Eén jaar Vlaamse Regering Peeters II



Dovnload 147.67 Kb.
Pagina1/8
Datum23.08.2016
Grootte147.67 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8

Zwartboek “Eén jaar Vlaamse Regering Peeters II”

Brussel, 28 september 2010

Inleiding

De kritiek op de Vlaamse Regering Peeters II zwelt na één jaar aan. Zo was het rapport van werkgeversorganisatie VOKA in het begin van de zomer duidelijk : “Mag naar het volgende jaar, maar moet zich dringend herpakken.” (De Tijd, 09.07.2010). “Het kan en moet beter. We zijn nu iets milder omdat de Vlaamse regeringsploeg in volle economische crisis van start is gegaan. Als volgend jaar niet duidelijk beterschap merkbaar is, zullen we strenger zijn.” (VOKA-voorzitter Luk De Bruyckere, 09.07.2010).


De Vlaamse Regering hangt – zeker sinds de federale verkiezingsoverwinning van N-VA – meer dan ooit als los zand aan elkaar. Er is geen alles omvattend maatschappelijk project en er zijn vooral nep-beslissingen en pep-talk waarbij geen knopen worden doorgehakt. De Vlaamse Regering bewees vooral dat ze blijft steken in zgn. “principiële” beslissingen, visienota’s, actieplannen, trajecten en tijdspaden, werkkaders, non-papers, enz…. De nieuwe Vlaamse coalitie van juli 2009 zorgde voor een grote herverdeling en versplintering van bevoegdheden over de verschillende ministers. Er is– naast het ontstellend gebrek aan homogene bevoegdheidspakketten – dus heel wat interkabinettenoverleg nodig waardoor veel dossiers maar moeizaam en weinig efficiënt evolueren. De Vlaamse administratie neemt de besluitvorming wel niet over maar vertraagt ze in ieder geval wel en dus is de recente kritiek van o.a. de gedelegeerd bestuurder van VOKA terecht.
Op het vlak van vernieuwend wetgevend werk scoort Peeters II voorlopig in ieder geval ondermaats. Er werden in het Vlaams Parlement tijdens het parlementair werkjaar 2009-2010 – wanneer we de begrotingsdecreten buiten beschouwing laten – welgeteld 28 ontwerpen van decreet behandeld waarvan 19 samenwerkingsakkoorden, internationale verdragen, instemmingen met internationale overeenkomsten, enz…De meeste van de andere 9 ontwerpen van decreet betreffen technische wijzigingen van bestaande decreten.
In 2009 heeft de Vlaamse Regering ruim 33 miljoen euro gespendeerd aan externe communicatiebureaus en dit voor allerhande opdrachten, gaande van PR-advies over de aankoop van reclameruimte tot effectieve marketing en communicatie. Minister-President Peeters gaf in 2009 bijna de helft van dit bedrag uit (14,5 miljoen euro). Nochtans werd bij de start van regering gesteld dat men zwaar zou besparen in de ingehuurde expertise op het vlak van externe communicatie..
In dit Zwartboek rond “Eén jaar Vlaamse Regering Peeters II” wil de Vlaams Belang-fractie in het Vlaams Parlement via tien concrete punten van kritiek aantonen dat de Vlaamse Regering helemaal niet de krachtdadige en eensgezinde bestuursploeg is zoals ze zichzelf graag in de etalage zet.. Alhoewel de Vlaamse Regering weinig beslist wordt er wel veel “gecommuniceerd”.
Er zijn dan ook tal van dossiers waarin deze Vlaamse Regering geen, onvoldragen, nep- of zelfs (onder het mom van het zgn. “voortschrijdend inzicht”) tegengestelde beslissingen neemt zoals het in de vuilbak kieperen van het dubbelbesluit over de Oosterweelverbinding via de keuze voor de duurdere tunnel. De voorbeelden van de krachteloosheid van deze Vlaamse Regering zijn legio : de problematiek van de geringe dekkingsgraad bij De Lijn, de VRT-missie, de toekomst van de luchthaven van Deurne, de kilometerheffing voor vrachtwagens en personenwagens, het al dan niet afslanken van de provincies, de oprichting van VL.Energie, enz….
Dit alles hoeft natuurlijk geen verwondering te wekken gezien het grote gebrek aan coherentie en eensgezindheid in de Vlaamse Regering zeker nu regeringspartner N-VA zich – na haar grote federale verkiezingsoverwinning – steeds meer als de prima donna van de Vlaamse politiek gedraagt. Minister-President Peeters staat erbij en kijkt ernaar en is in steeds meer dossiers wanhopig op zoek naar dubbelzinnige “compromissen” om zijn regering overeind te houden.
Tenslotte is het ten zeerste de vraag in hoeverre de begroting van Vlaamse Regering – zelfs wanneer de budgettaire hemel nu opklaart via verhoogde inkomsten en het bereiken van een begrotingsevenwicht in de begroting 2011 – in en na 2012 niet opnieuw in het rood zal gaan. De Vlaamse Regering weet immers niet hoeveel centen ze in de toekomst zal hebben zolang de financieringswet (die de financiering van de deelstaten regelt) niet grondig is hertekend.
Ondertussen weigert de Vlaamse Regering om een actieve rol te spelen in de staatshervorming. Minister-President Peeters en de Ministers Muyters en Bourgeois namen deel aan de gesprekken omtrent de federale regeringsvorming en meer bepaald aan de besprekingen over de financieringswet. Ze deden dit echter als partijwoordvoerders en niet namens de Vlaamse Regering. De Vlaamse Regering staat erbij en kijkt ernaar. Tevens weigert de Vlaamse Regering om actief de mogelijke splitsing van België voor te bereiden. Peeters & Co kijken de kat uit de boom en weigeren zich te engageren.
De Vlaams Belang-kritiek op 1 jaar Peeters II valt uiteen in 10 punten :

1.De Vlaamse Regering “bestuurt” maar voert niet uit : regelneverij verlamt beleid

De klaagzang over de trage besluitvorming, logge procedures en grote blokkeringsmacht van de Vlaamse administratie bleef ook onder Peeters II aanhouden. Minister-President Peeters verklaarde in DM van 28.11.2009 ter zake : “Vlaanderen is een land van inspraak en procedures, van milieueffecten- en andere rapporten. We kunnen nauwelijks bewegen, uit vrees voor een juridische blokkering. Vlaanderen is een beetje vadsig geworden. Onze regelzucht is echt problematisch. Het verwijt dat ik niet wil krijgen – en toch al gekregen heb – is dat ik een keizer-koster, een Jozef II zou zijn. Op een aantal vlakken zijn we niet goed bezig. Zolang het goed ging, dachten we dat we ons die procedurele en decretale remmen konden veroorloven. Nu de economische dynamiek is teruggevallen, blijkt hoe traag en we geworden zijn.”


De Vlaamse Regering heeft blijkbaar pas het voorbije parlementair werkjaar het licht gezien en is tot de vaststelling gekomen dat de verschillende procedures op het vlak van milieu en ruimtelijke ordening (MER-procedures, stedebouwkundige vergunningen, passende beoordeling, grondverzet, onteigeningsprocedures, RUP-procedures, enz…) niet of onvoldoende sporen met de inspraak- en participatieprocedures (bv. openbaar onderzoek) waardoor problemen ontstaan om strategische projecten en investeringen op een kwalitatief gedragen duurzame en snelle manier te realiseren.
Twee speciale commissies in de schoot van het Vlaams Parlement zorgden in het voorjaar via een resolutie voor 76 voorstellen/aanbevelingen. Van deze 76 voorstellen zijn echter nog maar enkele geïmplementeerd via uitvoeringsbesluiten.Ook onder de Vlaamse Regering Peeters II blijft Vlaanderen dus vastlopen in zijn eigen regels, planlasten en uitbestedingen aan externe studiebureaus en is er nog steeds geen hervorming van de verkokerde Vlaamse administratie. De Vlaamse administratie is gespecialiseerd in allerlei deeldomeinen waarbij de verschillende Agentschappen de dossiers alleen maar bekijken vanuit de eigen invalshoek. Dit zorgt er zelfs voor dat bepaalde administraties in hun adviezen elkaar gewoonweg tegenspreken. Het voorbije decennium werden door de verschillende Vlaamse Regeringen trouwens met de regelmaat van een klok allerlei ambtelijke en administratieve advies- en overlegorganen opgericht die elk op hun beurt hun licht moeten laten schijnen over de projecten dat zich op zich ook al weer voor vertraging zorgt.
Een rapport van het Rekenhof was begin 2010 overigens uiterst kritisch over de gevoerde personeelspolitiek van de Vlaamse overheid. De inspanningen om processen te vereenvoudigen zijn te weinig een hefboom om taken met minder ambtenaren uit te voeren. De onvoldoende optimalisering is volgens het Rekenhof mede de oorzaak van de groei van de Vlaamse ambtenarij sinds 2004 met 10%. Op 31 december 2003 telde de volledige Vlaamse overheid 42.484 personeelsleden, op 31 december 2007 46.749 en op 31 december 2009 48.010. Dit laatste cijfer vormt het hoogste aantal ooit in de Vlaamse geschiedenis. De Vlaamse Regering stelt nu dat het hoogtepunt achter de rug is, het aantal de voorbije maanden is gedaald en dat er tegen eind 2011 1,5 % minder Vlaamse ambtenaren zullen zijn.

Volgens dit rapport is het beleid in ieder geval de voorbije jaren onvoldoende consequent uitgewerkt en uitgevoerd, ondanks het inhuren van vele en dure consultants. De Vlaamse Regering gaf onvoldoende duidelijk aan wat ze met haar personeelsplanning beoogt en ze heeft pas in 2009, drie jaar na de reorganisatie in het kader van BBB (Beter Bestuurlijk Beleid), een specifieke procedure vastgelegd voor de vaststelling van de personeelsplannen.


De Vlaamse Regering geeft aan weliswaar een recurrente besparing op de apparaatskosten van 5 % door te voeren en op de personeelskredieten een besparing van 2,5 % maar het is nog steeds wachten op de door de Vlaamse Regering aangekondigde doorgedreven, meetbare en auditeerbare voorstellen en maatregelen tot efficiëntiewinsten.

Het College van Administrateurs-Generaal heeft op 17 mei 2010 weliswaar een ontwerp van ‘Meerjarenprogramma Slagkrachtige Overheid’ aan de minister-president en de vice minister-presidenten van de Vlaamse Regering overhandigd maar alvast de SERV vindt dat dit meerjarenprogramma veel te weinig concreet is over hoe men een en ander wil aanpakken. Er is geen sprake van beleidsdomeinspecifieke projecten. Zelfs wanneer de entiteits- en beleidsdomeinspecifieke projecten later zouden worden toegevoegd aan het meerjarenprogramma, is het volgens de SERV noodzakelijk dat elk beleidsdomein duidelijk aangeeft hoe de aansturing, uitwerking, opvolging en evaluatie van de projecten binnen het beleidsdomein concreet zal gebeuren. In het voorgelegde meerjarenprogramma is ook nergens aangegeven welke termijn het programma voor ogen heeft. De SERV vindt het huidige ambitieniveau vrij beperkt, en in elk geval zorgt het gevolgde traject ervoor dat lang niet alle mogelijkheden voor effectiviteits- en efficiëntiewinst zijn gedetecteerd en aangeboord. Er zijn ook geen evaluatiemomenten voorzien. Daardoor worden ongetwijfeld kansen gemist, en bevat het meerjarenprogramma te weinig concrete (ook kwantitatieve) taakstellingen voor de te realiseren efficiëntiewinsten en beleidsresultaten. Die zijn nochtans essentieel om de ambities concreet te maken en scherp te stellen, mechanismen te ontwikkelen die de realisatie van de taakstellingen kunnen afdwingen, en om de voortgang te kunnen opvolgen zodat tijdig kan worden bijgestuurd.


Niemand minder dan het nieuwe N-VA-kopstuk en Kamerlid Sigfried Bracke verwoordde op zijn weblog van 22 juli 2010 een scherpe kritiek op de al jaren aanslepende te logge en trage besluitvorming in Vlaanderen waar de voorbije decennia enorm gegroeide en “verkokerde” Vlaamse administratie negatief in uitblinkt : “Meer en meer krijg ik immers de indruk dat Vlaanderen in feite niet zo goed bestuurd wordt. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat Vlaams bestuur staat voor beter bestuur. Ik heb het al eerder geschreven: het Vlaams bestuur lijdt aan het syndroom van De Batselier. De verdienste daarvan is dat het vertrekpunt zeer integer is geweest, maar het gigantische nadeel is dat de politiek daarmee zijn primaat en zelfs zijn zeggenschap heeft opgegeven, en het beleid heeft overgelaten aan de ambtenarij. (…) Overal hoor je hoe de papieren werkelijkheid de bovenhand haalt op de echte werkelijkheid, hoe ambtelijke tijgers de decision makers zijn geworden. En telkens wordt dat naar voren geschoven als hinderpaal om beleid te voeren, of zelfs om de dingen te laten werken.  Baseline is dat het in de wereld overal sneller en efficiënter moet, maar dat  de Vlaamse structuren ook eenvoudige beslissingen totaal onmogelijk dreigen te maken. Als allerlei procedures, o.m. ter bescherming van de rechten van het individu, aanleiding zijn om het beleid totaal te verlammen, dan schieten die hun doel voorbij. Je hoort dat soort klachten over onwerkbare paperasserij in het onderwijs, in de culturele sector, bij de werkgevers. Je hoort het zelfs uit de mond van de minister-president zelve. In de laatste Keien van de Wetstraat ging het over de traagheid in een aantal dossiers, en dus ook Kris Peeters zei het. “Dan stuit je op de administratie,…” zei hij.
Het uiteindelijk al 15 jaar aanslepende dossier van de Antwerpse Oosterweelverbinding en het Masterplan rond de mobiliteit rond Antwerpen vormt een triest hoogtepunt in deze evolutie. Zoals Minister-President Peeters in Knack van 22.09.2010 zelf zei is het dossier “mismeesterd” en viel er nog weinig eer van te halen. Ook na de beslissing van woensdag 22 september 2010 wordt het ongetwijfeld nog een lange procedurestrijd en zijn er juridische files te verwachten. Er komen ongetwijfeld nog allerlei onvoorziene technische moeilijkheden en de factuur zal nog sterk oplopen. Zoals de onderzoekers Filip De Rynck en Bram Wauters van de Vakgroep Bestuur & Beleid van de Hogeschool Gent in DM van 24.09.2010 stelden : “Het dossier toont vooral het failliet aan van een niet-participatief beleid en van een Vlaamse overheid die die veel te lang het dossier op zijn beloof en aan technici heeft overgelaten. Wat een Antwerpse droom had kunnen zijn, een mobiliserend project voor een nieuwe stad, is een flets compromis geworden dat weinig enthousiasme opwekt. (…) We hebben Vlaanderen-actie gezien. Hopelijk heeft de Vlaamse overheid nu wel geleerd dat grote projecten voor de Vlaamse samenleving alleen kunnen slagen als de Vlaamse samenleving daar ook actief wordt bij betrokken.”.
En gisteren zei VOKA-voorzitter De Bruyckere in DM : “Ik ga niet alle Vlaamse ambtenaren over één kam scheren, maar Vlaanderen wordt stilaan bestuurd door regelneven. Er moet een hertekening komen van het hele beleid, van die eindeloze weg van adviescommissies, van verhaal- en beroepsrecht. “. Gedelegeerd bestuurder van VOKA Leyman stelde hetzelfde interview zelfs : “We moeten niet wachten op de federalisering om te starten met goed bestuur. Daarom hebben we voor de Vlaamse Regering duidelijke, concrete eisen rond energie, mobiliteit en onderwijs.”. (DM, 27.09.2010)





  1   2   3   4   5   6   7   8


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina