By Watchman Nee Preface



Dovnload 433.4 Kb.
Pagina9/34
Datum22.07.2016
Grootte433.4 Kb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   34

Some Practical Problems


Let us review this through some practical problems! Take preaching, for instance. How often we can be earnestly preaching, giving a well prepared, sound message, but inwardly feel as cold as ice. We long to stir others, yet we ourselves are unmoved. There is a lack of harmony between the outward and the inward man. The outward man is dripping from the heat, but the inward man is shivering from the cold. We can tell others how great the love of the Lord is, yet we are personally untouched by it. We can tell others how tragic is the suffering of the cross, yet upon returning to our room we can laugh. What can we do about this? Our mind may labor, our emotions may be energized, yet all the time one has the feeling that the inward man is merely observing the proceedings. The outward and the inward man are not one.

Consider another situation. The inward man is devoured by zeal. The person wants to shout, but he does not find utterance. After speaking for a long time, he still seems to be circling around. The more he is burdened within, the colder he becomes without. He longs to speak, but he cannot express himself. When he meets a sinner, his inward man feels like weeping, but he cannot shed a tear. There is a sense of urgency within him, yet when he ascends the pulpit and tries to shout, he finds himself lost in a maze of words. Such a situation is most trying. The root cause is the same: the outer shell still clings to him. The outward does not obey the dictates of the inward: inwardly crying, but outwardly unmoved; inwardly suffering, but outwardly untouched; full of thoughts within, but without, the mind a seeming blank. The spirit has yet to find a way to pierce the shell.

Thus the breaking of the outward man is the first lesson for everyone who would learn to serve God. He who is truly used by God is one whose outward thought and outward emotion do not act independently. If we have not learned this lesson, we shall find our effectiveness greatly impaired. May God bring us to the place where the outward man is completely broken.

When such a condition prevails, there will be an end to outward activity with inward inertness; an end to inward crying with outward composure; an end to an abundance of inner thoughts for which there is no utterance. You will not be poor in thought. You need not use twenty sentences to express what can be said in two. Your thoughts will assist instead of hinder your spirit.

Likewise, our emotions are also a very hard shell. Many who desire to be happy cannot express joy, or they may wish to weep yet cannot. If the Lord has stricken our outward man either through the discipline or the enlightening of the Holy Spirit, we are able to express joy or sorrow as is inwardly dictated.

The release of the spirit makes it possible for us to abide increasingly in God. We touch the spirit of revelation in the Bible. Without effort our spirit can receive divine revelation. When we are witnessing or preaching, we send forth God’s word through our spirit. Furthermore, we may most spontaneously contact the spirit in others by our spirit. Whenever one speaks in our presence, we can “size him up”, evaluate what kind of person he is, what attitude he is taking, what sort of Christian he is, and what his need is. Our spirit can touch his spirit. And what is wonderful, others easily contact our spirit. With some, we only meet their thoughts, their emotions, or their will. After conversing with them for hours, we still have not met the real person, though we may both be Christians. The outer shell is too thick for others to touch the inner man. With the breaking of the outward man, the spirit begins to flow and is ever open to others.

Enkele praktische problemen


Laten wij dit eens aan de hand van een paar praktische problemen verder uitwerken. Het prediken bijvoorbeeld. Hoe vaak komt het voor dat wij ernstig prediken - een goed voorbereide, gezonde boodschap - terwijl wij ons innerlijk zo koud als een steen voelen. Wij verlangen ernaar anderen op te wekken en toch blijven wij zelf onbewogen. De uitwendige en de inwendige mens zijn niet gelijk afgestemd. De uitwendige mens staat in vuur en vlam, maar de inwendige mens huivert van koude. Wij kunnen anderen zeggen hoe groot de liefde van de Heer is, terwijl het ons persoonlijk niets doet. Wij kunnen anderen vertellen hoe diepgaand het lijden van het kruis is, maar als wij naar onze kamer teruggaan, lachen wij al weer. Wat kunnen wij hieraan doen?

Ons verstand werkt en onze gevoelens werken en toch hebben wij voortdurend het gevoel dat de inwendige mens alleen maar toeschouwer is. De uitwendige en de inwendige mens vormen geen eenheid.

Of laten wij een ander geval nemen. De inwendige mens van iemand wordt verteerd van ijver. Hij zou het wel willen uitroepen, maar hij kan zich niet uiten. Na een tijdlang gesproken te hebben, lijkt het wel alsof hij in een kringetje ronddraait. Hoe groter de last is die hij innerlijk draagt, hoe kouder hij naar buiten toe wordt. Hij verlangt ernaar te spreken, maar hij kan zich niet uiten. Als hij een zondaar ontmoet, lijkt het alsof zijn inwendige mens schreit, maar hij kan geen tranen vergieten. Hij weet zich innerlijk sterk gedrongen, maar als hij het podium betreedt en wil spreken, voelt hij zich verloren in een doolhof van woorden. Dat is een benauwende situatie, die in wezen dezelfde oorzaak heeft: hij zit nog steeds gevangen.

De uitwendige mens gehoorzaamt niet aan hetgeen de inwendige mens hem voorschrijft. Innerlijk ontroerd, maar uiterlijk onbewogen; innerlijk in nood voor de ander, maar uiterlijk onberoerd; innerlijk vol gedachten, maar daarbuiten alleen maar leegheid. De geest moet nog een weg vinden om door de windselen te breken. Daarom is het verbreken van de uitwendige mens de eerste les voor eenieder die God wil leren dienen. Bij hem die waarlijk door God gebruikt wordt zijn de uitwendige gedachten en gevoelens niet onafhankelijk van de geest. Als wij deze les niet geleerd hebben, zullen wij merken dat onze bruikbaarheid verzwakt. Moge God ons op de plaats brengen waar de uitwendige mens volledig verbroken is.



Waar deze verbrokenheid heerst zal er een eind gekomen zijn aan uitwendige activiteiten bij inwendige traagheid, aan inwendig schreien bij uitwendige rust, aan een overvloed van gedachten die niet kunnen worden geuit. Dan zult u niet arm zijn aan gedachten en dan zult u geen twintig zinnen nodig hebben om uit te drukken dat u in twee zinnen zou kunnen zeggen. Uw gedachten zullen uw geest niet langer in de weg staan, maar juist meewerken. Op dezelfde wijze vormen ook onze gevoelens vaak een harde schaal. Velen die graag blij willen zijn, kunnen hun vreugde niet uiten of zij kunnen niet huilen als ze dát willen. Maar als de Heer onze inwendige mens getroffen heeft, hetzij door tuchtiging of door de verlichting van de Heilige Geest, zijn wij in staat om vreugde of verdriet te uiten zoals onze innerlijke mens dat beleeft.

Het vrijmaken van de geest maakt het ons mogelijk om meer en meer in God te blijven. Wij staan dan in verbinding met de geest van openbaring in de bijbel. Wij kunnen zonder enige inspanning onze geest gebruiken om goddelijke openbaring te ontvangen. Als wij getuigen of prediken komt Gods Woord in onze geest tot uiting. Ook kunnen wij door onze geest op spontane wijze in contact treden met de geest van anderen. Wanneer iemand in onze tegenwoordigheid wat zegt, kunnen wij hem “taxeren” - vaststellen wat voor soort mens hij is, wat voor houding hij aanneemt, wat voor soort christen hij is en wat zijn nood is. Onze geest kan in verbinding treden met zijn geest. En het wonderlijke is dat anderen nu contact kunnen hebben met onze geest. Bij sommigen ontmoeten wij alleen hun gedachten, hun gevoelens of hun wil. Soms kunnen wij uren lang met hen praten, zonder daarbij hun echte persoonlijkheid te ontmoeten, hoewel wij misschien allebei christenen zijn. De uitwendige mens is te sterk voor anderen om met de inwendige mens in contact te treden. Maar als de uitwendige mens verbroken is, begint de geest naar buiten te stromen en staan wij te allen tijde open voor anderen.



1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   34


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina