Eefde, 23 augustus, Weer thuis



Dovnload 38.54 Kb.
Datum21.08.2016
Grootte38.54 Kb.
Eefde, 23 augustus,

Weer thuis ....

Een tevreden gevoel over de reis, foto's bekijken en met de familie kletsen….

Na Tafraoute een prachtige bergweg met kleine dorpjes, oude en nieuwe gereden.

Op De Michelin kaart stond de Tiz 'n Test als gevaarlijk maar mooi aangegeven, toch maar proberen dan.

Het was de mooiste, maar ook kortste weg naar Marrakech. Het waren wel steile hellingen maar de weg was breed genoeg. Bij een cafeetje boven op de pas op 2100 meter stond een bordje camping. Niet dat er erg veel voorzieningen waren maar het uitzicht was heerlijk. Het begon wel vreselijk te waaien zodat we in de auto sliepen. De rit naar beneden, Marrakech duurde nog een paar heerlijke bergweguurtjes.

Op de vertouwde camping in Marrakech was het drukker geworden, veel campers uit Italië en Spanje. Met de taxi naar de binnenstad, en het grote plein, de kleine steegjes van de souk en kip eten. De taxi was duur, de volgende dag, na verse brokjes bij de grote supermarkt voor Imra en ijs voor het ijswater, wat de enige keus van drinken voor Imra is, met de auto de stad in geparkeerd en het museum en de madrassa bezocht.

De middag geluierd. De volgende dag, de autobaan opgereden, het ging snel, enkele kilometers voor de grens met Ceuta even een broodje gegeten, met een prachtig uitzicht op de straat van Gibraltar.

De chaotische grens met Ceuta duurde even wat warme uurtjes. Imra verleidde de Hasjhond die daarna even niet meer ingezet kon worden. We werden snel doorgewuifd .

We reden nog een eindje Spanje. Spanje en Frankrijk gingen snel, thuis zijn is ook weer heerlijk.

Groetjes hans

Tafraoute 14 augustus,


Gisterenmiddag hier op de camping aangekomen, vandaag maar eens uitrusten van de lange afstanden van de laatste week.
De grens Mauritanië Marokko duurde twee en een half uur, vooral de Marokkaanse kan duurde lang, verkeerd stempeltje en dat soort ongein.

Toch nog een eindje kunnen rijden, tot dicht bij Dakhla, daar was een plaats waar we weer veel west Europeanen zagen. Die waren aan het skitesurfen.

Bij het strandje stonden veel campers, zodat we zo erbij konden gaan staan. Het werd 's avonds wat frisser, en er stond een aardig windje, goed geslapen, en met een prachtig uitzicht over het water weer vroeg wakker geworden.
Omdat west-sahara niet echt spannend is hebben we maar weer een stuk gereden, onderweg was het mooi maar niet om lang te stoppen.

We wilden tot het vroegere Tan Tan plage rijden, daar werd het te laat voor, met een bekeuring voor te snel rijden 69 ipv 60 waren we niet echt goed gehumeurd. Opeens zag ik een campinkje. We stopten en hadden een heerlijk warme douche .

Het zag er netjes uit . Het weer was wat minder geworden en het regende iets, ook de zee was wild. We sliepen weer goed.
‘S morgens regende het nog, maar snel vertrokken en bij Tan-Tan scheen de zon weer. Het was een aardig plaatsje .

Omdat we nog genoeg tijd hebben besloten we hierheen, Tafraoute te gaan.

Een smal bergweggetje bracht ons langs de vele dorpjes, met de oasis.

's Avonds merkten we hoe moe we van de afgelopen week was geworden, Vandaag dus maar even heel weinig doen. De camping heeft WIFI zodat ik hier rustig op mijn eigen pc'tje dit verhaaltje verder kan schrijven.


Groetjes uit Marokko
Nouhadhibou 10 augustus:
We zijn weer in Nouadhibou,

Vandaag een flink stuk gereden, we dachten dat we wat van de staatsgreep zouden merken , maar er is zelfs geen extra politiecontrole of zo; wel jammer dat we wat delen van Mauritanië niet hebben gezien, maar we gaan een route van een paar dagen in Marokko uitstippelen;

Morgenochtend de grens over we zitten op dezelfde camping hier,

Lekker kip met patat gegeten;

Vandaag was de rit veel mooier dan op de heenweg; doordat er niet zoveel zand in de lucht zat; veel mooie zandduinen enzo, de grens bij Rosso ging wel wat hectisch, we waren blij dat we de boot over de Senegal opwaren:
Net toen ik het vorige berichtje schreef las ik in Djennee dat er een staatsgreep in Mauritanië die dag was geweest; En vroegen ons af wat dat zou betekenen: we hadden geen zin in moeilijkheden en wisten niet of de grenzen nog wel open zouden zijn, wat anders te doen

)de leestekens op dit toetsenbord zijn niet te volgen)

Auto op de boot of zo:::
De langere weg door Mauritanië die we graag wilden maar niet gedaan,

Vanaf djennee zijn we naar Bamako gereden: onderweg begon de accu van de auto leeg te lopen, andere accu gekocht, hielp niet, in Bamako bij een garage zeiden ze dat het de riem was die niet goed meer was, ik vertrouwde er niets van; maar goed ik had een dergelijk riem bij me, hebben ze erop gezet, maar ik zag al dat het niet hielp;

Bij een duur hotel op de parkeerplaats in Bamako geslapen.

Dat was even lekker koffiedrinken voor liane.

De volgende dag nog de garage in Enschede gebeld, we waren het er over eens dat het de dynamo moest zijn, maar met wat opladen en niet te veel stroom verbruiken, tijdig opladen zouden we een eind komen; de auto gestart, wat nog goed ging en naar Kayes gereden, 640 km verder in Mali, onderweg kwamen we de afslag naar Mauritanië tegen en het speet ons dat we die niet durfde te nemen, vanwege de dynamo en de staatsgreep;

s avonds in Kayes zag ik een autozaak van de mistubishi, die kende een goede monteur, dat hadden ze eerder gezegd, dus ik was wat kritisch, maar met zon leeglopende accu rijdt ook niet lekker. De man vertelde dat hij jaren in Gabon in l300 mitsubishshi had gereden en het ding op zijn duimpje kende. De manier waarop het aangepakt werd, met veel olie op de handen en vakkundige knipscharen wekte alle vertrouwen, toe het ding er na een half uurtje onderuit was werd deze ter plaatse uit elkaar gehaald, wat geschuurd, en nog wat gepruts en daarna er weer onder, nog geen anderhalf uur had het geduurd;

Hij deed het weer; en nog steeds) ik was ongeveer 15 euro armer maar een stuk vrolijker;

De volgende dag de grens over met Senegal en zo snel mogelijk naar de grens met Mauritanië, waar de kortste weg door Mauritanië is, bij Rosso, de meest corrupte en rare grens van Afrika, tenminste zo staat die bekend; vinden wij ook

Gisterenavond 14 km voor de grens met Mauritanië naast een sjiek hotel de auto gezet, het was een lande tocht geweest mooi ook; maar de weg had hier en daar nogal potholes en dan 700 km, goed geslapen na een duik in het zwembad van het chique hotel met uitzicht op de rivier de Senegal;
Zo dat was het weer,
Tot in Marokko;

Groeten hans


Djennee 6 augustus,
Vanmorgen vanaf Mopti hierheen gereden; Was een mooi tochtje van 2 uurtjes;

Timboektoe was een aardig stadje, zo omringt door de woestijn, ook hier weer de moskee bekeken, een wandeling gemaakt door de oude straatjes en veel mensen bekeken;

Het was iets minder warm die dag, maar genoeg redenen om even uit te puffen tussen de middag. Daarna nog even het vredesmonument met de gesmolten wapens bekeken: Enkele jaren geleden gemaakt na inlevering van deze wapens door de toeareg;

Verder natuurlijk een t_shirt met Timboektoe erop gekocht, vroeg naar bed gegaan om uit te rusten voor de zware tocht terug, via Douentza naar Mopti

Gisteren stonden we om half 8 al bij de veerboot om,20 km van Timboektoe af, de Niger weer over te steken, Na een half uurtje wachten konden we de boot op; Heerlijk een tijdje rondkijken op de Niger en de naar de hutjes op de wal.

6 en een half uur hobbelen, wasbordweg en helemaal geen weg volgden daarop; We kende de weg en we deden er een half uur korter over. Op een gegeven moment, ging het koelsysteemlampje van de auto aan, die had het kennelijk ook warm.

We reden al een tijdje door het mulle zand met een vaartje van 40 km/h; Toch dan maar weer op de hoofdweg rijden.Dat was ook geen pretje vanwege het; welblech; enorme veel ribbels waardoor je het gevoel hebt dat je en de auto erbij langzaam in stukken uit elkaar zal vallen;

Het was een keuze tussen twee minder prettige manieren, als de auto weer wat afgekoeld was

reden we weer het zand op.

Om 3 uur kwamen we aan in Douentza, we hadden genoeg puf om nog verder te rijden naar Mopti. De avondzon en wat bewolking, de dorpjes en de ezelkarretjes, gevuld met fel geklede mensen, maakte het genieten, voor mij tenminste, Liane reed, en de potholes in het teer maakte haar aan het mopperen;


Heerlijk geslapen bij hetzelfde hotel Via Via bij Mopti;

Zo jullie zijn weer bij…

groetjes van Liane Imra en Hans
Timboektoe 3 augustus
Ja, het was heerlijk nog even 10 minuten uit te waaien op de brommer naar hotel viavia;

De volgende dag snel naar Bandiagara, een mooie weg, maar ik voelde me niet zo lekker;

Na een uurtje slapen op het balkon van de auto, op de nieuwe camping.

Ging het weer goed, Liane had een gids geregeld om naar de Dogon te gaan,

Het was jammer dat het hard was gaan regenen. Maar volgens de gids boften we want dat kwam maar zelden voor .Eerst in een klein dorpje gekeken; Daarna naar een van de beroemde plekken in Mali gereden. Nou bijna dan want het laatste paar honderd meter moesten we lopen, nadat we een rivier waren over gewaad tot onze heupen.

Met de auto durfde ik dat niet; Het was opgehouden met regenen. Er waren eigenlijk 2 dorpjes een heel oud dorpje wat Niet meer bewoond was maar wat tegen een zeer hoge rotswand aangebouwd was en eentje beneden; Volgens mij omdat ze er achter gekomen waren dat een stuk handiger bouwen was.

De precieze redenen kun je altijd nog op Wikipedia zoeken.Liane was blij met haar digitale camera zodat ze haar drang tot foto's maken niet hoefde te bedwingen; In het dorp lekkere Couscous met kipgegeten ; Imra vond dat het hoogtepunt.

De zeer vreemde geurtjes dwingen ons vaak Imra van plekjes weg te rukken;

Doordat de regen opgehouden was, was een ander waterpartijtje wat de weg naar een ander dorpje afgesloten had. Een stuk lager was geworden gingen we er op de terug weg wel doorheen;

Mooi moskeetje weer, ze kunnen er wat van.

Toen maar weer terug, ondanks de regen en de kou, 22 graden dus, hadden we een voortreffelijke dag. Nog even vogeltjes kijken op de camping en voeg,8 uur de dakkoffer in.
Eerst wilde ik de volgende dag doorrijden naar Timboektoe, maar het was al 12 uur toen we in Douentza aankwamen; We hadden in Borre een klein gat met een aardig moskeetje en veel lemen huisjes en straatjes even rondgekeken; na wat zoeken een aardig campingplekje gevonden en flink geluilakt.
Het was een zware dag vandaag, ik was blij dat we de rit

Vanaf bandiagara in 2 stukken hadden geknipt. We hebben 1 keer in de modder vast gezeten,

De auto stond een beetje scheef maar met wat scheppen en de 4wd ging het redelijk makkelijk weer verder, de weg was voornamelijk wasbord zodat we goed door elkaar geschud zijn; We waren precies op tijd,

2 uur, vanmiddag voor de veerboot, waar ik achteruit op moest rijden de boot deed er een uur over om heel schuin de Niger over te steken,

Daarna snel koud water in Timboektoe voor Imra kopen dat vind ze erg lekker,

Het was dan ook over de 40 graden;


Nu een aardige camping en heerlijk gedoucht;
Groeten Liane Hans Imra
Mopti 31 July,

Even kijken waar was ik gebleven.....


Kayes _ Bamako, Dat was een lange trip van, over de 640 km,

Wat tot voor kort een slechte weg was, was nu mede gefinancieerd door de EU een mooie gladde weg om zo'n 110 km/h te rijden.Je moest na elke grotere plaats wel tol betalen maar dat was niet zoveelWe waren wel wat gewend in Frankrijk en Spanje;

Om 4 uur 's middags reden we de hoofdstad, en een grote stad, Bamako in, het was er vreselijk druk, we staken, in de stad voor het eerst de rivier de Niger over. Een brede rivier met grappige bootjes.De GPS coördinaten van en camping in het zuiden van de stad stonden ingesteld en na drie kwartier, zetten we ons huisje op wielen op een grasveldje;

De eigenaren waren Canadezen die hier in 1991 gekomen waren, we aten er, en zaten nog even een koud drankje te drinken

We sliepen snel...

De volgende dag een kortere Rit naar Segou, Een wat magische naam voor een gewoon, beetje toeristisch stadje aan de Niger;

Weer een aardige plaats, bij een motel, lekkere douchen, luilaken en een wandeling langs de Niger;

Zoals verteld door Jan uit Nijverdal, zijn de zonsondergangen schilderachtig. Veel foto's dus van scheepjes op de Niger bij de heftige kleuren van de ondergaande zon.

Het was een heerlijke wandeltocht, met veel schilderachtige armoede en lachende, voetballende en mensen die eten aan het bereiden waren; Zoals gewoonlijk leek het

een dom gezicht te zijn om daar met Imra te lopen .We waren er duidelijk ter hunne vermaak. Toen het donkerder werd Schrok Imra van elk bewegend iets, een traumaatje overgehouden aan de nachtelijke ontmoeting met een meterlange Varaan

Aan de oevers van de Gambia.De volgende dag Naar Mopti, de rit ging redelijk; Liane voelde zich niet zo lekker. Toen we aankwamen in Mopti Kregen we een zandstorm met daarna een regenbui. De "camping" was nogal goor en toen ik en kip bestelt had; Bleek ik er niet in te kunnen snijden doordat ze hem opgewarmd hadden in de magnetron;De camping was goor en we werden door veel lui lastiggevallen, kooplui en zogenaamde gidsen, Een plaatsje verderop bij een hotel vonden we een beter plaatsje;

Heerlijk geslapen.

Vanochtend Mopti Bezocht, de markt, waar je echt niets zelf zou willen kopen; de vleesspetters en de gerookte vis stukken vliegen om je oren, de vliegen ook;

Daartussen de vrolijke dames die hun handelswaar proberen te verkopen, weer een schilderachtig plaatje maar moeilijk op de foto vast te leggen.

Ze worden er een beetje agressief van. Daarna a nog wat aardige plekjes bezocht, waaronder de zouthandel die grote plakken zout vanuit Timboektoe per pirogue bootje aankomen, en een scheepswerfje van een zelfde pirogue; De spijkers werden eigenhandig van oud ijzer gemaakt in een vuurtje op kooltjes;

Boodschapjes gedaan, het moskeetje van modder (en vers beton uit 2008)op e foto gewet, terug naar het hotel, gedoucht,

En lekker geluilakt, aardappelpuree en erwtjes en ham gegeten en daarna achter op de brommer naar het internetcafé

groeten uut Mopti (nu weer terug op de brommer)


Reacties; hans@lihama.nl
Kayes Mali 27 juli,

Ik zie dat het alweer een week geleden is dat we uit een winderig en regenachtig Dakar vertrokken, We zijn een stukje teruggereden omdat we een camping hadden gezien, het was een beetje een modderzooi ,

De volgende dag gingen we naar "Lac Rose" Het meer was niet echt rose maar die schijn alleen bij bepaald licht te zijd, toen maar naar het plekje waar de finish van
Paris _ Dakar is aan dat meer, een souveniertje gekocht en 2 t_shirts gekocht, van de Dakar race die nooit doorging die van dit jaar dan,

maar goed dat wij hem effe gedaan hebben.

's middags naar een klein wildpark geweest, met een gids in de auto ging het goed giraffen gezien en neushoorns; Imra vond het maar vreemde beesten

Daarna in het restaurant van het park lekker gegeten, we hielen Imra goed in de gaten omdat er een paar meter verderop een krokodil met jongen zo nu en dan een visje verschalkte;

Daarna een campingplaats aan de zee gevonden, maar het was druilerig, weer geworden, even gezwommen en lekker gaan slapen;

De volgende dag was het nog druilerig weer en dacht erover om Gambia over te slaan;

Ipv Banjul zijn we direct naar een mooie plaats aan de Gambia in Gambia bij Soma gereden,

Het was de eerste lastige tocht met een heel slechte weg en veel plassen die soms toch wat diep waren de 4 weeldrive was zo nu en dan nodig;


Na wat zeuren kregen we een mooie plaats aan het water en konden we bij een groep nederlanders aan het buffet aanschuiven;
De volgende dag een wandeltocht door het plaatselijke natuurpark gelopen, het was heet en vochtig, iedere grote plas liep Imra doorheen om een beetje af te koelen,

veel beesten hebben we niet gezien, wel sporen van een hyena, die Imra weer erg interessant vond ruiken. We waren uitgeput toen we weer terugkwamen;

De rit van de volgende dag was vreselijk zwaar, na 5 uur hotsen botsen en met je kop tegen het plafond en Imra ongewild op schoot te krijgen waren we 175 km verder

in Georgetown; Daar was ik met Maaike al eens geweest zo'n 8 jaar geleden ,Na het oversteken met het pontje naar Mc Carnet eiland gingen we naar hetzelfde campement

Waar ik met Maaike was geweest een mooie maar te dure plek, Door het vele groen waren er nu minder vogels te zien. We gingen een stukje met de boot de rivier op,

zagen het mooie licht Op de Gambia rivier en groetten de apen in de bomen, de blauwe vogels keken ons verbaast aan, of misschien kwam dat door Imra?


De avondwandeling was ook mooi, de slaap was diep...
De reis naar het Niokolopark bij Tambacounda ging vlotter, de kleine grensovergang, was op wat diepe plassen na eenvoudig te passeren, na de eerste grote stad in Senegal konden we weer 100 rijden;

Aangekomen bij het park werd er bevestigd dat we het park niet in mochten met Imra; Omdat er een gewone weg door het park liep hebben we die op een slakkengang gereden veel wilde zwijntjes, bavianen, die naar Imra

Aan het gluren waren en een soort coyotes, we reden toe het later werd naar een campement

bij de ingang van het park, lekker macaroni gegeten en de daktent omhoog gedaan;

De volgende dag, gisteren dus, zijn we de hele dag op het campement gebleven, de auto wat schoongemaakt, kleren schoongemaakt en De koeievanger weer wat steviger op de auto gewet;
Half 8 vanmorgen reden we het campement af;

We wilden niet te laat bij de grens zijn, ons visum zou pas 30 juli ingaan en we verwachten er wat troubles over, vijf voor twaalf waren we Senegal uit

En reden over de grote brug bij Kidira de rivier de Senegal, Senegal uit;
De Douane voor de auto gaf ook geen problemen, toen alleen nog een stempeltje op ons visum,

Liane glimlachte lief en de stempeltjes stonden er;

Nu effe weer bijkomen,

groet;;; ?raar toetsenbord hier+

Han

Yoff Dakar 20 juli,



We zijn na een mooie rit met enorm veel baobabbomen in Yoff een klein stadje bij Dakar

aangekomen en hebben wat spullen en een boekje over de reis van Ada en Jan

Afgegeven bij een kennis van Ada Rosman; Het regende enorm toen we hier kwamen

, we gaan zo een camping zoeken;Geïnspireerd door de vele Baobabbomen en de plaatselijke intratuin, die we hier Afrikatuin noemen hebben we een klein baobabje gekocht;

6400 km hebben we tot nu toe gereden en het valt zeker niet tegen.

Groetjes Imra liane en Hans


St Louis Senegal19 juli 2008
Eergisteren avond zijn we in Senegal aangekomen.Die Dag zijn we uit Nouadhiboue vertrokken.

Er was veel zand en wind in Mauritanië, en omdat de rit vlot verliep besloten we het winderige en goor uitziende Nouakchott over te slaan, om de laatste boot de rivier de Senegal over te steken, bij een uitermate hectische grensovergang Waar opeens je passpoorten en andere papier verdwijnen en dan met stempel, en na betaling weer terugkomen. We kwamen 8 uur , avonds aan op de camping zebrabar;

Een prachtige plek 16 km van St louis met veel tropische vogels ;

We hebben er gisteren de hele dag naar zitten kijken en verder geluilakt;

Tijden het eten besloot Imra Afrika te gaan onderzoeken, na een fikse ruzie met

de plaatselijke ezel en wat andere frustratietjes waren we ze kwijt;

Na anderhalve uur zoeken en de hele camping aan het zoeken gezet, vond ik madam in een dorpje meer dan anderhalve km van de camping;

Een grote opluchting;

Vanmorgen lekker gezwommen in de vertakking van de zee hier en nu even de binnenstad van dit alleraardigste stadje bezoeken;

Morgen richting Dakar


Groeten Liane hans en Imra

Nouadhibou,

16 juli 2008.
We zijn gisterenavond in Mauritanië aangekomen
Direct geen telefonisch contact meer mogelijk dus , maar ik denk dat mailen wel lukt.

Vandaag is er rustdag in Nouhadhibou op de camping baie du levrier. in het centrum.


Omdat we geen goede slaapplaats meer in Marokko hadden besloten we de grens te passeren.

Bij de Marokkaanse uitgang duurde het nogal lang.

Daarna een stukje of the road rijden in niemandsland, de meeste mijnen in het mijnenveld daar waren al afgegaan aan het

aantal wrakken te zien.

Bij de Mauretaanse grens wilden ze een cadeau maar, ze namen genoegen met een mooie radio van de

action van 1.5 euro , speciaal voor dit

soort doeleinden gekocht
De wegen zijn, op het stukje niemandsland na goed te noemen, nog weinig redenen om veel minder dan 100 km/h te rijden. Gisteren hebben

We een mooie rit, erg veel kamelen (dromedarissen) en veel bijna witte zandheuvels gezien.

Gisteren nacht op een nieuwe camping Boudjour geslapen, jammer dat er geen water was en het er vreselijk saai uitzag. Verder waren we de enige gasten.
Even een kort reis verslag.
9 juli 17.15 vertrokken we uit Eefde, we hadden er zin in en 's avonds sliepen we al in Frankrijk zo'n 100 km voor Parijs.

10 juli We waren vroeg wakken en waren al snel op weg, snel langs Parijs en Frankrijk door. Het was een uur of tien 'avonds toen we de

auto op de parkeerplaats bij Burgos in Spanje zetten . Het is een tijd om te gaan slapen.

11 juli Weer vroeg opgestaan en passeerde tussen de middag Madrid al, dat was een druk en hectisch gebeuren.

Maar 'avonds zaten we aal op de boot naar Ceuta, de Spaanse enclave in Marokko op Afrikaans grondgebied. Het waaide hard op

De boot maar het was prachtig de kust van Europa in het avondlicht te zien verdwijnen, met als laatste de Rots van Gibraltar.

.Nog even een lekker broodje kipfilet gegeten en een slaapplaatsgezocht.
12 juli. De grens formaliteiten en het wachten daarop duurt een uur, daarna stoppen we in een dorpje om wat boodschappen te doen, lekker stokbrood e.d. We gaan wee snel op weg, en na een paar uurtjes bereiken we de autobaan die van Tanger naar Rabat gaat iets verder gaat de autobaan door . We wilden in Cassablanca stoppen maar daar konden we de camping niet vinden.De nieuwe autobaan naar Marrakech was klaar zodat het maar een paar uurtjes rijden naar de camping daar was. We herkenden de camping nog van het pasgeleden uitgezonden televisieprogramma 'gezellig op de camping in Marokko'

Het waaide nogal, zodat we de daktent toch maar weer dichtdeden en in de auto gingen slapen.


13 juli, Niet echt vroeg opgestaan, geld gepind en daarna de dieselvoorraad bijgevuld en de laatste supergrote supermarkt bezocht.Ze hadden er zelf nog gasbusjes voor het gastoestelletje die we bij de action gekocht hadden.We vertrokken en de weg was goed, maar we moesten er aan wennen dat het geen autobaan meer was, bovendien was het een drukke weg tussen Marrakech en Agadir.Ook moest er nog wat geklommen worden, het landschap was prachtig. Ook zagen we dat ze al opschoten met de autobaan tussen Marrakech en Agadir.

We reden Nog iets verder dan Agadir, tot bij het plaatsje Guelmim. Op het internet had ik wat gps coördinaten van een camping gevonden, die nu goed te gebruiken waren. Op de camping een avond naar een ratelende Frans -marokkaanse schone geluisterd.

Voor de eerste keer in de daktent geslapen.

14 juli.We passeren na een paar uurtjes het plaatsje Tan Tan en rijden op de rand van de Sahara en de Atlantische oceaan. Het is een steile kust. We bereiken 'savonds Boujdour met een nieuwe camping.



Groeten Liane Imra en Hans



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina