Dag 7, di 19 mei : 5 Koblenz-Schwabenheim



Dovnload 41.03 Kb.
Datum26.08.2016
Grootte41.03 Kb.
Dag 7, di 19 mei : 5 Koblenz-Schwabenheim

Vandaag zeer mooi traject langs de Rijn, via Boppard (kleiner dan Koblenz, maar even mooie gebouwen), dan St Goar met de Loreley ( bochten met rotsen en stroomversnellingen maakten het hier vroeger voor de scheepvaart gevaarlijk ), voor mij ook, want door met een voortas aan een muurtje te haperen, kom ik uit evenwicht en kus ik eventjes de Duitse grond . Schade aan lijf en leden valt mee, idem voor fiets . We nemen middagpauze op een terras in het zonnetje in gasthaus "Loreleyblick". Lekker dagmenuutje met een duitse dame blanche als toemaatje . Net als we terug vertrekken spreekt een kranig vrouwtje met een bepakte fiets ons aan : zij doet de Rijnroute, zuid-noord, is Nieuwzeelandse met oostenrijks-duitse roots, gaat tot Hannover en ook nog naar Denemarken. In de namiddag passeren we veel pittoreske dorpjes met kirchen en schlossen alom in o.a Oberwesel, Bacharach, Bingen. In Rudesheim verlaten we eventjes de Rijn om wat hogerop overnachting te zoeken , Eulenmuhle kan ons voorlopig niet ontvangen en in Schabenheim zijn enkele wijnboeren ook "volzet", gastehaus Stadt Mainz en Frankfurt spreekt ons niet aan, hotel Pfaffenhofen daarentegen is wel iets naar onze tand, dus .... besluiten we er 's avonds nog een 2de keer warm te eten en dat valt best mee incl. de wijn ( Riesling feinherb en Spatburgunder)


Dag 8, woe 20 mei : Schwabenheim-Otterstadt .

Zeer goed ontbijt in hotel Pfaffenhofen, vriendelijke mevrouw die ons goeie reis wenst en hoopt ons volgend jaar terug te zien . We rijden heel de voormiddag door mooi golvend wijngebied in het "Rheinhessissches Hugelland o.a Nieder-Olm. Hier ook veel "Gutschenke", Spatburgunder, Niersteiner, Oppenheimer, Liebfraumilch wordt hier allemaal verbouwd en zullen we ooit allemaal eens moeten proeven.

Het weer is terug halfbewolkt/zonnig maar fris, in Nierstein zien we de Rijn terug en in Oppenheim middagstop in bakkerij voor een warme koffie en enkele broodjes . Nu verder richting Worms door de Rijnvlakte, veel dreigende wolken maar op enkele druppels na houden we het weeral droog. Bezoekje aan oudste joodse begraafplaats in Europa (Judenfriedhof Heiliger Sand), voorbij de imposante Kaiserdom en helaas ook voorbij een Eiscafe (te fris om een ijsje te nemen, maar de volgende 30 km .... niets meer) . We rijden grotendeels rondom Ludwigshafen/Mannheim (uitgestrekt stedelijk industrieel gebied, o.a. immense BASF vestiging), de route zelf blijft wel altijd in het groen, met veel natuur, meertjes ( oude afgesneden rijnbochten)enz. Gevolg is dat we weinig of geen overnachtingsplaatsen tegenkomen, zodat we blijven doorpeddelen tot we in Otterstadt, de laatste vrije kamer van ht Linde bezetten . Oef ca 110 km op de teller, we gaan nog met ons koerstenue aan, restaurant Lamm binnen ( van buiten zeer gewoon, maar binnen zeer mooi), blijkt attente Italiaanse uitbater te zijn met goede keuken die de plaatselijke bevolking ook weten te apprecieren. De patron blijkt ook nog fervent fietser te zijn ( van hier naar Rimini in 8 dagen !), terug op de kamer rond 8.30, douche en dodo .Tripcomputer = 746 km
Dag 9 don 21 mei: Otterstadt- Pforzheim

Stralend blauwe lucht bij vertrek , maar zonder fleece rijden blijft aan de frisse kant. We komen direct in Speyer met veel barokke gebouwen in de Maximiliantrasse, terug een immense Kaiserdom . Na onze dagelijkse proviandering (banaan, brood, toespijs), terug de fiets op en via ...brug eens de Rijn over. Nog een 10 tal km op en langs groene dijken en ooibossen, maar ter hoogte van Hockenheim leidt de route ons meer ZO waarts weg van de grote rivier, die zelf naar het ZW afbuigt om via Straatsburg en Basel naar de Bodensee te gaan . De routemakers kiezen dus voor de iets moeilijkere maar kortere weg over het plateau van de Schwabische Alb om ook de Bodensee te bereiken . Kwestie van de afwisseling erin te houden en de beentjes te trainen voor het "grote werk" (ahum). We doorkruisen de Bovenrijnvlakte via Reilingen, St leon, Forst steeds in bosrijk gebied, komen via Bruchsal met groot Barockschloss zowat aan het einde van de "vlakke etappes" . De lieflijke heuvels van de Kraichgau en het mooie Wurmtal wenken, zegt ons "roadbook". Het parcours leidt ons talloze kleinere en grotere dorpen (Heidelsheim, Heimsheim, Gondelsheim, Diedelsheim, enz.) geleidelijk aan iets hogerop, afwisselend met lang "vals plat" en af en toe een pittiger klimmetje rijden we via Bretten naar Phorzheim (vrij grote drukke stad met razend autoverkeer, een heel contrast met de rust, het vele groen van ons afgelegde traject - ligt ook weer aan een riviertje, samenvloeing Enz/Wurm) . Vooraleer hier te arriveren hielden we nog namiddagpitstop in Bauschlott-Neulingen . Achter een ietwat bouwvallige toeganspoort schuilt een zeer verrassend schloss-cafe "Frohkostlich" . Het wordt uitgebaat door enkele dames in een alternatieve wellnesssfeer, yoga beleving, gebakjes op "lage temperatuur gebakken", enz. Ze hebben ook 1 zimmer, zeer ruim, unieke inrichting, misschien iets om terug te komen voor onze 40 ste huwelijksverjaardag... We moeten hen ook nog kaartje sturen vanuit Rome . We beslissen toch nog een stukje door tefietsen en vinden weeral vlot overnachting in ht. Gute Hoffnung (zeer grote kamer met dito badkamer), qua avondeten houden we het sober, we teren op restjes van onze picknick . Nog eventjes surfen op zoek naar alternatieven voor onze terugreis . Eergisteren hoorden we immers van een koppel Nederlanders, natuurlijk ook Romerijders, dat de autoslaaptrein Livorno-Den Bosch, die wij gereserveerd en betaald hebben, doodleuk NIET meer rijdt ( afgeschaft wegens niet rendabel). In Nederland was dit de afgelopen weken blijkbaar nationaal nieuws, maar voor ons was dit toch eventjes verrassend, want tot nu toe niks van mail of bericht vanwege "autoslaaptreinen.nl" ontvangen . Maar geen nood we vinden wel een andere terugkeerpiste hoor .....

Slotsom : vandaag weeral 85 km erbij en de weergoden blijven ons gunstig gezind .Tripcom 831
Dag 10 vrij 22 mei : Pforzheim - Tubingen

Vanmorgen blijkt dat we toch niet zo goed geslapen hebben, zeer gehorig gebouw met veel voetstappen, dichtslaande deuren, enz , maar geen nood de zon schijnt, het weer is goed en we trekken met goeie moed verder het inderdaad zeer lieflijke Wurmtal in via lange maar geleidelijk klim bereiken we Weil der Stadt . Tijd om 's middags een dagmenuutje te nemen ( gemuse, kartoffeln, eier und tomatensause) en terwijl ook eens naar mijn "derailleur" te laten kijken door de lokale fietsenboer (enkele vijsjes bijregelen doet het zaakje weer beter draaien ) . In de namiddag via weeral veel natuurschoon, en veel onverharde fietswegen o.a. door Naturpark Schonbuch komen we in Bebenhausen ( zeer bezienswaardig dorp met groot klooster). Van hieruit "vliegen" we naar Tubingen aan de Neckar , in voorstad Lustnau in ht Alte Krone onderdak . Met de onbepakte fiets nog eventjes naar het zentrum om de sfeer van deze gemoedelijke studentenstad met schilderachtige ligging op te snuiven en terwijl de innerlijke mens te versterken . Vandaag weeral zeer mooie rit en 75 tal km, tripcomputer :902


Dag 11 Zat 23 mei : Tubbingen - Sigmaringen ( over de Schwabische Alb)

Vrij mager ontbijtje, maar een dametje van bijna 90 jr fleurde het ontbijt op . Zij was in haar eentje op "nostalgiereise" en trok nog goed haar plan. Rond 9.15 terug de fiets op, eventjes nog de "altstadt" door om de Neckar over te steken en een fotootje te nemen van op de brug een Hollands koppel rijdt voorbij . Stilaan moeten we dus weer de vallei uit en "vallen we de Schwabische Alb" aan. Gomaringen, Mossingen, Melchingen, Gammertingen passeren de revue over een traject van 20 km winnen we 500 m hoogte, nu eens met lange stukken vals plat, dan eens enkele km 4/5%, en dan eens 7/8 % . Zowat een uurtje na de start zien we het Hollandse koppel stilstaan (fietsprobleempje) waarvan we niet direct het probleem en dus ook de oplossing niet zien . Hopelijk vinden ze in het dichtbijzijnde stadje of dorpje een mecanicien. Wij rijden door en na 2 km komen we aan de eerste huizen een garage annex fietsenzaak tegen . Ik beslis rechtsomkeer te maken om dit aan de onfortuinlijke hollanders te laten weten . Nou vonden zij dat toch "heel erg aardig zeg" . Wij achteraf nog eens bij de Lidl of Aldi binnen voor onze dagelijks rantsoen bananen, etc. en daarna weer temporijden . Bijna boven de S.A. stoppen we om even op adem te komen en terwijl onze "stuutjes" te nuttigen . Wij zien ondertussen het hollands koppel ook de helling op zwoegen, ze vertellen ons dat het probleempje vlug opgelost raakte ( was ergens boutje van voorste tandwielen losgerutteld ). Zij verder, wij eventjes later ook . Eens hoogste punt van de S.A. over

liep de route eigenlijk heel vlot, terug lichtjes dalend door weeral een intiem kronkelend dal ditmaal van de Lauchert . Rond een uur of 3 bellen we enkele adresjes voor overnachting, 2 eerste volzet, 3de is raak : hg (=hotel garni, kom je hier nogal eens tegen) Jagerhof . We kunnen dus rustig onze laatste 25 km afmalen en stoppen aan bakkerij-tearoom . Een kwartiertje later komen onze "hollandse vrienden" ook aangefietst . Eventjes tijd voor een uitgebreidere babbel met koffie en gebak(je) . Zij zijn vandaag 35 j getrouwd, 4 kind, verpleegster, etc en natuurlijk ook op weg nr Rome ....

Dan genoeg verbroederd en terug voouit met de geit want er wachten nog enkele venijnige klimmetjes vooraleer Sigmaringen zich gewonnen geeft . Gelukkig komen we via de juiste weg binnen en kunnen we steil afdalend bijna recht ons Hg binnenrijden . We krijgen zimmer 30 (dritte stock mit treppe), maar wat een luxe kamer !!! . Vriendelijke gastheer ook want stelt direct voor om ons 's avonds met de auto naar een restaurantje in het centrum te brengen . Deze service laten we ons natuurlijk welgevallen . Een uurtje later worden we met de BMW , samen met nog een ander weeral hollands koppel , gebracht tot bij een lekker eetadresje . Onze mee-eters zijn ook fietsers maar doen het iets makkelijker via een georganiseerde Donau-radwegtour met bagagetransport .....Een avondwandeling met zicht op het fameuze Hohenzollern optrekje brengt ons terug "thuis" . Nog snel eventjes de tablet heropstarten met puk en pin

Qvia SMS binnengekregen van onze voortreffelijke reisbijstandshostess Beatrijs uit Handzame .

Vandaag ca 73 km OK voor heuvelachtig parcours ( tripcom = 975)


Dag 12, zon 24 mei Sigmaringen-Bitzenhofen (richting Bodensee)

Goed ontbijt in dit voortreffelijk familiehotel , de gasten zijn ofwel fietsers, ofwel wandelaars of motards die elk op hun manier de streek verkennen . We vertrekken pas iets voor 10, 't is tenslotte rustdag en Sinksen hoogdag vandaag . We rijden eerst een stuk langs de Donau tot Scheer . Daarna terug de vallei uit wat altijd inhoudt dat er af en toe wat gevarieerd klimmetjeswerk in zit . We doen een paar keer haasje-over met 2 andere fietsende koppels die we nog niet eerder zagen . We doen dan een gokje, zijn dat ook hollanders of toch duitsers of ? . Rond de middag ronden we de kaap van 1.000 km .Het is erg rustig rijden vandaag, je zou denken dat een zondag voor de duitsers een echte "ruhetag" is . We houden het zelf ook gezapig en rond 3 u "landen" we met 60 km al in onze "zimmer frei" Haus Dorner in Bitzenhoven . Aan de horizon vangen we al een glimp op van de Bodensee .Morgen rijden we Oostenrijk binnen via Bregenz , we hopen dat het weer ondertussen ook hier aan de beterhand is want de laatste weken hebben ze hier "bakken water" gezien, terwijl wij het tot nu toe vrij zonnig en droog konden houden . Vanavond pikken we in het nabijgelegen hotel nog een lekker barbecuetje mee voor de schappelijke prijs van 13 €/pp. Een wijntje erbij, lekkere Muller-thurgau en Spatburgunder voor onze laatste avond in Duitsland kan er wel vanaf . Tripcom 1033


Dag 13 maan. 25 mei Bitzenhofen-Hohenems

Ontbijt ten huize Dorner valt goed mee, vers zachtgekookt eitje, divers brood, stukje appelcake, kortom we zullen er weer tegenaan kunnen . Buiten ziet het er wel vrij grijs uit, maar weeral droog en warm genoeg om in Tshirt te starten . Als we even stoppen aan een kruispuntje om nieuwe track te laden op garmintje komen onze hollandse vrienden Wim en Jose ook aangereden. Weer hartelijke begroeting en nu toch even de emailadressen uitwisselen ... Zon begint er door te komen terwijl we in golvend landschap met veel boomgaarden, groentekweek en zelfs enkele hoppevelden richting Bodensee verder peddelen . In Langenargen komen we bij de "zee", ineens zitten we in het "massatoerisme", zeer veel wandelaars, fietsers, (roller) skaters, enz. maakt dat we nogal moeten "laveren" om overal door te komen . We zien hier in een paar uur evenveel volk als in alle voorgaande dagen samen . De Bodensee is echt de toeristische trekpleister voor de hele regio (en ver daarbuiten), net zoals onze kust bij goed weer.

In de namiddag steken we de duits-oostenrijkse grens over, we komen "vorarlbergland" binnen en rijden zo Bregenz binnen, badplaats met yacht- en zeilhaven, veel terrasjes, enz . We trekken onze remmen toe en maken een pitstop met salade nicoise en ijsje toe . Voordeel van Duitsland en Oostenrijk dat je eigenlijk heel de dag door makkelijk iets te eten vindt . Moetie is nog niet moegefietst en wil nog verder

door tot Hohenems nog een 20 tal km verder en nu terug langs de Rijn . Die komt hier recht uit de Alpen gestroomd de Bodensee in . Dreigende wolken verzamelen zich tss. de bergtoppen, maar wij vinden net op tijd onderdak in hotel Valerian . Een "business" hotel waar je via automatische krediet kaartbetaling een electronische sleutel bekomt en binnenkomt . Terwijl we dat regelen gaan de hemelsluizen open, wij staan gelukkig al in 't droge, weeral chance . Onze salade nicoise is al verteerd, dus gaan we toch nog iets nuttigen in de "Palast" ( een soort gepimpte thierbrau, maar veel anders was er niet open op deze pinkstermaandagavond) ..

Voor de rest rustige nacht, wel veel regen tot 's morgens, het kabbelend bergbeekje naast ons hotel, verandert in een kolkende rivier ....

Voor het ontbijt zijn we quasi alleen, maar toch is er uitgebreide keuze qua brood, toespijs, enz . De serveerdame zegt dat de meeste "business mannen" pas vanaf deze avond zullen arriveren . Veel fietsers hebben ze hier nog niet gelogeerd, je krijgt automatisch een "parkplatz" voor een auto maar een onderdak voor fietsen is er niet te vinden

Aangezien het blijft regenen en er voor vandaag geen "zug mit mitnahme von fahrrader" te reserveren valt, nemen we maar een rustdagje en boeken voor morgen wel onze treinrit richting St Anton am Arlberg

Dus dins 26 mei : regenrustdag, morgen en overmorgen zijn de weersvoorspellingen beter, dat zou ideaal zijn om de Regenzpas over te komen ....


Dag 15 woe 27 mei : Hohenems - Pfunds

Het is halfbewolkt als we terug de fietsjes ter hand nemen en eerst nog in de Spar wat proviand inslaan . Dan richting station voor trein nr Feldkirch en verder naar St Anton am Arlberg . Opstappen is een makkie bij deze trein, de tweede heeft een serieuze hoge opstap toch voor de fietsen (trein Zurich-Graz)

maar met hulp van vriendelijke conducteur lukt het wel . We installeren ons in de knusse zetels voor 45' rit tussen de bergen door in het Klostertal . Als de kaartjes geknipt worden, zegt de conducteur met een knipoog, jullie zitten wel in 1ste klas maar blijf gerust zitten hoor ( dappere fietsers hebben blijkbaar weer een voetje voor hahaha) . In Bludenz ( juist voor de grote klim) zien we nog een 6-tal fietsers de trein opstappen, die kiezen ook het zekere voor het onzekere . We hebben zo'n 75 km incl. Arlbergpas overbrugd en vanaf St Anton waar het toch behoorlijk fris aanvoelt fietsen we terug naar beneden door het Stanzertal richting Landeck . Rondom ons overal besneeuwde toppen, de boomgrens is zowat de sneeuwgrens . Het is zonnig maar behoorlijk fris, lange broek en fleece komen goed van pas zeker in de afdalingen . Vanaf Landeck komen we langs de Inn die ons nu geleidelijk aan weer iets hogerop brengt . We volgen het Oberintal vandaag tot in Pfunds waar we een zimmer gebucht haben in pension "Schone Aussicht". Inderdaad zeeeeer mooi en onze kamer 17 met balkon kijkt recht op besneeuwde bergtoppen die liggen te schitteren in de zon .

Alles is hier picco bello in orde, familiaal, vriendelijk, gewoon maar lekker eten, kortom weeral iets om naar terug te komen .

Vandaag met de fiets ongeveer 60 km, met de trein ca 75 . Morgen vallen we de Reschenpass aan die ons in Italie moet brengen .
Dag 16 don 28 mei . Pfunds - Glurns (I)

Heerlijk geslapen vannacht ondanks enige onzekerheid omtrent de komende beklimming.

Vanop ons balkon liggen de bergen te lonken in de zon, maar het is toch behoorlijk fris, de daken en het gras blinken van de rijm .

Uitstekend ontbijt en als we vertrekken nog een muesli reep toe van de bazin.

Eerst nog een 10 tal km vals plat met af en toe een venijnig tussendoortje . We flirten vandaag met landsgrenzen, nu eens Zwitserland, dan weer Oostenrijk en straks Italie . We rijden in een smalle bergkloof met af en toe een lawine-galerij, het voelt aan als de koelruimte van groenten en fruit van de Colruyt maar dan in 't groot . Plots zijn we aan een officiele CH (dus zwiterse) grenspost (Martina) waar vrij nauw gecontroleerd wordt, behalve bepakte fietsers die mogen zo doorrijden . Wij nog eens de wildstromende Inn over, vanaf hier de echte klim 6 km 7-8 % . Leuk is dat ze hier de haarspeldbochten genummerd hebben te beginnen met 11 . Het geeft moed om eraan te beginnen, bocht 10 en 9 worden vlot gerond . De volgende laat lang op zich wachten, want er zijn gewone en haarspeld- en enkel die laatste tellen mee . Ik hoor getik aan mijn achterwiel, stop even en merk dat er 2 spaken gebroken zijn ( had in de eerste kms van de dag dat er een "slag" in mijn wiel zat . Bergop rijden zal wel nog lukken, maar snel bergaf zit er niet in met een wankelend wiel . Voorlopig dus gewoon verderdoen en de achtervoging inzetten op moetie die "op haar gemakske" doorgereden is . De bochten tellen af, maar moetie komt maar weer in het vizier bij bocht 1 . We zijn op Norbertshohe (1454 m) aanbeland nog een 100- tal hoogtemeters te gaan . We stoppen even om navraag te doen naar fietshersteller . Weeral geluk, een paar km verderop in Nauders is een garage (maar hier dikwijls ook goed in fietsherstellingen) die ons wel uit de nood zal helpen.. . Als we daar aankomen is het mittagruhe ( van 12 tot 14 h), we nemen onze tijd om weer een tagesmenu te nemen in 1 van de gaste hausen . Ik zie onze garagist toevallig een levering ontvangen en leg hem het probleem uit, hij belooft het tegen 13.30 gefikst te hebben . En inderdaad, spaken worden vakkundig gerepareerd, wiel gerecht (voor deze sneldepannage vraagt de man amper 12 €)

We kunnen weer met gerust gemoed verder, nog 5-tal km "vals plat" met nog enkele kuitebijters ertussendoor en we zijn de Reschenpass over en Italie binnen . We rijden nu op en af langs de Reschen- en Haidersee in een prachtig decor van alpenweiden, bossen, besneeuwde toppen van het Ortlermassief .

Echt een zeer mooie rit ( ca 60 km) vandaag met dito weer . Na de 2 Seeen begint de afdaling in de vallei van de Adige ( die zullen we de volgende dagen van ver of dichtbij blijven volgen tot we in de Po-vlakte komen)

Vandaag overnachting in Garni Glurnserhof . Weeral vriendelijke ontvangst (tiroolse gastvrijheid zeker) zonder reservering . We eten vanavond stuutjes op ons balkon, in de zon en met zicht op .....bergen .


Dag 17 vrij 29 mei : Glurns- Andrian(o)

Vanochtend stralende zon, om 8 uur stipt de eersten aan het ontbijt . Rond 9.15 de fietsjes terug geladen en nog eens toertje door Glurns met zijn nog volledig intacte stadsmuur, incl. torens en poorten ( de enige in zijn geheel bewaarde verdedigingsgordel van Tirol sinds 1580 ) .Vandaag grotendeels bergaf, slingerend door de Adige vallei (hier Vinschgau genoemd) met veel ruines van burchten op bijna iedere strategisch gelegen rotspunt, eeuwenoude dorpskerkjes en uitgestrekte appelboomgaarden . Af en toe krijgen we een kleine douche als we weer eens door een boomgaard passeren die beregend wordt .In Prad zien we wegwijzers naar de beruchte Stelviopas (beroemd bij alle wielerliefhebbers en van de giro / 2757 hoog of nog 1200 m! hoger dan de onze van gisteren, dat is dus echt iets voor profs), onze route wijst gelukkig de andere kant uit. In de namiddag nemen we koffie - en ijsjesstop in Meran (o) een gerenommeerd kuuroord sinds 19e eeuw met veel villa's en promenades. Daarna rijden we nog kleine 25 km door tot Andrian waar we weer probleemloos onderdak vinden in Gh Schwarzer Adler . We kunnen hier nog altijd ons "plan trekken" in het duits, want (kwestie van onze geschiedenis een beetje bij te spijkeren) Zuid-Tirol, nu italiaans was tot de 2de WO altijd Oostenrijks gebied.

Juist voor we aan ons Gh arriveren hoor ik nog enkele mensen die de straat oversteken "westvlaams klappen" . Gauw babbeltje geslaan, bleek dat zij ook torhoutenaars waren die met een ander koppel hier op vakantie waren . Zij keken wel eventjes verrast op dat wij met de fiets helemaal tot hier geraakt waren (zekers veel getraind? boah neeuhm gie). Kortom weer veel moois gezien vandaag en voor de eerste keer aangenaam warm .

Ongeveer 85 km dalend maar hoofdzakelijk wind tegen, dat was dus weeral mooi in evenwicht . In totaal hebben we nu ca 1.300 km , we zitten mooi op schema qua tijd en afstand om Rome te halen


Dag 18 , zat 30 mei : Andriano - Pergine Valsugana
Na een redelijk ontbijt ( prijs en kwaliteit kan soms omgekeerd evenredig zijn) gaan we terug op pad . Het is de eerste keer dat het van in de voormiddag eigenlijk warm is . We blijven nog altijd de vallei van de Adige volgen( we rijden langszij Bolzano) meestal op een mooi fietspad, deels gefinancierd uit Europese fondsen voor de ontwikkeling van de regio . Het moet gezegd dat die vrij goed besteed zijn, want er wordt hier wel degelijk heel veel gefietst zowel door plaatselijke bevolking ( incl. wielertoeristen) als door toeristen . Het decor blijft nog altijd imposant mooi, glooiend groene bergflanken met onderaan boomgaarden, erboven soms wijngaarden, steile rotswanden nu eens roodachtig, dan weer wit van kleur ....

Met af en toe vrij stevige maar warme tegenwind rijden we zo richting Trento . Tegen de middag houden we pitstop in een dorpje San Michele all Adige , in restaurantje nemen we "radfahrermenu": insalata mista, gevolgd door primi bis ( portie risotto samen met een lekkere pasta), daarna cappuccino , de totale boete incl. drank = 20 € ( deze keer hebben we dus weer goed gegeten voor weinig geld, de bluts en de buil he) . Ondertussen hebben we ook beslist om (terwijl we hier toch zijn) even een zijsprongetje te maken op de route en dus via de alternatieve weg ook nog een bezoekje aan Venetie te brengen . In totaal moeten we maar 75 km extra rijden, dus waarom niet . Wel moeten we daarvoor eventjes naar andere vallei met 400 extra hoogtemeters als toetje . Moetie, en ik eigenlijk ook, zien er beiden tegen op om in de warme namiddagzon nog een stevige klim te doen . Maar geen nood, we rijden door tot in Trento - statie , expliceren in ons beste italiaans of we naar Pergine enz. kunnen en ja hoor, ieder uur een trein . Direct biljetten gekocht, maar eerst nog even tijd om het "centro storico" van Trento met de fiets te doorkruisen en een koffietje te proeven op terrasje . 1 minuut voor trein vertrekt zijn we terug in station,

conducteur expliceert (in 't italiaans natuurlijk) dat er geen plaats meer is voor onze fietsen maar wij gebaren van co en hijsen er onszelf toch op . Na een ritje van 20' of 15 km zijn we al in Pergine enz. Moetie heeft al een adresje op het oog, we willen eens een Agriturismo proberen . Bij de familie Bortolotti worden we met open armen ontvangen, het wordt een mooie avond in een italiaans, frans, engels koeterwaals afgesloten met zelfgemaakte grappa . Meer moet dat niet zijn....
Dag 19 zon. 31 mei :Pergine Valsugana - Cittadella
Rond een uur of 8 zijn we weer present voor ontbijt, moeder en dochter Bortolotti soigneren ons weer, o.a eitje bakken , zelfgebakken appelcake, eigengemaakt appelsap enz . De afrekening voor overnachting en avondeten valt ook zeer goed mee, 60 voor de kamer + ontbijt en 10 (!) voor avondmaal incl. flesje wijn .

Tegen kwart voor tien trekken we ons toch weer op gang (het is halfbewolkt maar warm), dit keer door de vallei van de Brenta rivier of kortweg Valsugana genoemd . We rijden weeral op bijzonder rustige weggetjes en heel dikwijls op volledig vrijliggende fietspaden, die veelal goed onderhouden zijn . Eerst passeren we nog het Lago di Caldonazzo en gaan we een beetje op en af, later worden de ons omringende rotswanden steeds steiler en hoger . Er zijn vandaag weer heel wat "zondagrijders" op de baan, dus regelmatig een beetje zigzaggen om ze in te halen . Daar de dorpjes hier vrij ver uit elkaar liggen en de route er dan nog dikwijls niet door passeert zijn de eetgelegenheden zeldzaam . Tegen 1 u. passeren we toch een Bicigrill, en aangezien alle fietsers een beetje van hetzelfde gedacht zijn zit het hier behoorlijk vol . Een panini met speck gaat er vlot in en weg zijn we weer . De kloof waar we in rijden heeft een beetje Gorges du Verdon allures, maar uiteindelijk wijken de bergen steeds meer en plots in Bassano del Grappa houden ze op en zijn we in de vlakte . Ondertussen hadden we nog onze "gelati stop" gehouden in Valstagna . De benen zijn nog goed en we trekken door tot Cittadella , een stadje nog volledig omringd door imposante cirkelvormige stadsmuur van 12 m hoog . Hotel Roma, pal in centrum van de cittadelle, wordt ons verblijf voor 1 nacht .



Vandaag + 100 km op de teller, het gaat vooruit, morgen bereiken we Venetie .
Dag 20 maan 01 juni : Cittadella - Oriago ( uitvalsbasis voor Venetie)
Hotel Roma mag er wezen , mooie kamer, kingsize bed, verzorgd ontbijt met lekker gevulde croissants en daarbovenop een korting voor fietsgasten . Uitbaatster was zelf nog naar Compostella gefietst, weliswaar vanuit Roncesvalles . Het is marktdag en al warm wanneer we vertrekken rond 9.15 u . Vandaag krijgen we nog eens een volledig vlakke rit in de Basso Padovano en de Riviera del Brenta. In de vruchtbare Po-vlakte groeit de mais, zonnebloemen volop . We houden er mooi tempo, want al fietsend vang je nog een verfrissend briesje . Kort na de middag hebben we al 50 km bijeen als we in Stra in een osteria met specialiteit cabala ( ofte stokvis) onze honger stillen . We schakelen over op zuiders tempo, nemen lange ( bijna 2 u!) middagpauze en zijn blij dat we maar een uurtje meer moeten doorfietsen om onze eindbestemming te bereiken . Dit stuk van de Riviera del Brenta is bezaaid met al of niet vervallen villa's vanuit de 16e eeuw met enorme aangelegde tuinen en parken waar de " venetiaanse beau monde" van vroeger zich ophield . Sommige zijn opengesteld voor publiek, andere zijn nog in prive bezit . Weeral een mooie bezienswaardigheid . Om 16 u zijn we al bij camping/agriturismo Marcello . We boeken een kamer voor 2 nachten en nemen zelfs een snelle verkwikkende duik in 't zwembad, heerlijk . We zijn hier (voorlopig) alleen, maar Marcello die zwembadcontrole komt doen, maakt toch een schalkse opmerking over onze "bodypaint" : 3/4 gebruinde armen en benen, de rest nogal witjes . Bij een prosecco in de schommelstoel genieten we na van de dag ... met de bedenking dat bij deze temperaturen onze volgende fietsdagen vroeger zullen starten en mogelijk ook nog wat ingekort zullen worden . We hebben tenslotte toch enkele dagen reserve . Tripcom = 1.555 km
Dag 21 dins 02 juni : Venetie
Vandaag al om 07.45 aan ons ontbijt op het terras, al aangenaam warm, we willen de bus van 8.40 halen om voor de grote drukte al iets van Venetie te zien . Tijdens de korte ochtendwandeling naar de "fermata" ofte bushalte beginnen we al te zweten, het wordt rond de 28 gr. vandaag . Busje komt zo, eventjes hand in de lucht om te worden opgepikt en na kwartiertje staan we al op de Piazzale Roma, samen met een hele horde andere toeristen . De Piazzale Roma is namelijk het centrale begin- of eindpunt van alle rijdend openbaar (treinen en bussen) en prive vervoer voor iemand die Venetie wil bezoeken . Vanaf hier gaat alles te voet over straten, steegjes, brugjes of met boot (taxi), vaporetto, gondola, enz. Venetie is toch wel uniek en nog van een ander kaliber dan ons "Venetie van het Noorden"- Brugge , dat blijkt ook aan het aantal mensen dat hier rondloopt, selfies neemt of in 1 of andere wachtrij staat aan te schuiven . Heel de wereld wil dit blijkbaar gezien hebben . Wij volgen ook een beetje de hoofdstroom via Rialto over Canal Grande naar piazza San Marco met duomo, palazzo ducale etc. waar honderden mensen staan aan te schuiven om ook de binnenkant van een en ander te zien . Ooit doen we dat misschien ook nog eens maar vandaag snuiven we de sfeer op via allerhande kronkelende steegjes, achterafjes die veel rustiger zijn, onverwachte doorkijkjes, enz. We eten lekker bij osteria johny op een rustig pleintje . Tegen een uur of 4 zijn we moe en warm geslenterd ('t is lastiger dan fietsen) en met gelati in de hand zoeken we onze bus (lijn naar Sottomarina) terug op . Terug bij Ca Marcello een vrrfrissende douche en hup nog even fietsje op naar Oriago voor een prosciutto met insalata en pizza als afsluiter van weeral topdag .
Dag 22 woe 03 juni : Oriago - Papozze
Weeral warm vanmorgen, maar hier is dat "normale" . Voor 9 u al weg voor een vlakke rit door "de polders" van eerst nog de Brenta dan de Adige die we de vorige dagen al meermaals gekruist hebben . Deze 2 rivieren en dan ook nog de Po, die we vanavond bereiken hebben hier met hun slibafzetting uit de Alpen een enorm uitgestrekt en vruchtbaar deltagebied gevormd, vroeger met veel moerassen, waarvan er nu veel drooggelegd zijn . Het sloten en grachtenstelsel is te vergelijken met onze " De Moeren" maar dan x 50 of x 100 . Die kun je met de fiets in paar uur doorkruisen, hier heb je er enkele dagen voor nodig .

Bij onze korte picknickstop (Cavarzere) hebben we al 60 km bij 31 gr., dus nog een 25 tal km erbij zal goed zijn voor vandaag . Eventjes in beste italiaans naar een b&b ( casa di paola ) uit ons boekje bellen .



"scusi senora, avere ?? camere libere stasera ?" . Blijkt deze dame niet thuis te zijn, maar we kunnen chiave afhalen bij nr 58 ???!!! Zij haalt er aan de telefoon nog een collega bij die iets meer uitleg kan geven in het Engels . We besluiten het erop te wagen, we zien wel waar we terecht komen en geven "sjette" tot Papozze . Bij nr 58 lijkt alles potdicht, een andere buurvrouw kent Paola en belt haar nog eens .

Blijkt dat we gewoon in huisje nr 60 binnenkunnen en "maar moeten doen alsof we thuis zijn ". Alles wat we nodig hebben is er : living, zithoek, keukentje, 2 slaapkamers, bad, douche, flessenwater, fruitsap, dolce..... we zijn dus weeral eens goed gevallen, we zetten koffietje en genieten....




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina