Fout! Alleen hoofddocument. Evolutietheorie



Dovnload 365.37 Kb.
Pagina11/12
Datum22.07.2016
Grootte365.37 Kb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12

244 Vgl. de internet-site over toeval: www.ngfg.com/texte/nv053.htm#R_130_ErstesGespräch voor een interessant overzicht over de problematiek. Vgl. met name ook R. Sorabji, Necessity, Cause, and Blame. Perspectives on Aristotle’s Theory (Ithaca, NY: Cornell University Press, 1980)

245 Vgl. Darwin die het woord “perfect” in de Origin 77 keer, “perfected” 19 keer, en “perfection” 27 keer gebruikt. Vgl. E. Mayr, One Long Argument: Charles Darwin and the Genesis of Evolutionary Thought (Boston: Harvard University Press, 1991), In Ned. vert, p. 84

246 Vgl. de keur aan artikelen over het functie-begrip in de biologie, in: C. Allen, M. Bekoff, Nature’s Purposes. Analyses of Function and Design in Biology (Cambridge, Mass.: MIT press, 1998); A. Ariew, R. Cummins, M. Perlman, red. Functions. New Essays in the Philosophy of Psychology and Biology (Oxford: Oxford University Press, 2002)

247 Vgl. de voor Daniel Dennett, Darwins’s Dangerous Idea, p. 195 aannemelijke stelling van Manfred Eigen, Steps Towards Life (Oxford: Oxford University Press, 1992), p. 123: “Selection is more like a particularly subtle demon that has operated on the different steps of life, and operates today at the different levels of life, with a set of highly original tricks. Above all, it is highly active, driven by an internal feedback mechanism that searches in a very discriminating manner for the best route to optimal performance, not because it possesses an inherent drive towards any predestined goal, but simply by virtue of its inherent non-linear mechanism, which gives the appearance of goaldirectedness.”

248 Vgl. F. Soontiëns, Evolutie en Finaliteit Proefschrift Katholieke Universiteit Nijmegen, 1988, pp. 299 vv.; Natuurfilosofie en Milieu-ethiek, pp. 141vv.; vgl. ook: J. Mundale, W. Bechtel, “Integrating Neuroscience, Psychology, and Evolutionary Biology through a Teleological Conception of Function” in: Minds and Machines 6(1996), pp. 481-505

249 Vgl. Soontiëns, Evolutie en finaliteit, pp. 282-289; E. Mayr, One Long Argument: Charles Darwin and the Genesis of Evolutionary Thought (Boston: Harvard University Press, 1991), hfdst. 5: “Evolutionary progress without goal-directed causes.”

250 Vgl. Wuketits, Naturkatastrophe Mensch (Düsseldorf: Patmos, 1998), p. 116: “Wenn man Fortschritt in die evolution blo mit den Bedingungen des Überlebens in Zusammenhang bringt, dann hat man die Fortschrittsidee entzaubert, und es bedarf keiner Teleologie.”

251 Vgl. Ibidem, p. 165: “Es kommt also in der Evolution nur darauf an, daß Organismen Lösungen für ihre Probleme finden.”

252 Ook het begin van het universum was niet zonder oorzaak! Vgl. W. Craig, “‘What Place, then, for a Creator?’: Hawking on God and Creation,” in: British Journal for the Philosophy of Science 41(1990), pp. 473-91; Idem, “The Caused Beginning of the Universe: A Response to Quentin Smith,” in: Britisch Journal for the Philosophy of Science 44(1993), pp. 623-639; W. Craig, en Q. Smith, Theism, Atheism, and Big Bang Cosmology Oxford: Clarendon, 1993; W. Craig, “Theism and the Origin of the Universe,” in: Erkenntnis 48(1998), pp. 47-57

253 Vgl. voor een inleiding in deze problematiek, K. Ward, God, toeval en noodzaak (Baarn: Ten Have, 1997)

254 Vgl. b.v H. Lodish, e.a., red., Molecular Cell Biology (New York: Freeman & Company, 1995)

255 Vgl. R. Shapiro, Origins: A Skeptic’s Guide to the Creation of Life on Earth (New York: Summit Books, 1986)

256 Vgl. R. Dawkins, The Blind Watchmaker (London: Penguin, 1988), pp. 43-74; Idem, Climbing Mount Improbable (London: Viking, 1996)

257 Vgl. reeds L. Henderson, The Fitness of the Environment, Boston: Beacon Press, 1958 orig. 1913; E. Needham, The Uniqueness of Biological Materials, Oxford: Pergamon Press, 1965; en vooral: M. Denton, L’evolution a-t-elle un sens? (Paris: Fayard, 1997)

258 Vgl. J. Barrow, F. Tipler, The Anthropic Principle (Oxford: Oxford University Press, 1989); L.I. Henderson, Die Umwelt des Lebens (Wiesbaden, 1914); P. Carter, “Large Number Coincidences and the Anthropic Principle in Cosmology,” in: M. Longair, uitg., Confrontation of Cosmological Theory with Astronomical Data (Dordrecht: Reidel, 1974); J.Gribbin, M. Rees, Cosmic Coincidences: Dark Matter, Mankind, and Anthropic Cosmology (New York: Bantam Books, 1989); J. Ladrière, “Le principe anthropique et la finalité,” in: Finalité et intentionalité. Doctrine Thomiste et perspectives modernes, J. Follon, J. McEvoy, reds. (Parijs: J.Vrin/Leuven: Editions Peeters, 1992), pp. 259-284; J. Demaret, “Principe Anthropique et Finalité,” in: Revue d’éthique et de théologie morale ‘Le supplement’ n. 205, juni 1998, pp. 119-163; Guillermo Gonzalez, Jay Richards, The Privileged Planet (Washington, DC: Regnery Publishing, 2004)

Voor kritiek, zie b.v.: V. Stenger, “Cosmythology. Was the Universe Designed to Produce Us?” in: Sceptic 4(1996)2, pp. 36-40



259 Vgl. www.arxiv.org/abs/0810.0703 Anil Amanthaswamy, « Why dark matter mix is just right », in : New Scientist 6 dec. 2008, p. 12

260 Vgl. M. Buchanan, “Why God Plays Dice,” in: New Scientist 22 aug. 1998 (No 2148), pp. 26-30

261 Onze chromosomen hebben (haploid) 3 miljard baseparen. Aangezien er 4 soorten baseparen mogelijk zijn, A-T, T-A, C-G, en G-C, betekent dit dat er 4 3.000.000.000 mogelijke volgordes van baseparen bestaan. Daarnaast is het bestaan van aminozuren, ja van atomen zelf volgens de evolutionisten al een toevalstreffer, waardoor de kans op menselijk leven normaal gesproken nihil is. Vgl. P. Moorhead, M Kaplan, Mathematical Challenges to the Darwinian Interpretation of Evolution (Wistar Institute Symposium Monograph, 1967); M.-P. Schützenberger, “Les failles du darwinisme,” in: La Recherche n1 283, jan. 1996, pp. 87-90, waartegen met name P. Tort, red., Pour Darwin (Parijs: Presses Universitaires de France, 1997), passim ; P. Weingartner, “Bemerkungen zum wissenschaftstheoretischen Status der Evolutionstheorie,” in: L. Scheffczyk, uitg., Evolution: Probleme und neue Aspekte ihrer Theorie (München: Karl Alber, 1991), pp. 11-26.

Vgl. voor het statische probleem ook J. Maynard Smith: Evolution and the Theory of Games, (Cambridge: Cambridge University Press, 1982); G. Schröder, The Science of God. The Convergence of Scientific and Biblical Wisdom (New York: The Free Press, 1997), pp. 115-124



262 Vgl. M.J. Behe, De Zwarte Doos van Darwin. Het biochemische vraagteken bij de evolutie (Baarn: Ten Have, 1997). Vgl.: http://www.arn.org./arn/articles/behe/behehome.htm . Voor kritiek op enkele punten van Behe’s argumentatie: T.M. McNulty, “Evolution and Complexity”, in: American Catholic Philosophical Quarterly 72(1999), pp. 435-448; H. Allen Orr, recencie, in: Boston Review 21(dec 1996-jan 1997), ook op www.bostonreview.mit.edu ; N. Shanks, K. Joplin, “Redundant Complexity: A Critical Analysis of Intelligent Design in Biochemistry”, in Philosophy of Science 66(Juni 1999), pp. 268-282; Niall Shanks, God, the Devil, and Darwin. A Critique of the Intelligent Design Theory (Oxford: Oxford UP, 2004)

263 Vgl. William Dembski, Intelligent Design. The Bridge Between Science & Theology (Dowers Grove, Ill: InterVarsity Press, 1999); Idem, The Design Revolution. Answering The Toughest Questions about Intelligent Design (Downers Grove, Ill.: InterVarsity Press, 2004); Idem en Michael Ruse, red., Debating Design. From Darwin to DNA (Cambridge: Cambridge University Press, 2004); Niels Hendrik Görman, Design and Disorder. Perspectives from Science and Theology (London: T&T Clark, 2002)

264 Vgl. Teilhard de Chardin’s werk. Vgl. ook Chr. De Duve, Vital Dust. Life as a Cosmic Imperative (New York: Basic Books, 1995); S. A. Kauffman, The Origins of Order. Selforganization and Selection in Evolution (Oxford: Oxford University Press, 1993); K.W. Kratky, F. Wallner, uitgs., Grundprinzipien der Selbstorganisation (Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 1990); J. Endler, T. McLellan, “The Process of Evolution: Toward a Newer Synthesis,” in: Annual Review of Ecology and Systematics 19(1989), pp. 395-421; H. Maturana, F. Varela, Autopoiesis and Cognition. The Realization of the Living (Dordrecht: Reidel, 1979)

265 Vgl. J. Barrow, F. Tipler, The Anthropic Cosmological Principle (Oxford: Clarendon Press, 1986); D. Ingber, “The Architecture of Life,” in Scientific American, jan. 1998, pp. 30-39

266 Vgl. W. Drees, Beyond the Big Bang. Quantum Cosmologies and God (La Salle, Ill: Open Court, 1990). Vgl. Chr. de Duve, Vital Dust. Life as a Cosmic Imperative (New York: BasicBooks, 1995): pp. 9-10.

267 The Autobiography of Charles Darwin, uitg. Nora Barlow (London: Collins, 1958), p. 92 Geciteerd door E. Mayr, Growth, p. 520. Vgl. “With respect to the theological view of the question. This is always painful to me. I am bewildered. I had no intention to write atheistically. But I own that I cannot see as plainly as other do, and as I should wish to do, evidence of design and beneficence on all sides of us. There seems to me too much misery in the world. I cannot persuade myself that a beneficent and omnipotent God would have designedly created the Ichneumonidae with the express intention of their feeding within the living bodies of Caterpillars, or that a cat should play with mice. Not believing this, I see no necessity in the belief that the eye was expressly designed. On the other hand, I cannot anyhow be contented to view this wonderful universe, and especially the nature of man, and to conclude that everything is the result of brute force. I am inclined to look at everyting as resulting from designed laws, with the details whether good or bad, left to the working out of what we may call chance. Not that this notion at all satisfies me. I feel most deeply that the whole subject is too profound for the human intellect.” Brief van Charles Darwin aan Asa Gray, 22 mei, 1860, in: F. Darwin, uitg., The Life and the Letters of Charles Darwin (New York: Appleton, 1888), II,105. Gec. in Ph. Sloan, “The Question of Natural Purpose,” in: E. McMullin, red., Evolution and Creation (Notre Dame: University of Notre Dame Press, 1985), p. 139

268 Vgl. “...le hasard n’est pas une pierre angulaire dans l’edifice darwinien mais ne désigne qu’un etat d’ignorance, transitoire; Darwin est résolument déterministe et le procès en abus de hasard est infondé.” Ch. Devillers, H. Tintant, Questions sur la théorie de l’évolution (Paris: Presses Universitaires de France, 1996), p. 86 (Met verwijzingen naar brieven van Darwin).

269 “The Darwinian process of continued interplay of a random and a selective process is not intermediate between pure chance and pure determination, but in its consequences qualitatively utterly different from either.” S. Wright, “Comments on the preliminary working papters of Eden and Waddington,” in: P.S.Moorhead, M.M. Kaplan, uitg., Mathematical Challenges to the Neo-Darwinian Interpretation of Evolution Wistar Institute Symposium Monograph, no. 5 (Philadelphia: Wistar Institute Press, 1967), pp. 117-120, hier p. 117, Gec. in Mayr, Growth, p. 520

270 Gilson, From Aristotle to Darwin and Back again, p. 83

271 Vgl. Ph. R. Sloan, “The Question of Natural Purpose,” in: E. McMullin, red., Evolution and Creation (Notre Dame: University of Notre Dame Press, 1985), pp. 121-150, p. 140

272 Vgl. Gilson, From Aristotle to Darwin and Back Again, pp. 84v.

273 Vgl. R. Richards, The Meaning of Evolution (Chicago: University of Chicago Press, 1992), pp. 84 vv. Gec. op p. 90

274 Vgl. A. Gray, Natural Selection Not Inconsistent with Natural Theology (1861). Vgl. J.R. Moore, Post Darwinian Controversies (Cambridge: Cambridge University Press, 1979), pp. 269-284

275 Vgl. Charles Darwin, Autobiography, uitg. F. Darwin, p. 308

276 Nature June 4, 1874, gec. in Gilson, From Aristotle..., p. 84

277 Deze opinie wordt gedeeld door A.C. Crombie, “Evolution by Natural Selection,” in: Idem, Styles of Scientific Thinking in the European Tradition (London: Duckworth, 1994), vol. 3, pp. 1723-1765 en J.G. Lennox, “Darwin was a Teleologist,” in: Biology and Philosophy 8(1993), pp. 409-421

278 Vgl. James Valentine, On the Origin of Phyla (Chicago: Chicago University Press, 2004), p. 194: “In sum, the Cambrian fossils imply an explosion of bodyplans, but the underlying causes remain uncertain.”

279 Vgl.: “La thèse de la téléologie tire sa force de l’accumulation des arguments en sa faveur. Elle ne se fonde pas sur une seule preuve considerée isolément, mais sur l’addition de toutes ces preuves; sur la longue chaîne des coïncidences pour donner une magnifique totalité téléologique.” M. Denton, L’évolution a-t-elle un sens?, p. 516

280 Vgl. P. Josef Kentenich, Causa Secunda. Textbuch zur Zweitursachenlehre (Freiburg i.B.: Josef-Kentenich-Institut, 1979)

281 Vgl. voor de theorie van het zogenaamde ‘dynamische’ of ‘voortdurende’ creationisme: H.E. Hengstenberg, Evolution und Schöpfung: Eine Antwort auf den Evolutionismus Teilhard de Chardins, München: Pustet, 1963, pp. 15.202vv.; R. Löw, “Zur Interpretation evolutionärer Entwicklungen bei Augustinus und Thomas von Aquin,” in: P. Koslowski, R. Spaemann, R. Löw, uitgs., Evolutionismus und Christentum, Weinheim: Acta Humaniora, VCH, 1986, pp. 7-27, p. 19; R. Löw, “Die Unverzichtbarkeit des Naturbegriffs für die Moraltheologie,” in: W. Baier, a.o., uitgs., Weisheit Gottes - Weisheit der Welt, bnd. 1: Festschrift für Kardinal Ratzinger zum 60. Geburtstag (St. Ottilien: Eos Verlag, 1987), pp. 157-177. Kritiek op deze ‘continue miraculeuze’ interventie van God in de evolutie komt van b.v.: R. Isak, Evolution ohne Ziel? Ein interdisciplinairer Forschungsbeitrag (Freiburg: Herder, 1992), pp. 295-299, die opmerkt dat een zich gradueel veranderende soort deze interventie niet nodig heeft en het postuleren ervan een onnodige discussie met de biologie uitlokt. Deze kritiek lijkt echter niet terecht, omdat ook in zich positief dynamisch ontwikkelende soorten een sturende hand van boven nodig is. (Vgl. de problemen met de aanpassing, waar er meer nodig is dan een passieve selectie om aan de veranderende omstandigheden aan te passen. Isak houdt geen rekening met de metafysieke moeilijkheden van iets lagers dat iets hogers produceert. Voor een theorie van twee niveaus van evolutionare verandering, één waarin God rechtstreeks intervenieert, en grote veranderingen teweeg brengt, en één waarin de natuur zelf lijkt te selecteren, zie J. Illies, Schöpfung oder Evolution: Ein Naturwissenschaftler zur Menschwerdung (Zürich: Edition Interfrom, 1979), p. 72; Idem, “Steckt Gott im Detail: Die Entwicklung der Arten durch den vieldiskutierten biochemischen Zufall läßt viele Fragen offen,” in: Natur 1980, pp. 66-70; Idem, “Die Evolution des Lebendigen: Fakten und Deutungen,” in: Wir sind Evolution: Die kopernikanische Wende der Biologie, G.-K. Kaltenbrunner, uitg. (Freiburg: Herder, 1981), pp. 29-56; Idem, “Im Wunderwald der Stammbäume: Dendrologie einer Illusion,” in: A. Locker, red., Evolution - kritisch gesehen (München: Pustet, 1983), pp. 97-123. Vgl. voor deze oplossing ook reeds: H. Conrad-Martius, Abstammungslehre (München: Kösel), 1949, pp. 266vv., 321vv., en vooral 350 e.v., 358 e.v. Ook hier kan Isaks kritiek (Ibid., p. 298), volgens welke God in deze theorie een steeds mindere taak krijgt toebedeeld naarmate de wetenschap vooruitgaat, ons niet overtuigen. In ieder geval kan de natuur zelf deze, vaak grote, veranderingen niet zelf verklaren.

282 Dit wordt ook zo letterlijk gezegd door M. Ridley, Evolution (London: Blackwell, 19982), p. 346

283 Vgl. O. Kuhn, Die Deszendenz­theorie (München, 1951), pp. 105 e.v. Vgl. ook E.G. Pringsheim, “Die Unzuläng­lichkeit der herrschenden Abstammungslehre,” in: Oesterreichische Botanische Zeitschrift 118(1970); H. Kahle, Evolution. Irrweg moderner Naturwissenschaft? (Bielefeld: Moderner Buch Service, 1980, pp. 36-69; Vgl. Wesson, Beyond Natural Selection, p. 150. Vgl. ook W. Böhme, Evolution und Gottesglaube. Ein Lese- und Arbeitsbuch zum Gespräch zwischen Naturwissenschaft und Theologie, Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1988, pp. 13-106; “Zufall und Gesetz”; R. Spaemann, R. Löw, Die Frage Wozu? Geschichte und Wiederentdeckung des teleologischen Denkens (München: Piper, 19913)

284 Gepubliceerd in Darwins Variation of Animals and Plants under Domestication [1868], hield deze theorie in dat er kleine deeltjes, of ‘gemulen’ or ‘pangenen’ zouden zijn die afgegeven worden door elk deel van het volwassen lichaam. Deze gemulen circuleren door het lichaam en informeren de kiemcellen over de huidige staat van het hele lichaam. Deze informatie wordt dan overgedragen op de nakomelingen. Vgl. Young, The Discovery, p. 162

285 Vgl. zijn The Evolution Theory (1904); Young, The Discovery of Evolution, p. 167

286 Vgl. R. Wesson, Beyond Natural Selection, p. 225

287 Vgl. E. Jablonka, M. Lamb, Epigenetic Inheritance and Evolution. The Lamarckian Dimension, Oxford: Oxford University Press, 1995; E. Steele, R. Lindley, R. Blanden, Lamarck’s Signature. How retrogenes are changing Darwin’s natural selection paradigm (St. Leonards NSW: Allen and Unwin, 1998)

288 Vgl. A. Wesson, Beyond Natural Selection, pp. 233-239

289 Vgl. T. Deacon, The Symbolic Species: The Co-evolution of Language and the Brain (New York: Norton & Co, 1997); J. Aitchison, De sprekende aap. Over oorsprong en evolutie van de menselijke taal (Utrecht: Spectrum, 1997)

290 Vgl. K. Narr, “Zur Beginn menschlichen Lebens in der Phylogenese,” in: G. Rager, red., Beginn, Personalität und Würde des Menschen (München: Karl Alber, 1997), pp. 331-362; St. Mithen, The Prehistory of the Mind. A search for the origins of Art, Religion, and Science (London: Thames & Hudson, 1996)

291 Vgl. I. Tattersall, Becoming Human: Evolution and Human Uniqueness (New York: harcourt Brace & Company, 1998); J. Trefil, Are We Unique? A Scientist Explores the Unparalleled Intelligence of the Human Mind (New York: John Wiley, 1997); Ph. Lieberman, Uniquely Human. The Evolution of Speech, Thought, and Selfless Behaviour (Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1991)

292 Verdedigers van deze visie vinden we in b.v. D. Cummins, C. Allen, red., The Evolution of Mind (Oxford: Oxford University Press, 1998); A Scheibel, J Schopf, The Origin and Evolution of Intelligence (Boston: Jones & Bartlett, 1997); A. O’Hear, Beyond Evolution. Human Nature and the Limits of Evolutionary Explanation (Oxford: Oxford University Press, 1997)

293 Argumenten voor deze visie op de geestelijke natuur van de mens zijn o.a. 1. de mogelijkheid om universalia te denken, 2. te reflecteren, 3. de ruimte en tijd te overstijgen, en 4. een onbeperkte kennis te verwerven. Vgl. voor verschillen en overeenkomsten tussen menselijk en dierlijke intelligentie: R. Byrne, The Thinking Ape. Evolutionary Origins of Intelligence (Oxford: Oxford University Press, 1995), pp. 231ff, die inzicht en taal van de mens als twee kwalitatieve sprongen ziet t.o.v. de dierenwereld.

294 Vgl. N. Luyten, “Die Materie, Quelle des Geistes?,” in: Idem, Ordo Rerum (Freiburg: Universitätsverlag, 1969), pp. 358-370

295 Vgl. G. Perez, “Finalità dell’organismo umano,” in: Doctor Communis (1948), pp. 89-107

296 Vgl. Victor Frankl, De zin van het bestaan. Een inleiding tot de logotherapie (Rotterdam: Kooyker, 1978); Arthur Peacocke, God and the new Biology (Gloucester, Mass.: Peter Smith, 1994), p. 87

297 Iemand die deze mogelijkheidt expliciet stelt is W. Drees, Van niets tot nu. Een wetenschappelijke scheppingsvertelling (Kampen: Kok, 1996), pp. 27vv.

298 Vgl. E. Gilson, God and Philosophy (New Haven, London: Yale University Press, 197920), p. 22

299 Vgl. Erik Wielenberg, Value and Virtue in a Godless Universe (Cambridge: Cambridge UP, 2005), die waarden verdedigt in een wereld zonder God. Evenals Neil Levy, What makes us Moral? (Oxford: Oneworld, 2004) gaat hij echter in op het argument dat het ontkennen van een intrinsieke teleologie van subhumane natuur niet kan leiden tot een teleologie in de menselijke intenties.

300 Vgl. W. Horosz, T. Clements, uitgs., Religion and Human Purpose. A Cross Disciplinary Approach (Dordrecht: Martinus Nijhof, 1987)

301 Vgl. Darwin zelf, die de moraal herleidt tot sociale instincten, waarover hij op hun beurt zegt: “the social instincts which no doubt were acquired by man, as by the lower animals, for the good (sic!) of the community” The Descent of Man (London: Murray, 1971), vol. 1, p. 103. Vgl. heel het hoofdstuk over moraal: vol I, hfdst 3, pp. 70-106

302 Zeer mooi uitgewerkt door b.v. R. Taylor, Good and Evil (New York: MacMillan, 1970): er bestaan ook natuurlijke neigingen die getuigen van doelgerichtheid! Vgl. ook D. Wiggins, “Truth, Invention, and the Meaning of Life,” in: J. Rachels, uitg., Ethical Theory (Oxford University Press, 1998), pp. 143-186


1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   12


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina