Geloofsbouwers 4



Dovnload 94.02 Kb.
Pagina1/3
Datum26.08.2016
Grootte94.02 Kb.
  1   2   3

Geloofsbouwers – Andrew Wommack

Geloofsbouwers - 4


Andrew Wommack
Inleiding:

Zonder geloof is het onmogelijk om God te behagen (Hebreeën 11:6). Geloof is onze overwinning die de wereld overwint (1 Johannes 5:4). Geloof is essentieel voor alles wat we doen in het christenleven. Maar toch hebben veel christenen moeite met geloof. Het lijkt voor velen een illusionaire gedachte, en zelfs degenen die in geloof hebben gewandeld, hebben moeite met die geloofswandel vol te houden. Is het echt zo moeilijk? Niet als je enkele basisprincipes begrijpt.


Deze serie bestaat uit vier delen:

The Reality Of Faith

De realiteit van geloof

Walking By Faith

Wandelen in geloof

How To Overcome Doubt

Hoe overwin je twijfel

The End Of Self Is The Beginning Of God

Het einde van ‘zelf’ is het begin van God

De originele MP3 bestanden zijn te downloaden van: http://www.awmi.net/extra/audio/1046

Vertaling: 2009 Jan Vossen

Deel 4: ‘Het einde van ‘zelf’ is het begin van God’

Wat ik vanavond wil doen is spreken over een aantal dingen die God in mijn leven deed. En ik wilde dat ik nog een week of twee had om hierover te spreken. Want het is niet mogelijk om dit allemaal in één avond te proppen. Ik ga dus wat hoogtepunten aanstippen. Maar één van de dingen die er in mijn leven gebeurde, wat eigenlijk mijn hele relatie met God op gang bracht, was dat ik wederom geboren werd toen ik acht jaar oud was. En ik was echt wederom geboren. Ik werd de dag nadat ik wederom geboren uitgelachen in de derde klas, omdat ik christen was. Het was merkbaar. Mensen konden het verschil zien dat ik gered was.


En ik had de Heer lief en ik heb geen enkele twijfel dat als ik was gestorven voor mijn 18e jaar, dat ik bij de Heer zou zijn geweest. Ik hield van de Heer, ik was voor God apart gezet vanaf de moederschoot, en daar heb ik geen enkele twijfel over. Maar op 23 Maart 1968 had ik een bovennatuurlijke ontmoeting met de Heer. Het is een lang verhaal, maar wat ik ontdekte was, dat God mij liefhad. Vóór die tijd geloofde ik wel dat God van me hield. Als je me gevraagd had of God me liefhad, had ik ‘ja’ gezegd. Ik bedoel, ik dacht dat ik de liefde van God begreep.
Maar er was een radicaal verschil tussen zéggen dat ik begreep dat God van me hield en de tastbare liefde van God erváren. Ik heb de biografie van Finney gelezen. En Finney vertelt dat op de avond dat hij met de Heilige Geest werd vervuld, het was alsof golven van vloeibare liefde over hem heen spoelden. En dat lijkt heel veel op wat ik ervoer. Vier en een halve maand was ik gewoon vertrokken. En ik wist zeker dat God van me hield.
En in relatie met geloof veranderde mijn leven in een keer volledig. Ik bedoel, ogenblikkelijk. Ik was al wederom geboren, maar toen ik zág dat de Almachtige God mij liefhad, en het was niet zomaar een leerstelling, ik wíst het. Ik wist heel intens dat God míj liefhad! Weet je dat ik de volgende dag de Schrift las. En in de Baptistenkerk was het gewoon meesterlijk hoe we in staat waren dingen weg te redeneren. Als we bijvoorbeeld Handelingen 3 lazen, hoe Jezus de man bij de poort van de tempel genas, dan redeneerden wij: zó waren wij toen we nog niet wederom geboren waren, toen waren wij allemaal verlamd. En Jezus is gekomen om ons nieuw leven te geven. En nu kunnen wij spiritueel en emotioneel wandelen en springen en God loven en prijzen.
Ik had dat mijn hele leven gelezen en het was nog nooit bij me opgekomen dat die man echt fysiek genezen werd. Dat vinden jullie nu misschien vreemd, maar ik herinner me dat ik de volgende dag gewoon een gloednieuwe Bijbel had. De Bijbel werd levend en ik besefte dat een God die even reëel was als dat ik had ervaren, en die mij liefhad, met pure liefde, dat het Zijn wil was om ons te genezen en ons te bevrijden.

Maar dat was me nooit geleerd. Ze hadden mij geleerd dat het Gods wil voor ons was, dat we ziek waren. Maar intuïtief wíst ik het nu gewoon. Als jij de liefde van God kent, dan garandeer ik je dat een heleboel dingen opeens héél eenvoudig worden. Het verandert dingen gewoon.


Ik herinner me dat ik een samenkomst had, hier in Colorado Springs, dat is zo’n 20 jaar geleden of zo. En een man nam zijn dochter mee, die in een rolstoel zat. Ze was verlamd. Niet alleen verlamd, maar ook beschadigd in haar hersenen. Ze kon niet praten, ze kon helemaal niet communiceren, ze was als een plant. Ze was twaalf jaar oud, in een rolstoel, ze had luiers aan. Ze moesten steeds haar luiers verwisselen. En omdat ik had gezegd dat het Gods wil was om ieder persoon altijd op ieder moment te genezen, was deze man boos geworden en de samenkomst uitgelopen.
En de man die hem meegenomen had naar de samenkomst zei: ‘Je zou tenminste tot na de samenkomst moeten wachten en hem vragen wat hij er mee bedoeld. Misschien heb je hem verkeerd begrepen en misschien kan hij het aan je uitleggen.’ Dus, deze man bleef hangen. En ze kwamen me halen en ik sprak met hem. En ik begon hem uit te leggen dat het altijd Gods wil is om te genezen. En deze man begon met me te argumenteren. Hij had zijn Bijbelverzen om op te staan. Want dit zou hem namelijk veroordelen volgens zijn manier van denken. Het zou betekenen dat zij niet alles hadden toegeëigend wat beschikbaar was en daarom was het op een bepaalde manier hun schuld dat hun dochter zo was. Ze hadden er iets aan kunnen doen, ze hadden kunnen geloven.

Hij gebruikte het daarom als verdediging om te zeggen dat God haar zo had gemaakt en gewild. En hij verdraaide daarvoor de Schrift. Ik geloofde dat hij de Bijbel verdraaide. En hij vond dat ík de Bijbel verdraaide. En we kregen een hele discussie over Bijbelverzen. En ik ging zijn interpretatie weerleggen en hij ging mijn interpretatie weerleggen. En deze man was al boos op me. En het liep helemaal nergens op uit.


En ik keek hem aan. Ik stond vóór de rolstoel en hij stond achter de rolstoel van zijn dochter. En ik keek hem aan en zei: ‘Wat voor vader ben jij eigenlijk dat je niet wilt dat je dochter genezen wordt’! Ik zei: ‘Je houdt niet eens van je dochter’. Tjonge, deze kerel vloog me zo ongeveer naar de strot. Hij werd écht woest en zei: ‘Jíj… ik zou gewoon álles willen doen voor mijn dochter. Als er een behandeling voor haar zou bestaan zou ik alles wat ik had uitgeven. Ik zou overal heengaan’. Hij zei: ‘Als ik het zou kunnen zou ik letterlijk als haar willen worden, als zij zoals ik kon zijn’. En hij werd zó woest: ‘Hoe dúrf je te zeggen dat ik niet van mijn dochter hou. Er is niets, niets wat zij ooit zou kunnen hebben gedaan wat mij zou weerhouden haar te genezen. Want ik hou zoveel van haar dat ik álles zou doen’.
En ik keek hem aan en zei: ‘En jij denkt dat de Almachtige God jouw dochter minder zou liefhebben dan jij?’ En we hadden leerstellingen beargumenteerd en zoveel dingen, maar toen ik het op die manier bracht, sloeg het ogenblikkelijk ieder argument dat hij had uit handen. Hij keek me aan en begon te huilen en zei: ‘Het is onmogelijk dat God minder van haar kan houden dan ik, en als God minstens evenveel van haar houdt als ik, dan móet het Zijn wil zijn om haar te genezen’. Weet je, dat alle doctrines en leerstellingen tot een einde zouden komen als wij de liefde van God zouden begrijpen?
Als iemand beweert dat God zoveel van hem houdt, dat Hij wil dat hij lijdt, dan kent hij God niet! Om te beweren dat God zoveel van je houdt dat God die kanker aan je gegeven heeft, want Hij gaat je iets leren, weet je dat geen enkele ouder zoiets zijn eigen kinderen zou aandoen! Natuurlijk corrigeren wij onze kinderen, maar er is een juiste en een verkeerde manier om ze te corrigeren. Je geeft ze een pak slaag op hun onderkant, daarom heeft God dat kussentje daar aangebracht. Maar je slaat ze niet hun hersens in, duwt ze niet van een rots af, bezorgt ze geen auto-ongeluk, of doet ze iets dergelijks aan omdat je hen een les wil leren.
Ieder beschaafd land op de hele aarde zou iemand arresteren die zoiets zou doen. Maar mensen geven wel God de schuld en zeggen dat God de bron is van je problemen: ‘God wil dat je lijdt’. En weet je, dat komt omdat ze niet beseffen dat God liefde is. De kerk zal beweren: ‘Oh ja, God houdt van je, God had de wereld zo lief dat Hij gaf…’ en dan prediken ze liefde en dan keren ze zich om en: ‘Als jij niet dit en dat zus en zo doet dan zal God je treffen’. Ze begrijpen de liefde van God niet.
Ik weet niet hoe ik dit moet uitleggen. Weet je, het is heel moeilijk iemand te overtuigen die geen echte bovennatuurlijke openbaring van Gods liefde heeft gehad. Maar als je eenmaal de liefde van God begrijpt, en ik bedoel: op een bovennatuurlijke manier ervaren hebt, dan begint geloof ogenblikkelijk te werken. Galaten 5:6 zegt: In Christus Jezus heeft namelijk niet het besneden zijn enige kracht, en ook niet het onbesneden zijn, maar het geloof, dat door de liefde werkzaam is. Geloof wordt levend gemaakt door liefde. De liefde van God, het begrijpen van de liefde van God, is voor mij de grootste sleutel tot het functioneren in geloof.
Laat ik je een vers geven uit Efeziërs 3. Dit is een gebed dat de apostel Paulus bad. Efeziërs 3:14 Om deze reden buig ik mijn knieën voor de Vader van onze Heer Jezus Christus, 15 naar Wie elk geslacht in de hemelen en op de aarde genoemd wordt, 16 opdat Hij u geeft, naar de rijkdom van Zijn heerlijkheid, met kracht versterkt te worden door Zijn Geest in de innerlijke mens, 17 en Christus door het geloof in uw harten woont.

Daar heb ik het eerder over gehad. Het is geweldig om gevoelens te hebben, het is geweldig om sensaties te hebben en bliksem en vuurwerk en allerlei dingen, maar Christus woont, dat wil zeggen verblijft op vaste, voortdurende basis, door geloof. …en u in de liefde geworteld en gefundeerd bent, 18 opdat u ten volle zou kunnen begrijpen, met alle heiligen, wat de breedte en lengte en diepte en hoogte is, Merk op dat er dimensies zijn in de liefde van God. Iemand zegt: ‘Oh ja, ik weet dat God me liefheeft’, maar er is een diepte, er is een hoogte, er is een lengte, en er is een breedte aan die liefde, die de meeste christenen niet binnen zijn gegaan.

En ik verzeker je dat je dat nodig hebt om de hoogte, de diepte, de lengte en de breedte van de liefde van Christus te kennen. Ik beweer niet dat ik de liefde van God volledig heb begrepen, maar ik zeg dat ik het in een zekere mate begrepen heb. En dat het mijn leven heeft veranderd, en dat het nog steeds mijn leven verandert. En het is nu 36 jaar later, en ik ben nog nooit over wat God heeft gedaan heen gekomen. Het heeft mijn leven revolutionair veranderd.
Ik beweer dus niet dat ik er alles van ervaren heb, er is meer dan wat ik heb begrepen, maar ik zeg dat het mijn leven dramatisch heeft veranderd. En merk op dat in vers 19 staat: en de liefde van Christus kent, die de kennis te boven gaat, opdat u vervuld zou worden tot alle volheid van God.

Er staat dat het kennen van de liefde van Christus, kennis te boven gaat. Hoe is dat mogelijk? Hoe kun je iets kennen als het kennis te boven gaat? Dit gaat over het kennen in de Schriftuurlijke betekenis van het Woord, zoals er staat dat Adam zijn vrouw Eva kende en ze werd zwanger. Kaïn kende zijn vrouw en zij werd zwanger. Het gaat om een ervaringskennis. Persoonlijke intimiteit. Als jij de liefde van Christus intiem ervaart, gaat dat boven verstandelijke kennis uit en het gaat verder met te zeggen dat het resultaat daarvan zal zijn dat je vervuld wordt met alle volheid van God!


Vervuld met de volheid van God!!! Iedereen die zich niet vervuld voelt, zeg je het zo: als jij je niet vervuld voelt, dan ken je niet de lengte, de breedte, de hoogte en de diepte van de liefde van Christus. Want als je die kent, zorg dat ervoor dat je vervuld bent met de volheid van God!
Als er een tekort is in je leven, en jij je niet verheugt met een onuitsprekelijke vreugde1 en je niet vol heerlijkheid bent, dan wandel je niet in de liefde van God. Je hebt het misschien in je verstand dat God van je houdt, maar je ervaart de liefde van God niet. Je hebt er kennis van, maar je ervaart het niet. Want anders kan ik je verzekeren dat je met de volheid van God vervuld zou zijn.

Dat is zó eenvoudig. En dit is waar ik me onderscheid van veel andere mensen. Heel veel mensen waarmee we omgaan en die we liefhebben, zullen hier moeite mee hebben. Maar vanwege mijn openbaring van Gods liefde, dus ook al voel ik het niet en heb ik geen emotionele hoogtijgevoelens, maar vanwege mijn geloof en daarin blijven, kan ik oprecht zeggen dat ik 36 jaar lang niet leeg geweest ben! Ik ben niet depressief geweest. Ik heb niet opgegeven.


Ik ben met al die dingen verzocht geweest. Ik heb al die emoties wel gehad. Ik heb je het getuigenis gegeven van hoe mijn zoon uit de dood werd opgewekt. Ik voelde alle emoties die iedereen zou hebben gevoeld, maar na binnen tien, vijftien minuten al die dingen te voelen, besefte ik: ‘Dit is niet de manier waarop ik me wil voelen’. Dit past niet bij een God die van me houdt. Ik voelde boosheid opkomen zoals: “God, waarom hebt U dit toegestaan?’ Ik begon te voelen hoe het zou zijn om zonder mijn zoon verder te leven. En weten dat zijn leven niet zou gaan zoals profetieën hadden gezegd. Ik begon dat te zien en alle verdriet en pijn die daarmee gepaard gaat te verwachten. Ik begon al die dingen te zien.

En het was allemaal niet in overeenstemming met de liefde die God mij geopenbaard had. Dus binnen tien, vijftien minuten nadat deze dingen mij probeerden te overweldigen begon ik God te loven en prijzen. ‘God, U bent een goede God. God, U houdt van mij. Vader, U hebt mijn zoon niet vermoord. U hebt dit niet laten gebeuren. U bepaalt deze dingen niet.’ En ik begon Hem te aanbidden en lief te hebben. Het was gewoon als een turbomotor die aanslaat en al die kracht. En ik begon te verblijven in de liefde van God. En ik verzeker je dat geloof binnenin mij begon op te borrelen. En ik wist zeker dat dit niet het einde van het verhaal zou zijn. En prijs God, onze zoon werd uit de dood opgewekt.


Maar het kwam allemaal voort uit de liefde van God. En ik kan oprecht zeggen dat ik allerlei tegenslagen heb gehad. Dit is gewoon mijn getuigenis. Je mag best met me van mening verschillen als je wilt. Maar dit is mijn getuigenis. Sinds ik wist dat God van me hield ben ik nooit volledig wanhopig geweest, angstig, verslagen, ontmoedigd. Dat maakte een eind aan al die dingen. Gewoon weten dat God van me houdt heeft mijn leven veranderd. Het is nooit meer overgegaan. Zesendertig jaar! En ik heb problemen gehad, ik heb vele momenten gehad dat ik er meer van bewust was dan ik had moeten zijn, en dan vertelde ik mezelf: ‘Je bent aan het afdwalen van de bron van je leven zelf’ en dan ging ik mezelf weer opbouwen en versterken in de liefde van God.
En ik krijg kritiek, mensen die zeggen: ‘Jij beweert dat je volmaakt bent en dat je nooit enig probleem hebt gekend’. Nee, dat is niet wat ik zeg. Maar ik zeg dat Gods liefde zo’n dominante kracht is in mijn leven, dat ik zeker weet dat God van me houdt. En dat ik vanaf die tijd nooit meer ‘normaal’ ben geweest. En wat ik zeg is dat als jij de witte vlag hijst, en als jij depressief en verslagen bent, en als je vol angst en vrees bent en ermee wilt kappen, dan besef je gewoon niet hoezeer God van je houdt.

Ik wil er geen veroordeling mee prediken, maar ik zeg dat als je wist hoezeer God van je hield, dat dat geloof werkt door liefde. Iedere keer als geloof tekortschiet, ontbreekt het aan liefde. Als jij je zou richten op hoezeer God van je houdt, verzeker ik je dat je jezelf opgebouwd kunt houden. Je kunt jezelf bemoedigd houden.


Kijk naar dit vers in Judas 1. Het boek Judas kent maar één hoofdstuk. Judas :20 is een vers dat we vaak gebruiken. 20 Maar u, geliefden, bouwt u uzelf op in uw allerheiligst geloof en bid in de Heilige Geest. We gebruiken dat vers om te onderwijzen dat als je in tongen bidt, je jezelf opbouwt in je meest heilig geloof. Je hoogste niveau geloof. We zeggen daarom dat in tongen bidden noodzakelijk is om in de hoogste vorm van geloof te functioneren. En dat onderschrijf ik voor de volle 100%.
Onze Bijbelschoolstudenten, de eerstejaars studenten, heb ik hierover net vorige week les gegeven en we hebben hierover gesproken. Ik ben het ermee eens. Maar weet je, dat is niet het einde van de zin. Er staat: 20 Maar u, geliefden, bouwt u uzelf op in uw allerheiligst geloof en bid in de Heilige Geest, 21 bewaar uzelf in de liefde van God en verwacht de barmhartigheid van onze Heer Jezus Christus, tot het eeuwige leven.
Dit vers leert je niet om te bidden en God te bedelen en te smeken om Zijn liefde uit te storten, om je aan te raken en iets geheel nieuws te doen. Het zegt: houd jezelf in de liefde van God door het bidden in de Heilige Geest en door jezelf op te bouwen in je meest heilige geloof.

Je hoeft God niet te vragen om Zijn liefde in jou uit te gieten. God heeft zijn liefde al aan je betoont.2 God zit daar niet boven met zijn handen aan de knoppen te regelen hoeveel vreugde, hoeveel liefde, hoeveel zalving, hoeveel overwinning je in je leven zult hebben. En als jij iets te kort komt in deze gebieden dat je dan naar God moet gaan en vragen: ‘God, draai de volume knop wat open. Oh God, geef me meer, Oh God, doe toch iets anders.’

Ik denk dat uit die hele houding blijkt dat je gewoon niet begrijpt hoe oneindig veel God van je houdt. Het is nooit God die de zalving vermindert. Het is nooit God die Zijn aanwezigheid wegneemt. Het is nooit God die iets van Zijn liefde wegneemt omdat je iets verkeerd gedaan hebt. Het is nooit God die zich van jou afkeert. Geloof dat niet. Ik begrijp dat er redenen zijn waarom we dat zouden geloven, want dat is ons generaties lang ingestampt, en dit is de overheersende zienswijze in de kerk.
Maar ik zeg je dat als je ooit ziet hoe puur Gods liefde is, hoe onvoorwaardelijk Zijn liefde is, dan zul je dat soort denken kwijt raken. Als jij ooit niet zoveel vreugde meer voelt als je ooit voelde, hoef je niet God te vragen om je aan te raken en iets nieuws te doen. Het enige dat je hoeft te doen is gaan geloven. Er staat in 1 Petrus 1:8 Hem hebt u lief zonder Hem gezien te hebben. In Hem verheugt u zich nu met een onuitsprekelijke en heerlijke vreugde, zonder Hem te zien, maar door te geloven. Als jij je niet verheugt met onuitsprekelijke en heerlijke vreugde, dan geloof je niet in de liefde die God voor je heeft en wat Hij voor je gedaan heeft.

Dank je wel voor die ene ‘whooh’. Ik weet dat dit tegen heel wat dingen ingaat, maar God heeft het al gedaan. En als jij niet gelooft in de liefde van God, bid in tongen, en bouw jezelf op en bewaar jezelf in de liefde van God. Ga jezelf vertellen over de liefde van God.


Toen ik voor het eerst zag dat God van me hield, toen wíst ik het. Ik wist zeker dat God mijn foto in zijn portemonnee bewaart. Man, God hield van mij. En tot mijn grote verbazing was daar niet iedereen net zo enthousiast over als ikzelf. Ik stond de volgende ochtend op en getuigde hiervan in mijn baptistenkerk: ‘Mensen, ik had een ontmoeting. God hóudt van mij. Ik ben nét zo vervuld met de Heilige Geest als de apostel Paulus was of wat dan ook’. En ik dacht dat mensen daar enthousiast over zouden zijn!
Nou, dat waren ze niet. Als ik overspel had gepleegd hadden ze me beter behandeld dan nu ik dit zei. Ik bedoel, de pastor van de kerk en de leiders van de kerk kwamen naar mij toe: ‘Wie denk jij wel dat je bent? Dat God van jou zou houden zoals hij van de apostel Paulus hield’? Maar ik wíst het. Dat was wat God in mijn hart had geopenbaard. Ik hoorde het niet met een hoorbare stem, ik wíst het gewoon. Ik had pure liefde ervaren, en aanvaard. En ik wist dat God van mij hield, nét zoveel als wie dan ook op de hele wereld. En dat was gewoon logisch voor mij. Maar opeens kreeg ik al die kritiek te verduren. En ik had er geen verklaring voor. Ik wist niet wat ik tegen hen moest zeggen. En mensen begonnen me dus te bekritiseren en ze gingen tegen me zeggen: ‘Je bent van de duivel. Dat is geen ervaring van God.’ Ze begonnen echt over alles kritiek op mij te leveren.
En ik was pas 18 jaar oud en dit waren mensen die naar het seminarie waren geweest. En zij wisten alles beter, en zij stonden in gezagsposities en ik was geen opstandige knul. Dus begon ik ogenblikkelijk te twijfelen of dit werkelijk van God was. In mijn hart wist ik dat het zo was, maar ik begon twijfels in mijn verstand te krijgen.

En ik herinner me een van de eerste dingen die ik deed, binnen een maand nadat de Heer tot me had gesproken. Dan ging ik voor een spiegel staan en ik keek naar mijn eigen hoofd en dacht. ‘Hoe kan God jou liefhebben? Je bent een zondaar, kijk wat je allemaal gedaan hebt’. En al het religieuze onderwijs dat ik had ontvangen begon mij te bestoken. Maar ik keek in de spiegel en stak mijn vinger uit en zei: ‘God houdt van jou. God heeft het jou gezegd’. En ik ging tot mezelf prediken, en sprak tot mezelf. Soms schreeuwde ik tegen mezelf om de gedachten die in me opkwamen die daar tegenin gingen te overschreeuwen. Zo ik hield mezelf in de liefde van God.


En dat was drie en een half jaar voordat ik in tongen ging spreken. Pas drie en een half jaar nadat ik de doop in de Heilige Geest had ontvangen, ging ik in tongen te spreken, omdat ik als baptist was opgevoed. Ik had dus allerlei belemmeringen. Maar ik was met de Heilige Geest vervuld. En voordat ik dus in tongen ging bidden bewaarde ik mezelf in de liefde van God, met alleen maar lef en dwang. Ik liet niemand toe om me ooit uit het hoofd te praten dat de almachtige God van me hield.
Ik heb heel wat domme dingen gedaan. Ik heb strijd gevoerd met de jeugdleider van onze kerk. Hij wilde een stemming houden en me de kerk uitstemmen. Hij zei dat ik van de duivel was. En ik ging hem recht in zijn gezicht aanspreken: ‘Ik ben in deze kerk opgegroeid, maat, jij bent hier net een jaartje. Laten we een stemming houden en we stemmen jóu eruit’! En ik sprak hem rechtstreeks aan. En God sprak me aan dat ik verkeerd zat en dat ik me moest bekeren. Maar ook al wist ik dat ik verkeerd deed, en niet altijd functioneerde op de manier zoals ik moest, ik bleef gewoon zeggen: ‘Ik wéét dat God van me houdt’.
Ik weet niet hoe ik het aan je moet uitleggen, maar ik heb nooit maar een nanoseconde geloofd dat God niet van me hield. Geloof was iets dat van nature aanwezig was. Ik heb wel het een en ander moeten leren om me te helpen erin te functioneren. En ik heb heel wat andere dingen moeten overwinnen. Maar dít was een fundament, dit was de basis voor alle dingen. En als ik heel veel andere mensen spreek en bedien, is dit wat bij heel veel mensen in hun leven ontbreekt.

Je ervaart de liefde van God wel op bepaalde momenten, maar je bent er niet helemaal op verknocht. En daardoor raak je gemakkelijk onder veroordeling, daardoor geef je gemakkelijk op, je raakt gemakkelijk ontmoedigd, depressief en ander dingen. En dat hoeft gewoon niet te gebeuren.

Als je terug zou gaan en aan jezelf de liefde van God prediken en het ontvangen, kun je tot een punt komen waarop ik je garandeer dat het je relatie met God totaal zal veranderen. De liefde van God is dus een fundament en als je de hoogte, de breedte, de diepte en de lengte van de liefde van God zou zien, verzeker ik je dat je vervuld zult zijn met de volheid van God.

En als jij dus niet vervuld bent met de volheid van God, dan is het niet zaak om God te gaan smeken en bedelen om meer of iets nieuws, dan is het zaak dat je weer gaat mediteren op wat het Woord zegt, en het geloven, en jezelf opbouwen en jezelf in de liefde van God bewaren.


En nog iets anders dat superbelangrijk is, maar dat is eigenlijk gewoon een toelichting op deze dingen, namelijk dat de liefde van God onvoorwaardelijk is. Dat is superbelangrijk. Maar dit is niet wat ons religieuze systeem van tegenwoordig onderwijst. Ons religieuze systeem leert dat Gods liefde voor je voorwaardelijk is. En daar zijn verschillende varianten van.

Soms zeggen mensen: ‘Als je eenmaal wederom geboren bent, houdt God van je, en ongeacht wat je doet, je zult naar de hemel gaan, maar God gaat je niet zegenen als er ook maar enige zonde of ongerechtigheid is of als je andere van die dingen doet. God wil geen gemeenschap met je hebben en je kunt je gemeenschap met God verliezen als je die dingen doet’.




  1   2   3


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina