Cerebro Vasculair Accident (cva) wijzig



Dovnload 50.65 Kb.
Datum27.09.2016
Grootte50.65 Kb.

Cerebro Vasculair Accident (CVA)   wijzig

 

Verantwoordingstekst CVA
De informatie over het onderwerp CVA (cerebro vasculair accident, ook wel beroerte genoemd) is bedoeld als aanvulling op het gesprek met uw arts. Deze algemene informatie kan niet altijd recht doen aan iedere individuele situatie. Hebt u na het lezen van de informatie nog vragen, dan kunt u die stellen aan uw arts.
De teksten zijn gebaseerd op informatie van de Nederlandse Hartstichting, de Vereniging van Vaatpatiënten, de Landelijke Vereniging voor CVA Gehandicapten en Partners 'Samen Verder' en Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen.

 Klik hier voor de tekst in wordformaat!

Beschrijving van CVA
CVA is de afkorting van cerebrovasculair accident: een ongeluk (accident) in de bloedvaten (vasculair) van de hersenen (cerebro). Een CVA wordt ook wel stroke of beroerte genoemd. Het is de vierde doodsoorzaak in Nederland en de belangrijkste oorzaak van invaliditeit. In ons land krijgen jaarlijks ruim 30.000 mensen een CVA. Driekwart daarvan is ouder dan 65 jaar. Omdat vrouwen gemiddeld ouder worden, krijgen meer vrouwen een beroerte dan mannen. Het is een ernstige aandoening: eenderde van de patiënten overlijdt binnen een jaar.

Een CVA kan ontstaan door een herseninfarct, waarbij een bloedvat in de hersenen afgesloten raakt, of door een bloeding in de hersenen. Een deel van de hersenen raakt daarbij beschadigd, waardoor de functie van dat hersengedeelte uitvalt. Welke klachten optreden is afhankelijk van de plaats in de hersenen waar het CVA plaatsvindt en de ernst ervan. De verschijnselen ontstaan meestal plotseling en verminderen vaak na enkele dagen of weken. Of er restverschijnselen zijn en hoe ernstig die zijn, verschilt van persoon tot persoon. 

Soms krijgt iemand voorafgaand aan een herseninfarct een TIA (transient ischaemic attack). Dit is een tijdelijke doorbloedingsstoornis in de hersenen die meestal binnen tien tot twintig minuten vanzelf weer overgaat. Na uiterlijk 24 uur zijn de verschijnselen verdwenen en is alles weer normaal. Neem bij zo'n TIA altijd direct contact op met de huisarts, want het kàn een voorteken zijn van een CVA.

Enkele algemene maatregelen om een CVA te voorkomen zijn stoppen met roken en zorgen dat u geen hoge bloeddruk krijgt.



Verschijnselen van CVA
Bij een CVA kunnen veel verschillende verschijnselen optreden, afhankelijk van de plaats en de ernst van de hersenbeschadiging. Deze kunnen zowel lichamelijk, psychisch als sociaal zijn. 

Veelvoorkomende verschijnselen zijn:



  • verlammingen in één helft van het lichaam, links òf rechts (hemiplegie). Bij een CVA in de linker hersenhelft is de rechterkant van het lichaam verlamd, en andersom;

  • blindheid aan één kant, zodat de patiënt dingen en mensen aan die kant niet ziet. Bij een CVA in de linker hersenhelft valt het gezichtsveld rechts uit, en andersom. Ook komt dubbelzien aan één kant voor;

  • moeilijkheden met kauwen, slikken en spreken door verlamming van de spieren van lippen, tong en/of gehemelte;

  • plotselinge zeer hevige hoofdpijn;

  • incontinentie (het niet kunnen ophouden van urine en/of ontlasting);

  • epileptische aanval(len) van het hele lichaam of een gedeelte (bijvoorbeeld in de verlamde arm);

  • geheugenstoornissen, concentratiestoornissen, gebrek aan initiatief en interesse;

  • ernstige draaiduizeligheid, coördinatie- en evenwichtsstoornissen;

  • vermoeidheid.

Bij een CVA in de linker hersenhelft kan ook afasie optreden (problemen met het gebruiken en/of begrijpen van taal), kunnen problemen met herkennen ontstaan, weet iemand de volgorde van alledaagse handelingen niet meer en is traag en onzeker. De rechter lichaamshelft wordt verwaarloosd.

Een CVA in de rechter hersenhelft veroorzaakt vaak moeilijkheden met het inschatten van ruimte en tijd, verwaarlozing (neglect) van de linker lichaamshelft, overschatting van de eigen mogelijkheden, impulsief en chaotisch gedrag en een verstoord inzicht in de eigen emoties en gevolgen van het eigen gedrag.



Complicaties bij CVA
Naast de verschijnselen die bij een CVA zelf horen, kunnen in de acute fase verschillende complicaties optreden:

  • longontsteking. Na een CVA kunnen problemen ontstaan met het slikken en ophoesten. Hierdoor is er een verhoogd risico op een longontsteking. Om dit te voorkomen kunnen patiënten beter niet te veel liggen en krijgen ze aangepaste voeding (bijvoorbeeld pap in plaats van melk) zodat er minder kans is op verslikken. Zo nodig kan een fysiotherapeut de longfunctie helpen herstellen. Als een longontsteking eenmaal is ontstaan, wordt deze behandeld met antibiotica;

  • blaasontsteking. Veel CVA-patiënten hebben problemen met plassen; sommigen kunnen de plas niet meer goed ophouden, anderen kunnen de plas niet meer goed kwijt. Bij deze laatste groep patiënten wordt vaak een katheter aangebracht. Hierdoor ontstaat echter weer het risico op een blaasontsteking of andere urineweginfectie. De behandeling van deze infecties bestaat uit antibiotica;

  • trombose. Bij een verlamming van het been ontstaat gemakkelijk een bloedprop in een beenader (trombose). Een elastische kous of een injectie met een bloedverdunnend medicijn gaat dit tegen;

  • decubitus. Omdat ernstig verlamde patiënten vaak lange tijd in dezelfde houding liggen of zitten kan decubitus (doorliggen) ontstaan. Goede verpleging waarbij de patiënt regelmatig in een andere houding wordt geholpen voorkomt dit. Ook een zogenoemde anti-decubitusmatras met bijvoorbeeld luchtkussentjes erin helpt. In een rolstoel is een zitkussen belangrijk om decubitus te voorkomen.

Restverschijnselen van CVA
Een CVA heeft vaak blijvende gevolgen. Welke verschijnselen dat zijn, hangt af van de plaats en de ernst van de hersenbeschadiging. Meestal herstellen de verschijnselen die direct na het CVA optreden zich enigszins, maar voor een deel blijven ze bestaan. Dit spontane herstel gebeurt vooral in de eerste zes maanden.

Naast de vaak voorkomende verlammingen en spraakstoornissen kunnen patiënten op langere termijn last krijgen van de volgende verschijnselen: vermoeidheid, geheugen- en concentratiestoornissen, verstijving van gewrichten en spieren (dit heet spasticiteit), epilepsie en depressie. Ook emotionele onevenwichtigheid en vermindering van het sociaal aanpassingsvermogen (op het juiste moment de juiste dingen doen) komen voor.

Voor de patiënt en zijn of haar eventuele partner breekt een moeilijke periode aan. Voor veel dingen die iemand eerst zonder moeite zelfstandig deed, is nu hulp nodig. De eerste tijd na het CVA is vaak alle aandacht gericht op de zichtbare problemen, maar er zullen ook gevolgen zijn die pas later duidelijk worden, zoals gedragsveranderingen en emotionele problemen. Vooral met deze onzichtbare problemen is moeilijk om te gaan. Ze kunnen spanningen veroorzaken in de relatie met de partner, familie en andere bekenden.

Oorzaken van CVA
Bij een CVA is de bloedtoevoer in de hersenen plotseling verstoord. Dit kan op twee manieren gebeuren:


  • door afsluiting van een bloedvat in de hersenen. Dan is er sprake van een herseninfarct;

  • door een scheurtje in een bloedvat in de hersenen, zodat een hersenbloeding ontstaat.

In beide gevallen krijgt een bepaald hersengedeelte geen zuurstof- en voedselrijk bloed meer. De hersencellen kunnen dit maar kort verdragen en raken beschadigd of sterven af.

Het herseninfarct komt het meeste voor: bij ongeveer 80% van de patiënten met een CVA, vooral bij ouderen. Afsluiting van een slagader kan een gevolg zijn van (slag)aderverkalking (atherosclerose). Op de slagaderwand zet zich dan vet (cholesterol) en kalk af, waardoor de wand een onregelmatig oppervlak krijgt. Op die plek kan makkelijk een bloedstolsel ontstaan. Dit heet trombose. Een trombose kan zich uitbreiden en een volledige afsluiting van het bloedvat veroorzaken. Ook kunnen stukjes stolsel van de trombosemassa losraken. Zo'n propje kan bijvoorbeeld vanuit een slagader in de hals of vanuit het hart met de bloedstroom meeschieten en in een kleinere slagader in de hersenen vastlopen. Dit heet embolie.

Bij zo'n 20% van de patiënten met een CVA is de oorzaak een hersenbloeding. De bloeding ontstaat op een aangeboren zwakke plek in de slagader, of door (slag)aderverkalking in combinatie met een te hoge bloeddruk. Hersenbloedingen komen relatief vaker voor bij jongere mensen.

Sommige mensen lopen een groter risico een CVA te krijgen dan andere. De belangrijkste risicofactoren zijn: ouderdom, hoge bloeddruk, diabetes mellitus (suikerziekte)hypercholesterolemie, hart- en vaatziekten, roken, stressobesitas (overgewicht) en te weinig lichaamsbeweging.



Diagnose stellen bij CVA
Wanneer een arts vermoedt dat iemand een CVA heeft gehad, worden verschillende onderzoeken uitgevoerd:

  • een gesprek over wat er precies gebeurd is (anamnese);

  • algemeen lichamelijk onderzoek. Hierbij bekijkt de arts onder andere of het hart regelmatig en goed werkt en of er sprake is van een hoge of lage bloeddruk;

  • neurologisch onderzoek. Bij dit deel van het lichamelijk onderzoek bekijkt de arts onder meer of er verlammingen zijn en of de coördinatie van de bewegingen goed is. De arts vergelijkt steeds links en rechts. Het waarnemen (zien en horen) wordt getest en de arts onderzoekt of het taalgebruik gestoord is;

  • bloedonderzoek. In het bloed is bijvoorbeeld suikerziekte (diabetes mellitus) of een verhoogd cholesterolgehalte aan te tonen;

  • CT-scan. Met röntgenstralen worden de hersenen in 'plakjes' zichtbaar gemaakt op een monitor. Met contrastmiddelen kunnen ook de bloedvaten in de hersenen bekeken worden. Met dit onderzoek kan de arts vaststellen of er een afsluiting of bloeding in de hersenen heeft plaatsgevonden;

  • MRI-scan. Dit is een onderzoek met magnetische golven waarmee de hersenen gedetailleerd zichtbaar gemaakt worden op een monitor. Dit onderzoek geeft nog preciezere informatie dan een CT-scan, maar kan niet in ieder ziekenhuis uitgevoerd worden;

  • duplexonderzoek. Bij dit onderzoek zet een computer geluidsgolven om in een afbeelding van de bloedvaten en kan de doorstroming van het bloed bekeken worden. Zo krijgt de arts informatie over de snelheid waarmee het bloed stroomt en over eventuele vernauwingen of verstoppingen in de bloedvaten;

  • bloedvatkatheterisatie. Om vernauwingen in bloedvaten op te sporen wordt in de lies een dun soepel buisje (katheter) via een aantal (slag)aders naar de halsslagader geschoven. Vervolgens wordt contrastvloeistof in de bloedvaten gespoten zodat de vaten op een röntgenfoto te zien zijn. Daar waar de vernauwing zit, is in het bloedvat geen contrastvloeistof zichtbaar;

  • elektrocardiogram (ECG). Dit onderzoek wordt gedaan om eventuele hartafwijkingen op te sporen. Bij hartritmestoornissen bijvoorbeeld schieten soms stolsels los die een verstopping van een bloedvat in de hersenen kunnen veroorzaken.

Behandeling van CVA
Na een CVA is meestal opname in een ziekenhuis noodzakelijk. De behandeling vindt bij voorkeur plaats in een 'stroke unit', een speciale ziekenhuisafdeling voor mensen met een CVA. Patiënten blijven hier maximaal twee weken. Behalve de neuroloog zijn diverse andere hulpverleners betrokken bij de behandeling.

Sinds kort is in veel ziekenhuizen 'trombolyse' mogelijk. Dit is een infuusbehandeling met sterk bloedverdunnende middelen en moet binnen drie uur na het CVA gebeuren. Het is dus tegenwoordig, net als bij het hartinfarct, belangrijk dat patiënten met een CVA snel naar het ziekenhuis worden gebracht. Deze behandeling is overigens niet bij alle herseninfarcten mogelijk. Ook als het om een hersenbloeding gaat moeten patiënten juist geen bloedverdunners krijgen. Verder worden andere medicijnen, zoals aspirine (om verdere bloedpropjes te voorkomen) of bloeddruk- of cholesterolverlagende medicijnen toegediend.

Een operatie wordt bijna nooit gedaan omdat het hersenweefsel meestal zó beschadigd is dat opereren geen zin heeft.

Direct bij opname is de behandeling gericht op het voorkómen van complicaties en op een eerste revalidatie. Een snelle opname en behandeling vergroot de kans op overleving en vermindert het aantal restverschijnselen en de ernst daarvan. De kans op herstel is het grootst als de patiënt zo snel mogelijk fysiotherapie, ergotherapie en/of logopedie krijgt. De therapeuten onderzoeken onder meer of de patiënt goed kan slikken en hoe hij zich beweegt.

Zo snel mogelijk na de opname wordt geprobeerd om de patiënt uit bed te laten komen (mobilisering). Als het slikken problemen geeft, krijgt de patiënt vocht en voeding via een sonde. Bij sondevoeding wordt een slangetje via een neusgat door de keel en de slokdarm naar de maag geleid. Men kan ook vocht en medicijnen krijgen via een infuus (parenterale voeding). Problemen als epilepsie of depressie kunnen behandeld worden met medicijnen.

De zorg voor CVA-patiënten wordt tegenwoordig op steeds meer plaatsen via 'stroke services' of 'CVA zorgketens' gecoördineerd. Deze ketens van ziekenhuis via verpleeghuis tot thuiszorg, vaak in samenwerking met huisarts en revalidatiecentrum, laten de verschillende vormen van zorg op elkaar aansluiten.



Revalidatie na een CVA
Na een CVA moet de patiënt zo snel mogelijk revalidatie krijgen. Meestal krijgt hij de eerste dag na het CVA al bewegingsoefeningen. Dit ondersteunt het spontane herstel. Verlamde ledematen moeten regelmatig worden bewogen om contracturen (vast gaan zitten van spieren en gewrichten) te voorkomen. Vooral de schouder aan de verlamde kant van het lichaam is hiervoor gevoelig. In het eerste halfjaar is met revalidatie het meeste herstel te behalen.

Voor revalidatie stelt de behandelend arts in overleg met de patiënt en andere betrokkenen een behandelplan op. Vaak is er een combinatie van therapieën nodig. Bij de revalidatie zijn onder andere revalidatieartsen, fysiotherapeuten, logopedisten, ergotherapeuten, verpleegkundigen, bezigheidstherapeuten, maatschappelijk werkenden, psychologen en de eigen huisarts betrokken. De fysiotherapeut geeft hulp bij het bewegen, bewaren van het evenwicht, staan en lopen. Ook geeft hij of zij advies over loophulpmiddelen. Als er problemen zijn met het spreken of slikken is logopedie belangrijk. De ergotherapeut richt zich op het zo veel mogelijk zelfstandig uitvoeren van alledaagse handelingen, zoals eten, wassen, aankleden en toiletbezoek. Ook kan de ergotherapeut advies geven over hulpmiddelen en over aanpassingen in huis.

De revalidatiearts coördineert de revalidatie en regelt eventueel ook overplaatsing naar een revalidatiecentrum of verpleeghuis. Verder beoordeelt deze arts of iemand grotere hulpmiddelen, zoals een rolstoel en andere voorzieningen nodig heeft.

Na ongeveer twaalf maanden treedt meestal geen verder herstel meer op. Ook als de patiënt blijvend verlamd is, blijft fysiotherapie nuttig.



Preventie van CVA
Om de kans op een (volgend) CVA zo klein mogelijk te maken is een goede conditie van de bloedvaten van belang. Zo worden (slag)aderverkalking en een hoge bloeddruk tegengegaan. Dit zijn immers de twee belangrijkste veroorzakers van een CVA. De arts adviseert vaak de volgende maatregelen:

  • stoppen met roken;

  • voldoende lichaamsbeweging;

  • niet te veel vet eten. Vooral vet uit vlees en volle zuivelproducten is ongezond;

  • niet te zwaar worden (obesitas);

  • leer met stress om te gaan.

Zo nodig schrijft uw arts een antistollingsmedicijn voor dat het bloed dun houdt.

Bij een vernauwing van de halsslagader is de kans op een CVA verhoogd. Alleen bij ernstige vernauwingen is een operatie nodig. Verder kunnen sommige hartaandoeningen de kans op een CVA vergroten. Deze hartaandoeningen moeten worden behandeld.



Dagelijks leven: Adviezen voor partner en familie van CVA-patiënten
Na een CVA heeft iemand vaak lichamelijke en geestelijke hulp nodig. Het gedrag van een CVA-patiënt kan zo veranderd zijn dat hij of zij 'een ander mens' lijkt. Voor de partner en de familie kan het een zware opgave zijn om hiermee om te gaan. Hier volgen enkele adviezen:


  • probeer de verlamde lichaamskant te stimuleren en te betrekken bij de dagelijkse handelingen;

  • blijf met elkaar communiceren. Spreek in korte, duidelijke zinnen. Als spraak niet mogelijk is, gebruik dan gebaren, gezichtsuitdrukkingen en geluiden. Een logopedist kan u hierbij adviseren of hulpmiddelen aanreiken;

  • wijs de patiënt op dingen die te zien zijn aan de kant die hij of zij verwaarloost;

  • als iemand geheugenstoornissen heeft, geef dan eenvoudige informatie en niet te veel in een keer. Herhaal belangrijke boodschappen of schrijf ze op;

  • neem de patiënt niet alles uit handen. Het is goed als iemand dingen zelf blijft doen, al gaat het soms langzaam en onhandig. Laat iemand een ingewikkelde handeling stapje voor stapje doen;

  • probeer interesse voor de omgeving te stimuleren, bijvoorbeeld met de krant, de televisie of een hobby;

  • geef de patiënt ook complimenten als hij iets goed heeft gedaan, en wijs hem niet alleen op fouten;

  • praat open met elkaar over uw gevoelens;

  • probeer de patiënt te blijven aanmoedingen, aansporen en stimuleren en zorg voor een positieve sfeer;

  • cijfer uzelf niet weg. Maak gebruik van aangeboden hulp en ga er af en toe even tussenuit om dingen voor uzelf te doen.

Als u het moeilijk hebt met de situatie of als er spanningen in de relatie ontstaan, kunt u de hulp inroepen van uw huisarts, een psycholoog (ambulante ggz en eerstelijns psychologen) of maatschappelijk werkende. Ook een gesprek met vrienden of een lotgenoot kan opluchten.

Wonen en revalideren na een CVA
Na een CVA gaat ongeveer 60% van de patiënten vanuit het ziekenhuis direct terug naar huis.

Zo'n 20% wordt voor revalidatie overgeplaatst naar een revalidatiecentrum of een reactiveringsafdeling van een verpleeghuis en kan dan na verloop van tijd ook terug naar huis. Mensen die fit genoeg zijn om snel te revalideren gaan meestal naar een revalidatiecentrum. Reactivering in een verpleeghuis gaat langzamer en is daarom meer geschikt voor wat oudere, minder vitale mensen.

Voor de resterende 20% is langdurige verpleging nodig. Dit zijn vaak patiënten die een zeer zwaar CVA gehad hebben en oudere patiënten. Zij worden meestal blijvend in een verpleeghuis opgenomen.

Voor mensen die na het CVA weer thuis wonen zijn er mogelijkheden voor dagopvang bij een activiteitencentrum in of buiten een verzorgingshuis. Hier kunnen zij meedoen aan allerlei activiteiten op het gebied van hobby, spel en andere bezigheden. Ook kunnen zij hulp krijgen bij de persoonlijke verzorging.



CVA en rijbewijs
Voor mensen die een CVA hebben gehad gelden speciale eisen wat betreft het rijbewijs.

  • Personenauto of motor:
    Na een CVA mag u zes maanden lang niet rijden. Daarna is een rapport van een neuroloog of revalidatiearts noodzakelijk om het rijbewijs terug te krijgen. Als u geen blijvende problemen hebt overgehouden aan het CVA, dan krijgt u weer een rijbewijs voor onbeperkte tijd. Zijn er wel restverschijnselen dan moet u een rijtest afleggen en kunt u voor maximaal vijf jaar een rijbewijs krijgen. Daarna is een nieuwe test nodig.

  • Vrachtwagen of bus:
    Na een CVA mag u vijf jaar lang geen bus of vrachtwagen besturen. Daarna kunt u uw rijbewijs terugkrijgen als uit een neurologisch rapport blijkt dat u geen geestelijke of lichamelijke functiestoornissen hebt. U krijgt het rijbewijs dan voor maximaal drie jaar; daarna is een nieuw rapport nodig.

Hebt u na een CVA last van epilepsie, dan is altijd een rapport van uw specialist nodig en gelden de eisen die worden gesteld aan mensen met epilepsie.

Vergoedingen na een CVA
Een deel van de mensen houdt restverschijnselen na een CVA. Hierdoor kunnen bepaalde hulpmiddelen of voorzieningen nodig zijn. Over het algemeen worden die voorzieningen vergoed.

Een rolstoel, woonvoorzieningen en bepaalde vervoersvoorzieningen kunt u aanvragen bij uw gemeente. Woonvoorzieningen kunnen noodzakelijk zijn bij eenzijdige verlamming. Meestal gaat het om handgrepen in badkamer en toilet, een traplift of het rolstoelgeschikt maken van de woning. Vergoeding van vervoersvoorzieningen voor leefvervoer vraagt u ook bij de gemeente aan. Bij leefvervoer gaat het om vervoer voor alledaagse dingen zoals op bezoek gaan bij vrienden, sporten, boodschappen doen en uitgaan. Bovengenoemde voorzieningen worden betaald op grond van de Wet voorzieningen gehandicapten (WVG).

De ziektekostenverzekering (ziekenfonds of particulier) vergoedt loophulpmiddelen, zoals een rollator of aangepast schoeisel. Ook voor hulpmiddelen bij de communicatie (bij spraakproblemen) en voor aanpassingen in de wooninrichting, bijvoorbeeld een hoog-laag bed, kunt u hier terecht. Deze hulpmiddelen worden vergoed op grond van de Ziekenfondswet (ZFW). De meeste particuliere verzekeringen volgen deze wet ook, maar voor de zekerheid kunt u dat nakijken in uw polis.

Via de Wet reïntegratie gehandicapten (Wet rea) kunnen individuele aanpassingen worden vergoed die nodig zijn om een opleiding te volgen. U kunt dit aanvragen bij het UWV in uw regio. Aanpassingen die nodig zijn om uw werk te doen worden betaald door de werkgever. Onder Wet rea vallen ook vervoersvoorzieningen voor vervoer van en naar het werk.

Bij een laag inkomen is het mogelijk bijzondere bijstand wegens ziekte/handicap aan te vragen voor bewassingkosten, extra beddengoed (bij incontinentie), extra stookkosten en kleding (bij beugelapparatuur).

Extra kosten die u maakt door uw ziekte mag u opvoeren als buitengewone uitgaven wegens ziekte/handicap bij de belastingen. Dit kan alleen als de kosten op geen enkele andere manier vergoed worden. Bovendien geldt een hoge drempel: u moet veel ziektekosten maken voordat u voor aftrek in aanmerking komt.

Patiënten- en belangenorganisaties CVA
De belangen van CVA-patiënten worden behartigd door de Nederlandse CVA-vereniging 'Samen Verder'. Bij deze vereniging kunt u onder meer informatie krijgen over wat CVA (beroerte) is en hoe het veroorzaakt wordt. Ook geeft deze vereniging informatie over wat de gevolgen van CVA kunnen zijn voor iemands leven en hoe je daarmee om moet gaan. De vereniging heeft verder tot doel onderling contact tussen patiënten te stimuleren. De vereniging heeft provinciale en regionale onderafdelingen. De adressen hiervan zijn via het landelijk adres te verkrijgen.
Voor informatie over CVA kunt u daarnaast contact opnemen met de Vereniging van Vaatpatiënten (VVVP).
De Nederlandse Hartstichting heeft een infolijn voor CVA-patiënten en hun omgeving.
Voor mensen die met afasie te maken hebben is er de Stichting Afasie Nederland (SAN) en de Afasie Vereniging Nederland (AVN).
Het Instituut voor Toegepaste Neurowetenschappen (ITON) onderzoekt de gevolgen van CVA en het herstel en de revalidatie na hersenletsel.
Nederlandse CVA-vereniging 'Samen Verder': (030) 659 64 01
Vereniging van Vaatpatiënten: (030) 659 64 01
Nederlandse Hartstichting: 0800-300 03 00
Stichting Afasie Nederland: (026) 351 25 12
Afasie Vereniging Nederland: (026) 351 25 12
Instituut voor Toegepaste Neurowetenschappen: (023) 534 16 41

Nederlandse CVA-vereniging 'Samen Verder'


J F Kennedylaan 101; 3981 GB BUNNIK
Postbus 123; 3980 CC BUNNIK
tel. (030) 659 64 01, fax (030) 659 64 04
E-mail info.samenverder@shhv.nl
Internetadres www.shhv.nl
Dit is een overkoepelend orgaan van de regionale verenigingen met dezelfde naam. De landelijke vereniging behartigt op landelijk niveau de belangen van CVA-gehandicapten en hun partners. Mensen met het syndroom van Wallenberg kunnen ook bij de organisatie terecht.

Nederlandse Hartstichting


Informatielijn
tel. (0800) 300 03 00
De Nederlandse Hartstichting heeft een speciale informatielijn voor patiënten en hun omgeving. Zij kunnen er terecht met al hun vragen over hart- en vaatziekten.

Stichting Hoofd Hart en Vaten


J F Kennedylaan 101; 3981 GB BUNNIK
Postbus 123; 3980 CC BUNNIK
tel. (030) 659 64 01, fax (030) 659 64 04
E-mail info@shhv.nl
Internetadres www.shhv.nl
Stichting Hoofd Hart en Vaten biedt advies, ondersteuning en informatie aan patiëntenorganisaties op het gebied van hoofd-, hart- en vaatziekten. De stichting biedt onder andere ondersteuning op het administratieve en secretariele vlak en bij het samenstellen van documentatie. Tevens helpt men bij het uitwerken van initiatieven en het opzetten van nieuwe patiëntenorganisaties.

Sint Maartenskliniek


Nijmeegs Centrum voor Motoriek en Cognitie NMC
Hengstdal 3; 6522 JV NIJMEGEN
Postbus 9011; 6500 GM NIJMEGEN
tel. (024) 365 91 57, fax (024) 365 91 54
Dit centrum richt zich op de diagnostiek en behandeling van patiënten met stoornissen als gevolg van een verworven hersenletsel. Een multidisciplinair team (waarin o.a. psychologen en revalidatie-artsen zitten) stelt een indvidueel behandelplan op waarbij de nadruk ligt op de behandeling van de langetermijngevolgen van het hersenletsel voor het dagelijks functioneren.

Vereniging Cerebraal - voor Mensen met niet-aangeboren Hersenletsel en naast betrokkenen


Palestrinastraat 1 B; 3533 EH UTRECHT
Postbus 8579; 3503 RN UTRECHT
tel. (030) 296 44 69, fax (030) 293 42 97
E-mail cerebraal@xs4all.nl
Vereniging Cerebraal wil de samenwerking tussen mensen met verworven hersenletsel, betrokkenen en hulpverleners bevorderen en wetenschappelijk onderzoek naar coma en hersenletsel stimuleren. De vereniging geeft informatie over coma en hersenletsel, organiseert themabijeenkomsten, geeft advies bij individuele problemen en bemiddelt bij het vinden van lotgenoten.

Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland


Nederlands Centrum Hersenletsel
Oudlaan 4; 3515 GA UTRECHT
Postbus 9696; 3506 GR UTRECHT
tel. (030) 273 92 98, fax (030) 273 94 38
E-mail hersenletsel@lcp.nl
Internetadres www.hersenletsel.nl
Het Nederlands Centrum Hersenletsel wil de hulpverlening aan patiënten met een verworven hersenletsel verbeteren. Daartoe initieert en ondersteunt het regionale samenwerkingsverbanden van hulpverlenende instellingen en stimuleert het onderzoek naar hulpvraag en -aanbod op het gebied van niet-aangeboren hersenletsel.




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina