Draadloze netwerken



Dovnload 39.97 Kb.
Datum27.09.2016
Grootte39.97 Kb.
Draadloze netwerken
Waarom?
De belangrijkste reden voor het aanleggen van een netwerk is toch wel dat u één internetverbinding kunt delen. Zodra u de apparaten zonder bekabeling aansluit, spreken we van een draadloos netwerk, ook wel WLAN (Wireless Local Area Network) genoemd.
Meerwaarde?
Draadloos surfen heeft duidelijk tal van voordelen. Wie een laptop heeft, zal dit wel gauw ondervinden. Zo heb je in de eerste plaats geen last meer van (het leggen en verbergen) van vervelende kabels. Je moet dus ook geen grote afstanden meer overbruggen. Bovendien moet je laptop of desktop pc niet meer op een vaste plaats staan. Met draadloos internet kan je zomaar surfen in de tuin, op je terras, op de zolder ...
Eens je pc of laptop uitgerust is om draadloos te surfen, kan je via hotspots op heel wat plaatsen (in België) op het net.
Wat is draadloos netwerk?
Tegenwoordig kunt u draadloos internetten. Hiervoor heeft u twee apparaten nodig, een zender (wireless-router of access-point) en een ontvanger (draadloze netwerkkaart).

Voordelen zijn er genoeg te bedenken, geen kabels meer, en fijn met de laptop op de bank internetten. Nadelen zijn echter dat het minder stabiel is, de verbinding kan af en toe wegvallen. Het is minder veilig, als u een onbeveiligd draadloos netwerk heeft, kan iedereen zomaar van uw verbinding meeprofiteren. Met een zwak signaal kan het netwerk erg langzaam zijn.



Structuur van een WLAN
Een draadloos netwerk kan verwezenlijkt worden met WiFi. Wel dient in ogenschouw te worden genomen dat het draadloos netwerk niet zo snel is als een vast bekabeld netwerk. Bij veel netwerkverkeer is het misschien niet zo handig om van een draadloos netwerk uit te gaan. Het kan namelijk best eens zo zijn dat als uw database van uw boekhoud programma gaat groeien de performance (snelheid) van uw netwerk veel te wensen overlaat. Ook voor een draadloos (wifi) netwerk dient er een planning gemaakt te worden. Het kan namelijk best zo zijn dat er meerdere access-points moeten worden geplaatst om een afdoende bereik en dekkingsgebied te verkrijgen.


Wat moeten we verwachten van een draaloos netwerk?
Intussen is zowat een maand geleden al een derde WLAN-standaard geratificeerd: 802.11g, een standaard die de twee vorige combineert. Hij werkt op dezelfde frequentie als de b-standaard (2,4 GHZ), en met een bandbreedte van 54 megabits per seconde doet hij het even goed als 802.11a. Al is de huidige technologie volgens kenners nog niet zover. In vergelijking met 11g is 11a voorlopig nog veel sneller en heeft 11b nog steeds een groter bereik. De toekomst ligt volgens kenners in combinatieoplossingen, met kaarten en access points die meerdere standaarden ondersteunen. Toch komt er nog geen einde aan de parade van standaarden. Wie nog een paar jaar geduld heeft, kan gebruik maken van 802.11n. Hiermee zouden snelheden mogelijk zijn tot maar liefst 320 megabits per seconde.

Al deze standaarden maken het er uiteraard niet gemakkelijker op. Mede daarom stelt men wel eens dat draadloze netwerken niet altijd even stabiel zijn, al spreken specialisten dat tegen. Belangrijk is dat bedrijven vooraf een site survey laten uitvoeren, zodat ze kunnen inschatten tot waar de straling van het draadloos netwerk kan reiken. Veel bedrijven zien dat over het hoofd. Sommige materialen zoals celbeton, metaal of aluminium houden de stralen flink tegen. Ook water (bijvoorbeeld op planten en bomen voor de thuiswerker) doet dit. Materialen zoals hout of gyproc zouden daarentegen weer minder problemen opleveren.



Frequenties
Een draadloos netwerk maakt gebruik van de 2,4 ghz frequentie. Deze frequentie is een radiogolf en daardoor gevoelig voor storing door andere signalen en/of objecten.
Storende factoren

Er kan sprake zijn van interferentie in uw omgeving zijn als:

- U een zwak signaal ontvangt;

- De snelheid van uw draadloze netwerk voortdurend wisselt;

- U helemaal geen draadloos netwerk tot stand kunt brengen.

Veel van deze problemen lost u op door een ander uitzendkanaal in het modem te kiezen of eventueel het modem op een andere plek in het pand op te hangen.

Er zijn echter ook storende objecten waarbij het technisch bijna niet mogelijk is om een draadloze verbinding op te zetten. Bijvoorbeeld een muur van gewapend beton, waar een metalen constructie in verwerkt zit die geen radiogolven doorlaat. Bestaat uw woning volledig uit dergelijke muren en plafonds, dan kan uw draadloze bereik minimaal zijn. In dat geval adviseert XS4ALL u geen draadloos netwerk te gebruiken, maar uw modem aan te sluiten met een ethernetkabel.
Modulatietechnieken
Hoe sterker een ontvangstsignaal, hoe meer informatie men er

kan uithalen. QAM-modulatietechnieken (Quadrature Amplitude

Modulation) waarbij combinaties van fase en amplitude modu-

latie toelaten om meerdere bits per symbool te verkrijgen, vragen

een goede ontvangst. Bij sterk verzwakte ontvangstsignalen kan

geen amplitudemodulatie meer gebruikt worden en worden enkel

frequentiegevoelige modulatietechnieken toegepast waarbij het

aantal bits per symbool zeer beperkt is. De vermelde maximale

bitsnelheden van bijvoorbeeld 54 Mbps, zijn enkel haalbaar in de

beste omstandigheden en voor zover dat alle aangesloten ont-

vangers dit aankunnen. Het gehele netwerk zal dikwijls moeten

vertragen volgens de mogelijkheden van de “zwakste” ontvanger.

De nieuwe hoog-debiet modulatietechnieken (vb. 64 QAM) zijn wel

veel gevoeliger voor de signaal/ruis-verhouding. Door de verzwakking

van het signaal moet er al snel datadebiet ingeleverd worden door

minder bits per symbool te moduleren. Dit verschijnsel noemt men

“fall-back”. Na een paar tiental meter neemt het datadebiet snel af

naar 48, 36, 24, 18, 12, 9, 6, 2 en 1 Mbps.



Compatibiliteit
Er zijn verschillende typen Wi-Fi:

IEEE 802.11b werkt in de 2,4 GHz-band en de bandbreedte is 11 Mbps.


IEEE 802.11a werkt in de 5 GHz band en de bandbreedte kan oplopen tot 54 Mbps.
IEEE 802.11g is de opvolger van 802.11b en werkt in de 2,4 Ghz-band, de bandbreedte is 54 Mbps. De producten die gebruik maken van 802.11g zijn "backwards compatible" met 802.11b en kunnen dus met beide standaarden overweg.

Mini Wi-Fi


Naar verwachting is in het najaar een nieuwe Wi-fi module beschikbaar. Het formaat van de nieuwe module is slechts 20x29 millimeter en de module is 802.11e, g en i WiFi-standaard compatible. De e en i varianten zijn nieuwe protocollen die respectievelijk de signaalkwaliteit en beveiliging verbeteren. 802.11g is de huidige snelle (54Mbps) standaard. Belangrijker: het bereik van de modules is maximaal 100 meter met een zeer laag stroomverbruik. Voor apparaten die even geen data versturen of ontvangen, is ook een speciale power-save mode ingebouwd: met een stroomverbruik van slechts 1,5mA blijft de verbinding met het access point in stand.
Beveiligingsmethoden
WEP en WPA

De twee bekendste beveiligingsmethoden voor draadloze LAN-netwerken zijn WEP (Wired Equivalent

Privacy) en WPA (WiFi Protected Access). WEP is een beveiligingsprotocol dat specifiek voor draadloze

netwerken is bedoeld en is vastgelegd in de 802.11b-standaard.

In theorie biedt WEP dezelfde beveiliging als een bekabeld netwerk, maar dat is feitelijk een utopie, omdat

een bekabeld netwerk fysiek beter afgeschermd is voor vreemden. Een netwerk waarbij de gegevens

vrijelijk door de lucht worden getransporteerd, is in principe kwetsbaarder.

WEP versleutelt de data die door de ether wordt gestuurd, maar is - zeker als er gebruik wordt gemaakt



van oudere routers - redelijk eenvoudig te kraken.

Encryptie via WEP of WPA heeft bovendien invloed op de snelheid van uw netwerk. Zonder versleuteling

kunnen we een bestand van 250 MB aan 2 MB/s transporteren. Met WPA-encryptie geactiveerd zakt de

snelheid tot 1,3 MB/s en met WEP daalt de snelheid tot 1,1 MB/s. Dat is een vertraging van respectievelijk

35 en 45 procent.

WPA is een WiFi-standaard die is bedoeld als uitbreiding op de beveiligingsfuncties van WEP. In principe

zijn WiFi-routers die met WEP overweg kunnen na een firmware-upgrade vaak in staat ook beveiliging via

WPA te bieden. De laatste methode is op twee punten een stuk veiliger dan WEP.

Om te beginnen, worden gegevens beter versleuteld via het TKIP-protocol (Temporal Key Integrity

Protocol), dat gebruikmaakt van een hashing-algoritme - inclusief extra controle die de garantie biedt dat

er niet is geknoeid met de sleutels.

Ten tweede kent WPA een vorm van gebruikersbeheer, een eigenschap die WEP ontbeert. Daarvoor maakt

WPA gebruik van het Extensible Authentication Protocol (EAP). WEP kan alleen toegangsbeveiliging

uitvoeren op basis van het Mac-adres van een computer, dat eenvoudig op te sporen en na te bootsen is.

EAP bedient zich van een sleutelsysteem om te waarborgen dat alleen geautoriseerde gebruikers toegang

krijgen tot het netwerk. De meest gebruikte EAP-methode is afkomstig van Cisco, en is ook wel gekend als

LEAP en EAP-FAST.

Als beveiligingsstandaard zal die uiteindelijk worden vervangen door de beveiliging in de 802.11i0-

standaard, de op-volger van 802.11g

Draadloze Routers
WiFi Access Point of router


Het centrale punt in een draadloos netwerk is het Access Point. Zoals de naam aangeeft, is dit het toegangspunt tot je draadloze netwerk. Een Access Point koppelt een bedraad netwerk (of een modem) aan het draadloze netwerk.
Een Access Point koop je in de regel als Wireless router: in plaats van slechts één netwerkaansluiting, kun je dan minimaal vier PC's via kabels aansluiten.

Een router heeft meer voordelen: anders dan een puur AP, heeft een router ook uitgebreide routeringsfunctionaliteiten. Zo heeft een WiFi router vrijwel altijd een ingebouwde firewall (wat een firewall op je PC overigens niet per definitie overbodig maakt!) en kun je netwerkverkeer tussen de computers regelen.




Draadloze PCI-kaarten
WiFi kaarten


Ook de PC (of PC's) hebben een stukje hardware nodig om deel uit te maken van een draadloos netwerk. Hiervoor zijn verschillende opties voorhanden. Voor een desktop-PC heb je de optie een WiFi-kaartje in te bouwen. Dit is een van de oudere technieken en heeft als belangrijkste nadeel dat je je kast moet openschroeven. Ook heb je een vrij PCI-slot nodig. Sommige kaartjes hebben een vaste antenne die aan de achterkant van de computer uitsteekt, andere hebben een losse antenne die je ergens neer kunt zetten zodat je betere signaalsterkte hebt.



Draadloze Dongel (USB)
Met de komst van de Wireless USB Hub en bijbehorende Dongle lijken ze aardig op weg te zijn. Je kunt vanaf nu je USB apparaten in de draadloze USB Hub steken die je netjes vermoffeld onder de tafel, achter de kast of waar je maar wilt zolang het binnen 10 meter van je PC is.

Dankzij de USB Dongle die je in een van de USB poorten van je PC steekt maken de USB apparaten vervolgens 'contact' met de PC. De maximale doorvoorsnelheid is 480Mbit/sec, afhankelijk van de afstand tussen apparaten en PC.



Uitbreiding van het netwerkbereik-antennes
MIMO
MIMO, Meerdere In, Meerdere Uit of Multiple-Input Multiple-Output (Engels) is een techniek om, met behulp van meerdere ontvangst- en zendantennes, data draadloos over te dragen. MIMO buit het fenomeen uit dat kanaalcapaciteit varieert van plaats tot plaats en over tijd om grotere kanaalcapaciteit te verkrijgen dan met het gebruik van een zend- en ontvangstantenne (SISO - Single-input Single-output).

Met MIMO wordt in het algemeen gebruikt voor de techniek waarbij verschillende datastromen over de verschillende zend- en ontvangstantennes worden verzonden. Het is ook mogelijk meerdere zendantennes te gebruiken voor bundelvorming en/of meerdere ontvangstantennes te gebruiken en de ontvangen signalen slim te combineren maar dat wordt over het algemeen niet gezien als volledig MIMO; met deze techniek worden de variaties eigenlijk meer bestreden dan dat er slim gebruik van wordt gemaakt.

MIMO wordt pas relatief recent in producten toegepast. De redenen hiervoor zijn de hoge complexiteit van de onderliggende berekeningen en het feit dat meerdere zend- en ontvangsttrappen nodig zijn.

Onderzoek


Het onderzoek naar MIMO is een onderdeel van de informatietheorie. De vroegste publicaties over MIMO zijn van Kaye en George (1970) en van van Etten (1975, 1976), die "Multiple Channel Transmission Systems" beschrijven. Onderzoek naar de toepassing van MIMO op draadloze communicatie gebeurde bij Bell Laboratories. Zo verkreeg Jack Winters in 1984 een patent op draadloze communicatie met behulp van meerdere antennes. Jack Salz, ook verbonden aan Bell Labs publiceerde in 1985 een rapport gebaseerd op Winters' onderzoek. Van 1986 tot 1995 publiceerden Winters en vele anderen vele artikelen over MIMO.

In 1996 werden, door Greg Raleigh en Gerard J. Foschini, nieuwe technieken uitgevonden die de efficiency van MIMO verbeterden. Januari 2001 richtte Greg Raleigh samen met anderen Airgo Networks op, een bedrijf dat claimt de uitvinder van MIMO OFDM te zijn en dit heeft verwezenlijkt in een IEEE 802.11 "pre-N" chipset genaamd "True MIMO", die voor het eerst in oktober 2004 door Belkin in een product werd toegepast.


IEEE 802.11


MIMO voor gebruik in lokale draadloze netwerken (IEEE 802.11) wordt gestandaardiseerd als IEEE 802.11n. De IEEE kondigde in januari 2004 aan dat het een nieuwe 802.11 werkgroep gevormd had om een nieuwe toevoeging voor te bereiden voor lokale netwerken aan de 802.11 standaard. Sinds ongeveer halverwege 2004 bestaan er twee rivaliseerde voorstellen: WWiSE[1] ( World-Wide Spectrum Efficiency) en TGn Sync[2] waarbij het WWiSE kamp in eerste instantie voornamelijk bestond uit chipmakers zoals Airgo, Broadcom, Conexant, STMicroelectronics en Texas Instruments en TGn Sync werd gesteund door onder andere Agere Systems, Intel, Atheros, Cisco, Nokia, Nortel, Sony, Philips, Samsung en Toshiba.

De verwachting is dat IEEE 802.11n in april 2008 zal worden geratificeerd. Op 14 maart werd draft 2.O van IEEE 802.11n goedgekeurd. De uiteindelijke standaard wordt een compromis waarmee de "pre-N" technologie van Airgo en de "draft-N1.0" technologie van andere bedrijven niet compatibel is. Wel zullen toestellen van de tweede draft ( de versie die net goedgekeurd is) compatibel zijn met de finale draft (3.0) Wanneer dit zal zijn is nog niet bekend

Maar ook MIMO komt in verschillende smaken, afhankelijk van de chipsets die gebruikt worden. True MIMO, zoals die gebruikt wordt bij Belkin, LinkSys en NetGear, gebruikt Spatial Multiplexing, breekt de datastroom in twee, zendt hem over verschillende paden en hercombineert hem terug bij ontvangst.

Het voordeel is dat een behoorlijke snelheidswinst gerealiseerd wordt terwijl het product compatibel blijft met 802.11g.


D-Links invulling van MIMO wordt ook als ?Pre-n? verkocht. Ook hier worden meerdere zenders en ontvangers gebruikt, maar het stuurt dezelfde data gericht over verschillende paden met de ambitie om het bereik en de transfersnelheden te verhogen. Deze vorm van MIMO is niet compatibel met klassieke 802.11g-toestellen.

BeamFlex is nog een andere vorm van MIMO en gebruikt tot zeven antennes op één ontvanger waartussen intelligent geschakeld wordt. Hier worden wel mooie snelheidswinsten beloofd, maar het bereik verbetert niet noodzakelijk.


Bron :


http://www.consumentenbond.nl/thema/elektronica_en_communicatie/553550/2135318/2135444/2139276/?ticket=nietlid
http://www.netonline.be/ict/detail.asp?id=752
http://www.starfix.nl/includes/helpdesk/vragen/begrippen/begrippen.php?woord=draadloos-netwerk&
http://www.digitaal-advies.net/index.php?option=com_content&task=view&id=21&Itemid=32
http://www.xs4all.nl/helpdesk/abonnement/adsl/wireless_storingen.php
http://zdnet.be/print.cfm?id=32373

http://www.mobilecowboys.nl/wifi/1379
http://users.skynet.be/fa009604/hoofdstuk2.htm




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina