By Watchman Nee Preface



Dovnload 433.4 Kb.
Pagina34/34
Datum22.07.2016
Grootte433.4 Kb.
1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   34

Fellowship in the Spirit


While there are many different kinds of fellowship, there is spiritual fellowship which is much more than the exchange of ideas and opinions. It is the interaction of spirits. This kind of fellowship is possible only after our outward man is shattered and our spirit is thus released to touch the spirit of others. In this sharing of spirit we experience the fellowship of the saints and understand what the Scriptures mean by “fellowship in the spirit.” It truly is a fellowship in the spirit, and not an interflow of ideas. By this fellowship in the spirit we can pray with one accord. Because many pray through their mind, independent of their spirit, it is hard for them to find another with the same mind who can pray in accord with them.

Anyone who is born anew and has the indwelling Holy Spirit can have fellowship with us. This is possible because our spirit is open for fellowship, ready to receive, and be received by, our brother’s spirit. And thus we can touch the body of Christ, for we are the body. Can we comprehend it when we say that our spirits are the body of Christ? Indeed, “deep calleth unto deep” (Ps. 42:7). The depth of your being is calling for a touch of my depth; and I am calling for a touch of the depth of the whole church. Here is the fellowship of the deeps, the calling and the answering of one another. This is the one thing most necessary if we are to be useful before the Lord and properly touch the spirit of the church.


Gemeenschap in de Geest


Natuurlijk bestaan er vele verschillende soorten van gemeenschap, maar geestelijke gemeenschap houdt veel meer in dan het uitwisselen van gedachten en meningen. Het is een wisselwerking van de ene geest op de andere. Deze vorm van gemeenschap is slechts mogelijk nadat onze uitwendige mens verbroken is, waardoor onze geest is vrijgemaakt om de geest van anderen aan te voelen. In dit delen van de geest ervaren wij de gemeenschap der heiligen en verstaan wij wat de Schrift bedoelt met “gemeenschap in de geest”. Het is waarlijk een geestesgemeenschap en niet een samenvloeien van gedachten. Door deze gemeenschap kunnen wij eenstemmig bidden. Omdat vele mensen onafhankelijk van hun geest met hun verstand bidden, is het voor hen moeilijk iemand anders te vinden met hetzelfde verstand die eensgezind met hen samen kan bidden.

Een ieder die wedergeboren is en de inwoning van de Heilige Geest kent, kan gemeenschap met ons hebben. Dit is mogelijk omdat onze geest openstaat voor gemeenschap en bereid is om de geest van onze broeder te ontvangen en door hem ontvangen te worden. Zodoende kunnen wij contact hebben met het Lichaam van Christus, want wij zijn het Lichaam. Kunnen wij wel begrijpen wat het inhoudt wanneer gezegd wordt dat wij in de geest samen het Lichaam van Christus vormen? Ja, inderdaad “roept diepte tot diepte” (Ps 42:8). De diepte van uw wezen gaat uit naar een ontmoeting met de diepte in mij en ik roep om een aanraking met de diepte van de gehele Gemeente. Hier is de gemeenschap van de diepte, het aanroepen en het antwoorden van elkander. Dit is het enig noodzakelijke, willen wij bruikbaar zijn voor de Heer en willen wij de geest van de Gemeente kunnen aanvoelen.


A Meekness Beyond Imitation


When we suggest that we must be meek, we are not trying to persuade you to act meek. If you do, you will soon find that even this man-made meekness needs to be destroyed. We must learn once and for all that human striving to imitate meekness is futile. All must be of the Holy Spirit, for He alone knows our need and will arrange circumstances leading to the breaking of our outward man.

It is our responsibility to ask God for light that we may recognize the mighty hand of the Holy Spirit and willingly submit to it, acknowledging that whatever He does is right. Let us not be horses and mules without understanding. Rather, let us hand ourselves over to the Lord for Him to work in us. As you give yourself to the Lord you will discover that His work actually began five or ten years before, though it seemingly has not produced any fruit in you. Today a change has come. At last you can pray, “Lord, I was blind, not knowing how Thou wast leading me. Now I see that Thou dost desire to break me. For this I surrender myself to Thee.” Then all that was unfruitful for five or ten years begins to bear fruit. We find the Lord skillfully moving in to destroy many things of whose existence we had not even been aware. This is His master work: to deprive us of pride, self-love and self-exaltation, that our spirit may be liberated and exercised unto usefulness.


Zachtmoedigheid die niet kan nagebootst worden


Wanneer wij erop wijzen dat wij zachtmoedig moeten zijn, dan proberen wij niet u te overreden zachtmoedig te handelen. Als u dat doet, zult u spoedig ontdekken, dat zelfs deze “eigen-gemaakte” zachtmoedigheid moet worden verbroken. Wij moeten eens en voor altijd leren dat een menselijk streven om zachtmoedigheid te imiteren, tevergeefs is. Alles moet van de Heilige Geest komen, want Hij alleen weet wat wij nodig hebben en zal onze omstandigheden zo beschikken dat zij voeren tot de verbreking van onze uitwendige mens.

Het is ónze verantwoordelijkheid God om licht te vragen, opdat wij de machtige hand van de Heilige Geest zullen mogen herkennen en er ons gewillig aan onderwerpen in het besef dat alles wat Hij doet goed is. Laten wij geen paarden en muildieren zonder verstand zijn, maar laten wij ons aan Hem overgeven opdat Hij Zijn werk in ons kan doen. Wanneer u zich aan de Heer geeft, zult u ontdekken dat Zijn werk aan u feitelijk al vijf of tien jaar geleden begonnen is, hoewel het ogenschijnlijk geen enkel resultaat heeft gehad. Nu is er iets veranderd en u kunt eindelijk bidden: “Heer, ik ben blind geweest, want ik wist niet dat Gij mij leidde. Nu zie ik pas dat Gij erop uit zijt mij te verbreken. Daarom geef ik mij aan U over”. Op dat moment begint alles wat vijf of tien jaar lang onvruchtbaar is geweest, vrucht te dragen. Wij merken dat de Heer op tactische wijze binnenkomt om vele dingen te verbreken, waarvan wij ons niet eens bewust waren dat zij bestonden. Dit is Zijn meesterwerk: Hij berooft ons van onze trots, van onze eigenliefde en zelfverheerlijking, opdat onze geest bevrijd mag worden en geoefend tot bruikbaarheid.


Two Related Questions


Two questions arise here for us to consider. Since the breaking of the outward man is the work of the Holy Spirit in defying man’s imitation, should we try to stop any fleshly action we recognize; or must we wait passively until greater light comes from the Holy Spirit, the Doer of the work?

Surely it is right and proper that we should put a stop to every fleshly activity, but we must see how this is vastly different from imitating the Spirit’s work. To illustrate: Though I am proud, I must refuse all pride, yet I do not feign to be humble. Or, I can lose my temper with people, but I keep it under control; yet this does not make me gentle. So long as the negative is struggling for recognition, I should resist it without letup. Nevertheless, I should not pretend to possess the positive. This is the important distinction: pride is a negative thing, so I must deal with it; humility is something positive; therefore, I cannot imitate it. Though I must put a stop to all fleshly activities known to me, I do not need to imitate the positive virtue. All I need to do is to commit myself to the Lord, saying: “Lord, there is no reason to exert my strength to imitate. I am trusting Thee to do the work.”

External imitation is not of God; it is of man. All who seek the Lord must learn from within, not just conform outwardly. We must allow God to finish His work within us before we can expect the evidence of this to be manifest without. Whatever is manufactured externally is unreal and doomed to destruction. One who unwittingly possesses a counterfeit defrauds others as well as himself. As counterfeit behavior multiplies, the person himself comes to believe that such is his real self. Often it is hard to convince him of his unrealness, for he cannot distinguish the true from the false. Therefore, we must not try to imitate outwardly. It is far better to be natural; this opens the way for God to work in us. Let us be simple and not imitate anything, in the confidence that the Lord Himself will add His virtues to us.

The second question is: Some are naturally endowed with such a virtue as gentleness; is there a difference between natural gentleness and the gentleness that comes through discipline?

There are two points to be considered in answering this question. First, all that is natural is independent of the spirit, while all that comes through the discipline of the Holy Spirit is under the spirit’s control, moving only as the spirit moves. Natural gentleness can really become a hindrance to the spirit. One who is habitually gentle is gentle in himself, not “in the Lord.” Suppose the Lord wants him to stand up and utter some strong words. His natural gentleness will hinder him from following the Lord. He would say instead, “Ah, this I cannot do. I have never in my life uttered such hard words. Let someone else do it. I simply cannot.” You see how his natural gentleness is not under the spirit’s control. Anything that is natural has its own will and is independent of the spirit. However, that gentleness which comes through brokenness can be used by the spirit, for it does not resist nor offer its own opinion.

Second, a naturally gentle person is gentle only while you are going along with his will. If you force him to do what he does not like, he will change his attitude. In so-called human virtues, the element of self-denial is lacking. It is obvious that the purpose of all of them is to build up and establish our self-life. Whenever that self is violated, the human virtues all disappear. The virtues which spring from discipline, on the other hand, are only possessed after our ugly self-life has been destroyed. Where God is breaking your self, there true virtue is seen. The more self is wounded, the brighter shines true gentleness. Natural gentleness and spiritual fruit, then, are basically different.


Een tweetal vragen


Nu doen zich nog twee vragen voor die wij nader moeten bezien. De eerste is deze: moeten wij, nu de verbreking van de uitwendige mens het werk is van de Heilige Geest, wat niemand na kan doen, trachten een eind te maken aan iedere vleselijke reactie die wij onderkennen, of moeten wij passief afwachten totdat er meer licht komt van de Heilige Geest, die in ons Zijn werk doet?

Het is stellig juist dat wij een einde maken aan iedere vleselijke activiteit maar wij moeten inzien hoe dit heel iets anders is dan het nabootsen van het werk van de Heilige Geest. Om een voorbeeld te noemen: hoewel ik trots ben, moet ik iedere vorm van trots afwijzen, maar dat wil niet zeggen dat ik mij nederig moet voordoen. Of als ik mijn geduld verlies met mensen kan ik mijzelf beheersen, maar dat maakt mij nog niet vriendelijk. Zolang het negatieve strijd voert om erkend te worden, zo lang moet ik er zonder te verflauwen tegenin gaan. Maar ik moet mij niet gaan verbeelden dat ik nu positief sta.

Hierin ligt het belangrijke onderscheid: trots is iets negatiefs en daarom moet ermee afrekenen; nederigheid is iets positiefs, daarom kan ik het niet nadoen. Hoewel ik een eind moet maken aan alle vleselijke activiteiten die mij bekend zijn, behoef ik geen moeite te doen om positieve deugden te imiteren. Alles wat ik moet doen, is mij aan de Heer toe te vertrouwen en te zeggen: “Heer, het is nergens voor nodig dat ik me inspan om iets na te doen. Ik vertrouw dat u het in mij zult doen”. Een uiterlijk nadoen is niet van God, het is van de mens. Allen die de Heer zoeken moeten dat vanuit hun innerlijk leren en zich niet ergens uiterlijk naar schikken. Wij moeten God toelaten Zijn werk in ons te voltooien vóórdat wij kunnen verwachten dat hiervan iets naar buiten zal blijken. Alles wat wij uiterlijk tot stand brengen, is niet echt en is gedoemd onder te gaan. Iemand die onbewust iets bezit dat onecht is, bedriegt zowel anderen als zichzelf. Als die persoon volhardt in dat onechte gedrag, gaat hij op het laatst zelf geloven dat hij in werkelijkheid zo is. Dikwijls is het moeilijk om hem van zijn fictie te overtuigen, want hij is niet in staat het echte van het onechte te onderscheiden. Laten wij dus niet proberen om een uiterlijke schijn te bewaren. Wij kunnen veel beter zijn zoals wij zijn, want dat opent voor God de weg om Zijn werk in ons te doen.

Laten wij gewoon doen en niet iets nabootsen en vertrouwen dat de Heer Zelf ons Zijn deugden zal toedelen.

De tweede vraag luidt: sommige mensen bezitten van nature een deugd zoals bijvoorbeeld vriendelijkheid. Is er nu een verschil tussen vriendelijkheid van nature en vriendelijkheid die door tuchtiging ons deel wordt?

Bij het beantwoorden van deze vraag moeten wij op twee punten letten. In de eerste plaats is alles wat natuurlijk is onafhankelijk van de geest, terwijl alles wat door de tuchtiging van de Heilige Geest tot stand komt, wordt beheerst door de geest en alleen tot uiting komt als de geest werkzaam is.

Natuurlijke vriendelijkheid kan zelfs een belemmering vormen voor de geest.

Iemand die altijd vriendelijk is, is vriendelijk van zichzelf en niet “in de Heer”. Veronderstel eens dat de Heer van hem verlangt dat hij opstaat om enkele strenge woorden uit te spreken. Dan zal zijn natuurlijke vriendelijkheid hem in de weg staan om de Heer te gehoorzamen. Inplaats daarvan zegt hij: “Ach, maar dat kan ik niet. Ik heb nog nooit in mijn leven zulke harde woorden gesproken. Laat iemand anders dat maar doen. Ik kan het gewoonweg niet”.

Hieruit ziet u hoe zijn natuurlijke vriendelijkheid niet onder de beheersing van de geest staat. Alles wat natuurlijk is, bezit een eigen wil en is onafhankelijk van de geest. Maar die vriendelijkheid die voortkomt uit berbrokenheid kan door de geest gebruikt worden, want deze biedt geen weerstand en brengt geen eigen mening naar voren. Verder is een persoon die van nature vriendelijk is dat alleen maar zolang u doet wat hij wil. Als u hem dwingt om iets te doen wat hij niet prettig vindt, zal zijn houding veranderen. In die zogenaamde menselijke deugden ontbreekt het element van zelfverloochening.

Het blijkt duidelijk dat al die deugden tot doel hebben ons eigen-ik-leven op te bouwen en te handhaven. Wanneer er inbreuk wordt gemaakt op dat leven, dan verdwijnen al die deugden. Daarentegen zijn alle deugden die uit tuchtiging ontstonden eerst onze eigendom nadat ons lelijke eigen-ik-leven teniet is gedaan. Waar God heeft afgedaan met uw eigen ik, daar worden pas ware deugden gezien. Hoe meer ons eigen ik verwond is, des te helderder straalt de ware vriendelijkheid. Daarom zijn dan ook natuurlijke vriendelijkheid en geestelijke vrucht twee totaal verschillende dingen.


A Final Exhortation


Having stressed the importance of the outward man being broken, let us be careful lest we try to effect this
artificially. We must submit ourselves under the mighty hand of God, accepting all the necessary dealings. As the outward man is broken, the inward is strengthened. A few may find the inward man still feeble. Do not pray for strength to correct this, for the Bible commands us, “Be strong.” Proclaim that it is your goal to be strong. The marvelous thing is that after your outward man is broken, you can be strong whenever you want to. The problem of strength is solved with the problem of the outward man. By desiring to be strong, you are strong. None can block your way. The Lord says, “Be strong.” In the Lord you also say, “Be strong.” And you find you are strong.

The inward man is freed only after the outward man is broken. This is the basic road to God’s service.



http://www.peacemakers.net/unity/wnrelease.htm

Een laatste vermaning


Wij hebben het belang onderstreept van het verbreken van onze uitwendige mens. Maar laten wij er nu voor oppassen dat wij niet kunstmatig zelf gaan opknappen. Wij moeten ons onderwerpen aan de machtige hand van God en alles aanvaarden wat Hij nodig vindt. Wanneer de uitwendige mens verbroken wordt, wordt de inwendige gesterkt. Misschien vinden enkelen dat die inwendige mens nog maar zwak is. Bidt dan niet om kracht om dit te verbreken want de Bijbel gebiedt ons: “Weest krachtig”. Roep uit dat dit krachtig-zijn uw doel is. Het wonderbare is dat u, wanneer uw uitwendige mens eenmaal verbroken is, krachtig kunt zijn wanneer u maar wilt. Het probleem van kracht is gelijktijdig opgelost met het probleem van de uitwendige mens. Wanneer u krachtig verlangt te zijn, bént u dat. Niemand kan u meer in de weg staan. De Heer zegt: “Weest krachtig”. En de Heer zegt ook u: “Weest krachtig”. En u zult bemerken dat u krachtig bént. Pas nadat de uitwendige mens verbroken is, is de inwendige mens bevrijd. Dit is het geheim van uw dienst voor God.







1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   34


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina