By Watchman Nee Preface



Dovnload 433.4 Kb.
Pagina31/34
Datum22.07.2016
Grootte433.4 Kb.
1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   34

CHAPTER IX

Meekness in Brokenness


GOD’S METHOD in breaking our outward man varies according to the target. Let us explain the target this way: with some, it is their self-love; with others, their pride. Also there are those whose self-reliance and cleverness need to be destroyed; such will find themselves in one predicament after another, defeated at every turn until they learn to say, “We live not in fleshly wisdom but in God’s grace.” Moreover those whose outstanding feature is subjectivity will find themselves in circumstances peculiar to their need. And again, there are those who are always bubbling over with ideas and opinions. While the Bible affirms, “Is any matter too wonderful for Jehovah?”, some brothers maintain that nothing is too hard for them! They boast they can do everything, yet strangely they fail in every undertaking. Things that seemed so easy fall apart in their hands. In perplexity they ask “Why?” This is the way the Holy Spirit deals with them to reach the necessary target. Such illustrations show how the target of the Spirit varies with the individual concerned.

There is also a variation in the tempo of the Holy Spirit’s dealings. At times the blows may follow one upon another without respite; or there may be periods of lull. But all whom the Lord loves He scourges. Thus God’s children bear wounds inflicted by the Holy Spirit. While the affliction may vary, the consequences are the same: the self within is wounded. So God touches our self-love or pride or cleverness or subjectivity, whichever constitutes His outward target. He intends by each blast at the target to further weaken us, until the day comes when we are crushed and pliable in His hands. Whether the dealing touches our affection or our thoughts, the final result is a producing of a broken will. We are all naturally obstinate. This stubborn will is supported by our thoughts, opinions, self-love, affection, or cleverness. This explains the variations in the Holy Spirit’s dealings with us. In the final analysis God is after our will, for it is that which represents our self.


Thus a common feature marks out those who have been enlightened and disciplined, they become meek. Meekness is the sign of brokenness. All who are broken by God are characterized by meekness. Formerly we could afford to be obstinate because we were like a house well supported by many pillars. As God removes the pillars one after another, the house is bound to collapse. When the outside supports are demolished, self cannot but fall.

But we must learn to recognize true meekness. Do not be deceived into thinking that a soft-spoken voice indicates a gentle will. Often an iron will lies hidden behind the softest voice. Stubbornness is a matter of character, not of voice. Some who appear to be more gentle than others, are before God just as obstinate and selfish. For such there can only be the severity of His dealing until they dare not act presumptuously. God designs that seemingly outward dealings touch us to the core; never shall we be able to raise our heads in these particular matters. It is irrevocably settled that in these we cannot disobey the Lord; we dare not insist upon our opinion. Fear of the hand of the Lord restrains us. It. is fear of God that makes us meek. The more we are broken through God’s dealings, the meeker we become. To see true meekness is to behold inner brokenness.

Let us illustrate it this way: After contacting a certain brother, you may sense that he is truly gifted yet nonetheless find him to be unbroken. Many are like that gifted but unbroken. Their unbrokenness can be easily detected. As soon as you meet them you sense an undertone in them you can feel their obstinacy. Not so with one who is broken; there is a Spirit wrought meekness. In whatever point one has been chastened by God, there he dare not boast. He has learned to fear God in this and is transformed into meekness.

Please notice how the Scripture uses different metaphors to describe the Holy Spirit. He is like fire and like water. Fire speaks of His power, water of His cleansing. But in reference to His character He is said to be like a dove, meek and gentle. The Spirit of God will incorporate His nature in us little by little until we, too, are characterized by the dove. Meekness, born out of the fear of God, is the Holy Spirit’s sign for brokenness.


HOOFDSTUK IX

Zachtmoedigheid in het verbroken zijn

Gods methode bij het verbreken van onze uitwendige mens varieert al naar gelang van het doel. Dit doel kan verschillend zijn: bij sommigen is het hun eigenliefde, bij anderen hun hoogmoed die verbroken dient te worden; bij weer anderen hun zelfvertrouwen en hun bekwaamheid. Deze laatsten komen van de ene hachlijke situatie in de andere en lijden telkens de nederlaag totdat zij leren zeggen: “Wij leven niet vanuit onze vleselijke wijsheid, maar vanuit Gods genade”. Mensen die alles altijd subjectief zien, worden in omstandigheden gebracht die dáármee afrekenen. En dan zijn er van die mensen die altijd overvloeien van ideeën en inzichten. Terwijl de Bijbel verzekert: “Zou er voor de Heer iets te wonderlijk zijn?” zijn er broeders die volhouden dat voor hén niets te moeilijk is! Zij beroemen zich erop dat zij alles kunnen doen, hoewel zij vreemd genoeg in alles tekort schieten. Zelfs dingen die zo eenvoudig lijken, vallen onder hun handen uiteen. Van hun stuk gebracht, vragen zij dan: “Waarom?”. Dit is de manier waarop de Heilige Geest hen aangrijpt opdat het doel bereikt zal worden dat nodig is voor hen. Zulke voorbeelden laten zien hoe verschillend het doel van de Heilige Geest is al naar het de betrokken persoon betreft. Ook het tempo waarin de Heilige Geest werkt, is verschillend. Bij tijden worden de slagen zonder adempauze achter elkaar toegebracht maar er kunnen ook korte perioden van rust zijn. Doch allen die de Heer liefheeft, kastijdt Hij. Daardoor hebben Gods kinderen wonden die door de Heilige Geest zijn toegebracht. Hoewel de beproevingen kunnen verschillen, zijn de gevolgen hetzelfde: het eigen ik in ons wordt verwond.

En zo treft God ons in onze eigenliefde of trots, ons eigen kunnen of onze eigen visie, wat Zijn uitwendige doel ook moge zijn. Iedere keer als Hij krachtdadig ingrijpt, is dat met de bedoeling ons verder zwak te maken, totdat de dag komt waarop wij zijn verbroken en plooibaar in Zijn hand geworden zijn. Of het nu gaat om onze genegenheid of onze gedachten, uiteindelijk wordt onze wil verbroken. Van nature zijn wij allen weerspannig en deze weerspannigheid vindt steun in onze gedachten, inzichten, eigenliefde, genegenheid of bekwaamheid. Dit verklaart ook de velerlei manieren waarop de Heilige Geest met ons bezig is. In laatste instantie gaat het God om onze wil, want die maakt in feite ons eigen ik uit.

Zo krijgen degenen, die verlicht en getuchtigd zijn, allen een zelfde kenmerk - zij worden zachtmoedig. Zachtmoedigheid is het teken van verbroken zijn.

Alle mensen die door God verbroken zijn, vallen op door hun zachtmoedigheid.

Vroeger konden wij gemakkelijk weerspannig zijn omdat wij toen leken op een huis dat stevig gesteund werd door vele pilaren. Als God de ene Pilaar na de andere wegneemt, moet dat huis wel instorten. Als alles wat uitwendig steun geeft wordt afgebroken, moet het eigen ik wel vallen.

Maar wij moeten die ware zachtmoedigheid leren onderscheiden. Laat u niet misleiden door te denken dat een zachte stem ook wijst op een meegaande wil.

Dikwijls ligt er een ijzeren wil verscholen achter de zachtste stem. Halsstarrigheid is een kwestie van karakter, niet van stem. Sommige mensen die vriendelijker lijken dan anderen zijn voor God precies even hardnekkig en zelfzuchtig. Tegenover zulke mensen kan Hij slechts met gestrengheid optreden totdat ze het niet meer wagen om aanmatigend op te treden. Het is Gods bedoeling dat iets, dat ons ogenschijnlijk aan de buitenkant raakt tot in het diepst van ons wezen doordringt. Nooit zullen wij ons hoofd meer op kunnen heffen wat deze bepaalde dingen betreft. Het staat onherroepelijk vast dat wij de Heer hierin niet meer ongehoorzaam kunnen zijn. Wij durven niet vast te houden aan ons eigen inzicht en worden weerhouden door vrees voor de hand des Heren. Het is de vreze Gods die ons zachtmoedig maakt. Naarmate wij door Gods handelwijze verbroken zijn, worden wij ook zachtmoediger. Wie ware zachtmoedigheid ziet, aanschouwt tevens innerlijke verbrokenheid. Een voorbeeld: als u een bepaalde broeder ontmoet, merkt u op dat hij werkelijk begaafd is, maar eveneens dat hij niet verbroken is. Zo zijn er velen - zij hebben gaven maar zijn niet verbroken. Dat zij niet verbroken zijn, kunt u gemakkelijk vaststellen. Zodra u hen tegenkomt, bespeurt u in hen een ondertoon van verzet. Maar dat is niet het geval bij iemand die verbroken is. Dáár is een zachtmoedigheid die door de Geest bewerkt is. Waar iemand eenmaal door God gekastijd is, waagt hij het niet meer daarin te roemen. Hij heeft geleerd om hierin God te vrezen en hij is zachtmoedig geworden. Let er eens op hoe de Schrift gebruik maakt van verschillende beeldspraken om de Heilige Geest te beschrijven. Hij is als vuur en als water. Het vuur spreekt van Zijn kracht en het water van Zijn reiniging. Maar met betrekking tot Zijn karakter wordt Hij vergeleken met een duif, die zachtmoedig en vriendelijk is. De Geest van God zal geleidelijk aan zijn aard in ons uitwerken, net zolang tot ook wij gekenmerkt worden door de duif. Zachtmoedigheid die uit de vreze Gods geboren is, is het teken van de Heilige Geest voor verbrokenheid.




1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   34


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina