Brood delen/vermenigvuldigen – eeuwenoud en overal



Dovnload 10.2 Kb.
Datum26.08.2016
Grootte10.2 Kb.

Brood delen/vermenigvuldigen – eeuwenoud en overal

Wonderverhalen komen voor in de evangeliën, maar ze behoren ook tot de mondelinge en schriftelijke verhaaltradities in verschillende culturen (de antieke joodse, maar ook Griekse, Romeinse, vroegchristelijke en islamitische wereld, zelfs Perzië en China). Dergelijke verhalen en mythische motieven lijken verrassend veel op elkaar. Het zijn archetypische verhalen die altijd en overal opduiken.



  1. Broodwonderen in het Oude Testament

Het broodverhaal is voor de vier evangelisten zo belangrijk omdat de band tussen de Jezusfiguur en de profeten uit het O.T. hiermee duidelijk werd : zoals Jezus in sommige verhalen de allures van een tweede Mozes krijgt, zo krijgt hij hier de allures van een echte profeet. In het Oude Testament, nl. in het boek 2 Koningen 4,42-44 is er sprake van een voedselwonder, verricht door de profeet Elisa (9de eeuw v. Chr.)

Op een dag kwam iemand uit Baal-Salisa. In zijn tas bracht hij voor de man van God 20 gerstebroden en wat vers koren mee.

Elisa zei: “Geef dit te eten aan de mannen”.

Zijn dienaar antwoordde: “Hoe kan ik dit nu voorzetten aan honderd man?”

Maar Elisa herhaalde: “Geef het de mannen te eten, want zo spreekt JHWH: zij zullen eten en overhouden”.

Nu zette hij het de mannen voor. Zij aten en hielden nog over, zoals JHWH gezegd had.
Uit weinig eten of drinken een grote hoeveelheid te voorschijn halen is een veel voorkomend vertelpatroon.

Dezelfde Elisa laat uit een vaatje olie een hele reeks kruiken tappen, waarmee een arme weduwe en haar kinderen hun schuldeisers kunnen betalen. (2Kon. 4,1-7)


Op vraag van Mozes laat God zelf 40 jaar, elke ochtend het Manna neerdalen in de woestijn. Het volk leert hoe ze samen kunnen overleven, door de ‘gebruiksaanwijzing’ te leren respecteren: brood blijkt alleen eetbaar als je het deelt. (Wat opgepot wordt, begint te stinken.) Een samenleving waarin eten genoeg is voor allen vraagt voortdurend ‘broodvermenigvuldiging’.

  1. Broodverhalen in het Boeddhisme en de Islam

Deze vaste vertelpatronen duiken ook op in andere godsdiensten.


Terwijl Boeddha (5e eeuw v. Chr.) en zijn leerlingen aten, bleven het voedsel en de drank onverminderd. De gastheer dacht bij zichzelf: hoe wonderlijk is dit. Ik wenste dat ik al mijn verwanten en vrienden had uitgenodigd. Toen kwamen die onverwachts in grote groepen op bezoek. Hoewel de kamer en het huis te klein waren, vond iedereen plaats. Zij zetten zich aan tafel neer en er was genoeg voor allen. Boeddha nam een stuk van de koek. De monniken ook. De koeken raakten niet op. Na de maaltijd verzamelde men de resten in twaalf korven.
Mohammed zorgt ervoor dat één stuk vlees en één kruik water volstaat voor veertig feestgangers, één gebraden geitje voor een het hele leger dat Medina belegert. De koran vertelt de broodvermenigvuldiging van Jezus (= 'Isja') trouwens ook in een ietwat opgesmukte versie in Sura 5,112-115. De apostelen vragen aan Jezus dat hij een feestelijk gedekte tafel uit de hemel zou doen neerdalen, want ze hebben trek in een goede maaltijd. Jezus wendt zich tot Allah en ziedaar, een met linnen gedekte tafel komt uit de lucht gevallen.

  1. Nog meer verhalen met brood, melk, en bier…

‘Heilige’ mannen en vrouwen blijken tijdens de Middeleeuwen in staat om voedselwonderen te voltrekken.

Er zijn de traditionele wijn- en biermirakels door o.a. Arnoldus, patroon van de brouwers.

Franciscus van Assisi vermenigvuldigde brood voor hongerige passagiers op een schip onderweg naar Syrië.

De lerse abdis van Kildare deed hetzelfde met de melk van haar koeien.

Ook Don Bosco's mand raakte niet leeg in het opvangtehuis voor kansarme kinderen.

De Turkse bisschop Sint Nicolaas zorgde eveneens voor een graanwonder voor arme kinderen, door een graanvoorraad (uit een boot) te herverdelen.

  1. Sterke verhalen voor belangrijke daden

De kern van de verhalen is steeds dezelfde: het wonderverhaal toont hoe mannen en vrouwen bekommerd zijn om de basisbehoeften van allen en hoe zij die problemen aanpakken en tot een oplossing komen. Het gebaar van (eten en drinken) breken en delen met elkaar en met de zwaksten, is in de christelijke traditie uitgekozen als één van de meest sprekende gebaren van Jezus en zijn groep. Het ritueel dat wekelijks de herinnering aan Jezus wil oproepen, roept ook telkens de droom en het verlangen wakker naar een solidaire wereld, waar eten en drinken is voor allen. 'De communie' is je bereidheid tonen om zulke solidaire samenleving mee te helpen verwezenlijken waar je kan. Dit veronderstelt dat christenen zich oefenen in een houding van solidariteit, want tussen 'schrokkers en hongerigen is samenleven onmogelijk'. (citaat van Dorothee Sölle, theologe uit Duitsland, overleden in 2003)



Deze droom van 'eten en drinken voor allen', blijft ook vandaag nog een visioen.

Dagelijks een portie lekker en gezond voedsel, dat is momenteel niet weggelegd voor 800 miljoen mensen. Op de Wereldvoedseltop heeft de internationale gemeenschap zich tot doel gesteld om het aantal chronisch ondervoede mensen tegen 2015 terug te brengen tot 400 miljoen. Volgens berekeningen van wetenschappers zijn wij in staat om alle wereldburgers te voeden, maar dan wel op voorwaarde dat de rijkste landen een versobering en een herverdeling doorvoeren. Sommige vegetarische groepen zijn omwille van deze reden tegen het eten van vlees, omdat dieren zeer veel graan verorberen dat anders onder mensen kan verdeeld worden voor rechtstreekse consumptie.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina