De Kunstkoerier (4)



Dovnload 16.86 Kb.
Datum21.08.2016
Grootte16.86 Kb.
CKV-dag H/V 4 Maurick College Vught vrijdag 7 november 2003

De Kunstkoerier (4)



Wat te doen met licht op het podium?

Door Marianne Hollestelle & Pascale van Iersel


Vught, 7 november 2003 - Op 7 november 2003 was er in de speeldoos te Vught een kunstendag georganiseerd voor de 4e klassen van het Maurick College.

Wij gaan ons verslag schrijven over het begin van de workshop Techniek. Deze workshop had als doel het oriënteren van het licht op het podium.


E
Die mannen zijn altijd in het zwart”


erst kregen de leerlingen wat korte informatie hoe het licht op het podium in elkaar zit. Vooral in het monteren en besturen van de lichtbakken boven het podium. Ze kregen ook wat informatie over de grootte van de lichtbundel en de kleurkeuze.

Nadat ze wat algemene informatie hadden gekregen, moesten ze zelf de kleuren gaan kiezen. Door uitproberen konden ze de uitwerking van de kleuren van het licht op het podium zien. Ze moesten zelf kiezen welke kleuren ze het mooiste op het podium vonden.



Toen wij bij deze workshop aanwezig waren, leek iedereen erg geïnteresseerd. Iedereen was namelijk erg stil. Het viel ons op dat beide mannen, die de workshop gaven, zwart gekleed waren. Toen we aan een van het vroegen hoe hij het vond gaan, zei hij dat hij het jammer vond dat hij telkens een andere groep had en dat hij daardoor niet zijn programma met dezelfde groep af kon werken. Ook vond hij het jammer dat de groepen door de school gekozen waren. Zo waren er mensen bij die het erg interessant vonden, maar er waren ook leerlingen bij die het eigenlijk niet zo interesseerden. Ook vond hij het een beetje een rommeltje, en vond hij dat de leerlingen eigenlijk te weinig zelf mochten doen.

We hebben daardoor ook aan wat leerlingen gevraagd wat ze van de workshop vonden. De eerste persoon die we ondervraagd hebben was Pleun Wetzer. Hij vond de workshop erg interessant en het verraste hem erg hoe alles werkte, dit had hij niet verwacht.

Natuurlijk hebben wij nog meer mensen gevraagd. Elianne Wiersma vond bijvoorbeeld dat ze te weinig zelf mochten doen, maar toch vond ze het redelijk interessant.

Michael Vriens en Frank Tettero vonden het niet erg interresant. Ze vonden het ook jammer dat ze niet zelf mochten kiezen.




Vincent van den Elshout prikkelt

leerlingen.

Zang en drama wordt omgezet in enthousiasme.

Door Alexander van der Plas en Anja van Oers


Vught, vrijdag 7 November 2003 - Alle vierdeklasser van het Maurick College te Vught, hadden vandaag een CKV-dag in de Speeldoos te Vught. Wij mochten gaan kijken bij het spel Drama en Muziek die gegeven werd door Vincent van den Elshout en Jacques Noyons. Het werd een echt schouwspel en we werden pas opgemerkt, toen er foto’s werden gemaakt. Vincent was erg enthousiast en kreeg iedereen betrokken bij de opdracht.
Jacques Noyons zat achter de piano en speelde een deuntje. Vincent van den Elshout pepte iedereen op om lekker luid mee te zingen. 14 Jongens en meisjes waren de toonladder aan het oefenen, ook wel de stembanden opwarmen. Je hoorde buiten het lokaal al veel gezang en we roken de geur van enthousiasme.

Iedereen werd bij de opdrachten betrokken doordat Vincent iedereen persoonlijk aansprak in de groep. Zelfs de verlegen en achtergehouden mensen kwamen naar voren. Ze kregen de opdracht om naar voren te stappen en uit te roepen: “Ik ben GEWELDIG!!”

Vincent had een rustgevend karakter en stelde iedereen op zijn/haar gemak. Nadat men wakker gemaakt was op deze vroege ochtend, kregen ze de volgende opdracht. In groepjes van 3 of 4 mensen moet je zelf overleggen wat voor personage niet aangenomen zou worden op de toneelschool. Omstebeurt werden ze naar voren geroepen en werden de jongens en meisjes uitgedaagd hun act te geven.

Het was leuk om te zien hoe leuk Vincent van den Elshout alles vond. Hij maakte de opdracht per persoon moeilijker op het moment dat ze hun personage voor deden. Enkele voorbeelden hiervan zijn personen die stotteren, verlegen zijn of alles vergeten zijn. Een personage was ook Jamy, zij was meer als verlegen en moest vragen beantwoorden alsof ze al eens toneel had gespeeld. Hij maakte het uitdagender door de rol vast te houden en niet te lachen. De tekst die ze moest vertellen: Ik heb meegespeeld in een toneelstuk van groep 8 en toen was ik een palmboom, ook heb ik meegespeeld afgelopen jaar met een kerststuk en toen speelde ik een schaap. “Heb je ook nog tekst moeten zeggen?” Natuurlijk was het enig om te horen dat ze 3 woordjes had gezegd, en dat was wel “Beh, beh, beh”!!

Vincent va den Elshout is een hele enthousiaste man en zeker iemand om te leren dat toneelspelen leuk is om te doen. Hij is voor deze leeftijd, 15 tot 16 jaar, echt een goede docent. Voor wat jongere kinderen als 12 tot 14 jaar is het een beetje te enthousiast, omdat die kinderen graag lol trappen.


Mime: “De kunst van de suggestie”

Door Sander Kers en Linda Kluitmans


Vught, vrijdag 7 november 2003 – Een man die met zijn handen langs een denkbeeldige glaswand strijkt, een denkbeeldige trap oploopt en loopt zonder vooruit te komen. Dat is mime, het uitbeelden van iets zonder attributen en geluid.
De man achter deze mime-workshop is Cor van Geffen, een ervaren mime-speler die bijna al zijn spieren afzonderlijk kan bewegen.

C
Het is wel even iets anders


or van Geffen legt duidelijk uit en laat al de leerlingen zelf ervaren wat mime is. Als je daar binnen komt is het dan ook stil en iedereen luistert aandachtig en je hoort alleen maar het geluid van de bewegingen.


Het begint simpel: eerst een simpel loopje, uitgebeeld van de zijkant. Hierna wordt er een variant op gemaakt, die uitgebeeld wordt vanaf de voorkant. Het is een leuk gezicht, maar sommigen staan er nog onwennig bij te kijken. “Het is een aparte les, er wordt wel verwacht dat je meteen alles kunt en dat is soms best moeilijk,” aldus Axelle. Sommige kunnen het beter bijbenen dan de anderen en er zijn dus ook mensen die het wel lachwekkend vinden, zo iemand is Dian: “Van Geffen geeft goed les en het is leuk om te doen, hij kan het zelf ook heel goed en het is dus alleen al leuk om daar naar te kijken.” De reacties zijn dus verdeeld en zo is de sfeer er dan ook.


Als volgende onderdelen komen de glaswand en de ladder aan de beurt. De glaswand was niet zo moeilijk als de ladder. Volgens van Geffen: “Mime moet overdreven uitgebeeld worden, maar het moet er wel natuurlijk uitzien.”

Ik denk dat de workshop dus wel geslaagd was, maar de meningen over het mime zelf blijven verdeeld.




“Radio maken is best leuk”

Van onze speciale verslaggever

Vught – 7 nov. 03 - De avulo is de Vughtse Radio en vormde een van de onderdelen op de CKV-dag. De workshop werd gegeven door Helga Simons en Tom.


Als we er binnen komen, zijn de leerlingen druk bezig. De ene helft zit in de cabine een interview op te nemen en de andere helft zit bij de techniek. Het was best leuk vinden de meeste en het is apart om te doen. Arnoud wordt zelfs al betiteld met een natuurtalent op de radio.








De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina