Dutch Capitals Tour (dct), deel 1



Dovnload 15.51 Kb.
Datum22.07.2016
Grootte15.51 Kb.
Dutch Capitals Tour (DCT), deel 1

Het eerste gedeelte van de 1425 km. zou volgens de routebeschrijving eindigen in Vijlen, na de controle op het drielandenpunt in Vaals. We zouden dan 506 km. ver zijn.

De voorspellingen waren niet gunstig: het zou warm zijn en later op de dag (avond en nacht) zouden er onweersbuien ontstaan. Waar, dat was niet duidelijk.

We vertrokken met 36 mannen en 1 vrouw. De oudste mannelijke deelnemer en de vrouw in het gezelschap ontvingen voor de start een beker.

Na Zoetermeer reden we via Gouda langs de A 12 naar Nieuwerkerk a/d IJssel en via Capelle naar de Brienenoordbrug. Het was redelijk weer, nog niet te warm, maar wel zonnig. De groep begon langzaam uit elkaar te vallen. De Quests waren al snel uit zicht en we bleven met ongeveer zes man bij elkaar.

Vervolgens ging het richting Dordrecht en na Barendrecht richting Hellevoetsluis. Hier hebben we aan de haven nog een kop koffie gedronken en werd door iedereen de watervoorraad bijgevuld. Ik had uitgerekend dat ik al ruim vijf liter vocht had gedronken!

Over het Haringvliet naar Ouddorp, waar een eerste verborgen controle was. We bleven met vier tot zes man verder rijden. De oostenwind maakte het warmer, maar we reden in de buurt van het water, dat af en toe voor een briesje zorgde.

De eerste officiële controle was in Middelburg, na ruim 158 kilometer. Door de combinatie van wind en warmte leek dit eindeloos te duren. We bleven met een redelijke grote groep bij elkaar in de buurt fietsen. Bij de controle in Middelburg troffen we de drie Quests: Tom had een aanrijding gehad met een meisje op de fiets, gelukkig zonder erg. De Quest had wel schade.

Enige tijd later, op weg naar Ossendrecht reden de Quests ons weer voorbij. De wind leek gedraaid te zijn naar het westen en hadden we dus mee. Bij de controle werd ons verteld dat er onweersbuien op weg waren in het zuiden. Dat kon dus nog wat worden.

64 km. verder hadden we de tweede stop in Ossendrecht bij het café. Ik had gehoopt dat hier douches zouden zijn. Dat had ik Tal, onze Israëlische medefietser ook verteld. Zelfs hij had last van de warmte.

Hier hebben we wat uitgebreider gepauzeerd: er was verse soep. Het was inmiddels avond geworden. De volgende stop was in 's Hertogenbosch, 105 kilometer verder.

Via een aantal verschrikkelijke klinkerwegen in Breda reden we richting Tilburg. In de buurt van Gilze hadden we trek in koffie en zijn we met zijn vijven een café binnengestapt dat nog open was. In de verte lichtte het behoorlijk, maar het regende nog niet. Na middernacht kwamen we aan in 's Hertogenbosch. Gerard had behoorlijk last van zijn rug. We aten en dronken weer en op naar de volgende stop: Eijsden, 142 km. verder.

Via Veghel en Weert zakten we af naar het zuiden. Onderweg hebben we nog een powernap gedaan in het gras. Gerard had weer last van zijn rug. De wegen waren hier en daar nat, maar we hadden nauwelijks regen.

We reden verder via Stein en Elsloo, over de kasseien, naar Eijsden. De controle was bij de benzinepomp langs de A2 naar Luik. Je kon hier echter niet met de fiets komen. Deze hebben we over het hek getild. Het was inmiddels licht aan het worden.
Na wat gegeten te hebben, gingen we weer terug naar de weg. Fietsen weer over het hek en op naar het drielandenpunt, nog 30 kilometer.

Dit stuk was de bonus van het eerste deel: we pakten na Eijsden Mheer mee, Noorbeek, de Wolfsberg, de Camerig en als bonus de klim naar het drielandenpunt. Een soort van mini-Amstel Gold Race. Vreselijk, wat zwaar!

Leo zat in de auto bij de uitkijktoren, het café/restaurant bij het drielandenpunt was nog niet open. We waren Jos en Tal kwijtgeraakt in de klimmen. Na ontvangst van de stempel afdalen en op naar ons eerste slaapadres in Vijlen. Vlak voor Vijlen stond Tal: hij had de afslag naar het drielandenpunt gemist. Wij gingen alvast verder en besloten twee uur te gaan slapen in Auberge Agen Kirk. Voordat we in Vijlen gingen slapen, was er ook gelegenheid om te douchen, heerlijk! Het was ongeveer zeven uur 's morgens...

Vanuit Vijlen gezien was de route naar Zwolle te beschouwen als het tweede deel.

Na een heerlijke gekruide tomatensoep en een stevige pastamaaltijd en ook nog een bidon vitaliserend water uit de streek, vertrokken we rond half twaalf 's morgens naar de volgende controle in Roermond.

Tal was even na ons gearriveerd in Vijlen en had ook een paar uur geslapen. Hij had echter al wel gegeten, dus bleef wat langer liggen.

Na de oude Huls bij Simpelveld lieten we de klimmen in Limburg achter ons en reden door tot Roermond. Even voor de controle vonden we een heel mooi terras in de stad, dat we niet konden weerstaan. Daarna troffen we bij de controle de ouders van Sake Bloemhof die hem met de camper zouden volgen. Zijn moeder maakte van ons nog wat foto's en we gingen op weg naar Arnhem, 108 kilometer verder.

Na Arnhem was het even puzzelen, want de nieuwe fietsbrug was nog niet klaar en was niet duidelijk hoe we het beste konden omrijden. Gerard had contact gehad met zijn vrouw. De route bleek 50 meter langs zijn huis te komen. We zouden bij Doetinchem even stoppen om wat te eten voordat we de nacht ingingen. Een kennis van Gerard zou ons vervolgens begeleiden tot Zelhem.

Gerard's vrouw had een complete tafel met eten klaarstaan: pasta, brood, krentenbollen, vla en yoghurt en muesli, echt te gek! Snel de batterijen van de GPS bijgeladen en rond kwart over elf 's avonds vervolgden we de route naar Hengelo.

We reden via Beltrum, Eibergen, Haaksbergen. Nico kreeg last met de concentratie, hij raakte een keer in de berm en raakte mij bijna. Na het eten en drinken bij de controle in Hengelo leek het wat beter met hem te gaan.

Vervolgens Almelo, Nijverdal, Raalte, Heino en op weg naar het overnachtingsadres in Zwolle. Net voordat we daar kwamen, maakte Nico nog een heel rare duikeling: hij reed recht op de stoeprand van een trottoir af, raakte met zijn voorwiel de rand, maakte met zijn voet een corrigerende beweging en hield de fiets overeind op de stoep. Ongelofelijk! Het had ook anders kunnen aflopen, maar zowel hij als zijn fiets mankeerden niets!

We besloten in Zwolle vier uur te slapen en daarna verder te gaan. We hadden er ruim 840 kilometer op zitten. Ondanks de voorspellingen dat het vandaag na de onweersbuien koeler zou zijn, was het toch boven de dertig graden geweest

Na Zwolle begonnen we aan deel drie: op weg naar het noorden en op weg naar Hoorn, aan de andere kant van de Afsluitdijk.



Ook hier in Zwolle konden we douchen en kregen we een warme maaltijd. Nico vond vier uur slaap te lang en was inmiddels vertrokken en zat (of sliep?) al op de fiets. Volgens de weersvoorspellingen zouden we vandaag weer een warme dag krijgen.

Na het eten en de controle van het materiaal vertrokken we rond 10.30 uur via de rivierdijken richting Dalfsen. De wind hadden we nu vanaf het begin tegen.


We besloten in Ommen een terras te pakken, het was al aardig warm en Ommen is een prachtige plaats.

Via Hardenberg reden we bij Coevorden Drenthe binnen. We reden over het industrieterrein richting Emmen. Langs de dierentuin reden we richting de controle.

Na Emmen besloten we bij 't Haantje langs het Oranjekanaal een powernap te nemen. Het was te warm om te fietsen, de wind maakte het nog warmer.

Gerard kwam er hier achter dat zijn zadel gebroken was. Niet het frame, maar het zadel zelf. Hij belde zijn vrouw om informatie en we besloten na de controle in Assen op zoek te gaan naar een fietsenzaak. Via Schoonoord, Grolloo ging het naar Rolde en daarna naar de controle in Assen. Het was koopavond, dus we hadden geluk, het was al zes uur geweest toen we in Assen kwamen.

Na de controle vonden we de fietsenzaak in de Groningerstraat en kon het zadel worden vervangen. Jos kocht meteen een setje beenstukken.

Na Assen gingen we via Vries en Glimmen naar Groningen. De controle zat op 989 kilometer bij het benzinestation bij het kruispunt aan de Griffeweg. We besloten wat uitgebreider te gaan eten bij de McDonald's. Het was inmiddels 20.30 uur en nog steeds erg warm.

We reden Groningen vervolgens aan de noordkant uit en via een ommetje richting Adorp vervolgden we de route langs het Van Starkenborghkanaal. Bij Gerkesklooster reden we Friesland in. We reden daarna onder het Bergumermeer door en via Wergea naar Leeuwarden.

Daar besloten we bij de controle bij het benzinestation weer even een powernap te doen. Jan Edema was daar iets voor ons gearriveerd.

Via Franeker en Harlingen langs de Noordzeekust naar de Afsluitdijk. Hier besloten we nog eens te pauzeren en we bleven een halfuurtje langs een hek tegen de dijk liggen.

Aan de andere kant van de Afsluitdijk gingen we nog een keer pauzeren op een bankje. De krachten bleken aardig te verdwijnen na een warme dag en een lange nacht.

Hoorn kwam gelukkig in zicht: na een lang stuk naar Medemblik kwamen we na 1.168 kilometer aan bij het sportpark. Er ontstond telkens wat onenigheid over de te volgen route. Er bleken verschillende bestanden te zijn.

Ook in Hoorn besloten we weer vier uur te slapen. Het was een uur of zes in de ochtend. We konden douchen, maar kregen wel heel erg kleine handdoekjes mee.

Het derde deel zat erop.

Na Hoorn vertrokken we weer rond 10.30 uur voor het laatste deel. Over de dijk van Enkhuizen naar Lelystad.

In Hoorn was het ook erg goed geregeld. We sliepen op de bovenverdieping van een hardloop- annex wielervereniging. De matjes waren echter wel heel erg dun. We kregen voor vertrek weer een warme maaltijd. Dat zouden we nodig hebben, want het zou nog warmer worden. Gisteren was de hoogste temperatuur onderweg 31 graden!

Eerste grote hindernis was de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad. Wind tegen, temperatuur die opliep tot 35 graden. Niet tegen te fietsen! Eenmaal aan de overkant besloten we op een terras bij de Batavia "aan te meren" voor koffie, koude frisdrank en gebak. Mooie loungestoelen en onder de parasol, super!

Na de Oostvaardersdijk was het tijd voor rusten in de schaduw. De concentratie was snel weg met deze warmte. Daarna hadden we tachtig kilometer na Hoorn de volgende controle in de muziekwijk in Almere. Hier troffen we de ouders van Sake weer, de camper stond in Almere.

Vocht aangevuld en op naar Utrecht. De controles begonnen nu sneller te komen. Op de achtergrond hoorden we ook nog muziek van Ilse de Lange op Lowlands. Weer stopten we onder de bomen.

Jos wist nog een heel mooi café naast het station van Hollandsche Rading. Daar hebben we ook weer koffie gedronken en water bijgevuld.



Aan het eind van de middag reden we na Utrecht langs de Vecht naar Amsterdam. We kwamen in Amsterdam door het Amsterdamse Bos. Na de controle en even buiten Amsterdam zochten we een plek op om te eten. We belandden bij een shoarmarestaurant die shoarma van varkensvlees serveerde, onbegrijpelijk voor Tal.

Daarna naar Haarlem, de controle was net na Halfweg, het was bijna middernacht. Vervolgens op naar Zandvoort, Noordwijk, waar we midden in het uitgaanspubliek belandden, Katwijk en Den Haag. Het was oppassen voor overstekende konijnen in het donker. We stopten na Katwijk, Gerard's rug begon weer op te spelen.



De controle in Den Haag was ook de laatste provinciehoofdstad. Daarna nog twaalf kilometer richting Zoetermeer. Daar was weer een onduidelijkheid met de GPS-bestanden. Toch konden we het tempo nog opschroeven en reden we met redelijk hoge snelheid het terrein op van Toervereniging Zoetermeer.

Het was kwart over vier en de tocht zat erop! Gerard's vrouw en kennissen verwelkomden ons met ballonnen en gejuich. Wat was dit laatste deel zwaar!



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina