De oorlog in Irak Een lessenpakket voor 3



Dovnload 143.2 Kb.
Pagina4/7
Datum22.07.2016
Grootte143.2 Kb.
1   2   3   4   5   6   7

De regels van het internationaal humanitair recht (zie bijlage)

Volgens het internationaal humanitair recht moeten alle beschermde personen :



  • menselijk behandeld worden

  • verzorgd worden

  • toegang krijgen tot de vertegenwoordiger van een beschermende macht (het Rode Kruis...).

Zij mogen nooit worden:

  • aangevallen

  • vermoord

  • gemarteld

  • gebruikt voor medische of wetenschappelijke experimenten

  • gegijzeld

  • vernederd

  • geëxecuteerd zonder eerlijk proces

  • gediscrimineerd

  • of slachtoffer van vergeldingsacties worden.



Wat staat er in de Verdragen?

Eerste en tweede Verdrag


... voor de verbetering van het lot van de gewonden en zieken van strijdkrachten te land.

... voor de verbetering van het lot van de gewonden en zieken en schipbreukelingen van strijdkrachten op zee.

Deze twee Verdragen zijn gelijk. Het eerste heeft echter betrekking op conflicten te land en het tweede op conflicten op zee. Samen verwoorden zij de basisidee die tot de oprichting van het Rode Kruis leidde: als een soldaat gewond is of ziek en daardoor niet meer kan vechten, houdt hij op een strijder te zijn en wordt hij een kwetsbaar persoon met recht op bescherming en verzorging.


Zieken, gewonden en schipbreukelingen moeten bij elkaar worden gebracht en behoorlijk verzorgd. Strijders moeten vijanden die gewond of ziek zijn behandelen zoals ze mensen van hun eigen partij zouden behandelen. De doden moeten in behoorlijk gemerkte graven worden begraven. Hun eigendommen moeten aan hun nabestaanden worden teruggezonden.
Personeel, gebouwen, voertuigen en medische voorraden die eigendom zijn van de medische diensten moeten worden gerespecteerd en beschermd. Zij moeten herkenbaar zijn door een beschermd symbool. Zij mogen niet worden aangevallen. Ook het Rode Kruis moet ongehinderd zijn taak kunnen uitvoeren. Burgers moeten de toestemming krijgen zieken en gewonden te verzorgen en hen onderdak te verlenen.

Derde Verdrag


... over de behandeling van krijgsgevangenen

Dit Verdrag beschermt strijders die in handen zijn gevallen van hun vijanden of die zich overgegeven hebben. Deze krijgsgevangenen mogen nooit worden mishandeld maar moeten eten, kleding en een slaapplaats krijgen.


Zij hebben recht op bezoek van een rodekruisafgevaardigde en ze mogen hun familie verwittigen. Zij mogen niet worden verplicht om militair, gevaarlijk, vernederend of ongezond werk uit te voeren.

En wat meer is: de tekst van de Verdragen van Genève moet in het kamp op een goed zichtbare plaats opgehangen worden. Zo is elke gevangene op de hoogte van zijn rechten en plichten.



Vierde Verdrag


... over de bescherming van burgers in oorlogstijd

Dit Verdrag heeft betrekking op iedereen die niet vecht, die geen lid is van de strijdkrachten en die in handen is van de bezetter of van de vijand.


Het leven, de waardigheid, de rechten en het geloof van burgers moeten worden gerespecteerd. Burgers moeten altijd menselijk worden behandeld en beschermd tegen mishandeling.
Zieke of gewonde burgers, ziekenhuizen en hun medisch personeel moeten speciaal worden beschermd. Ook dat gebeurt door het gebruik van het rode kruis of de rode halve maan.
Burgers onder dwang deporteren of evacueren is verboden. Zij mogen ten hoogste om tijdelijke veiligheidsmaatregelen ergens anders worden ondergebracht.

De Aanvullende Protocollen



De Aanvullende Protocollen trachtten een antwoord te bieden op de ontwikkelingen die zich voordeden in de periode na de Tweede Wereldoorlog. Immers, sinds de Tweede Wereldoorlog gaven nieuwe technologieën aanleiding tot de ontwikkeling van nieuwe wapens, en ontstonden er nieuwe soorten conflicten, namelijk de interne gewapende conflicten of conflicten die zich afspelen binnen de landsgrenzen van één staat. Een gevolg van dergelijke conflicten is dat burgers steeds meer het slachtoffer werden van oorlogvoering.
Om tegemoet te komen aan deze nieuwe realiteit, moesten de bestaande regels dan ook worden uitgebreid en aangepast.
Zo wordt in de Aanvullende Protocollen de bescherming van het burgerlijk medisch personeel, van de burgerbevolking en hun goederen tegen de gevolgen van de vijandelijkheden, uitgebreid. Het Tweede Aanvullend Protocol is volledig gewijd aan niet-internationale gewapende conflicten en verstevigt dus de humanitaire bescherming in interne conflicten.

Beschermende symbolen


… het Rode Kruis en de Rode Halve Maan

Het rode kruis is voor velen een vertrouwd teken. Samen met de rode halve maan, die meestal wordt gebruikt in landen met een islamitische godsdienst, vormt dit teken over de gehelde wereld een symbool van onpartijdige hulp en bescherming.


In vredestijd wordt het embleem gebruikt om aan te tonen dat iets of iemand verbonden is met de Internationale Rodekruis- en Rodehalvemaanbeweging.

Het is dan een teken van herkenning.


In oorlogstijd heeft het embleem een andere betekenis. Dan zijn het rode kruis en de rode halve maan een symbool van bescherming voor zieken en gewonden én de mensen die voor hen zorgen. Het embleem, aangebracht op ziekenhuizen, ambulances, armbanden en kleding van medisch personeel, betekent dan: niet schieten, dit zijn mensen die gewond zijn en hulp nodig hebben!
Regels voor het gebruik van rode kruis en rode halve maan zijn vastgelegd in de Verdragen van Genève en de Aanvullende Protocollen. Een juist gebruik van deze emblemen in oorlogssituaties is daarom van levensbelang voor mensen die volgens de Verdragen van Genève recht hebben op bescherming en voor de uitoefening van de werkzaamheden van het Rode Kruis. Daarom is het gebruik van het embleem aan strikte regels gebonden. Zo is het ten strengste verboden om gewapende troepen te vervoeren in een ziekenwagen met het rodekruisembleem erop, of om munitie te bewaren in een medicijnendepot dat is gemerkt met het rode kruis of de rode halve maan.

Wat nu bij schendingen?


Elk van ons kan voorbeelden vinden in de media waarbij het duidelijk is dat sommige strijdende partijen de Verdragen van Genève aan hun laars lappen.
Toch zijn schendingen van de Verdragen strafbaar: De schuldigen kunnen voor de rechter worden gedaagd en veroordeeld. Maar als een van de partijen de regels toch overtreedt, is dit zeker geen rechtvaardiging voor de andere partij om dit ook te doen!




1   2   3   4   5   6   7


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina