En dat in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden onder alle volken, beginnende van Jeruzalem. Lk 24: 47



Dovnload 68.24 Kb.
Datum23.07.2016
Grootte68.24 Kb.

NiejsvandeschoeleniejsvandeschoeleniejsvandeschoeleniejsvandeschoeleniejsvandeschoeleNiejsvandescho

M
editatie


En dat in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden onder alle volken, beginnende van Jeruzalem. Lk 24:47
De bewoners van Jeruzalem gaven aan een moordenaar de voorkeur boven Jezus. Maar van Hem riepen ze: weg met Hem, weg, Hij behoort niet te leven! Misschien zult u tegenwerpen dat uzelf wel duizend keer aan stinkende begeerten de voorkeur hebt gegeven boven Hem. Mijn antwoord is: laat dat zo zijn, het is heel gewoon dat mensen dat doen. En de Heere Jezus maakt zo'n dwaas leven ook geen hinderpaal voor u om u te beletten tot Hem te komen. En evenmin stelt Hij dan een grens aan Zijn genade om u daar buiten te houden. Integendeel, Hij neemt uw berouw aan, Hij biedt Zich vrijelijk aan u aan, terwijl u te midden van de Jeruzalemse zondaren staat.

Vat daarom moed! De genade wordt, naar de tekst, aan de grootste zondaren aangeboden. Ja, reken uzelf maar tot de slechtsten om een van de eersten te zijn en niet te hoeven wachten tot eerst de grootste zondaars geholpen zijn. Want de grootste zondaars worden het eerst uitgenodigd. Bijgevolg worden ze, als ze komen, waarschijnlijk ook het eerst geholpen. Dat is in Jeruzalem zo gegaan. Jeruzalemse zondaars werden het eerst uitgenodigd en diegenen van hen die het eerst kwamen (en er kwamen er drieduizend op de eerste dag dat zij werden uitgenodigd; hoeveel er later nog zijn gekomen, weet niemand) werden het eerst geholpen.
Zet uw naam bij de grootste zondaren om niet te hoeven wachten tot zij geholpen zijn. Sommige lieden vinden zichzelf erg slim omdat ze in hun gebeden hun naam zetten bij de veinzers die zeggen: ‘God, ik dank U dat ik niet zo slecht ben als de slechtsten’. Maar geloof me, als zij al gered worden, dan worden ze het laatst gered. Wie in eigen ogen de eersten zijn, zullen het laatst geholpen worden, en de laatsten of de slechtsten zullen de eersten zijn. De tekst geeft dat indirect aan: begin in Jeruzalem. En ons verstand ondersteunt dat, want zij hebben het het hardst nodig. Want ziet hoe Gods wegen de onze te boven gaan. Wij helpen de slechtsten het laatst, God helpt de slechtsten het eerst. De kranke van Bethesda, die naar mijn idee het langst ziek was en die de meest hulpeloze was, werd toch het eerst genezen; ja, hij was de enige die werd genezen. Want we lezen dat Christus hem genas, maar we lezen daar niets van zelfs maar een tweede genezing. Als u daarom het eerst geholpen wilt worden, zet dan uw naam bij de allerergste zondaars. Zeg, wanneer u op uw knieën ligt. Heere, hier ligt een Jeruzalemse zondaar, een zondaar van de ergste soort! Iemand wiens last buitengewoon groot en zwaar is! Iemand die zonder Uw ondersteunende hand spoedig neerzinkt in de hel! Wees niet verre van mij, o Heere. O, mijn sterkte, haast U tot mijn hulp.
Echt, zet uw naam bij Magdalena, bij Manasse, opdat het u moge gaan als de Magdalena's en de Manasse's. De man in het Evangelie gebruikte tegenover Christus de wanhopige toestand van zijn kind als argument om zijn genezing te bespoedigen: Heere, kom afeer mijn kind sterft (Joh. 4:49). En Christus sloeg acht op zijn spoed en zei: Ga henen, uw zoon leeft (vers 50). Spoed vraagt om spoed. David wilde spoed: red mij haastiglijk (Ps. 31:3), haast U, verhoor mij (Ps. 69:18), verhoor mij haastiglijk (Ps. 102:3).

Laat u daarom hierin door mij leiden. Veins niet iets anders te zijn, als u een smerige zondaar bent geweest. Ga tot Christus zoals u bent, zet uzelf bij de slechtsten en laat het aan Hem over u onder de kinderen te zetten (Jer. 3:19). Belijd alles wat u weet van uzelf. Ik weet dat u dat moeilijk zult vinden, vooral als u wettisch gezind bent, maar doe het om niet te hoeven wachten en niet achteraan te komen met de kleine zondaars. Wat denkt u dat David anders beoogde toen hij zei dat zijn etterbuilen stonken en vervuild waren, dan God tot spoed aan te zetten om hem genadig te zijn en zijn genezing niet uit te stellen. Heere, zegt hij, ik ben krom geworden, ik ben uitermate zeer nedergebogen, ik ga de ganse dag in het zwart (Ps. 38:7). Ik ben verzwakt en uitermate zeer verbrijzeld, ik brul van het geruis mijns harten (vers 9).

David wist wat hij hiermee deed. Hij wist dat hij door zijn zaak op het ergst voor te stellen hulp kon bespoedigen, en dat veinzen en de zaak voor God verhullen zou betekenen dat Hij hem voorlopig geen vergiffenis zou schenken.
Is dat geen bemoediging voor de grootste zondaren om zich tot Christus te wenden om genade te verkrijgen? Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt. Ook deze woorden bevestigen dat de grootste zondaar en hij die de grootste last draagt als eerste wordt uitgenodigd. Op Zijn genadetroon wijst Christus over de hoofden van duizenden heen recht naar zo iemand en Hij zegt de verminkten, de kreupelen en de blinden daarheen te brengen. Laat de Jeruzalemse zondaar die daar achteraan staat tot Mij komen. Christus zegt tot u: kom; laat de engelen daarom een weg banen voor de Jeruzalemse zondaar en laat alle mensen opzij gaan om hem tot Christus te kunnen laten komen om genade te verkrijgen.

John Bunyan

(uit: de Jeruzalemse zondaar gered.)


schoolzaken
Hoe vliegt de tijd! We horen het ons, zo lijkt het wel, steeds vaker zeggen! Gaan die kinderen nu alweer een klas hoger, of moeten wij nu alweer de afscheidsavond gaan regelen? Ook dit schooljaar vliegt naar een eind: nog even en het is weer vakantie.

De tijd stuwt zich voort en tegelijk met de tijd het leven van ons en onze kinderen. Voor we het weten zal het einde daar zijn. Zijn we dan bereid? De Heere geve ons dat we onze genadetijd zullen uitkopen en net als Maria het goede deel mogen kiezen, hetgeen niet zal weggenomen worden. Laat het geen gemeenplaats zijn als we zeggen dat een nauw leven met de Heere oneindig veel rijker maakt dan alle schatten van deze wereld. De Heere schenke ons dit geheim te kennen en voor te leven aan onze kinderen. Dat voorleven doet veel meer dan woorden alleen. En als we, ziende op onszelf, moedeloos zouden worden, voor onszelf of onze kinderen, laat dan bovenstaande overdenking van Bunyan ons moed geven om niet te klein van de Heere te denken.


We kunnen terug zien op een schooljaar, waarin weer veel is gebeurd. Het eerste dat ons dan in gedachten komt zijn de ingrijpende sterfgevallen die plaatsgevonden hebben. Onze oud-leerling Angela van Kolthoorn kwam door een verkeersongeluk om het leven. Wat een schok ging er door heel de omgeving en wat een verdriet in het gezin Van Kolthoorn. Hetzelfde hebben we enkele maanden later weer meegemaakt toe vader Bakker voor ons zo heel onverwachts overleed. Wat heeft dat ook een ontzettend groot verdriet teweeggebracht! Daar wordt een mens heel stil van. Wij kunnen daar met ons verstand en gevoel niet bij komen. Daarnaast zijn we niet minder geschrokken van het plotselinge overlijden van mw. Strijkert en mw. Bovendorp. Twee moeders die jaren lang hun kinderen bij ons op school hadden. Ze waren bij wijze van spreken zelf kind aan huis. Regelmatig spraken wij ze nog en ontmoetten wij ze. En nu zijn ze niet meer onder ons. Het is niet voor te stellen. Ook met koster Van de Werfhorst hebben wij jarenlang in goede verstandhouding samen mogen werken. Altijd stond hij voor de school klaar met zijn kenmerkende rust en vriendelijkheid. Ook hij laat een lege plaats achter en zullen wij hem missen. Wij willen alle nabestaanden die wij hierboven genoemd hebben sterkte en troost toewensen, die ten diepste alleen de Heere kan, maar ook wil schenken. Op Zijn tijd en op Zijn wijze.
Het schooljaar bracht ook zorgen omtrent de ziekte van Meester Van Duijn. Vanaf midden september kon hij niet meer goed zijn werk doen, vanwege de epileptische aanvallen, die met een te grote regelmaat hem plaagden. Nader onderzoek bracht aan het licht dat een operatie mogelijk is en dat werd ook van medische zijde aanbevolen. Zoals het zich nu laat aanzien zal deze D.V. na de zomervakantie in het Erasmusziekenhuis in Rotterdam plaatsvinden. Gelukkig gaat het rond de tijd dat wij dit schrijven (eind mei) heel redelijk met hem en komt hij bijna iedere ochtend op school om allerhande klussen ter hand te nemen. We hopen en bidden dat hij na een geslaagde operatie zich nog beter mag voelen en zijn werk steeds meer mag gaan doen. Meester van Duijn staat samen met Juf Boer (niet de echtgenoot van meester Boer) op de verdelingslijst van groepen ingedeeld bij groep 5a. We gaan er van uit dat juf Boer in de praktijk voor deze groep zal staan. Mocht Meester van Duijn zich heel goed voelen dan gaan we in overleg kijken welk gedeelte van de week hij gaat doen en wat juf Boer voor dat gedeelte gaat doen.

Wij bedanken Juf Prins-van Utrecht voor haar vele invalwerk in groep 6 en noemen daarbij ook Lio-juf Van de Weg. Samen hebben zij onder deze moeilijke omstandigheden de voortgang van het onderwijs in groep 6 op een vakkundige wijze overgenomen.


Wij zien dit jaar ook terug op heel veel moois. Het is een zegen als alles zo zijn voortgang heeft. En dat heeft het gelukkig op onze Eben-Haëzerschool gehad. Geen vacatures, voldoende invallers, geen ongelukken met de schoolbussen, geen conflicten, geen calamiteiten.

Wat een zegen! Het hoeft maar even anders te gaan dan zoals het nu gaat en we zullen terugverlangen naar nu. Dat we het beseffen zouden dat de Heere grote zegen en genade geeft als ‘alles gewoon z’n voortgang mag hebben’. Wat heet dan nog ‘gewoon’?

Daarenboven hebben we onze eigen school, waar we onze kinderen, met alle tekorten, toch mogen opvoeden op de wijze waarop wij dat zelf belangrijk achten: naar de eis van Gods Woord. Zolang we hier niet aan gewend zijn, zullen we als kind, (groot-) ouder, leerkracht, bestuurslid de

waarde van het hebben van een eigen school inzien en koesteren.


In het afgelopen jaar zijn er drie nieuwe bestuursleden gekomen. We hebben u al iets over gezegd. Allereerst heb ik nog niet op deze plaats melding gemaakt van het feit dat ds. Flapper sinds april vorig jaar deel uit maakt van ons bestuur. Zijn toetreding was een uitbreiding van het bestuur van zes naar zeven leden. Verder weet u dat dhr. Koolmees heeft bedankt na vele jaren van trouwe dienst. Zijn opvolger is dhr. Kint. Hij zit vanaf het begin van dit schooljaar in ons bestuur. Net als dhr. Koolmees als vertegenwoordiger van de Gereformeerde Gemeente van Zwolle. En de laatste schoolkrant hebben we u geschreven dat dhr. Van den Bosch terugtreedt als bestuurslid. Hij is opgevolgd door dhr. Wijnne uit Elburg.

Onze nieuwe bestuursleden wensen wij alle drie de wijsheid en de gezondheid toe die zij voor dit mooie werk nodig zullen hebben.

En van ouderling Van den Bosch willen wij na ruim 21 jaar ook vanaf deze plaats afscheid nemen. Dat doen wij met een traan in het hart. Want als we gezamenlijk zoveel jaren voor één en dezelfde zaak hebben gestaan, dan gaat dat aan het hart.

Wat heeft zich in die vele jaren zich allemaal niet voorgedaan! We zouden er een boek over kunnen schrijven. Vaak zijn het toch hele vraagstukken waar een bestuur voor gesteld wordt. Dus was het vaak zuchten en zoeken naar wijsheid en het betrachten van veel geduld. Van den Bosch verstond de kunst van het luisteren en van geduld, hoewel we weten dat het bij hem van binnen ook weleens kon stormen en dat hij van zichzelf kon zeggen dat hij opvliegend kon zijn. Toch was zijn wijsheid gelegen in zijn luisteren om vervolgens alleen daar te sturen waar dat moest. Dit gaf rust en vertrouwen in het bestuur en vervolgens ook in de school.

Naast de vele zorgen waren er ook heel mooie dingen die we konden bespreken en was er verwondering en dankbaarheid. Ook heeft Van den Bosch altijd trouw de jaarlijkse klassenbezoeken afgelegd en was hij altijd weer bijzonder verheugd over wat hij weer mocht horen.

En zo zullen we hem herinneren: als een man die vaak klein mocht worden onder alles wat de Heere in de school ons nog schonk. En dat aan mensen die dat in het geheel niet verdiend hadden.

Bij zijn afscheidwoord benadrukte hij met klem dat we maar nauwelijks beseffen welk een groot goed het is dat de Heere ons een eigen school heeft gegeven waar we onze kinderen naar Schrift en belijdenis mogen opvoeden. Zelf was hij, zo zei hij, tijdens zijn ziekte daar door de Heere in het bijzonder op gewezen en had hij dat nog nooit zo duidelijk mogen zien.

Wij wensen hem en zijn gezin in alles de zegen des Heeren toe en bedanken hem heel hartelijk voor zijn vele, vele uren en de moeiten die hij aan de school heeft gegeven. Het ga u goed!


We hebben op donderdag 17 februari, met kinderen, bestuur personeel en echtgenoot, het 12 ½ jarig jubileum van Juf van den Berg - van Loo mogen vieren. Ze werd deze dag opgehaald met een trekker en grote platte wagen, waarop we met strobalen zitplaatsen hadden gemaakt voor alle kinderen van de klas. Aan de Gentiaan mocht de Juf er bij komen en zo kwam de de lange wagen, met slingers en balonnen versierd, aan bij school. Zij werd toegezongen op het plein en nadat de Bijbelverhalen in de klassen waren verteld, kwamen we gezamenlijk in de grote hal. We laten u met terugerkende kracht meeluisteren naar de toespraak die zij kreeg.


Ietwat onzeker was ze nog. Of was dat maar schijn?

Later zou die onzekerheid -grotendeels in ieder geval- wegtrekken. Niet geheel, want daar blijft ze immers vrouw voor.

Maar goed. Ietwat onzeker dus, maar ook jong en fris en enthousiast kwam zij hier op de Eben-Haëzerschool als stageloopster, ergens in 1996. Samen met Corien Strijkert als een Veluws succes-duo.

Dat is ondertussen wel lang geleden! 15 jaar! Goed voor zo’n twee generaties schoolbevolking!

Ten Hoor was koud 3 jaar directeur en ds. Onderlinden deed nog de christelijke deeltijdopleiding voor 'voorzitter van een reformatorische school'.

Van Hilles, Roelofsen en Van Asselts hadden we nog nooit gehoord. De PVV bestond nog niet en zelfs van de Euro had niemand nog ooit iets vernomen en de HHK was in die tijd niets anders dan de firmanaam van Hans Handwerk Kraam die ook nu nog op weekmarkten in Drenthe en Overijssel te vinden is, hoewel Hans ondertussen wel veel grijzer geworden is.Deze gegevens om even de tijd waarin onze jubilaris hier kwam te schetsen.

Dan volgt nu iets over haar begintijd op de Eben-Haëzerschool.

Juf van Loo – ja dat was ik nog vergeten, ook de naam F. v.d. Berg zei haar destijds even weinig als de naam van Nico v.d. Zande - Juf van Loo werd na een overtuigend sollicitatiegesprek met algemene stemmen aangenomen en maakte een vliegende start als kleuterjuf. Ze was enthousiast, ijverig, voortvarend, gek op kinderen, gezeglijk voor de directie en een heel prettige collega voor haar omgeving.

Zo begon ze gelijk. We kunnen wel zeggen: de spetters vlogen er af!

Geen doel te mooi, geen berg te hoog, geen weg te lang en geen werk te zwaar, of Juf van Loo wilde het, deed het en lukte het.

Tussendoor haalde ze ook nog haar PABO diploma, want dat zou ze in alle enthousiasme voor haar mooie beroep van kleuterjuf nog vergeten.Zo was haar begintijd. Het was een mooie tijd, toch juf?

Dan de tijd die volgde op haar begintijd.

Deze was niet anders: bevlogen, geestdriftig, ijverig, dol op kinderen en aangenaam voor haar omgeving. Maar met dit verschil dat ze wat zelfvertrouwen kreeg als leerkracht en voor zichzelf ging afbakenen wat zij wel of niet zag zitten als het ging om leerlingen. En de uitkomst daarvan was dat zij goeddeels alles zag zitten: ze geloofde in kinderen.

Straalde dat uit, werkte daaraan, met of zonder aanpassingen. En waar kinderen op andere scholen zouden zijn verwezen naar het speciaal onderwijs daar zag Fennie van Loo mogelijkheden om zo’n kind voor te bereiden op groep 3. Zodanig zelfs dat ze zonder zittenblijven in groep 8 terechtkwamen, terwijl iedereen kon denken in groep 1 of twee; wat doet het lieve kind hier op de basisschool?

En jouw gedrevenheid komt ook sterk uit in je Bijbelverhalen. Met geestdrift en met ernst en in alle duidelijkheid laat je de kinderen, maar niet minder je collega’s horen dat er twee wegen zijn. Dat het leven of dood is. En dan niet om je hoorders met een kluitje het riet in te sturen, maar je onderstreept dat er bij de Heere verlossing is en dat er bij Hem uitkomsten zijn.

Waar jij achter staat, gebeurt voor 120%. Waar Fennie ruimte ziet, daar komt er vaak ruimte. En dan niet zo dat je omgeving gedurig het hart vast moet houden of er hoofdschuddend op toeziet want w.b. je directeur; hij heeft maar heel af en toe een beetje bij hoeven te sturen of bij hoeven te remmen. Verwaarloosbaar.

Samengevat: Je doet geestdriftig en doelmatig je werk. En daamee heb jij ouders, kinderen, bestuur en collega’s en inspectie heb jij daarmee steeds naar grote tevredenheid gediend.

Dit verdient waardering. En op deze gedenkwaardige dag, de 17e februari 2011,

de dag dat je 12 ½ jaar in dienst bent van onze school spreken we die waardering uit en bedanken wij jou daarvoor. En jij weet ook: de zegen van jouw werk op onze school is de zegen van de Heere. Daarom zij Hem daarvoor de dank en de eer.

Na de viering in de hal was de juf er helemaal beduusd van en zei ze dat ze niet had geweten dat zoiets zo hartverwarmend kon zijn. Voor een rasechte Veluwse was dat bijzonder openhartig!

Dan het volgende: wij kregen gedurende het schooljaar van een moeder de vraag of de kinderen van groep 3 en 4 niet tegelijk met de andere kinderen konden uitgaan om 12.15u i.p.v. 12.00u. Wij hebben dat eens bekeken en ook de ouders voorgelegd en kwamen tot de slotsom dat iedereen hier wel voor is. Daarom zullen alle groepen komend schooljaar ochtend om 12.15u beëindigen.

Het gevolg is wel dat de hele onderbouw (gr.1-4) dan teveel uren maakt. Om geen scheefgroei in vakanties tussen de onder- en bovenbouw te laten ontstaan, zullen de kinderen van gr1-4 driemaal per jaar een roostervrije dag hebben. We geven dat op het rooster 'bijzondere dagen' aan. Dat zullen voor de kleuters maandagen zijn en voor groep 3 en 4 vrijdagen. De leerkrachten zullen die dagen adv-vervanging doen. Zien ze ook eens andere groepen!


Onderwijskundig hebben we afgelopen schooljaar best veel werk verzet: er is een nieuwe rekenmethode uitgekozen en ingevoerd. Hetzelfde geldt voor het vak 'Sociale redzaamheid' en 'Muziek'. Meer invoeren moet je als school niet willen, want dan haal je teveel overhoop. Maar met de goede inzet en houding van onze meesters en juffen konden we deze veranderingen heel goed doorvoeren, eigenlijk. We hebben eigenlijk een goed stel leerkrachten, onderwijs-assistenten en ondersteunend personeel!

Verder hebben de kleuterjuffen zich verdiept in Onderwijskunst (u weet ondertussen wat dat is) en in een nieuwe organisatievorm voor het werken.

D.V. komend schooljaar willen we in elke groep iets gaan uitvoeren op het gebied van Onderwijskunst. Daarnaast gaan we proberen om de biologie en natuurkundelessen (techniek) zo praktisch mogelijk te gaan geven. Dat betekent dat we wat vaker proeven gaan doen. Hopelijk zal dat niet tot ontploffingen gaan leiden.. Verder willen we ook voor ouders en kinderen vragenlijsten gaan samenstellen en gaan voorleggen om ons onderwijs zo goed mogelijk af te stemmen en de kwaliteit te bevorderen.
Misschien heeft u de advertentie voor 'Stafmedewerker' in het R.D.opgemerkt. Deze nieuwe baan in de school had eigenlijk al 5 jaar eerder moeten komen, maar de directeur dacht steeds dat hij het zelf allemaal wel kon. Tot zijn eigen schade en schande is hij daar dit schooljaar achtergekomen en kon hij een periode niet meer voltijds zijn werk doen, maar moest hij af en toe op adem komen. Gelukkig is hij ondertussen weer wat meer mans en hoopt hij weer straks weer 'voltijds' het nieuwe schooljaar in te gaan…met ondersteuning door een stafmedewerker, waardoor hijzelf zich meer op de hoofdpunten van zijn werk kan gaan richten. Als u in het volgend schooljaar een nieuw gezicht op school tegenkomt met een stapel papier onder zijn of haar arm dan kunt u nu weten dat dit de nieuwe stafmedewerker is. Als we dit schrijven loopt de wervingsronde nog, dus wij kunnen u nog niets over de persoon vertellen.
Wij willen aan het einde van het schooljaar iedereen die ons als school heeft bijgestaan en geholpen heel hartelijk daarvoor bedanken. Enkele doorgewinterde vrijwilligers willen we bij name noemen: Buschauffeurs Jan, Jan-Willem en Harm. Jullie zijn een stel zeer trouwe chauffeurs die heel veel voor de school gedaan hebben en nog doen mogen. Dank jullie wel voor deze grote inzet! Biebmoeders Kreuger en Van den Bosch, handwerkjuffen Hardlooper en Pijffers en ook weer Kreuger: heel erg bedankt voor jullie hartelijke hulp die we als kinderen èn personeel iedere week weer mogen genieten. We zijn Erwin Draaijer erkentelijk voor de trouwe wacht die hij draait als nachtwaker. Bij een melding van de alarmdienst staat hij voor ons klaar!

Ook moeders Reurink en van 't Veen: Dank voor jullie helpende handen. Jan Wolf ook erg bedankt voor de hulp in Old'Papier. Zoals Jan dit doet is onnavolgbaar.

Ook de familie Strijkert,en dan in de ruimste zin des woords van Alex tot Rijer en alles wat er bij komt: hartelijk dank voor alles wat jullie voor de school doen.

Iedereen die we vergeten zouden zijn: Weten we het nu even niet op te sommen, we bedanken u toch!


Tenslotte wensen we iedereen een heel goede vakantie toe!
Klassenverdeling


gr.1a

Juf van den Hatert

gr.5a

Juf Boeve




(febr-mei Lio-juf Tuin)

gr.5b

Juf Boer (uit Kampen) / meester van Duijn

gr.1b

Lio-juf van der Meer

gr.6

Juf de With

gr.1/2

Juf Roelofs

gr.7

Juf Hille

gr.2

Juf Lammers

gr.8

meester Boer

gr.3

Juf van den Berg




( febr-mei Lio-juf Van der Spek)

gr.4

Juf van Vliet







Oud papier


Het gaat goed met het oud papier. De prijzen stijgen weer en het aantal tonnen opgehaald papier eveneens. Dat komt door de container aan de Bovenmolenweg en door de zaterdagmorgens waarop we voor Old´papier aan het werk zijn.

De container blijft wel de hoofdbron van oudpapier-inkomsten en daarom blijven we iedereen hartelijk oproepen om het oud papier naar de schoolcontainer te blijven brengen.

In 2008 was de papieropbrengst van een heel jaar € 25.799,10. In 2009 was dat € 17.543,00 en het afgelopen jaar 2010 € 28.709,20 . Dat zijn de container- en de zaterdagmorgenopbrengsten tesamen. Wat ontzettend veel!

Dit geld gaat allemaal naar het schoolvervoer, want de kosten daarvan rijzen de pan uit. De vervoerscommissie is op het ogenblik aan het bezien of het op een aanvaardbare wijze toch niet enigszins goedkoper kan, want de kosten stijgen ons echt boven het hoofd. Toch is het zo dat alle kinderen van het schoolvervoer genieten, want ieder kind gaat wel één of meer keren per jaar er met de klas op uit om musea te bezoeken, uitstapjes of andere mooie en leuke dingen te gaan ondernemen. En dat kost de ouders dan niets!


Zending


De opbrengst van het maandagmorgenpotje van de zending bracht dit jaar € 2000,- op. Daarnaast zijn er ook weer duizenden postzegels t.b.v. de zending gespaard! Het zendingsgeld is overgemaakt aan de volgende doelen:
Mbumazending € 700 Balkanzending € 500

Zending GG € 500 Woord & Daad € 300


Elk schooljaar worden er acties gehouden om geld op te halen voor goede doelen.

In november hebben groep 7 en 8 kerstkaarten voor stichting Adullam verkocht. Er zijn dit jaar ongeveer 1600 pakjes verkocht! Dat is erg veel en het leverde het mooie bedrag op van € 1.806,58! Fijn dat jullie zo goed je best hebben gedaan om zoveel mogelijk kaarten te verkopen!


In maart is er een man van stichting Ontmoeting op school geweest. Hij vertelde een boeiend verhaal en misschien heeft u er wel verhalen over gehoord. De groepen 1, 1/2 en 2 kregen een bonnenboekje en m.b.v. dit boekje hebben ze geld opgehaald.

Groep 5 en 6 hebben ook geld opgehaald voor deze stichting door zakken snoep te verkopen. Bij elkaar hebben ze bijna 700 zakken snoep verkocht! Er is heel veel geld opgehaald en alles bij elkaar leverde een heel mooi bedrag op: € 2.995,84! Het is fijn dat jullie zo enthousiast waren om geld op te halen! Wat hebben jullie goed je best gedaan!


In mei is er een veldwerkster van stichting Kimon geweest. Zij heeft verteld over haar werk in Mozambique. De kinderen hebben ademloos geluisterd en waren erg enthousiast!

De actie is op dit moment nog niet afgerond en het is nog niet bekend hoeveel geld er is opgehaald, maar de kinderen doen erg goed hun best om zoveel mogelijk geld op te halen! Fijn!
Garrigie Hardlooper

Niet iedereen zal weten dat wij een handwerkjuf hebben die al de gezegende leeftijd van 89 jaar mag hebben. Ze is dus van 1922. Iedere dinsdag om 13.00u. staan er weer twee wiite klompen in het halletje en is zij op kousenvoeten naar haar vaste plaatsje in de kleuterhal gestiefeld. Op weg daar naar toe houdt ze af en toe stil voor dan weer een praatje met Juf van Voorst en vervolgens wordt ze zelf weer aangehouden omdat een meester of juf haar weer iets te zeggen of te vragen heeft. Dan pakt ze de handwerk spulletjes uit het hv-lokaal, nesteklt ze zich in de gemakkelijke stoel en is ze nog geen tien minuutjes later bezig met haar 'deerns'. Deze leerlingen van haar worden op aangename, maar ook strakke wijze onderricht in de eerste beginselen van het haken en breien en borduren. 't Is een lust voor het oog en wijst u mij de school waar dat nog gebeurt! Op de Eben-Haëzerschool. En niet alleen door Garrigie, ook mw. Pijffers en Kreuger zijn er volop in betrokken en ieder 'hef zo zien eigen groeppien'.


U vraagt zich vanzelfsprekend af waarom ik nu bij Garrigie stilsta (zo wil ze nadrukkelijk genoemd worden: geen fratsen met 'mevrouw'). De reden ligt in het feit dat mij een artikel uit het tijdschrift van de Oudheidkundige vereniging van Oldebroek over haar onder ogen kwam. En dat vond ik dermate bijzonder dat ik het u niet wilde onthouden.

De leste weekn zaatn verscheidn meensn bie oons an'esoheuvn. Zie kwaamn öm de contributie te betaaln. Elk jaor bint det zowat de zelvcln. As ze wilt kunt ze mitiene een komme koffie drinkn. Dan koomp ter soms ok allerlei verhaaln lös over van alles en nog wat want bie oons mag over alles 'epraot wurdn _ Maar verbiegaonde diensdag gonk het toch iets anders.

ls daor volk” klunk het onder an de trappe. Waorop ik antwoordde “ja heur"

O ik wol joe effen betaoln. “Nou det kan" zeeg ik “koomp hier maar henne “

"O nee meense" zeeg ze "ik kan die steile trappe niet opkoemn. Maar ik zeege “le kunt zo op die lift stoel gaon zittn en dan vaar ie zo naor boovn".

O nee meense” zeeg ze “det durf ik niet want ik bin zo banger de'k valle". “Stuun maar een paor jonge been'n hier op an dan kan”k joe betaoln veur 't bukien”. “Want ik koeme net van schoele of, 't is zok mooi weer en ik doche noe mu'k maar voort effen bie de boerderieë an betaoln". "Gaot ter maar bie zitten" zeeg ik “dan kom ik ter an".

De vrouwe onderan de trappe kenn'n ik wel. Zie kump elk jaor bie oons öm te betaaln en a 'k mien goed herinnere had ze dan ok wel les van die mooie witte klumpies an.

Maar det ze zo van schoele ofkwamp zoas ze zeeg det kwamp mie wel een bettien vreemp veur. Zie was older as ik det wus ik zeker. Met de geldtromme en het opschriefboek gong ik naor beneden. Daor zat ze al op mien te wachen.

'k Zee “zo daor wa'k dan maar wat zeeg ie daor kwam ie zo van schoele of .

'Jazeeg ze “elke diensdag mirreg gao'k nog handwarken mit de schoelkienders". “Zo” zeeg ik

"maar ie bint toch niet zo jonk meer?“. Nee zeeg ze “ik bin 88“. Zie zetten de tasse op schoot en was der in an het rommelen. Een mooie tasse met geborduurde bloemenslingers". Waor he'k dee breef noe toch elaoten zeeg ze och ik heb ok zoveule rommel in de tasse". O doet mar rustig an zeeg ik wie hebt alle tied“. Eers kwamp ter uut de tasse een stapeltien vierkante witte lappies waor as de kiender allerlei steken op mossen oefenen in verschillende kleuren maar daor zat de rekening niet tussen. De kleurige beduursels leggen ik op de balie in 't museum. Toe kwamp ter een stapeltien papieren uut maar ok daor was gien rekening bie. “Hoe kan clet noe zeeg ze. lk weet toch zeker de”k de rekenge der in “edaon hebbe en de centen derbiej“

Weet ie wat", zeeg ik. Leg alles hier maar op de taofel dan ku'j het allemaole stuk veur stuk

naokieken“. Het theeblad met een paar köppies ter op scheut ik iets an de kante zodet er ruumte kwamp op taofel Hier zeg ze "hier heb ie ok een stapeltien kiek ie det maar effen nao“. En ja heur samen vunne wie de enveloppe met de rekening en de centen. Heur name schreef ik in 't grote boek (det he'k van Jan Willem 'ekreegen) en wie pakten alle papieren en borduursels weer in de mooie tasse.

Weet ie” zeeg ik, ”a”j noe booven 'ewes waaren a'j ok nog een komme koffie ekreegen.

O nee" zeeg ze, '“k Heb al wat 'ehad en noe gao'k weer op mien eigen huusien an“ en zie leup de deure uut naor heur fietse. 't Jonge dach ik 88 en dan nog naor schoele veur handwark lessen. Zol ze tegen de kiender ok in het dialect praoten vreug ik mien of. lk deu de deure lös öm het heur te vraogen maar zie fietsten al op de Bovenstraotweg an. Met mien geldtromme en het opschriefboek gong ik maar weer naor boven, en ik dache. Een bizunder meense 88 jaor en dan nog naor schoele öm les te geven. Zokke olde schoeljuffrouws zult ter niet veule ween.




Afscheid groep 8




D.V. Maandag 27 juni hopen 24 kinderen van onze school het basisonderwijs vaarwel te zeggen en over te stappen naar het Voortgezet Onderwijs. Dat is een hele gebeurtenis in hun jonge leven. We willen met deze kinderen, samen met hun ouders, bestuur en personeel, een afscheidsavond houden.. De avond begint om 19.00 uur.




Vakanties 2011-2012


schapenmarkt

14/9

roostervrij 1/2

17/10, 23/1, 26/3

roostervrij 3/4

14/10, 20/1, 23/3

herfstvak.

24 t/m 28/10

Kerstvakantie

26/12 t/m 6/1

voorjaarsvak.

27 t/m 2/3

Pasen

6/4 t/m 13/4

kon.dag/meivak.

30/4 t/m 4/5

Hemelvaart

17-18/5

Pinksteren

28/5

zomer

9/7 t/m 17/8



Bijzondere dagen 2011-2012


Dankdag

2/10

Informatieavond:

26-9

Ouderavond Kerst

28, 30/11

Kerstavond

21/12

Biddag

14/3

Ouderavond Pasen

19/3

Paasavond

4/4

Schoolreis 3 t/m 5

23/5

Schoolreis 6 t/m 8

6/6

Schoolreis 1-2

20/6

Afsch.avond gr 8

2/7



NiejsvandeschoeleniejsvandeschoeleniejsvandeschoeleniejsvandeschoeleniejsvandeschoeleNiejsvandescho







De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina