Europa, waarom die naam?



Dovnload 128.53 Kb.
Pagina1/3
Datum18.08.2016
Grootte128.53 Kb.
  1   2   3


Pieter en Helene Bos, C. Parkerstraat 50, 1311 PJ ALMERE, The Netherlands


tel 036-5469660, fax 036-5469661, hbos@servingthenations.org; www.servingthenations.org



EUROPA, WAAROM DIE NAAM?
EUROPA’S NAAM EN BESTEMMING OP HET SPEL



Helene Bos

Almere, juni 2004




Samenvatting

Hoe kwam dit continent aan haar naam? Volgens de Griekse mythologie werd de Griekse oppergod, Zeus, verliefd op de menselijke dochter van de koning van Phoenicië die Europa heette. In de gedaante van een witte stier schaakte hij haar en zij baarde hem drie zonen. Ter genoeg-doening voor zijn gedrag werd zij geëerd door een continent naar haar te vernoemen: Europa.

Deze “liefdes”affaire was, hoewel niet legaal, wel “verbondsgedrag.” Ook het geven van namen aan gebieden is gedrag dat hoort bij verbondssluiting.

Achter de naam Zeus verschuilt zich Satan (Openb. 2:13). Heeft hij geprobeerd, door het aangaan van een onrechtmatige verbondsrelatie met dit continent, zich op rechtmatige wijze dit continent toe te eigenen? Het verhaal van Genesis 6, waar de (gevallen) zonen Gods tot de dochters van de mensen kwamen en kinderen bij hen verwekten, laat deze mythe aansluiten bij de Europese geschiedenis. Heeft Zeus/Satan op deze “rechtmatige manier” geprobeerd te voorkomen dat het evangelie hier wortel zou schieten, terwijl het één van de eerste continenten was om bekeerd en tot discipel gemaakt te worden?
Vanuit deze invalshoek willen we over de volgende vragen nadenken: - Is dat misschien de reden geweest dat het heidendom, in ieder geval in West-Europa, nooit is opgegeven? – Is dat de reden dat dit continent in de loop der eeuwen zo vijandig tegen het evangelie werd? – Is dat de reden dat door de jaren heen in ons eigen land en andere westerse landen de interesse in occulte zaken zo toenam? – Is dat de reden dat er nu zelfs een opwekking van heidendom plaatsvindt?

We kunnen zien dat door de eeuwen heen Zeus/Satan geestelijke strategieën bedacht om zijn aanspraken op Europa te versterken. In onze tijd zien we dit in de politieke arena waar de EU de oude mythe promoot, en de naam van de Here God uit de voorgestelde EU- grondwet weglaat. We zien het recent ook op het gebied van een moderne “afgod”: sport. De komende Olympische Spelen worden nadrukkelijk georganiseerd met het doel het heidendom te doen herleven door het geestelijke middel van afgoderij. Ook dit zal Satans aanspraken op Europa vergroten.

Zal er, dit zo zijnde, ooit een nieuw verbond zijn van de Heer met dit continent, compleet met een door Hem gegeven nieuwe naam waarmee dat verbond bevestigd wordt? Voorbidders hebben hierover gebeden en God heeft een nieuwe naam aangegeven. Een naam die zo tegengesteld is aan de oude dat we vol hoop kunnen zijn voor de toekomst van dit continent.

Al het bovenstaande brengt een verantwoordelijkheid mee voor de voorbidders en de Kerk van Europa.


Dan zal Ik mijn liefde betonen aan degene die ik noemde “Niet mijn geliefde.” En zij zullen zeggen: “U bent mijn God.” (naar Hosea 2:23)

EUROPA, WAAROM DIE NAAM?
EUROPA’S NAAM EN DOEL OP HET SPEL



Twee redenen om dit artikel nu te schrijven.

- De Europese Unie is uitgebreid. Een aantal leiders van en in de landen zijn van mening dat dit nieuwe Europa ook een grondwet nodig heeft. Daarom heeft de vroegere franse president, Giscard d’Estaing, op zich genomen daarvoor een ontwerp te schrijven.. Een ontwerp voor een grondwet waarin hij niet de naam van God wil noemen, maar waarin hij wel het humanisme wil eren. Maar dit continent was een van de eersten dat geëvangeliseerd werd. Hoe kunnen we dat ontkennen?1

- In augustus 2004 worden de Olympische Spelen gehouden in Athene, Griekenland, waar lang geleden de traditie van atletische religieuze festivals begonnen is. Daarvan was het festival dat toegewijd was aan Zeus, de Olympische, de meest belangrijke. De eerste Olympische Spelen werden gehouden in 776 voor Christus en zijn altijd een religieus festival geweest. De komende Olympische Spelen zullen in die oude traditie worden gehouden. Een van de organisatoren heeft publiekelijk bekendgemaakt dat deze Olympische Spelen gekarakteriseerd zullen worden door de herleving van het oude heidendom en dat priesteressen de Spelen zullen voorzitten.2

Ik ontleen deze informatie aan twee goed gedocumenteerde publicaties, geschreven door vertrouwde “medestrijders” . De uitgave daarvan is niet toevallig. Ze gaan over onderwerpen die in de afgelopen jaren ook mijn aandacht hebben getrokken.



In dit artikel focus ik op de betekenis en de achtergrond van de NAAM EUROPA. Ik leg een verband tussen de originele en de komende Olympische Spelen, de politieke en geestelijke ontwikkelingen van ons continent, en die oude naam. Ik opper ook de mogelijkheid dat dit continent op een dag een nieuwe naam mag ontvangen.
Namen hebben een betekenis

Dit artikel gaat over het continent waar ik woon. Door de jaren heen werd ik steeds weer bij die naam, Europa, bepaald. Ik wist van de mythologische afkomst van de naam en vroeg me zelf vaak af: Waarom is die naam aan dit continent gegeven en wie gaf die naam? In de geestelijke wereld hebben namen een betekenis, leert de bijbel ons. Als die naam dan aan een continent wordt gegeven dan mogen we ons wel afvragen: waarom? Welke “erfenis” heeft dat continent ook ontvangen door de verbintenis met die naam? Kan dat geestelijke implicaties voor dit continent hebben? De Europese Unie lijkt nadrukkelijk betekenis te hechten aan de mythe die de bron voor haar naam is. Waarom?


Inhoudsopgave.

Par. 1 DE GEESTELIJKE TOESTAND VAN EUROPA.

Door de jaren heen merkte ik ontwikkelingen op die mijn aandacht bepaalden bij de naam van ons continent, als een soort van persoonlijke zoektocht. Daarin kwam ook de vraag bij mij op waarom Europa nooit met het heidendom had gebroken. Blz. 3.

Par. 2 IS ER EEN ACHTERLIGGENDE REDEN WAAROM EUROPA HET HEIDENDOM NOOIT OPGAF? Blz. 6

Par. 3 Openbaring over God’s bestemming van dit continent. Tijdens een EPL-bijeenkomst (European prayer Link) gaf de Heer een nieuwe, andere naam voor dit continent! Blz. 10.

Par. 4 DE STRATEGIE VOOR DE OLYMPISCHE SPELEN. Ik geloof dat dit continent een door God gegeven bestemming heeft, maar we merken een tegenovergestelde opwekking op, namelijk van de oude heidense afgoderij. Die wordt ook onder de vermomming van de Olympische Spelen gepromoot. Blz. 13.

Par. 5 HOE WE KUNNEN BIDDEN MET BETREKKING TOT DE KOMENDE OLYMPISCHE SPELEN? Europese voorbidders hebben de verantwoordelijkheid om autoriteit te nemen en gezag uit te oefenen over deze ontwikkelingen. Blz. 19.

Par. 6 DE VERANTWOORDELIJKHEID VAN DE KERK, MET BETREKKING TOT HET VERLEDEN. De kerk van Europa draagt verantwoordelijkheid met betrekking tot het verleden en de toekomst van Europa. Blz. 20.



Par.1

DE GEESTELIJKE TOESTAND VAN EUROPA

Geestelijke en maatschappelijke ontwikkelingen in ons continent bepaalden geleidelijk aan mijn aandacht bij haar naam. Dat is waarom het volgende min of meer een persoonlijk verslag is. Ik ben me er van bewust dat deze manier om over Europa na te denken niet zo gewoon is. Historische ontwikkelingen zijn te controleren, maar het is niet goed mogelijk om mijn inzichten over de geestelijke oorzaken en ontwikkelingen te toetsen. Het inzicht in de geestelijke werkelijkheid die ik heb beschreven kan niet op wetenschappelijke wijze geanalyseerd en getoetst worden, maar ze kan wel waar of onwaar, juist of onjuist zijn. De vraag of dit inzicht consistent is met de geestelijke werkelijkheid die de bijbel ons leert, mag gesteld worden. Misschien zijn anderen ook wel om heel andere redenen gaan nadenken over de naam.

In het begin van de jaren negentig hoorde ik dat de, inmiddels overleden, Zweedse voorbidder en profetisch gebedsleider Kjell Sjǿberg de Heer om een nieuwe naam voor het continent had gevraagd. Ik weet niet of hij die ontvangen heeft, maar voor mij was deze informatie toch een bevestiging voor mijn intuitieve gevoel dat er iets niet goed zit met die naam.. Door de jaren heen werd ik ook getroffen door het feit dat het eens “gekerstende” continent zo gemakkelijk werd overspoeld door het occulte en dat de heidense wortels toch nog zo levend waren.
Toename van het occulte en van occulte fenomenen.

A Eén van die geestelijke ontwikkelingen betrof de toename van “namaak” , valse, duistere, geestelijke fenomenen in de zeventiger jaren. (Ter verduidelijking: er zijn geestelijke verschijnselen die niet van God zijn, maar die geen suggestie of bedrog zijn. Ze komen uit het rijk der duisternis, van satan, maar ze bestaan. Het zijn echter imitaties van wat God wil geven, en daarom noem ik ze “namaak” verschijnselen. In t.t. de “echte” verschijnselen, die God wil geven en zoals hij ze wil geven).

In het begin van de zeventiger jaren hoorden we steeds meer over mensen, niet in Afrika, maar in het rationalistische Europa, die in trance geraakten, zich onder hypnose lieten brengen; over waarzeggers, helderzienden of mediums en over mensen die naar dezen toegingen. Komend uit een traditionele kerk maar hongerig naar het werk van de Heilige Geest, vroeg ik me af of deze dingen niet ook een aanwijzing konden zijn dat er ook “ware” (echte, van God gegeven) geestelijke fenomenen zijn. Aan het eind van dat decennium leefden we als gezin zo’n twee jaar in Singapore te midden van een sterke charismatische opwekking. We zagen daarbij veel wonderen en manifestaties van de Heilige Geest. We zagen ook dat de demonische wereld niet “waar” is, maar wel echt. Ik raakte ervan overtuigd dat de toename van het “vervalste” geestelijke een indicatie was dat het plan van de Heer is om de echte gaven en manifestaties( tekenen) aan het lichaam van Christus te geven en aan de kerk van Europa.
B We merkten een toename van interesse op en invloed van het occulte in de jaren tachtig:

- Een steeds groeiend aantal mensen maakt gebruik van alternatieve geneeswijzen en medicijnen en/of zijn geïnteresseerd en betrokken in het occulte, horoscopen en tarotkaarten lezend. Meer en meer spellen draaien om demonische wezens, en de snoeten van knuffelbeesten krijgen steeds meer een demonische uitdrukking.

- Veel “literatuur,” zowel voor ouderen als voor kinderen, hebben occulte onderwerpen, of het occulte is verweven in het verhaal. We zien een sterke toename van het occulte in tv-programma’s en films; er is een toename van tentoonstellingen over buitenlandse godsdiensten waarvan de posters met expressieve demonische maskers op veel plaatsen worden opgehangen.

- Beoefenaars van het occulte staan in de schijnwerpers. Goeroes , heksen en satanisten geven interviews of zoeken op ander wijze de publiciteit. Mensen openen hun harten voor Tibetaans boedhisme, en voor cursussen en therapieën die geïnspireerd zijn vanuit new age. Deze dingen worden aangeboden aan losse individuen, maar worden ook beoefend in het bedrijfsleven en bij de overheid. De politie gebruikt helderzienden bij het oplossen van misdaden. Scholen moeten onderwijs geven over alle godsdiensten, waarbij niet zelden ook het geleerde in “praktijk gebracht wordt.” Zoals: dansen voor de goden van Bali, als een toepassing van onderwijs over Indonesië. De leiders van een “christelijke” school riepen op kampweek in Duitsland maar eens de germaanse goden aan, in plaats van te bidden voor de maaltijd. Dit zijn slechts twee voorbeelden van onderwijzers/leraren die weinig onderscheidings-vermogen bezitten. De laatste jaren zijn veel sekten opgeschoten, met hun priesters en priesteressen. Nogal eens zoeken ze de publiciteit en werven ze nieuwe volgelingen op hun websites.

Het gaat maar door.
C. We zagen een toenemende invloed over het continent door de “Koningin des hemels” in de jaren negentig. Onze aandacht werd bepaald bij de speciale plek die Maria bezit in de levens van toegewijde Rooms-katholieke en Oosters-orthodoxe gelovigen. We waren verbijsterd om te zien dat velen van hen, die wedergeboren christenen waren, en de vrucht van vernieuwing in deze oude kerken, vaak een intiemere/diepere relatie met Maria hadden dan met Jezus Christus die ze toch als hun Verlosser erkennen. Toen we ons hier meer in verdiepten begrepen we dat deze “Maria” NIET de moeder van de Here Jezus Christus is, maar een aanpassing van een heidense godin (Ishtar, Astarte, Cybele, Diana, Isis, Venus, Aphrodite, Artemis, Minerva etc.) die in feite een geestelijke overheid is, die over de hele wereld voor zichzelf een plaats had veroverd waarin ze vereerd werd. Dat is gebeurd onder vele namen, waarvan de meest pretentieuze is die van “Koningin des hemels” , die ook in de Bijbel vermeld staat. Toen het christendom in de eerste eeuwen deze invloed teruggedrongen had, verzekerde deze “overheid” zich opnieuw van een plaats in de kerk, nu onder de naam van Maria. Er is een toename in het aantal verschijningen van “Maria,” in veel landen, en ook in Nederland. Er is een beweging die haar tot “mediatrix,” mede-verlosseres, wil laten verklaren en tot “Vrouwe van alle Volken.” Deze beweging groeit, vanuit Amsterdam¸ in aanhangers in allerlei landen in de wereld.3

Onder de invloed van de “Koningin des hemels” zien we in de maatschappij (en in zekere mate helaas ook in de kerken) een toename van misleiding, geweld, verwarring, chaos, manipulatie en intimidatie, verrijking van sommigen, verarming van velen, gebrokenheid in relaties, verleiding, immoraliteit, samen met new-age en oosterse religies ( om maar een aantal gevolgen te noemen).4

In onze tijd zien we in toenemende mate de invloed van deze overheid ook door verdragen die uit de Verenigde Naties komen en waarin “duurzaamheid” een sleutelbegrip is. Het fundament voor dat begrip is een pantheïstische verering voor de Aarde, of “Gaia.” de griekse naam voor “Moeder Aarde.” Dat is de 21ste eeuwse toepassing voor diezelfde oude overheid, een heidense afgod, de koningin des hemels. Wanneer VN-verdragen geratificeerd zijn door een land, dan worden deze verdragen internationaal recht waaraan het nationale recht aangepast moet worden. Op deze manier worden (vrijwel) alle gebieden van ons leven “bedekt” door de koningin des hemels.5
Het heidendom is nog steeds “overal.”

In verband met de totale zonsverduistering in Europa in augustus 1999 deed ik onderzoek naar de plaatsen in Nederland en in Europa waar deze overheid, “de koningin des hemels” was verschenen, en waar offers aan haar gebracht waren en soms nog gebracht worden6. Ik ontdekte dat vele offers waren gebracht aan vele “goden” en “godinnen,” en dat dat heel gebruikelijk was, overal op het continent. Er zijn veel verhalen van verschijningen, soms van Griekse goden en godinnen maar veelvuldig van “Maria” en “Michaël.” Deze verhalen kunnen zeker niet allemaal als fantasieën afgedaan worden. Mensen hebben verschijningen gezien en andere manifestaties en/of “wonderen” waargenomen. De overblijfselen van heidense aanbidding zijn over heel Europa duidelijk. In het bijzonder aanwijsbaar zijn:

- Er moeten vele Romeinse tempels zijn geweest, omdat er steeds meer van worden opgegraven. In deze tempels werden Griekse en Romeinse goden aanbeden. Deze afgoderij was duidelijk wijdverspreid in de Europese landen. Hierdoor heeft de vijand een duidelijke toegang tot dit continent ontvangen. De namen van vele steden, bergen, maanden en dagen bevestigen dit ook.

- Ook werden Scandinavische en Germaanse goden aanbeden, op grote schaal. Onze zee is er naar één vernoemd, en drie dagen van de week eren hen nog. We kunnen nog steeds, en opnieuw, de sporen hiervan terug vinden op vele plaatsen en gebouwen. Er zijn runetekens te zien op gebouwen en boerderijen; beelden van zeemeerminnen, van Neptunus in tuincentra, op marktplaatsen en boulevards; van de “groene man” ( de mannelijke equivalent van “Gaia”), de “godin,” Moeder aarde, op vele Nederlandse overheidsgebouwen, zoals op gebouwen aan het Binnenhof en in kathedralen.

- Vele tradities van occulte herkomst zijn normaal geworden in het dagelijkse leven, doordat ze gekerstend werden. Bekend is wel het voorbeeld van paaseieren zoeken, de kerstboom, de kerstman, en sinterklaas met zijn zwarte pieten. Maar nu komen steeds meer de heidense wortels aan de oppervlakte, en die gaan volledig de toegevoegde christelijke elementen overheersen. Dat is een algemeen patroon: het heidendom werkt het christelijke element eruit. Andere ‘tradities’ werden ook normaal, bijgelovige gewoontes als afkloppen op hout is een voorbeeld. De doop in de naam van Neptunus die alle personen in de marine of bij de koopvaardij die voor het eerst de evenaar kruisten moesten ondergaan. Dit was een eeuwenoude internationale traditie, maar ze is in onze tijd mooi opgepoetst.

- We zien een groei van folklore en folkloristische tradities. “Toeristische attracties” worden in soorten en maten aangeboden, bijvoorbeeld onder het motto: “offeren aan de goden zoals onze voorouders deden.” Veel van deze attracties zijn in werkelijkheid heidense tradities, en zij voorzien de vijand van een ingang tot de mensen en tot regio’s.



Was Europa ooit een gekerstend continent?
A Europa was om te beginnen een heidens continent. Dat is op zich niet verassend.. We mogen aannemen dat de mensen, nadat ze vanuit Babylon verstrooid werden, gedemoniseerd de wereld introkken, Gen. 11. Met die geestelijke belasting bereikten ook mensen het gebied dat toen nog niet maar nu Europa genoemd wordt. Overal waar de boodschap van het evangelie nog niet gepredikt is vinden we heidendom, inclusief tovenarij. Er is geen echt alternatief (m.u.v. het Judaïsme).

B. Het evangelie bereikte Europa in een relatief vroeg stadium na Christus’ geboorte. De kerstening verliep vaak in fasen. Niet alle aanhangers van heidense religies namen het evangelie aan. Er waren er ook die de voortgang(progressie) van het evangelie weerstonden, en die gingen niet zelden door met de rituelen, na de officiële “kerstening” van een gebied, en naast “hun nieuwe geloof.” En wanneer er wel een tempel afgebroken werd en er een kerk op dezelfde fundamenten gebouwd werd kon dat wel de indruk van kerstening geven, maar als Gods mensen geen autoriteit over de demonische machten namen, die aan die plaats verbonden waren, dan konden deze krachten nog steeds invloed uitoefenen op die plaatsen. Oude afgoden werden gekerstend door er een nieuwe naam aan te geven; Donar, een Scandinavische god, werd hernoemd tot “Petrus” en Wodan werd “Michaël.” Tijdens die “kerstening” werden er in Europa honderden, zoniet duizenden, plaatsen en steden, opgedragen aan een Madonna of aan (Maria,) en in feite zo aan de koningin des hemels. Vele oude rituelen werden voortgezet, maar nu voor een oude god met alleen een andere naam, die een “heilige” genoemd werd.
Het is erg duidelijk dat Europa nooit echt het heidendom heeft opgegeven; in onze tijd is er een opwekking van heidendom over heel Europa. Het kan de vijand niet schelen waarom mensen er aan meedoen, als ze maar meedoen. Toen we ons al het bovenstaande realiseerden vroegen we ons af:

Par.2

IS ER EEN ACHTERLIGGENDE REDEN WAAROM EUROPA HET HEIDENDOM NOOIT OPGAF?
Ook andere vragen rezen op zoals: Waarom heeft alleen dit continent een naam die uit de Griekse mythologie komt? En wie gaf die naam?
De herkomst van de naam “Europa.”

De naam is afkomstig van (in transcript uit het Grieks) “Eurôpê,” en is gerelateerd aan een bekende Griekse mythe: Europa was de schone dochter van de Phoenicische koning Agenor. De Griekse oppergod, Zeus, werd verliefd op haar. Zeus wist dat zijn vrouw( en tevens zuster), de godin Hera, die al jaloers was vanwege zijn vele affaires met andere vrouwen, boos zou zijn vanwege de liefdes-affaire met Europa. Om aan Hera’s ogen te ontsnappen, nam hij de gedaante van een aantrekkelijke witte stier aan. In die gedaante benaderde hij Europa toen zij op het strand met haar vriendinnen aan het spelen was. Terwijl hij voor haar neerknielde nam zij speels plaats op zijn rug. Op dat moment sprong hij in de zee en zwom met haar naar het eiland Kreta. Daar nam hij zijn eigen gedaante weer aan. Europa schonk hem drie zonen, waar Minos er één van was. Daarna trouwde Europa met Asterios, de koning van Kreta. Toen deze koning stierf regeerde Minos op Kreta, volgens de wetten die Zeus hem elke negen jaar gaf.7

Minos was, volgens Homerus in de Odyssee, en volgens de Griekse mythologie, koning van Knossos. In prehistorische tijden was Knossos de meest belangrijke stad van Kreta. Volgens archeologen is de eerste ontwikkelde (Europese) beschaving daar gevonden. Van daaruit verbreidde de “beschaving” zich uit over het gebied wat nu Griekenland is. Zoals genoemd, Europa was een Phoenicische prinses. In Syrië werd ze gelijkgesteld met Astarte, een aanpassing van die, al eerder genoemde, demonische overheid die in de bijbel “de koningin des hemels” genoemd wordt. Ze is ook bekend als Ishtar, een Babylonische aanpassing van diezelfde overheid. Een van Ishtar’s heilige symbolen was de stier. Op Knossos vertegenwoordigde de koningin-priesteres de “moeder van de goden,” de koningin van de hemel. Stieren waren heilig en stierenspelen hadden een zeer belangrijke plaats in de beschaving van Kreta, de minoïsche cultuur.
Sommige classici vatten het verhaal op als een symbolische voorstelling van de Phoenicische bijdrage aan Europa. Volgens de mythologie werd een continent naar Europa vernoemd, om haar te troosten voor het misbruik dat ze geleden had, het continent dat nu Europa genoemd word. Ik heb niet kunnen vinden wie die naam aan het continent gegeven heeft, maar de vernoeming van dit continent naar haar is een geleidelijke ontwikkeling geweest. Eurôpê was in het begin een toponym voor het gebied van het zuiden van Griekenland tot halverwege Griekenland. Daarna werd het hele Hellenistische schiereiland Europa genoemd, en vanaf 500 v. Chr. werd het hele continent Europa genoemd.8
Opleving van de Griekse mythologie, en een nieuwe focus op “De vrouw op de stier” in Europa.

De Europese Unie gebruikt dit verhaal als logo op haar postpapier. Het verhaal werd afgebeeld op geld in Groot Brittanië en in Duitsland op postzegels van verschillende deelstaten. Het werd afgebeeld op de Berlijnse muur, en kan gezien worden in de wachtruimte op het vliegveld in Brussel. Voor het gebouw van de Raad van Europa in Brussel staat een beeld van een stier met daarop een vrouw. De afbeelding is gebruikt in advertenties en in beelden, allen verbonden met de Europese Unie, en ook op sommige andere plaatsen. Opmerkelijk in dit verband is dat in vele Europese steden publieke gebouwen “versierd” zijn met allerlei soorten afbeeldingen van stieren en/of koeien. In 1999 had het tweejaarlijkse internationale festival van zandsculpturen (wat toen plaats vond in de stad waar ik woon) als thema: “Ontdek de wereld van de Griekse Goden.” De berg Olympus was afgebeeld, uit zand, met haar pantheon van goden, heel of halfnaakt.

Er is duidelijk een opleving van Griekse mythologie aan de gang en er is een focus op “de vrouw op de stier” gaande in Europa. Ook de komende Olympische Spelen in augustus 2004 dienen om dat heidendom te doen opleven. (zie paragraaf 4)
De achtergrond van het verhaal van Zeus en Europa.

In 2000 schreef wijlen Derek Prince, die goed onderlegd was in de Griekse filosofie en docent in de Klassieke Oudheid aan de universiteit was, het volgende over Genesis 6:4 :

‘Zij die in deze latere periode (na de zondvloed, H.B.) uit deze onnatuurlijke verbintenis geboren werden, werden helden genoemd. De Griekse mythologie is vol van de beschrijvingen van zulke helden. Zij werden geboren wanneer wezens, die de Grieken goden noemden, gemeenschap hadden met menselijke vrouwen. Deze goden waren bovennatuurlijke krachtige wezens die uit een hoger niveau van bestaan neerdaalden. De bijbel noemt hen nephilim. Zij waren in feite gevallen engelen.’9

Prince zei dat we deze verhalen tegenkomen in de mythologie van de volken. Hij noemde daarbij in het bijzonder de Griekse mythologie. Derek Prince gaf ook enige voorbeelden, waarvan het geval van Zeus, de ‘vader’ van de goden, die gemeenschap had met Europa, er één was. “Deze mythen zijn als een gebarsten spiegel,die een verstoord beeld weergeven van de gebeurtenissen die accuraat zijn opgetekend in Gen.6:4.”


Het verhaal van Zeus en Europa is een belangrijk verhaal, en wel omdat het gaat over de persoon die in de Griekse mythologie de ‘vader van de goden’, genoemd wordt, en het heeft te maken met dit hele continent. Het schaken van Europa was in de oudheid een wijdverbreid geliefd onderwerp voor veel soorten decoraties: het werd uitgebeeld op fresco’s, mozaïeken, sierlijsten, vele schilderijen en ook in gedichten.10 Dat laat zien dat het een belangrijk verhaal is, en we krijgen bijna de indruk dat Zeus graag wilde dat de mensen zich bewust zouden zijn van dit verhaal. Ik geloof dat God ons informatie heeft gegeven, in Gen.6, die de sleutel is tot het verstaan van waar het verhaal werkelijk over gaat.

Wie was/ is Zeus? Zeus was/ is de hoofdgod van de Griekse goden. “Zeus is de machtigste van de Olympianen, de koning van Goden en mensen, wiens wetten alles wat er in het omniversum gebeurt besturen. Zijn belangen zijn Soevereiniteit, macht, gerechtigheid, gezworen verbonden (eden), en de sociale en familiaire omgangsvormen. Maar hij is ook betrokken bij het leven aan huis en de voorzieningen daarin. Hij beschermt gasten, vreemdelingen, smekelingen en kinderen. Hij wordt ge-associëerd met stormen, wolken, regen, bossen en grotten. Hij is de vader van de meeste goden en van vele helden.”

“Zeus had vele buitenechtelijke verhoudingen, met godinnen en stervelingen.

Of hij verkrachtte ze, of hij gebruikte sluwe middelen om de niets vermoedende maagden te verleiden,” zoals het aannemen van de gedaante van een stier, een zwaan, een slang, om maar drie van deze middelen te noemen. Uit al deze verenigingen werden kinderen geboren.11

De manier waarop hij, volgens de mythologie, omging met deze vrouwen, met ‘zijn’ kinderen en met welke andere persoonlijkheid ook, is “zo impulsief wreed, bruut, boeiend, onrechtvaardig, vol lust, misbruikend, egoïstisch, onbetrouwbaar, misleidend, ontrouw en immoreel” dat de bovenstaande bewonderende beschrijvingen mij zeer verwonderen: geen van de Griekse goden was heilig en rechtvaardig, en Zeus zelf al helemaal niet. In één woord kunnen we zeggen: hij was slecht.
Er is nog meer informatie vanuit de Bijbel die we moeten weten om ons goed te realiseren met wie we te maken hebben wanneer we het over Zeus hebben.

De wieg van de griekse filosofie stond niet in Griekenland, maar in Klein-Azië. In de tijd dat Jezus op aarde leefde was deze provincie het culturele centrum van de wereld, en werd ze beschouwd als het meest “beschaafde” deel van het Romeinse rijk. De meest bewonderde stad in dat gebied was Pergamon, dat nu Bergama heet, in Turkije. Dat was een cultureel centrum met vele tempels. De meest ontzagwekkende daarvan was een tempel voor Zeus, met een altaar dat het grootste ter wereld was. In Pergamon was de verering voor Zeus belangrijker dan de verering voor de andere goden. Deze tempel is in onze tijd herbouwd in Berlijn, toen in Moskou en daarna weer in Berlijn. Op elke locatie werd er occulte macht aan toegeschreven. In de brief aan Pergamum lezen we :”waar gij woont, waar de troon van satan is...´en .”..waar de Satan woont” (Openbaring 2:13). Het is mogelijk dat Jezus doelde op de hele stad, als een troon voor satan. Een troon is de zetel voor iemand die macht, in dit geval demonische macht, uitoefent. Gelovigen zijn op het altaar voor Zeus als martelaars gestorven. Jezus refereert daaraan in de brief aan Pergamum. Vanwege het feit dat de verheerlijkte Here Jezus zelf tot twee keer toe aangeeft dat Satan in Pergamum “woonde” kunnen we aannemen dat de naam Zeus een verhullende naam voor Satan is.

Het gedrag dat aan Zeus toegeschreven wordt past erg goed in ons begrip van hoe Satan optreedt.
Deze Zeus nu ontvoerde en misbruikte Europa, uit welke relatie drie zoons werden geboren! Wat voor soort relatie was dat?
Een verkeerd verbond.

Verbonden zijn Gods idee. De kern van elk verbond is: “Ik, de eeuwige Schepper, overbrug de kloof met het schepsel, door een verbond te sluiten. Ik beloof het schepsel voorspoed en bescherming, op enkel de voorwaarde van onderdanigheid aan zijn kant, voor eeuwig!.” In het kort: “Ik ben jullie God en jullie zijn Mijn volk.”12

In het oude nabije oosten kende men verschillende verbondvormen, waarvan we voorbeelden in de Bijbel tegenkomen. Een van de verbonden was het Suzerein (leenheer) -vazal verbond, dat de relatie reguleert tussen een grote koning en een van de koningen die aan hem onderworpen is. De grote koning claimde het recht op absolute soevereiniteit en eiste volledige trouw en dienst. Hijzelf zwoer bescherming over het gebied en de dynastie van de onderworpene, op voorwaarde van de trouw van de vazal aan hem.De vazal zwoer totale loyaliteit aan zijn heer en een volledig vertrouwen op de bescherming van zijn suzerein. De Heer sloot zo’n verbond met Abraham in diens hoedanigheid van het patriarchale hoofd van zijn huishouden, en ook met het volk Israël op de berg Sinaï.13

Een ander type verbond dat we in de bijbel vinden was de ‘Koninklijke Schenking.” Dit is het type verbond dat God sloot met Noach, met Abraham (Gen. 15) en met David. Het is ook het type verbond voor het ‘nieuwe verbond’ met Gods mensen (Jer.31, waartoe alle wedergeboren christenen behoren door geloof), door het offer van Jezus. In dit verbond schenkt de koning (of een andere koninklijke persoon) een stuk land ( of een ander goed) aan een trouwe knecht voor trouwe of buitengewone diensten. De schenking bedoelt eeuwigdurend te zijn, maar erfgenamen konden er alleen van profiteren indien zij de trouw en dienst, die hun vader had getoond, bleven voortzetten. In het bijbels onderwijs is het huwelijk een symbool voor het goede type verbond Suzerein -vazal: De Heer verlangt dat de man, als “suzerein,” voor zijn vrouw zorgt en van haar houdt; hij moet zijn leven voor haar afleggen, zoals Christus deed voor de Gemeente. De vrouw moet onderdanig zijn aan haar man, als aan de Heer, en hem aanvaarden als haar hoofd.14 In dit beeld is verkrachting een vorm van anti-huwelijk, en een symbool van een onrechtmatig gesloten verbond. De relatie van Zeus met Europa had elementen in zich van een suzerein-vazal verbond, maar dan in een negatieve, geperverteerde vorm. Het was geen goede heilige relatie waarin de suzerein de vrouw beschermde, voor haar zorgde, en zijn leven voor haar neerlegde. Integendeel, het begon met ontvoering, en ging over in verkrachting, het tegenovergestelde van liefde en zorgzaamheid. Het was een onrechtmatig verbond, een verbond van de slechtst mogelijke soort. En: het was een verbond met Satan zelf.

Daarna, als om het misbruik goed te maken, werd haar naam aan het continent gegeven, ons continent. Met andere woorden: Er werd een stuk land gegeven, voor haar “dienst,” en als een troost voor het misbruik. Dat lijkt een toepassing van het “Koninklijke Schenking” -verbond. Dit alles ondersteunt de veronderstelling dat de mythe, waarin Zeus de dochter van de koning ontvoert, gebaseerd is op een echte gebeurtenis. Misschien voor, misschien na de zondvloed.
Is het belangrijk om te weten of er een onrechtmatig verbond was tussen Zeus en Europa?

Ik meen dat het inderdaad belangrijk is. Om de volgende reden.


Wat doet die naam er toe”?

In de bijbel is het geven van een naam een daad van autoriteit. Adam kreeg van God de autoriteit om de dieren een naam te geven; ze kregen de namen die hij hun gaf, Gen. 2:19. God gaf mensen soms een nieuwe naam; Abram, Saraï, Jakob, Simon en Saulus werden hernoemd tot Abraham, Sarah, Israël, Petrus en Paulus. De betekenissen van de nieuwe namen verschillen met die van de oude. Wanneer God de naam van een persoon, gebied of natie verandert, dan verandert ook de verhouding van die persoon, dat gebied of dat land in relatie met God. De Heer zegt in Hosea 2 dat Hij tot haar die Hij gemoemd had: “niet mijn volk,” Lo-Ammi, zou zeggen:“jullie zijn mijn volk.” Van oudsher wist men dat het geven van namen een handeling van autoriteit is. Kaïn ging en kreeg een zoon: Enoch. Daarna bouwde hij een stad en vernoemde die naar zijn zoon, Enoch.

We zien ook dat degene die een verbond aanbiedt ook een nieuwe naam geeft. In onze tijd was St. Petersburg veranderd in Leningrad, maar na de val van het communistische regime werd zij weer snel terug veranderd in St. Petersburg. Namen zijn belangrijk en dragen een belangrijke betekenis met zich mee, zij wijzen op een boodschap. Jezus werd in de profetische Schriften aangeduid met de naam “David.” Dat droeg een profetische belofte met zich mee. Hier raken we aan geestelijke principes die betrekking hebben op autoriteit, bezit en verbonds relaties. Vanzelfsprekend is de vijand ook op de hoogte van deze principes.

We mogen ons afvragen: werd, bij het vernoemen van dit continent naar Europa, niet alleen de naam overgedragen, maar werd ook alles op het continent overgedragen wat aan die naam verbonden was? Zou het kunnen dat bij het overdragen van die naam van Europa op het continent ook de onrechtmatige claim van Satan op die vrouw, op Europa, op het continent overgebracht werd? Zelf geloof ik dat het overdragen van de naam Europa op een continent een moedwillige daad was om dat continent als bezit op te eisen. Dat Satan, door dat continent als ‘koninklijke schenking” weg te geven, tevens probeerde kenbaar te maken dat het continent in feite wel aan hem toebehoorde. Gewoon door die naam over dat continent uit te spreiden. De suggestie is dat hij het recht had en de autoriteit om die naam te geven. Dit is precies het tegenovergestelde van het verlossings-plan van Jezus: daarin zijn naties en continenten ertoe bestemd om tot discipelen gemaakt te worden voor het koninkrijk van God. Mijn echtgenoot Pieter ontwikkelde deze gedachte verder: In de bijbel worden landen( stammen, volken, staten, steden en continenten) aangeduid als “Maagd, Dochter,” wat betekent: corporatief lichaam ( vgl. met rechtspersoon), gereed om een (huwelijks-) verbond aan te gaan. Dit concept wordt ook in eeuwenoude literatuur teruggevonden. De Bijbel biedt “Gods verbond met alle volken,” dat gebroken was, aan; en laat zien dat God een nieuw verbond wil sluiten met alle naties. Dat was een deel van Jezus zendingsbevel: “Ga en maak alle volken tot mijn discipelen en doopt hen,” ofwel “doe hen een verbond sluiten met hun Hemelse Echtgenoot.” In de laatste jaren hebben sommige landen dit ingezien en hebben ernaar gehandeld.15

Toen Paulus overstak naar Macedonië, ons continent, zag hij direct de eerste vruchten( Lydia), de bovennatuurlijke tegenstand (de slavin, de gevangen-name), en een wonderlijke doorbraak (de aardbeving en de bevrijding!). Het continent Europa was bestemd om een verbondsrelatie te sluiten met Jezus, de Koning de natiën, en om tot een discipel –continent te worden.

Maar, net als in een ontvoering, door het continent de naam Europa te geven, is het continent niet in een verbondsrelatie getreden met Jezus, maar is het “geschaakt” en terecht gekomen in een antiverbond met Satan.

Ik zie het vernoemen van een continent naar een vrouw die Zeus “diende” dan ook als een daad van een verbonds beloning, maar niet in de zichtbare maar in de geestelijke wereld.

De vraag kwam toen op, en bleef me bij: Zou dit de reden kunnen zijn waarom Europa het heidendom nooit helemaal heeft kunnen opgeven? Is er een gebondenheid aan Satan, die het continent met de naam Europa geërfd heeft?


Een antiverbond is een bespotting van en een blokkade ten op zichte van het waarachtige verbond.

In een verbond beschermt de sterkere partij de zwakkere partij. De zwakkere partij mag te allen tijde een beroep doen op die bescherming. De sterkere partij verklaart dat zijn bezittingen ook aan de zwakkere partij toe behoren. Er is één voorwaarde: De zwakke partij moet trouw, loyaal, blijven aan de sterkere partij. In een anti-verbond is er geen bescherming, slechts misbruik. Er is geen liefde, geen zorg, enkel overheersing. De zwakkere partij kent geen vrijheid. Het voelt zich niet geliefd en reageert agressief. Er is geen toewijding vanuit het hart, geen waarachtige trouw. In een antiverbond kent de ene partner geen genade voor de andere. Het antiverbond brengt slechte vruchten voort. Deze zijn niet voor de genezing van de natiën, maar ze vernietigen volken. Ongehoorzaamheid aan de waarachtige Suzerein en dienen van een andere suzerein is afgoderij! Dit brengt een vloek over een land, een bevolking; de Bijbel laat dat duidelijk zien.(Deut. 12:28) En het belangrijkste is: een onrechtmatig verbond belemmert ons om in het waarachtige verbond binnen te treden. We kunnen geen twee heren dienen.




Par. 3

Openbaring over God’s bestemming van dit continent.
Twee strijdende invloeden.

Wat zien we in de geschiedenis van ons continent en, daaraan vrijwel parallel, in de geschiedenis van de Kerk van ons continent? De Heer zond zijn apostelen en evangelisten uit om de volkeren die hier woonden tot Zijn discipelen te maken. Velen van hen aanbaden Scandinavische, Celtische en Germaanse goden. Het Romeinse Rijk had, op het moment dat de evangelisten kwamen, al vele gebieden in bezit genomen. Hoewel er Christelijke romeinse soldaten waren die het evangelie meedeelden, introduceerde het romeinse rijk ook, op vele plaatsen, in hun tempels de eredienst aan de romeins-griekse goden en godinnen. Niet alleen hebben we de naam gekregen van een vrouw met wie Zeus (de Satan) een onrechtmatig verbond aangegaan was, ook heeft hij dit continent als “de vader van de goden” overladen met de vele goden en halfgoden uit het Griekse pantheon. De vele standbeelden van Romeins/Griekse goden en godinnen die langzamerhand een plaats kregen in heel Europa, in parken en op pleinen, op officiële gebouwen, en zelfs in kerken, hebben deze volkeren bedekt met een geestelijke bezoedeling, die een hindernis is tegen de verlossing door het evangelie. Tijdens de beeldenstorm werden vele afbeeldingen van Jezus vernietigd, maar onder de invloed van de renaissance werden er daarna wel overal beelden van Griekse goden en godinnen opgericht. In ons land waren na de beeldenstorm schilderijen met een voorstelling uit het leven van Jezus taboe, maar afbeeldingen uit diezelfde tijd van griekse of romeinse goden en godinnen zijn er overvloedig. De culturen van veel volken werden zo overspoeld met de vruchten van de Griekse afgoderij. Symbolen bevatten een boodschap, en we ontvangen die, bewust, maar vooral passief als we ons daar geen rekenschap van geven. En die boodschap komt ergens terecht, in ons hoofd, in ons hart en beÏn-vloedt ook onze geest. Standbeelden en schilderijen van summier geklede goden en godinnen, met altijd een zweem van rebellie en/of onreinheid, hebben zeker boodschappen afgegeven aan hen die “de kunst” ervan bewonderden. Op den duur heeft dat konsekwenties, voor een individu, maar ook voor een bevolkingsgroep die er langdurig aan blootgesteld wordt.


In de Scholastiek vloeide de leer van verschillende Griekse filosofen samen met theologie. Op haar beurt oefende deze filosofisch-theologische stroming geleidelijk aan een grote invloed uitoefende op allerlei aspecten van het leven. De Heer gaf in veel europeese landen een Reformatie met een terugkeer naar de Heilige Schrift waarin Hij zichzelf had geopenbaard. Maar het “Griekse gedachtengoed” van de renaissance was al sterk doorgedrongen in de cultuur. Het griekse denken, waarbij het denken autonoom is, en zich niet onderwerpt aan Gods openbaring, werd steeds belangrijker en dominanter in de belangrijke centra van dit continent, en ook in de theologie van de kerk.

Kan het ook zijn dat de renaissance door de vijand bedoeld was om de reformatie te overstemmen?


Zo zien we hier het continent, met nog veel heidendom, en bovendien ondergesneeuwd door de Griekse afgoderij en het Griekse denken. En we zien de kerk, bedoeld als de Bruid van Christus, om in een verbondsrelatie met God te zijn, bedoeld om een zoutend zout te zijn in die wereld, maar ontwijd door het Griekse gedachtengoed. Omdat zij, nog steeds, heidense goden en godinnen vereert, zoals Michael, en “Maria,” is ze een onrechtmatig verbond aangegaan dat haar verhindert het rechtmatige verbond met de Heer zelf aan te gaan. Zo kan ze de volken zeker niet tot discipel-volken van Jezus Christus maken.
Een nieuwe naam voor dit continent?

Toen ik begon na te denken over de mogelijkheid dat dit continent een vloek op zich heeft rusten en gebonden is door een onrechtmatig verbond, drong de veronderstelling zich op dat de naam Europa voor dit continent wel eens niet Gods eerste keus geweest zou kunnen zijn. Ik vroeg de Heer of Hij, als dat zo was, Zijn naam voor dit continent wilde noemen. Gedurende een aantal jaren baden mijn man en ik regelmatig dat gebed. Zoals genoemd had wijlen Kjell Sjøberg, er ook om gebeden, en wellicht hebben anderen hetzelfde gedaan.

In de herfst van 2003 merkte ik dat God op een bepaald moment tegen me zei: “De verworvene” . En: “ Ik zal u Mij tot bruid verwerven.” Ik besefte dat dit woorden voor dit continent waren. We vinden ze in Hosea 2: 15-19:

“En het zal te dien dage geschiedde,” luidt het woord des Heren, dat gij Mij noemen zult: “mijn man,” en niet meer: “mijn Baal.”

Ja, Ik zal de namen der Baals verwijderen uit haar mond; hun naam zal niet meer genoemd worden….

Ik zal u Mij tot bruid werven voor eeuwig: Ik zal u Mij tot bruid werven door gerechtighied en recht, door goedertierenheid en ontferming; Ik zal u Mij tot bruid werven door trouw; en gij zult de Here kennen.”

Een maand later, ook in de herfst van 2003, was er een consultatie van de European Prayer Link, de EPL. Tijdens de voorbereidingsbijeenkomst van het EPL-leidersteam voordat de bijeenkomsten startten, begon de Heer te spreken tijdens de aanbidding, tot iemand van dat Team, Pastor Ioan Peia, lid van het EPL-leidersteam en een erkend gebedsleider in Roemenië. Ioan deelde later zijn getuigenis, zodat de gehele context van de openbaring die de Heer gaf goed begrepen zou worden. In een lange profetie sprak de Heer over het gebrek aan eenheid in het Lichaam van Christus. Dat is als een wolk die ons verstaan blokkeert van “de waarheid over jouw deel van de wereld waarvoor je aan het bidden bent. Die eenheid komt tot stand door berouw en reiniging. Ik wil een model bouwen van de werkelijke eenheid in dit deel van de wereld. De eenheid van de Kerk zal de zwakheid van menselijke eenheid tonen, onthullen. Ik zal aan dit deel van de wereld Mijn Kerk in haar eenheid laten zien, en zij zal de eenheid die mensen maken uitdagen…. Het zal het werk van de gebeds-beweging zijn om de openbaring van de Kerk-in- eenheid voor te bereiden……Mijn bedoeling met jullie (de gebeds-beweging) is, dat jullie diegenen die Ik roep om mijn Wachters te zijn in dit deel van de wereld, samenbinden.”

In Zijn hele boodschap refereerde de Heer niet aan “Europa,” maar alleen maar aan “dit gedeelte van de wereld.” Toen Ioan vroeg: Waarom gebruikt u de naam van ons continent niet, Heer? Was het antwoord glashelder: “Omdat dat niet de naam is die Ik heb gegeven aan dit gedeelte van de wereld.” Toen hij vroeg wat dan haar naam wel is, was het stil.

Hij deelde de boodschap van de Heer met het hele team. De volgende dag kwam er, terwijl zij samen wachtten op de Heer om de nieuwe naam te ontvangen, door enkele anderen in de consultatie, meer helderheid over de betekenis van de naam Europa. Gedurende een tijd van aanbidding wachtte hij en vroeg de Heer om de naam te onthullen. “En rechtstreeks kwam de naam “Beulah”bij me op. Het was geen vers uit de Bijbel, en ik begreep de naam niet.” (Ioan is een Roemeen, en leest zijn Bijbel in de roemeense taal, H.B.). Aan het einde van de bijeenkomst “deelde ik met een van de andere leiders deze naam van de Heer en ik vroeg haar waar het in de Bijbel stond. Zij wist direkt dat het genoemd wordt in Jesaja 62, vers 4b. “maar gij zult genoemd worden… en uw land: Gehuwde.” Toen we daarna Jesaja 62 lazen werd ons de relatie tussen het onrechtmatige verbond en het Nieuwe verbond duidelijk. We begrepen dat de Heer Zijn Verbond met dit gedeelte van de wereld wil herstellen.
Toen Ioan vertrok van het Internationale Vliegveld in Zurich, na deze EPL-bijeenkomst, viel hem iets heel speciaals op. Slechts een klein stukje ten noorden van het vliegveld ligt een dorpje, genaamd Bülach. [De duitse uitspraak van die naam komt vrijwel neer op de hebreeuwse naam Beulah]. Ioan’s commentaar hierop was: Ik denk niet dat het toevallig is dat er in het midden van dit deel van de wereld een plek is die de naam draagt die door God gegeven is.

De naam Beulah betekent: getrouwd!

“Ik zal u mij tot een bruid werven” en“Getrouwd” hebben verrassend veel met elkaar te maken!


Ik geloof dan ook dat deze twee Schriftverzen, Hosea 2:15-19 en Jesaja 62:4b een belofte in zich houden voor dit continent.16

De vrouw Europa was niet getrouwd, niet tot een bruid verworven in rechtschapenheid en rechtvaardigheid, maar ontvoerd, weggevoerd en misbruikt. Zij ervoer het tegenovergestelde van wat de belofte uit Hosea inhoudt. Precies hetzelfde gebeurde er met dit continent, maar dan op een corporatief niveau. Het was Gods bedoeling dat dit continent tot een bruid geworven zou worden in trouw, in rechtschapenheid en rechtvaardigheid, in liefde en medeleven, voor de Heer. Maar de vijand “kidnapte,” ontvoerde haar als het ware, en bracht haar onder een onrechtmatig verbond, en misbruikte haar. Zij moest een ‘Baal’ dienen en kon daardoor niet toetreden in een liefdevolle, trouwe relatie met haar hemelse Echtgenoot.


Wanneer zal dat dan wel kunnen gaan gebeuren? Wanneer zal die bruiloft plaatsvinden? Wanneer ik de profetieën begrijp dan kan dat wanneer de “goden van griekenland” verslagen en geoordeeld zijn, en dat gebeurt in de tijd dat Jezus als Koning terugkomt. Zacharia 9 profeteert over de verschijning van de Here der heerscharen als een krijger. We begrijpen dat deze profetie gaat over de terugkomst van Jezus die als Koning zal regeren vanuit Sion. Daaraan voorafgaand zal de Heer de zonen van Sion opwekken tegen de zonen van Griekenland. Zach. 9:13. In Gen. 6:4 lezen we over de nephilim, de “gevallenen,” gevallen “zonen Gods,” die gevallen engelen waren. Vergelijkbaar daaraan kunnen we, naar mijn mening, de “zonen van Griekenland” opvatten als de “goden” van Griekenland, die echter demonische krachten zijn die, ook, regeren over Europa. Door de invloed van Europese naties op de wereld hebben deze “goden” ook vele andere delen van de wereld besmet. In de tijd dat Jezus terugkeert zal er strijd zijn, en met name geestelijke strijd. De “zonen van Sion” zullen door de Heer zelf “opgewekt,” toegerust, worden om de confrontatie met het heidendom aan te gaan. Jezus zelf zal, volgens Zacharia 9, die strijd voltrekken. En de uitkomst staat vast.
Een geweldige belofte voor een bedrogen continent.

Ik geloof dat de twee Schriftverzen, van Jesaja en Hosea, op de boven aangegeven manier de sleutel vormen om de geschiedenis van dit continent te begrijpen. We begrijpen zo ook waarom dit continent niet ten diepste de boodschap van het evangelie kan omarmen. Dat is waarom ik dit hele proces plus de vragen hier deel. Alstublieft, wilt u dit begrijpen toetsen. Deze interpretatie is misschien nieuw, en het geestelijk duiden van de naam van een continent is misschien gewaagd, maar het belangrijkste is dat dit een sleutel kan vormen voor de voorbede voor dit continent.

De twee Schriftverzen bevatten ook een fantastische belofte. Er zal een tijd komen waarin Jezus alles zal herstellen. Naties en steden zullen tot hun bestemming gebracht worden. We mogen datzelfde geloven voor dit continent. Komt die tijd niet duidelijk dichterbij? Niet alleen zal de Heer een kerk uit Europa hebben die Hij tot een bruid zal werven, zij zal ook (deel zijn van) de mondiale Bruid van Christus. Het is Gods ontwerp dat dit continent eens tot een bruid geworven zal worden door die Ene die echt van haar houdt, Die haar niet misbruikt, die niet ontrouw aan haar is. Hij wil haar huwen, haar tot een bruid nemen, en dan zal ook dit continent haar liefhebbende Echtgenoot erkennen, de Heer.




  1   2   3


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina