Gemeente van onze Here Jezus Christus



Dovnload 13.99 Kb.
Datum07.10.2016
Grootte13.99 Kb.
(Deze preek is gehouden door ds. Taco Koster op 7 januari 2001 in de Gereformeerde Kerk in Ouddorp. De bijbel ligt opengeslagen bij Handelingen 7:54-8:1 en vooral bij Handelingen 11:19-21.)
Gemeente van onze Here Jezus Christus,
‘Wat is het goede nieuws van het evangelie?’ Dat is de vraag waar ik de afgelopen week mee bezig ben geweest. Een week die beheerst werd door het ongelofelijke leed in Volendam dat jongeren en ouderen getroffen heeft. Onbegrijpelijk. Kun je in zo’n situatie nog met het evangelie uit de voeten? Is er nog wel goed nieuws? Nu hebben we een wonderlijk gedeelte uit de bijbel gelezen. Dat heeft er misschien wel mee te maken? We hebben gehoord dat Stefanus gedood werd vanwege zijn geloof in Jezus Christus. Na zijn sterven is er een georganiseerde vervolgingscampagne op gang gebracht om christenen te arresteren. Veel christenen zijn daarom om de vlucht geslagen en kwamen in allerlei streken terecht. Sommigen durfden het aan om ondanks alles over hun geloof te praten. Niet alleen met de Joden die ze tegenkwamen maar ook met andere mensen. En dan staat er dat zij de Here Jezus predikten. Letterlijk staat er hier dat zij het evangelie van de Here Jezus verkondigden. En u weet wellicht: Het woord evangelie betekent goed nieuws! Een blijde boodschap! Maar wat was dan dat goede nieuws?
Wat was dan de blijde boodschap die de geloofsgenoten van Stefanus zo graag aan andere mensen wilden vertellen? Want vergeet niet: Ze hadden zo juist hun vriend Stefanus een bloedige marteldood zien sterven omdat hij vasthield aan zijn geloof. Dat was ook de reden van hun vlucht geweest. Ze wilden niet dat hun dat ook overkwam. Wie zal het hun kwalijk nemen? En nu zouden ze toch zeker zo verstandig zijn om hun mond te houden en onopvallend mee te lopen met de massa! Maar niets is minder waar: Ze durfden het aan om over goed nieuws te praten. Maar wat was dat dan? Het kan toch niet alleen zijn geweest dat het gezicht van Stefanus straalde toen Hij stierf? Ongetwijfeld indrukwekkend. Maar in een evangelisatiegesprek geen geweldige binnenkomer: ‘Hé jongens, luister! Goed nieuws! Als je christen wordt kan het zijn dat anderen in hun haat stenen naar je gooien. Maar met een lach op je gezicht zul je sterven!’ Ik zeg het wat scherp maar dat kan het goede nieuws toch niet geweest zijn. Geen aantrekkelijke boodschap.
Zo zullen ze ook niet snel gesproken hebben over hun eigen ervaringen. Dat waren namelijk geen ervaringen om jaloers op te worden. Deze mensen waren op de vlucht en hadden alles achter moeten laten. Hun toekomst was uiterst onzeker geworden en hun familie was achtergebleven. ‘Hé mensen, luister! Goed nieuws! Als je christen wordt valt je toekomst in duigen en kom je er alleen voor te staan. Als het tegen zit wordt je gedwongen om alles achter te laten!’ Dat kan toch ook het goede nieuws niet zijn geweest? Maar wat dan wel? Want het blijft verrassend om te merken dat deze enthousiastelingen veel mensen aan het denken gezet hebben. Sterker nog: Veel mensen zijn door hun getuigenis tot geloof gekomen. Blijkbaar toch geraakt door dat goede nieuws. We hebben dat met nadruk gelezen. Maar de vraag blijft: Wat is dat goede nieuws dan geweest? Ik denk dat we deze vraag vandaag nog steeds kunnen herkennen. Wat maakt het evangelie werkelijk tot een blijde boodschap voor mensen anno 2001 in allerlei verschillende omstandigheden?
Dat is geen gemakkelijke vraag. Als vandaag de dag ons geloof geen garantie geeft dat het ons kan behoeden voor rampen, moeite en verdriet, wat is dan het goede nieuws? Denk nog maar aan Volendam. Maar ook dichtbij ontmoet ik zo veel mensen die getroffen worden door schrijnend leed ... Als gemeenten en kerkgenootschappen vechten en ruziemaken en aan de rest van de wereld een negatief beeld voorschotelen, wat is dan het goede nieuws ... Als we allemaal in ons eigen hart kijken en wij zien maar al te vaak zonde in plaats van heiligheid en twijfel in plaats van geloof, wat is dan het goede nieuws ... Als we merken dat veel christenen te kort schieten in hun liefde en toewijding tot God en er met elkaar een potje van maken door hun geruzie en hun geroddel, wat is dan het goede nieuws ... Nu ben ik me ervan bewust dat we deze vragen kunnen dichtspijkeren door allerlei prachtige woorden te gebruiken. We zouden een afstandelijke theologische discussie kunnen voeren om op zoek te gaan naar de waarheid.
Maar er blijft een probleem: Mijn hart gaat er niet van trillen en er worden geen snaren in mijn ziel geraakt. Dan blijft er nog maar één ding over: We moeten ons realiseren dat er hier in Handelingen met nadruk gesproken wordt over het goede nieuws van de Here Jezus! Daar alleen ligt de verklaring van de blijde boodschap. We praten niet over een leersysteem met allerlei abstracte theologische uitdrukkingen. Nee. We praten allereerst over een Persoon. We praten over de meest verrassende en de meest unieke Persoon die op deze wereld geleefd heeft. De Here Jezus Christus. Geloven is dus veel meer dan het navolgen van een aantal regeltjes. Geloven is veel meer dan het onderschrijven van een aantal waarheden. Geloven is allereerst en allermeest leven in relatie met deze Persoon. Hij is als Gods Zoon naar deze wereld gekomen om mens onder de mensen te zijn. Hij heeft deelgenomen aan ons bestaan en Hij heeft deelgenomen aan ons lijden. Hij heeft ons laten zien hoe groot Gods bewogenheid met ons is. Hij was één en al ontferming voor mensen in het nauw.
Iedereen kon bij Hem terecht en mensen leerden door Hem weer opnieuw te leven en te vertrouwen. Toch is Hij aan een kruis gestorven. Onbegrijpelijk. De Zoon van God is aan een kruis gestorven. Wonder boven wonder was dat het begin van de overwinning. Hij zei: ‘Het is volbracht!’ Door zijn sterven heeft Hij namelijk de macht van de zonde doorbroken en de duivel te kijk gezet. Door zijn sterven heeft Hij de schuld weggedragen die op onze schouders lag. Door zijn sterven heeft Hij de kloof tussen hemel en aarde overbrugd. Zijn Vader in de hemel heeft dat geaccepteerd en als bewijs daarvan zijn Zoon opgewekt uit de dood. Zo is de dood doodgelopen op de Here Jezus Christus. Na zijn opstanding heeft Hij zijn discipelen verzekerd dat Hij hen niet in de steek zou laten. In moeilijke en schrijnende situaties zou Hij aanwezig zijn en Hij zou hen nooit loslaten. Zelfs in hun sterven niet. Dan zouden ze veilig bij Hem zijn. Geborgen bij Hem.
En er zou een tijd komen, zo beloofde Hij, waarin Hij definitief aan einde zou maken aan alle ellende in deze wereld. Een geweldig perspectief gaf Hij zijn volgelingen mee. Aan het einde van de geschiedenis zou Hij terugkomen en daarmee zou een nieuwe tijd aanbreken. Een tijd waar het verleden het heden niet meer zou kunnen verstikken. Een tijd waar lichamen niet meer gebrekkig zouden kunnen worden. Een tijd waar relaties gaaf en liefdevol zouden zijn zonder egoïstisch eigenbelang. Een tijd waar alles zou zijn zoals het ooit bedoeld was. Over goed nieuws gesproken: We leren Jezus kennen als de unieke Zoon van God en we beseffen dat we in de kerk niet alleen maar over het verleden praten. We dreunen niet alleen maar historische gegevens op. Afstandelijk. Zonder er zelf bij betrokken te zijn. De Here Jezus is immers de opgestane Zoon van God en dat betekent dat we Hem nu kunnen leren kennen en dat we samen met Hem verder mogen gaan. Dat moet ook de uitermate verrassende boodschap van die geloofsgenoten van Stefanus zijn geweest:
‘Deze Jezus wil ook jouw Redder zijn en jouw leven leiden! Deze Jezus wil jou ontmoeten en jouw bestaan inhoud geven! Deze Jezus staat aan de deur van jouw hart en vraagt of jij jouw hart voor Hem wilt openen!’ Dat is de realiteit van het geloof. We hebben een levende Heer en Heiland en we mogen weten dat zijn hart naar ons uitgaat. Hij verlangt er naar om in ons leven aanwezig te zijn. Dat is de waarde van het geloof. Jezus staat centraal en we mogen zijn genade voor ons ervaren als een levende realiteit. Aan het begin van het nieuwe jaar hoop ik dat we die weg zullen bewandelen: De Here Jezus Christus moet centraal staan en we belijden Hem als de Zoon van God die zijn hand naar ons uitstrekt! (Keuze maken!) Dat maakt alles anders! Misschien moet ik maar een aantal praktische voorbeelden geven? Je kunt vastlopen in de fouten die je gemaakt hebt tijdens je leven. Je hebt woorden gezegd die een ander beschadigd hebben. Je hebt dingen gedaan die een ander gekwetst hebben. En al zou je het graag willen, je kunt het niet meer over doen.
Ook in je geloofsleven zijn er zo veel dingen verkeerd gegaan. De lauwheid heeft de boventoon gevoerd en je hebt God op een afstand gehouden. Eigenlijk zou er nog veel meer te zeggen zijn. Maar dan is het wonder dat de levende Heer naast je komt staan of bij je komt zitten en zegt: ‘Ik vergeef het je! Er gaat een streep door jouw zonden! Begin maar opnieuw en herstel gebroken relaties!’ Als dat geen goed nieuws is? Nu ontmoeten we iemand die het recht heeft om ons te vergeven en te bevrijden. Een last valt van je schouders en je kunt weer ademhalen. Een ander voorbeeld: Je kunt vastlopen in de zorgen en de vragen die het leven met zich meebrengt. De beelden uit Volendam hebben we allemaal gezien. Maar ook persoonlijk draag je misschien wel enorm veel pijn en verdriet met je mee? Het is soms onvoorstelbaar hoeveel verdriet mensen te verwerken krijgen. Ik heb er geen woorden voor en ik heb geen antwoorden paraat. Maar ik geloof wel dat onze levende Heer bij je komt staan of naast je komt zitten.
Later zal Hij alle antwoorden geven en tot die tijd mag je je geborgen weten in zijn handen. Hij laat je niet los. Hij weet wat het is om te lijden en daarom kun je bij Hem schuilen. Tranen en bitterheid mogen bij Hem neergelegd worden. Hij blijft nabij. Door het lijden heen houdt Hij je vast. Nog een ander voorbeeld: Je kunt op zoek zijn naar de zin van je bestaan en jezelf afvragen waarom je leeft: ‘Straks ben ik dood en heb ik het daarmee gehad? Gaat het licht vanzelf uit? Waar leef ik nu eigenlijk voor?’ Temidden van jouw vragen komt Jezus naar je toe en Hij biedt je nieuw leven aan. Een leven tot in eeuwigheid. Een leven dat sterker is dan de dood. Een leven dat nu begint en door Hem uiterst zinvol wordt. (Veel mensen trappen in de valkuil dat leven met Jezus het toppunt van saaiheid zou zijn. Voor veel jongeren een onaantrekkelijke optie. Maar het is niet waar. Wel kunnen keuzes van ons gevraagd worden die niet populair zijn. Het volgen van Jezus is dus niet vrijblijvend.) Zo maar drie voorbeelden die ons duidelijk maken hoe reëel het geloof in Jezus Christus is.
Hij is de Levende en dat is goed nieuws! Betrek Hem bij je leven en blijf dit jaar dicht bij Hem! Ik bid dat we daarin zullen groeien en dat we zo het goede nieuws zullen doorgeven ... Er blijven vragen in overvloed. Maar Jezus leeft in eeuwigheid en door Hem mag je met vertrouwen verder gaan en eens veilig thuiskomen bij Hem. Als dat geen goed nieuws is ...
AMEN



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina