College essen



Dovnload 19.48 Kb.
Datum23.07.2016
Grootte19.48 Kb.



COLLEGE ESSEN



Naam: Nick Frans

Klas: 6b

Nr.

5

Vak: Nederlands

Datum:  12/03/2012

Taak Nr.



Opgave/Titel: 


boekbespreking





















- Auteur: Willem Frederik Hermans

- Titel: Het behouden huis

- Uitgeverij: De Bezige Bij

- ISBN: 90 234 1571 x

- Jaar uitgave:2004

- Plaats uitgave: Amsterdam

- Oorspronkelijke uitgave:1951


Titel:
Het behouden huis: Deze titel lijkt op eerste zicht vrij eenduidig, maar men kan er ook een diepere betekenis of verwijzing in zien. Enerzijds speelt het verhaal zich af in een behouden huis en de verhaallijn draait ook rond deze plek.

Anderzijds zie ik in deze titel een verwijzing naar het achterhuis van Anne Frank. Het huis speelt in zowel dit verhaal als de situatie van Anne Frank een zeer belangrijke rol. Het huis heeft een grote beschermende rol en de personen die er, gedurende de lange tijd dat het behouden blijft, wonen gebruiken het om niet ontdekt te worden door de Duitsers in Wereldoorlog II. Deze parallellen zorgen ervoor dat deze verwijzing me zeker niet ongegrond lijkt.



Samenvatting:
Het boek gaat over een man die in de Tweede Wereldoorlog voor de partizanen vecht en op onderzoek wordt uitgestuurd. Hij komt aan bij een groot huis en hij merkt dat er niemand aanwezig is. Na een tijdje voelt hij er zich helemaal thuis en hij besluit het huis te gaan bewonen. Op een dag staan de Duitsers voor de deur en omdat de Duitsers denken dat hij de werkelijke bewoner van het huis is, vragen ze toestemming om verscheidene Duitsers in de woning te laten onderbrengen. Van deze Duitsers heeft hij weinig last, maar op een dag staat opeens de echte eigenaar voor het huis. Deze wil graag zijn eigen huis terug. De hoofdpersoon laat dit echter niet toe en schiet hem neer. De oorspronkelijke vrouw des huizes wordt gewurgd. Wat later ontdekt hij in een kamer die tot dan toe altijd gesloten was een oude man, met talloze aquaria. Hij besluit echter deze man niet te doden. Wanneer de partizanen het stadje waarin het huis zich bevindt hebben veroverd, gaan ze op plunder- tocht. Ook het huis wordt totaal verwoest. De Kolonel van de Duitsers en de oude man worden hierbij vermoord. De hoofdpersoon sluit zich hierna weer aan bij de partizanen: het bewonen van het huis is verleden tijd.

Thematiek:
De zinloosheid en absurditeit van de oorlog. Het hoofdpersonage bevindt zich grofweg in dezelfde situatie op het begin als naar het einde van het boek toe. Het is ook duidelijk merkbaar dat hij zich ook niet meer interesseert in de oorlog, hij is mentaal en fysiek vermoeid en ziet er het nut niet meer van in.

Chaos speelt ook een belangrijke rol in het verhaal, maar is te beperkt om het als een hoofdthema te beschouwen. Het beeld dat geschetst wordt in het verhaal geeft een chaotische indruk en elke keer dat alles terug in zijn plooi valt is er opnieuw een gebeurtenis die terug alles overhoop haalt. Het huis is, in tegenstelling tot het begin van het verhaal, op het einde een totale chaos.



Vertelperspectief:
Het verhaal wordt verteld vanuit de ogen van het hoofdpersonage. Het is een vertellende ik die het verhaal beleeft.

Personages:
Er is eigenlijk maar één beschreven personage in het boek, namelijk de hoofdpersoon die niet bij naam genoemd wordt. Wat wel geweten is over dit personage is dat hij tussen de 25-30 jaar is, afkomstig is van Nederlander, Partizaan is, een technische studie gevolgd heeft en dat hij al eens opgepakt is voor spionage werkzaamheden. Uiteraard ook niet te vergeten is het feit dat hij soldaat is.
Vervolgens is er een Duitse kolonel die zich ieder dag scheert om toch nog regelmaat in zijn chaotische leven te hebben. Hij vindt cultuur en discipline belangrijk.
Een oude man die gepassioneerd is door zijn vissen, en die, ondanks de vele pogingen van het hoofdpersonage niet wil begrijpen dat de Duitser een nederlaag hebben geleden.

Ook verwart de man het hoofdpersonage met een kapitein van het leger.

Tekstfragment:

(…)


nu goed opletten! Duitsers weg! Helemaal weg! Komen nooit meer terug!’

Jawel, Herr Hauptmann. Oorlog gauw afgelopen. (…) Heil Hitler.’



(…)

Nee! Duitsers verloren! Duitsers dood. Kop afhakken!’



Ik streek met mijn hand heen en weer langs mijn hals.

(…)

Dit stuk gaat zo nog enkele regels door.

Tenslotte is er een Spanjaard die Yesero genoemd wordt door het hoofdpersonage. Deze man is een legerkameraad en de enige waarmee hij een conversatie mee kon voeren, de rest van de Partizanen spraken vreemde talen.

Tijd en ruimte:
Het verhaal speelt zich af in een late periode van de tweede wereldoorlog ergens in Oost-Europa in de buurt van Hongarije. Het verhaal duurt in feite enkele maanden, maar daar is weinig van te merken omdat de schrijver zeer subtiel enkele maanden kan laten voorbijgaan zonder de spanning eruit te halen.

Bijna het hele verhaal speelt zich af in het bewuste behouden huis.



Stijl:
Willem Frederik Hermans hanteert in dit boek een zeer aangename, bondige, gemakkelijke en snelle schrijfstijl. Het voornaamste kenmerk is brevitas. Hij beschrijft delicate en cruciale situaties zeer bondig, zodat de spanning enorm verhoogt. Soms lijkt hij zelfs kleine stukjes over te slaan door beknopt te beschrijven, dit is echter bewust gedaan en werkt zeer positief voor de spanning en de leessnelheid. Deze kleine sprongen in de tijd die perfect getimed zijn zorgen voor een ongekend leestempo. Nooit wordt het echter té beknopt of viel de spanning weg door verwarring.
Het eerder vermelde tekstfragment is ook een zeer duidelijk voorbeeld van de manier waarop de schrijver de brug legt tussen de werkelijk gesproken taal en het Nederlands. Er worden vele talen gesproken door de verschillende personages en de conversaties verlopen, zoals vaker wanneer een taal niet volledig beheerst wordt, niet al te vlot. Dit wordt mooi weergegeven met de kernwoorden uit deze conversaties en het is gemakkelijk hier een beeld bij te vormen. Het wordt niet storend en blijft vlot te lezen, wat van deze weergave dus een goede oplossing maakt.

Eigen mening:

Het boek beviel me verrassend veel, er waren weinig negatieve punten op aan te merken.



De verhaallijn sprak me aan en bleef ook boeiend doorheen het hele boek. Het voelde ook niet aan als een verhaal uit de tweede wereldoorlog waar er dertien in een dozijn van zijn. Dit was uiteraard nooit mogelijk geweest zonder de specifieke manier waarop deze gebracht werd. De schrijfstijl, die direct, kort en snel was wekte steeds meer interesse op om verder te lezen. De woordenschat werd ook nooit enigszins moeilijk en het leestempo was zeer groot.





De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina