By Watchman Nee Preface



Dovnload 433.4 Kb.
Pagina18/34
Datum22.07.2016
Grootte433.4 Kb.
1   ...   14   15   16   17   18   19   20   21   ...   34

The Key to Perceiving the Patient’s Spirit


In knowing a patient’s condition, we should consider both the patient’s side and our side. If you want to know what ails a person, you need first to recognize his most prominent feature. It will stand out so conspicuously that, try as he may, he cannot hide it. A proud person will reveal pride. With a sad person, a note of sadness pervades even his laughter. Invariably, the nature of the person will cause a certain definite impression to be felt.

There are many references in the Bible describing different types of spirit. Some people are hasty of spirit; others are hardened in their spirit; still others have a sorrowful spirit. We can say one has a haughty spirit, another has a depressed spirit, and so forth. Whence come these different conditions of the spirit? For instance, in a hard spirit, where does the hardness come from? In a proud spirit, whence comes the haughtiness? Surely our human spirit in its normal state is not tinged with anything. It is designed just to manifest the Spirit of God. How can it be, then, that the spirit is spoken of as hard, or proud, or haughty, or unforgiving, or jealous? The answer is this: the outward and inward man are not divided, and thus the condition of the outward man becomes that of the inward. The spirit is hard because it is clothed in the hardness of the outward man, or proud because it is clothed with the pride of the outward man, or jealous because of the jealousy of the outward man. Originally the spirit is neutral in nature but it can take on the character of the outward man if the latter is not broken.

Our spirit emanates from God. Thus originally it is pure, before it is affected by the impure state of the outward man. But it becomes proud or hard wholly because of the unbrokenness of the outward man. How the condition of the outward man will taint the spirit so as to come forth with the spirit! Thus to purify the spirit, one must deal not with the spirit, but with the outward man. We must realize that the trouble lies not with the spirit but with the outward man. From the kind of spirit flowing forth we can detect immediately wherein a man has not been broken. The particular condition of the outward man stands revealed in the type of spirit we contact.

Once we have learned to touch man’s spirit we know exactly what is his need. This secret of knowing man is by touching his spirit, in sensing what it is clothed with. Let us repeat emphatically that this is the basic principle for knowing another man: by sensing, or touching his spirit. As the spirit flows forth it reveals the nature of the outward man as to whether the latter has been broken or not, for our spirit takes its color from the outward man as it flows forth.


When one is strong in a particular point, it is like a thing which stands out before you. Just to reach out is to touch it. If you feel, you will know what it is. You will realize that this thing is his unbroken outward man. If you can thus sense a man’s spirit, you will know his condition. You will know what is revealed by him or what he is trying to conceal. So we say again, if you want to know man, you must know him according to his spirit.

De sleutel tot het onderkennen van de geest van de patiënt


Als wij te weten willen komen hoe de toestand van een patiënt is, moeten wij die zowel van zijn kant als van ónze kant bezien. Als u wilt weten wat iemand scheelt, moet u eerst ontdekken wat zijn meest op de voorgrond tredende karaktereigenschap is. Die eigenschap zal zo in het oog lopen dat hij die niet kan verbergen, al zou hij dat willen. Een trots mens zal trots openbaren.

Iemand die somber van aard is, zal dat zelfs in zijn lachen laten blijken.

Het is een vaststaand feit dat iemands aard altijd een bepaalde indruk zal wekken.

Op vele plaatsen in de Schrift worden deze verschillen in de geest genoemd.

Sommige mensen reageren vlug in hun geest, van anderen is de geest verhard en weer anderen hebben een bedroefde geest. Wij kunnen spreken van iemand die een hooghartige geest heeft of een neerslachtige, en zo kunnen wij doorgaan.

Waar komen deze verschillen in de geest vandaan? Waardoor wordt bijvoorbeeld bij een verharde geest die hardheid veroorzaakt? Waar komt de trots uit voort bij een trotse geest en de hooghartigheid bij een hooghartige geest? Wij mogen als stellig aannemen dat de menselijke geest van nature niet aldus “getint” is. Hij is er slechts toe bestemd de Geest van God openbaar te maken.

Hoe is het dan mogelijk, dat de geest betiteld kan worden als hard, trots, hooghartig, onverzoenlijk of jaloers? Het antwoord luidt: de uitwendige en de inwendige mens zijn niet gescheiden en daardoor wordt de gesteldheid van de uitwendige mens ook die van zijn inwendige mens. De geest is hard omdat hij bekleed is met de hardheid van de uitwendige mens. Of de geest is trots, omdat de uitwendige mens trots is. Of jaloers door de jaloezie van de uitwendige mens. Van oorsprong is de geest niet “gekleurd”, maar hij kan door de uitwendige mens besmet worden als die niet verbroken is.

Onze geest komt voort uit God en is daarom van oorsprong zuiver, voordat hij werd aangetast door de onzuiverheid van de uitwendige mens. Maar hij wordt trots of hard enkel en alleen door de onverbrokenheid van de uitwendige mens.

Hoe groot moet de bezoedeling van de geest door de uitwendige mens zijn, als deze zich door de geest zélf manifesteert! Om de geest te reinigen, moet men dus niet de geest onder handen nemen, maar de uitwendige mens. Wij moeten goed beseffen dat ons probleem niet bij de geest ligt, maar bij de uitwendige mens. Uit de “kleur” van de geest die zichtbaar wordt, is onmiddellijk op te maken waarin iemand niet verbroken is. De toestand van de uitwendige mens is precies te onderkennen in het karakter van de geest die u ontmoet.

Als wij eenmaal geleerd hebben om in contact te treden met iemands geest, dan weten wij ook precies wat zijn nood is. Het geheim om de mens te leren kennen ligt in dit aanraken van zijn geest - in het aanvoelen van datgene waarmee deze bekleed is. Met nadruk willen wij herhalen dat het grondprincipe om een ander te leren kennen, bestaat in het aanvoelen of “proeven” van zijn geest.


Waar de geest naar buiten treedt, openbaart deze de aard van de uitwendige mens, want bij het naar buiten treden neemt onze geest de “kleur” aan van de uitwendige mens. Als iemand in een bepaald opzicht sterk is, is dat iets dat duidelijk vóór u staat. U behoeft als het ware uw hand maar uit te steken om het aan te raken. Als u het voelt, zult u weten wat het is. U zult beseffen dat dit zijn niet-verbroken uitwendige mens is. Als u op deze wijze zijn geest kunt aanvoelen, zult u zijn geestesgesteldheid kennen. U zult weten wat door hem geopenbaard wordt of wat hij probeert te verbergen. En daarom zeggen wij het nogmaals: als u de mens wilt kennen, moet u hem leren kennen naar zijn geest.



1   ...   14   15   16   17   18   19   20   21   ...   34


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina