klaagt bij Allah. En Allah hoorde het gesprek van jullie beiden aan. En Allah is Alhorend, Alziend.“ (Koran 58:1)
Een vrouw in de Koranische voorstelling, heeft het recht om te discussiëren, zelfs met de profeet van de Islam zelf. Niemand heeft het recht om haar te bevelen om stil te zijn. Zij is niet verplicht om enkel haar echtgenoot te beschouwen als aanspreekpunt in zaken met betrekking tot wetgeving en religie.

Onreine onzuivere vrouwen


Joodse wetten en voorschriften zijn met betrekking tot menstruerende vrouwen buitengewoon beperkend. Het Oude Testament beschouwt iedere menstuerende vrouw als onrein en onzuiver. Bovendien ‘‘infecteert“ haar onzuiverheid andere ook. Iedereen en alles wat zij aanraakt wordt voor een dag onzuiver: “Wanneer bij een vrouw bloed uit haar schede vloeit, duurt de periode van haar onreinheid zeven dagen. Ieder die haar gedurende die periode aanraakt is tot de avond onrein. Alles waarop ze tijdens haar menstruatie ligt of zit, wordt onrein. Ieder die haar bed aanraakt, of iets waarop ze gezeten heeft, moet zijn kleren en zichzelf met water wassen en blijft tot de avond onrein. Wie iets aanraakt dat op haar bed ligt of op een voorwerp waarop ze heeft gezeten, is tot de avond onrein.“ (Lev. 15:19-23)
Als gevolg van haar “besmettende“ aard, werd een menstuerende vrouw soms “verbannen“ om de mogelijkheid van enig contact met haar te vermijden. Zij werd naar een speciale huis gestuurd, genaamd “het huis van onreinheid“, voor de gehele periode van haar onreidheid.9 De Talmoud beschouwt een menstuerende vrouw als “fataal“, zelfs zonder lichamelijke contact: “Onze Rabbijnen onderwezen: “...als een menstruerende vrouw tussen twee (mannen) passeert, wanneer het aan het begin van menstruatie is, zal zij één van hen doden, en wanneer het aan het einde van haar menstruatie is, dan zal zij een conflict tussen hen veroorzaken.“ (bPes. 111a).
Bovendien was het voor de echtgenoot van een menstruerende vrouw verboden om de synagoge binnen te treden wanneer hij door haar onrein was gemaakt, zelfs al was het door het stof van onder haar voeten. Een priester van wie zijn vrouw, dochter of moeder menstrueerde, kon geen priesterlijke zegeningen reciteren in de synagoge.10 Geen wonder dat vele Joodse vrouwen de menstruatie nog altijd beschrijven als “de vloek“

  1   2   3


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina