By Watchman Nee Preface



Dovnload 433.4 Kb.
Pagina30/34
Datum22.07.2016
Grootte433.4 Kb.
1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   34

Discipline Compared with Revelation


Let us next compare the discipline and the revelation of the Holy Spirit. The discipline of the Holy Spirit is usually a slower process, repeated time and again perhaps for years before the point at issue is finally dealt with. (Incidentally, this discipline of the Holy Spirit oftentimes exists without any supply of ministry.) Not so with the revelation of the Holy Spirit. This often comes swiftly, within a few days or possibly a few minutes. Under the light of God you will see in a very little time your true condition and how useless you are. Then too, revelation frequently comes through the supply of God’s word. That is why the revelation of the Holy Spirit multiplies when the church is strong and the ministry of the word of God is rich.

However, no one should imagine that in the absence of such rich ministry and flowing revelation he is then free to live according to his outward man. It is important to remember that the discipline of the Holy Spirit is still operative. Though one may be deprived of contact with other believers for years, the presence of the Holy Spirit with him is an assurance that he can arrive at a good spiritual state as long as he is responsive to the Spirit’s discipline. While the weakness of the church may result in some members lacking the supply of God’s word, they have only themselves to blame if they miss the value of the Spirit’s discipline. Further, their failure does not mean that the Holy Spirit has not or does not discipline them. Rather, it means that the years of discipline have produced no effect. Though the Lord has smitten once and again, they remained ignorant of its meaning. Like a stubborn horse or mule void of understanding, they seem not to fathom the Lord’s mind, even after ten years of dealing. How pitiful are such! We can only make this conclusion: discipline is plentiful in many lives, but recognizing the hand of the Lord in that discipline is rare indeed.

How often when the Lord deals with us we see only the hand of man. This is entirely wrong. Like the Psalmist our attitude should be, “I was dumb, I opened not my mouth, for thou hast done it” (Psalm 39:9). We must remember that it is God who is dealing with us, not our brother or sister or any other person.

Has the Lord for years disciplined us, but instead of recognizing His hand we blamed it on other people or on fate. May we be reminded that everything is measured by God for us. He has predetermined its time, its boundary, and its force, in order to break our hard-to-deal-with outstanding feature. Oh, may we have the grace to recognize the meaning of His hand in seeking to shatter this outward man. Until that happens people will only meet that imperious self when they come in contact with us. Until that breaking is effected, our spirit cannot flow forth freely toward them.

Earnestly we pray that the church may know God as never before, that God’s children may be increasingly fruitful unto Him. The Lord intends to bring us into the place where not only our gospel message and teaching ministry are correct but we as well are right. The issue is: can God be fully released through our spirit?

When the spirit is released, it supplies the needs of the world. No work is more important or thorough than this, and nothing can take its place. The Lord is not so much concerned with your teachings or sermons as He is with the impression you give. What is it that comes from you? that is the final yardstick? Do you impress people with yourself or with the Lord? Do you let people touch your teaching or your Lord? This is really vital, for it determines the value of all your labor and work.

Beloved, be assured the Lord pays far more attention to what comes out of your inner life than what comes out of your mouth. Do not forget that in every contact you make with another, something comes out of you. It is either yourself or God flowing forth, either your outward man or the spirit. Finally, I would ask, When you stand before people what is it that comes forth? And lest we are too quick to give an answer, let us remember that this basic question can only be rightly answered “in His light.”

Het verschil tussen tuchtiging en openbaring


Wij zullen nu de tuchtiging en de openbaring van de Heilige Geest met elkaar gaan vergelijken. De tuchtiging van de Heilige Geest is meestal een langzaam proces en wordt telkenmale, soms wel jaren achtereen herhaald voordat definitief is afgerekend met het punt waar het om gaat. Verder komt de tuchtiging van de Heilige Geest vaak voor zonder dat er van enige menselijke inmenging sprake is. Maar met de openbaring van de Heilige Geest is dat anders. Deze komt dikwijls heel snel, binnen een paar dagen of zelfs binnen een paar minuten. In Gods licht zult u heel spoedig uw ware toestand inzien en ontdekken dat u van geen nut bent. Verder komt openbaring vaak via de bediening van het Woord. Dat is de reden waarom de openbaring van de Heilige Geest veelvuldig voorkomt als de Gemeente krachtig is en de bediening van het Woord rijk.

Toch moet niemand zich inbeelden dat hij, bij afwezigheid van een dergelijke rijke bediening en stroom van openbaring, maar vrij is om te leven naar zijn uitwendige mens. Wij moeten goed bedenken dat de tuchtiging van de Heilige Geest nog steeds doorwerkt. Hoewel het mogelijk is dat iemand het jarenlang zonder enig contact met andere gelovigen moet stellen, staat de tegenwoordigheid van de Heilige Geest ervoor garant dat hij een goede geestelijke ontwikkeling kan doormaken, zolang hij openstaat voor de tuchtiging van de Heilige Geest. De zwakheid van de Gemeente kan tot gevolg hebben dat sommige leden tekort komen bij de bediening van het Woord, maar als de waarde van de tuchtiging van de Heilige Geest aan hen voorbijgaat, ligt de schuld alleen maar bij henzelf. Als zij het doel missen, betekent dit echter niet dat de Heilige Geest hen niet getuchtigd heeft of niet met hen bezig is, maar het betekent, dat de jaren van tuchtiging geen uitwerking hebben gehad. Hoewel de Heer hen keer op keer gekastijd heeft, hebben zij geen begrip gehad van de bedoeling daarvan. Zoals een weerspannig paard of muildier zonder verstand schijnen zij Gods bedoelingen niet te doorgronden - al zijn er ook tien jaar over gegaan.

Wat zijn zulke mensen te beklagen! Wij kunnen hieruit maar één conclusie trekken: vele levens kennen een overvloed van tuchtiging, maar het komt zelden voor dat hierin de hand van de Heer herkend wordt.

Wat gebeurt het dikwijls dat wij alleen maar de hand van een mens zien, terwijl de Héér met ons bezig is. Dit is volkomen onjuist. Net zoals de houding van de Psalmist moet die van óns zijn: “Ik ben verstomd, ik doe mijn mond niet open, want Gijzelf hebt het gedaan” (Ps 39:10). Wij moeten eraan denken dat het God is die met ons bezig is en niet onze broeder of zuster of iemand anders. Heeft de Heer ons misschien al jarenlang getuchtigd? Maar hebben wij inplaats dat wij Zijn hand daarin herkenden de schuld aan anderen gegeven of aan het noodlot? Laten wij dan wel beseffen dat alle dingen ons door God worden toegemeten. Hij heeft van al die dingen de tijd, de mate en de kracht bepaald om af te rekenen met die markante karaktertrek van ons. O, dat wij toch de genade mogen ontvangen om te onderkennen wat Zijn hand met ons vóór heeft als Hij deze uitwendige mens gaat verbreken. Zolang dat niet gebeurt, zullen de mensen alleen maar dat heerszuchtige ik van ons ontmoeten als zij met ons in aanraking komen. Zolang dit verbreken zijn beslag nog niet heeft gekregen, kan onze geest niet ongehinderd naar hen toestromen. Wij bidden ernstig dat de Gemeente God mag leren kennen als nooit tevoren en dat Gods kinderen in toenemende mate voor Hem vrucht mogen dragen. Het is de bedoeling van de Heer om ons op die plaats te brengen waar niet alleen onze evangelieprediking en ons onderricht in orde zijn, maar waar het ook met onszelf in orde is. Waar het om gaat, is dit: kan God Zich werkelijk openbaren door onze geest?

Wanneer de geest wordt vrijgemaakt, voorziet deze in de behoeften van de wereld. Er bestaat geen belangrijker of diepgaander werk dan dit en er is ook niets dat die plaats kan innemen. De Heer heeft niet zozeer belang bij uw onderricht of uw prediking, maar het gaat Hem om de indruk die u geeft. Wat er van u naar buiten treedt - dat is de uiteindelijke maatstaf. Krijgen de mensen een indruk van uzelf of van de Heer? Laat u de mensen uw leer zien of uw Heer? Dit is van vitaal belang, want hierdoor wordt de waarde van al uw inspanning en uw arbeid bepaald.

Geliefden, u kunt er van op aan dat de Heer veel meer aandacht schenkt aan datgene wat uit uw innerlijk voortkomt dan aan hetgeen u door uw woorden laat horen. Vergeet niet dat bij ieder contact met een ander er iets van uzelf uitgaat. U openbaart óf uzelf óf God, óf uw uitwendige mens óf de geest.

Daarom wil ik u tot slot vragen: wanneer u voor de mensen staat, wat treedt er dan naar buiten? En laat ons, opdat wij niet té vlug ons antwoord klaar hebben bedenken dat wij op deze fundamentele vraag alleen maar “in het licht” het juiste antwoord kunnen geven.



1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   34


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina