Deze bundel verhalen is ontstaan uit onvrede met de grammatica-aanpak van Pallas



Dovnload 361.34 Kb.
Pagina8/8
Datum23.07.2016
Grootte361.34 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8

Coniunctivus adhortativus


De coniunctivus kan in hoofdzinnen ook een aansporing aangeven:

Π


αυσώμεθα Laten we ophouden

Πιστεύωμεν τοῖς φίλοις Laten we onze vrienden vertrouwen



Loukianos 3 Charon heeft geldgebrek

Personen: Hermes, Charon


ΕΡ. Λογισώμεθα, ὦ πορθμεῦ, εἰ δοκεῖ, ὁπόσα μοι ὀφείλεις ἤδη, ὅπως μὴ αὖθις ἐρίσωμεν περὶ αὐτῶν.

ΧΑΡ. Λογισώμεθα, ὦ ῾Ερμῆ· ἄμεινον γὰρ ὡρίσθαι τι καὶ ἀπραγμονέστερον.

ΕΡ. ῎Αγκυραν ἐντειλαμένῳ ἐκόμισα πέντε δραχμῶν.

ΧΑΡ. Πολλοῦ λέγεις.

ΕΡ. Νὴ τὸν ᾿Αιδωνέα, τῶν πέντε ὠνησάμην, καὶ τροπωτῆρα δύο ὀβολῶν.

ΧΑΡ. Τίθει πέντε δραχμὰς καὶ ὀβολοὺς δύο.

ΕΡ. Καὶ ἀκέστραν ὑπὲρ τοῦ ἱστίου· πέντε ὀβολοὺς ἐγὼ κατέβαλον.

ΧΑΡ. Καὶ τούτους προστίθει.

ΕΡ. Καὶ κηρὸν ὡς ἐπιπλάσῃς τοῦ σκαφιδίου τὰ ἀνεῳγότα, καὶ ἥλους δὲ, καὶ καλῴδιον, ἀφ᾿ οὗ τὴν ὑπέραν ἐποίησας, δύο δραχμῶν ἅπαντα.

ΧΑΡ. Εὖγε, καὶ ἄξια ταῦτα ὠνήσω.

ΕΡ. Ταῦτά ἐστιν, εἰ μή τι ἄλλο διέλαθεν ἐν τῷ λογισμῷ. Πότε δ᾿ οὖν ταῦτα ἀποδώσειν φῇς;

ΧΑΡ. Νῦν μέν, ὦ ῾Ερμῆ, ἀδύνατον· ἢν δὲ λοιμός τις ἢ πόλεμος καταπέμψῃ ἁθρόους τινάς, ἐνέσται τότε ἀποκερδᾶναι παραλογιζόμενον τὰ πορθμεῖα.

ΕΡ. Νῦν οὖν ἐγὼ καθεδοῦμαι τὰ κάκιστα εὐχόμενος γενέσθαι, ὡς ἀπὸ τούτων ἀπολάβοιμι;

ΧΑΡ. Οὐκ ἔστιν ἄλλως, ὦ ῾Ερμῆ. Νῦν δὲ ὀλίγοι, ὡς ὁρᾷς, ἀφικνοῦνται ἡμῖν· εἰρήνη γάρ.

ΕΡ. ῎Αμεινον οὕτως, εἰ καί μοι παρατείνοιτο ὑπὸ σοῦ τὸ ὄφλημα. Πλὴν ἀλλ᾿ οἱ μὲν παλαιοὶ, ὦ Χάρων, οἶσθα οἷοι παρεγίγνοντο, ἀνδρεῖοι ἅπαντες, αἵματος ἀνάπλεῳ καὶ τραυματίαι οἱ πολλοί· νῦν δὲ ἢ φαρμάκῳ τις ὑπὸ τοῦ παιδὸς ἀποθανὼν ἢ ὑπὸ τῆς γυναικὸς , ἢ ὑπὸ τρυφῆς ἐξῳδηκὼς τὴν γαστέρα καὶ τὰ σκέλη, ὠχροὶ ἅπαντες καὶ ἀγεννεῖς, οὐδὲν ὅμοιοι ἐκείνοις. Οἱ δὲ πλεῖστοι αὐτῶν διὰ χρήματα ἥκουσιν ἐπιβουλεύοντες ἀλλήλους.

ΧΑΡ. ᾿Εοίκασι· πάνυ γὰρ περιποθητά ἐστι ταῦτα.

ΕΡ. Οὐκοῦν οὐδ᾿ ἐγὼ δόξαιμι ἂν ἁμαρτάνειν, πικρῶς ἀπαιτῶν τὰ ὀφειλόμενα παρὰ σοῦ.


λογίζομαι uitrekenen

ὁ πορθμεῦς veerman

δοκεῖ (σοι) jij vindt het goed

ὀφείλω moeten betalen

ἐρίζω ruzie maken

ὡρίσθαι τι dat het vaststaat

ἀπράγμων gemakkelijk

ἡ ἄγκυρα anker

ἐντειλαμένῳ (σοι) in jouw opdracht

κομίζω meenemen

πολλοῦ λέγεις dat is een hoop geld

᾿Αιδωνεύς Pluto

ὠνέομαι kopen

τῶν πέντε voor die 5 drachmen

ὁ τροπωτήρ leren riem

τίθημι noteren

ἡ ἀκέστρα naald

τὸ ἱστίον zeil

καταβάλλω neertellen, betalen

ὁ κηρός was

ἐπιπλάττω vullen, dichten

τὸ σκαφίδιον bootje

τὰ ἀνεῳγότα naden

ὁ ἥλος spijker

τὸ καλῴδιον touw

ἡ ὑπέρα bras (bepaald stuk

touw)

εὖγε hoera, bravo



ἄξια ὠνήσω je hebt een goede

koop gedaan

διαλανθάνω ontgaan

ὁ λογισμός rekening

ὁ λοιμός pest, epidemie

κατα– naar beneden ...

ἁθρόος talrijk

ἔνεστι het is mogelijk

(hier fut.)

ἀποκερδαίνω winst behalen

παραλογίζομαι sjoemelen, frauderen

τὰ πορθμεῖα veergeld

καθέζομαι blijven zitten

(hier fut.)

ὡς ... ἀπολάβοιμι om terug te krijgen

ἡ εἰρήνη vrede

εἰ καί ook al

παρατείνω uitstellen

τὸ ὄφλημα (betaling van de)

schuld


πλὴν ἀλλά zeg

οἱ παλαιοί de mensen vroeger

παραγίγνομαι komen

ἀνάπλεως helemaal vol met

(hier nom. meerv.)

ὁ τραυματίας gewonde

νῦν vul aan: παραγίγνεται

τὸ φάρμακον vergif

ἡ τρυφή wild leven

ἐξοιδέω opzwellen

(opgezwollen)

ἡ γαστήρ buik

τὸ σκέλος been

ὠχρός bleek

ἀγεννῆς ordinair, gewoon

τὰ χρήματα geld

ἐπιβουλεύω belagen, belazeren

περιποθητός zeer geliefd

ἁμαρτάνω het fout doen

πικρῶς dringend

ἀπαιτέω opeisen

τὰ ὀφειλόμενα schulden






Leren

Futurum van εἰμι – zijn: ἔσομαι – ἔσῃ – ἔσται – ἐσόμεθα – ἔσεσθε – ἔσονται

ἀμείνων – beter

ὁπόσοι – hoeveel

οἵοι – hoedanig, wat voor

Accusativus van betrekking


In deze tekst kwam voor: ἐξῳδηκὼς τὴν γαστέρα. De accusativus betekent hier: wat betreft ...

Andere voorbeelden:

ποταμὸς εἴκοσι ποδῶν τὸ εὖρος – een rivier van 20 voet breed (20 voet wat betreft de breedte)

ἀλγεῖν τοὺς πόδας – pijn in de voeten hebben

καλή ἐστι τὰ σκέλη– zij heeft mooie benen (is mooi wat betreft haar benen)

Perfectum

Het perfectum geeft aan dat een handeling voltooid is. Het Grieks wil hiermee benadrukken dat een handeling afgesloten is. Ook ligt er nadruk op de toestand na de gebeurtenis:

ik ben gestorven  ik ben dood.
Het perfectum wordt in het bijzonder gekenmerkt door reduplicatie: verdubbeling

van de beginmedeklinker. Vanwege de uitspraak wordt een -ε- ingevoegd.

Soms verandert de slotmedeklinker van de stam. De regels daarvoor zijn nogal ingewikkeld,

maar als je op de reduplicatie let, herken je het wel.

In de grammatica kun je alles precies opzoeken (pag. 92 e.v.)

Achter de stam komen de (min of meer normale) persoonsuitgangen.

Voorbeeld:

λύω – λέλυκα

διώκω – δεδίωχα

πείθω – πέπεικα

δίδωμι – δέδωκα

Bij werkwoorden die met een klinker of met στρ- beginnen, fungeert het augment als reduplicatie. Moeilijk!

ἄγω – ἦχα

στρέφω – ἔστροφα


Er is ook nog een perfectum medium, dat passieve betekenis heeft. De principes zijn hetzelfde.
indicativus participium infinitivus

actief medium actief medium actief medium

λέλυκα λέλυμαι λελυκώς λελυμένος λελυκέναι λελύσθαι

λέλυκας λέλυσαι λελυκυῖα λελυμένη

λέλυκε(ν) λέλυται λελυκός λελυμένον

λελύκαμεν λελύμεθα

λελύκατε λέλυσθε

λελύκασι(ν) λέλυνται


Merk op dat de reduplicatie altijd blijft staan, in tegenstelling tot het augment bij de aoristus!
De volgende onregelmatige perfectumvormen, niet direct te herkennen, zijn erg belangrijk

en worden op het CE bekend verondersteld:

(δείδω) δέδοικα vrezen

ἀποθνῄσκω τέθνηκα sterven (ik ben dood)

ἵσταμαι ἕστηκα gaan staan (ik sta)

ἀπόλλυμαι ἀπόλωλα omkomen

ἔρχομαι ἐλήλυθα gaan, komen

γίγνομαι γέγονα worden, gebeuren

λαμβάνω εἴληφα nemen

λέγω εἴρηκα zeggen

φαίνομαι πέφηνα verschijnen

δοκεῖ δέδοκται perf.: er is besloten



Plusquamperfectum


Hierbij komt er nog een augment voor de reduplicatie te staan. De persoonsuitgangen zijn een beetje anders:

ἐλελύκη ἐλελύκεμεν ik had losgemaakt

ἐλελύκης ἐλελύκετε

ἐλελύκει(ν) ἐλελύκεσαν



Oefening





1 τετιμήκαμεν

2 κεκρυφέναι

3 πεφευγώς

4 πέπομφα

5 ἑστάναι

6 δεδιότες

7 εἰδέναι

8 τέθνηκε

9 ἑώρακεν

10 ἀκηκοέναι

11 ἐδέδοκτο

12 ὠνομακέναι

13 ἐπεπείκη

14 δεδιώχασι

15 ἀπόλωλας

16 ηὕρηκα

17 εἴργασται (p. 18/19)

18 γεγενημένον (p. 18/19)








Loukianos 4 De straf van Tantalos

Personen: Menippos, Tantalos


ΜΕΝ. Τί κλαίεις, ὦ Τάνταλε; ἢ τί σεαυτὸν οἰκτίρεις ἐπὶ τῇ λίμνῃ ἑστώς;

ΤΑΝ. ῞Οτι, ὦ Μένιππε, ἀπόλωλα ὑπὸ τοῦ δίψους.

ΜΕΝ. Οὕτως ἀργὸς εἶ ὡς μὴ ἐπικύψας πιεῖν, ἢ καὶ, νὴ Δί᾿, ἀρυσάμενος κοίλῃ
τῇ χειρί;

ΤΑΝ. Οὐδὲν ὄφελος, εἰ ἐπικύψαιμι· φεύγει γὰρ τὸ ὕδωρ, ἐπειδὰν προσιόντα αἴσθηταί με· ἢν δέ ποτε καὶ ἀρύσωμαι καὶ προσενέγκω τῷ στόματι, οὐ φθάνω βρέξας ἄκρον τὸ χεῖλος, καὶ διὰ τῶν δακτύλων διαρρυὲν οὐκ οἶδ᾿ ὅπως αὖθις ἀπολείπει ξηρὰν τὴν χεῖρά μοι.

ΜΕΝ. Τεράστιόν τι πάσχεις, ὦ Τάνταλε. ᾿Ατὰρ εἰπέ μοι, τί δαὶ καὶ δέῃ τοῦ πιεῖν; Οὐ γὰρ σῶμα ἔχεις, ἀλλ᾿ ἐκεῖνο μὲν ἐν Λυδίᾳ που τέθαπται, ὅπερ καὶ πεινῆν καὶ διψῆν ἐδύνατο, σὺ δὲ ἡ ψυχὴ πῶς ἂν ἔτι διψῴης;

ΤΑΝ. Τοῦτ᾿ αὐτὸ ἡ κόλασίς ἐστι, τὸ διψῆν τὴν ψυχὴν ὡς σῶμα οὖσαν.

ΜΕΝ. ᾿Αλλὰ τοῦτο μὲν οὕτω πιστεύσομεν, ἐπεὶ φῄς. Τί δ᾿ οὖν σοι τὸ δεινὸν ἔσται;

ἢ δέδοικας μὴ ἐνδείᾳ τοῦ ποτοῦ ἀποθάνῃς; οὐχ ὁρῶ γὰρ ἄλλον ῞Αιδην μετὰ τοῦτον.

ΤΑΝ. ᾿Ορθῶς μὲν λέγεις· καὶ τοῦτο δ᾿ οὖν μέρος τῆς καταδίκης, τὸ ἐπιθυμεῖν πιεῖν μηδὲν δεόμενον.

ΜΕΝ. Ληρεῖς, ὦ Τάνταλε, καὶ ὡς ἀληθῶς ποτοῦ δεῖσθαι δοκεῖς, ἀκράτου γε ἐλλεβόρου, νὴ Δία, ὅστις τοὐναντίον τοῖς ὑπὸ τῶν λυττώντων κυνῶν δεδηγμένοις πέπονθας, οὐ τὸ ὕδωρ, ἀλλὰ τὴν δίψαν πεφοβημένος.

ΤΑΝ. Οὐδὲ τὸν ἐλλέβορον, ὦ Μένιππε, ἀναίνομαι πιεῖν· γένοιτό μοι μόνον.

ΜΕΝ. Θάρρει, ὦ Τάνταλε, ὡς οὔτε σὺ οὔτε ἄλλος πίεται τῶν νεκρῶν· ἀδύνατον γάρ· καίτοι οὐ πάντες, ὥσπερ σὺ, ἐκ καταδίκης διψῶσιν ὕδατος αὐτοὺς οὐχ ὑπομένοντος.




ἡ λίμνη meer

οἰκτίρω jammeren

τὸ δίψος dorst

ἀργὸς lui

ἐπικύπτω buigen

νὴ Δί(α) bij Zeus

ἀρύω scheppen

κοῖλος hol

τὸ ὄφελος nut, zin

οὐ φθάνω + partic. nauwelijks + partic.

βρέχω natmaken

ἄκρον τὸ χεῖλος het randje van mijn lip

διαρρέω doorstromen, –glippen

(aor. passief)

οὐκ οἶδ᾿ ὅπως op een of andere

manier


ξηρός droog

τεράστιος wonderlijk

ἀτάρ maar

τί δαί waarom eigenlijk

δέομαι + gen. nodig hebben

πεινάω honger hebben

διψάω dorst hebben

ἡ κόλασις straf

ὡς alsof

δέδοικα μὴ bang zijn dat

ἡ ἐνδεία gebrek

τὸ μέρος deel

ἡ καταδίκη veroordeling, straf

ληρέω kletsen

τὸ ποτόν drank

ἄκρατος zuiver

ὁ ἐλλέβορος nieskruid (zie *)

τοὐναντίον het tegendeel

λυττάω dol zijn

δάκνω bijten

ἀναίνομαι weigeren

γένοιτό μοι μόνον had ik dat maar

θαρρέω gerust zijn

πίομαι futurum van πίνω

ἡ καταδίκη veroordeling

ὑπομένω wachten


* ὁ ἐλλέβορος· Nieskruid gold als probaat middel tegen krankzinnigheid.




Leren

δέδοικα μὴ bang zijn dat: let op: μὴ niet vertalen als "niet"

δέομαι nodig hebben, verlangen

aoristus van φέρω  ἔνεγκον

alle perfectumvormen: vooral de uitgangen

E-futurum

Naast de sigmatische futurumvormen (zie pag. 13) is er nog een zgn. ε–futurum. Dit komt voor bij werkwoorden op μ-, λ-, ν-, ρ- en -ιζω. Het wordt precies zo vervoegd als het praesens van ποιέω.


indicativus infinitivus participium

actief medium actief medium actief medium

φανῶ φανοῦμαι φανεῖν φανεῖσθαι φανῶν, -ουντος φανούμενος

φανεῖς φανεῖ φανοῦσα φανουμένη

φανεῖ φανεῖται φανοῦν φανούμενον

φανοῦμεν φανούμεθα

φανεῖτε φανεῖσθε

φανοῦσι(ν) φανοῦνται


Belangrijke ε–futura:

καλῶ ik zal roepen (καλέω)

ἐρῶ ik zal zeggen (λέγω)

νομιῶ ik zal menen (νομίζω)

φανῶ ik zal tonen (φαίνω)

μενῶ ik zal blijven (μένω)

ἀποθανοῦμαι ik zal sterven (ἀποθνῄσκω)

ἀπολοῦμαι ik zal omkomen (ἀπόλλυμαι)

πεσοῦμαι ik zal vallen (πίπτω)




Werkvertalingen Loukianos
1 Menippos wil niet betalen
Char. Betaal verdomme het veergeld!

Men. Schreeuw maar, als jij dat prettig vindt, Charon.

Char. Betaal, zeg ik je, waar ik je voor overgezet heb.

Men. Je kunt niets krijgen van iemand die niets heeft.

Char. Is er iemand die geen obool heeft?

Men. Of er ook iemand anders is, weet ik niet, maar ik heb hem/het niet.

Char. Weet wel, ik zal je wurgen, bij Pluto, jij schurk, als je niet betaalt.

Men. En ik zal, nadat ik je met je stok geslagen heb, je schedel in tweeën splijten.

Çhar. Dan heb je zo'n (verre) tocht dus gratis gehad?

Men. Hermes moet jou voor mij maar betalen, die mij aan jou afgeleverd heeft.

Her. Bij Zeus, ik zou een mooi voordeel hebben, als ik ook nog voor de doden ga betalen.

Char. Ik zal je niet laten gaan.

Men. Trek je boot daarom maar aan de wal en wacht; alleen: hoe kun je krijgen wat ik niet heb?

Char. Wist je dan niet dat je geld moest meenemen?

Men. Dat wist ik wel, maar dat had ik niet. Hoezo? Had ik dan niet moeten sterven?

Char. Ben jij dan de enige die opschept dat je gratis overgevaren bent?

Men. Helemaal niet gratis, man! Want ik heb ook nog gehoosd, en ik heb mee helpen roeien,

en ik was de enige passagier die niet zat te huilen.

Char. Dat heeft niets te maken met het veergeld; je moet een obool betalen;

want het is niet normaal dat het anders gebeurt.

Men. Breng me dan maar weer terug naar het leven.

Char. Geintje! Dan krijg ik ook nog een pak slaag van Aiakos.

Men. Zeur toch niet zo.

Char. Laat eens zien wat je in je ransel hebt.

Men. Wolfsbonen, als je wilt (is het nou goed?), en de maaltijd van Hekate.

Char. Waar heb je die hond vandaan, Hermes? Hij zat de heel tijd te kletsen tijdens de overtocht,

terwijl hij alle passagiers uitlachte en voor de gek hield, en als enige zat te zingen,

terwijl die (anderen) (zaten te) jammeren.

Her. Charon, weet je dan niet wat voor man je overgezet hebt, je reinste vrijbuiter. Dat is Menippos.

Char. Nou, als ik je ooit te pakken krijg ...

Men. Als ..., kerel. Maar je kunt me niet nog een keer pakken.

2 Wie een kuil graaft voor een ander ...
Zen. En jij, Kallidemides, hoe ben jij gestorven? Ik ben, omdat ik als parasiet van Deinos meer at

dan goed voor me was, gestikt, weet je; want jij was erbij toen ik stierf.

Kal. Ik was erbij (Dat klopt), Zenophantos; mijn dood was iets raars. Jij kent toch ook wel de

oude Ptoiodoros?

Zen. Die rijke man, zonder kinderen, met wie jij, naar ik wist, meestal samen was?

Kal. Nou, dié man legde ik altijd in de watten, omdat hij beloofde mij tot erfgenaam te (zullen)

maken). Maar toen de zaak eindeloos gerekt werd en de oude man nog langer leefde dan

Tithonos, vond ik een korte weg naar de erfenis; want nadat ik een vergif had gekocht, haalde ik de wijnschenker over om, zodra Ptoiodoros zou vragen om (iets) te drinken (hij drinkt nogal koppige wijn), dat in de beker te doen die hij klaar had en dat aan hem te geven; als hij dat zou doen, zwoer ik hem vrij te zullen laten.

Zen. En wat gebeurde er toen? Het lijkt erop dat je iets heel raars gaat vertellen.

Kal. Nou, toen we na ons bad (in de eetkamer) kwamen, had de jongen twee bekers klaar, de

ene voor Ptoiodoros, waar het vergif in zat, en de andere voor mij; maar op de een of andere

manier vergiste hij zich en gaf het vergif aan mij en die zonder gif aan Ptoidoros; toen dronk hij, maar ik lag meteen helemaal uitgestrekt/plat, een soort onbedoeld/ondergeschoven lijk in plaats van hem. Waarom lach(te) je nou zo, Zenophantos? Je zou een vriend niet moeten uitlachen.

Zen. Ja, maar het is zo grappig wat je meegemaakt hebt. En hoe reageerde de oude man daarop?

Kal. Eerst was hij erg geschrokken door de onverwachte gebeurtenis, maar toen hij daarna

begreep wat er gebeurd was, lachte hij zelf ook, om wat de wijnschenker gedaan had.

Zen. Alleen, je had de korte weg niet moeten nemen; want de erfenis zou veiliger langs de lange

weg bij je gekomen zijn, ook al was dat wat langzamer.

3 Charon heeft geldgebrek
Her. Zeg veerman, laten we, als je het goedvindt, uitrekenen hoeveel je mij nog moet betalen,

om daarover niet weer ruzie te krijgen.

Char. Dat is goed, Hermes; want het is beter dat het vaststaat, en gemakkelijker.

Her. Ik heb in jouw opdracht een anker meegenomen van vijf drachmen.

Char. Dat is een hoop geld.

Her. Ja, bij Pluto, ik heb het voor die vijf drachmen gekocht, en een leren riem voor twee obolen.

Char. Noteer (maar) vijf drachmen en twee obolen.

Her. En een naald voor het zeil; daar heb ik vijf obolen voor neergeteld.

Char. Schrijf die ook maar op.

Her. En was om de naden van je bootje te dichten, en spijkers, en een touw waarvan je de (?) bras

hebt gemaakt, alle bij elkaar twee drachmen.

Char. Hoera, daar heb je ook een goede koop mee gedaan.

Her. Dat is het, tenzij me iets ontgaan is bij de rekening. Wanneer zeg je dat eigenlijk te zullen

betalen?


Char. Hermes, nu kan dat niet; maar als er een pestepidemie of oorlog veel mensen naar beneden

stuurt, dan is het mogelijk om winst te behalen door met het veergeld te sjoemelen.

Her. Moet ik dan nu gaan zitten terwijl ik bid dat de grootste rampen gebeuren, om daar mijn geld

van te krijgen?

Char. Het is niet anders, Hermes. Maar nu komen er, zoals je ziet, maar weinig mensen bij ons;

want het is vredestijd.

Her. Zo is het beter, ook al wordt de betaling van de schuld uitgesteld. Zeg Charon, de mensen van

vroeger, weet je (nog) hoe die kwamen, allemaal dappere mensen, de meesten helemaal

onder het bloed en wonden; maar nu komt men, gestorven door gif of door zijn kind of door

zijn vrouw, of met zijn buik opgezwollen door een wild leven, allemaal bleek en gewoon, die

lijken helemaal niet op hen. De meesten van hen komen vanwege het geld, terwijl ze elkaar

belazeren.

Char. Daar lijkt het wel op; want dat is zeer geliefd.

Her. Dus je moet het me maar niet kwalijk nemen (lett. ik moet maar geen fout schijnen te maken)

als ik dringend je schulden van je opeis.

4 De straf van Tantalos
Men. Waarom huil je, Tantalos? of waarom beklaag je jezelf terwijl je in het meer staat?

Tan. Omdat ik, Menippos, sterf van de dorst.

Men. Ben je dan zo lui dat je niet wilt bukken om te drinken, of, bij Zeus, om met holle hand (water)

te scheppen?

Tan. Het helpt niets als ik buig; want het water zakt weg, wanneer het merkt dat ik erbij kom; en als

ik (misschien) ooit iets schep en het naar mijn mond breng, maak ik nauwelijks het randje van

mijn lip nat, en stroomt het op een of andere manier door mijn vingers weg en laat het mijn

hand weer droog achter.

Men. Jou overkomt iets wonderlijks, Tantalos. Maar zeg me, waarom moet je eigenlijk drinken?

Want je hebt geen lichaam, maar dat ligt in Lydië toch begraven, dat honger en dorst kon

hebben, maar jij, een schim, hoe kun je nog dorst hebben?

Tan. Dat is precies mijn straf, dat mijn schim dorst heeft, alsof het een lichaam is.

Men. Oké, dat zullen we dan maar geloven, als jij het zegt. Maar waarom is (zal zijn) dat zo erg voor

je? Ben je soms bang dat je door gebrek aan drinken doodgaat? Want ik zie geen tweede

Hades na deze.

Tan. Dat klopt; dat is ook een onderdeel van mijn straf, dat ik wil drinken zonder dat ik het

nodig heb.

Men. Je kletst, Tantalos, en je lijkt echt een drank nodig te hebben, zuiver nieskruid, bij Zeus, (jou)

die het tegengestelde is overkomen van diegenen die door dolle honden gebeten zijn, terwijl je

niet bang bent voor water, maar voor dorst.

Tan. Zelfs nieskruid weiger ik niet te drinken, Menippos; had ik dat maar.

Men. Wees maar gerust, Tantalos, omdat noch jij noch een andere dode zal drinken; want dat kan

niet; maar zij hebben niet allemaal, net als jij, op grond van een veroordeling verlangen naar

water dat niet op hen wacht.







1   2   3   4   5   6   7   8


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina