Het Dansblad is een uitgave van



Dovnload 108.68 Kb.
Pagina1/6
Datum20.08.2016
Grootte108.68 Kb.
  1   2   3   4   5   6

maart 2004


Nummer 56

Het Dansblad

Het blad voor stijldansers





Het Dansblad is een blad voor en door stijldansers. Hierin verschijnen diverse onderwerpen over stijldansen. Ook is er een mogelijkheid voor het plaatsen van berichten en/of advertenties. Deze kunnen via e-mail worden doorgegeven.



Het Dansblad is een uitgave van:

Fred Bolder’s Ballroom Site


url: http://www.xs4all.nl/~fghb/ballroom.htm of

http://move.to/stijldansen

e-mail: fghb@xs4all.nl


Dit blad is als Word-bestand gratis te downloaden vanaf de bovengenoemde site.
Het Dansblad heeft ook een eigen domein.

url: http://www.dansblad.nl



Redactie: Fred Bolder, Miranda Jager en Petra Maas
Medewerkers: Peter Rommers


Auteursrecht

Niets uit deze uitgave mag verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden d.m.v. druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Fred Bolder’s Ballroom Site aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor de juistheid van de in dit blad geboden informatie en eventuele schade veroorzaakt door deze informatie.



Inhoud

Nieuws 4

Het swingt de pan uit 5


Irish Dance Company 6

Postzegels 9

Spirit of the Dance: New Millennium 13

DVD Dance Hot Salsa 15

De bruiloft van Joris en Miranda 16

Breakdancers verbijten pijn 17

Plezier staat voorop bij Bl!xs 18

WSI 2004 19

Wordt vervolgd verhaal – deel 2 25

Berichten 28

Leuke links 32

Nieuws

Door: Petra

Albanese dans

Dinsdag 17 april 2004 wordt er in Maastricht een dansdag Albanese dans gegeven door Martin Ihns. Deze dag begint om 11.00 uur en duurt tot 16.00 uur. De kosten zijn 15 euro per persoon.

Let op: zelf eten meenemen. Drinken is ter plaatse te koop.
Plaats:

Gemeenschapshuis Gronsveld

Stationsstraat 23

Gronsveld


Opgeven voor 26 maart bij Marie-Jose Rondags: 043-3438874

NB: inschrijven is betalen!


Bron: flyer van Rijaloet

Het swingt de pan uit…


Door: Miranda
Enkele platenmaatschappijen (‘record companies’ in het schema) hebben een grote invloed gehad op de ontwikkeling van de Rock ’n Roll-muziek.
In de jaren ’40 besloten de belangrijkste platenmaatschappijen om niet langer samen te werken met zwarte artiesten, omdat ze zich volledig op het blanke publiek wilden richten. Er was dus zeer duidelijk sprake van racisme. De belangrijkste redenen voor dit besluit waren dat de zwarte bevolking niet zoveel geld had en toch niet veel platen konden kopen en de talentenjachten hadden er ook mee te maken. Vele kleine platenmaatschappijen volgende deze actie van de grote platenmaatschappijen. Pas halverwege de jaren ’50 kwamen de platenmaatschappijen erachter dat deze acties een verkeerd besluit waren.
De grote platenmaatschappijen waren allemaal aangesloten bij ASCAP (American Society of Composers and Publishers). De functie van ASCAP was om bij te houden wat er door de mensen gekocht werd zodra er een plaat uitgebracht werd. ASCAP kon bestaan van het geld wat ze kregen van diverse shows, uitgebrachte nummers en het spelen van muziek op de radio. Dit laatste werd hun grootste inkomensbron toen de radiostations als reclame voor de band hun muziek draaiden. ASCAP draaide destijds alle populaire nummers.
Een andere grote platenmaatschappij was BMI (Broadcast Music Incorporated). Ze zijn in 1940 opgericht. BMI richtte zich vooral op Rhythm & Blues, Country en later ook Rock ’n Roll. Toen ASCAP 100% van opbrengsten ging eisen en niet meer een deel ervan, werd BMI, omdat zij dat niet deed, de grootste platenmaatschappij. Uiteindelijk heeft ASCAP toch met minder genoegen genomen en waren BMI en ASCAP elkaars concurrent.
De belangrijkste oprichters van de Rock ’n Roll muziek waren de volgende: Jubilee, James/Vivian Bracken, Chess Brothers, Fred Foster, Ertegun Brothers, Lew Chudd, George Goldner, Berry Gordy, Bob Keane, Morris Levy, Sydney Nathan, Sam Phillips, Don Robey, Bobby Robinson, Art Rupe, Schwartz Brothers, Jim Stewart en Johnny Vincent.
Enkele onafhankelijke platenmaatschappijen (‘indies’ staat voor ‘independent companies) waren Ace Records, Bang Records, Big Top Records, Coed Records, Colpix Records, Chancellor Records, Cadence Records, Challenge Records, Duke Records en Coral Records.
Bron: http://www.history-of-rock.com

Irish Dance Company

Door: Petra

Op zondag 11-01-2004 ben ik met mijn ouders en mijn zusje Jolanda naar “Irish Dance Company” geweest. Ik was wel eens eerder naar Ierse dans geweest (Spirit of the Dance), maar dat was me een klein beetje tegen gevallen. Deze keer gelukkig niet. Sterker nog: het was in een woord fantastisch! Als ik de kans heb, ga ik er nog een keer heen. Maar het was al voor het 2e jaar dat deze voorstelling in De Oranjerie (= theaterzaal van Roermond) speelde.

Mr Lagan Love (Peter Corry) is de verteller.

De voorstelling begint met druïden. (Een gedeelte van de huidige traditie, de zogenaamde kring- of cirkeldansen, is ontstaan als heilige dansen bij de oude druïden. Zij dansten rond heilige eikenbomen en vuren en maakte daarbij ritmische, trappelende geluiden met hun voeten als onderdeel van hun bezweringen.)

In een klein vissersdorpje leven we met de mensen mee. De mannen moeten de zee op. Het is altijd maar hopen dat ze allemaal levend terug komen. Ook Kevin (Ian McLarnon) gaat mee. De vriendinnen/vrouwen van de mannen nemen afscheid.

Op de boot wordt de zeemansdans gedaan. Dan komt er een storm. Een van de mannen overleeft dit niet. Als ze weer terugkomen in de haven, is iedereen blij dat ze weer terug zijn, maar de vriendin van de overledene is natuurlijk treurig.

Intussen zijn de herenigde stelletjes gelukkig met elkaar en dansen. Kevin en Mary (Seainin Brennan) zingen solo. Zij gaan van elkaar houden. En ze gaan trouwen.

V
riendinnen van de bruid bereiden de bruiloft voor. Er wordt met linten gedanst. Later worden deze linten om de buik van de bruid gedaan en ze krijgt een sluier op haar hoofd. Dit zie je op de foto hiernaast. Als je goed kijkt, zie je ook de linten die om haar buik zijn vastgemaakt.

De bruiloft is bescheiden. De getuige danst voor het bruidspaar.

In de scène daarna zingt de verteller “Dannyboy”. Dan wordt er namelijk gerouwd om de overledene. Daarna wordt er traditiegetrouw feest gevierd: het vieren van het voorbije leven van de overledene.

Op het einde van de voorstelling wordt het vreugdevuur ontstoken. Dit vreugdevuur staat centraal voor vruchtbaarheid. Deze vruchtbaarheid is natuurlijk terug te leiden op het pasgetrouwde paar.

Nu jullie het verhaal weten, wil ik jullie iets vertellen over de dans, kostuums, muziek/zang en traditionele gebruiken.

Er waren verschillende dansen: allereerst natuurlijk de tapdans. Ik denk dat tapdans voor iedereen het kenmerk is van Ierse dans. Maar Ierse dans is meer: er werd ook een lepeltjesdans gedaan. Zelf heb ik, toen ik folkloredans deed, ook wel eens een lepeltjesdans gedaan. Ik heb altijd gedacht dat dit typisch Russisch was. Maar het is dus ook Iers. Verder werd er ook veel polka gedanst. En zoals ik al zei in het begin van dit stuk: kring- en cirkeldansen.

De kostuums waren erg mooi. Bij de bruiloft van Kevin en Mary dansten de mannen in rokken. Daar wil ik trouwens nog even iets leuks over vertellen: een van de dansers had een solo en draaide even om zijn as. Hierdoor waaide zijn rok omhoog. Toen stopte hij. Hij wilde even laten zien dat hij gewoon een onderbroek aanhad. Gelach en gefluit (van de meisjes?) uit de zaal was het antwoord. De meisjes hadden allemaal korte rokjes aan. Bij de scène van de ‘matrozen’ hadden de mannen ook duidelijk zeemanskleren aan. Bij de bruiloft had iedereen natuurlijk heel mooie kleren aan. De verteller had in het begin van de voorstelling een druïdenpak aan. Toen deed hij dat uit en had hij hoge laarzen en een lange mantel aan. Ook had hij een pruik op (dat het een pruik was, kwam ik pas na de voorstelling achter ) van lange blonde haren. Zie de foto hiernaast. Hij vertelde niet alleen met woorden, maar zijn hele lichaamstaal vertelde mee. Op de foto is goed te zien hoe hij zijn rol vertolkte. Namelijk: ongelofelijk goed!

Ook vertelde de verteller zijn verhaal met stukken zang. En zingen kun je wel aan hem overlaten. Ik heb al veel goede zangers gehoord, maar hij is echt een topper. Dat moet je echt een keer horen.

Maar hij was niet de enige met een goede stem: ook Kevin en Mary zongen erg goed. Alledrie de zangers dansten niet of nauwelijks mee. En de danseressen op hun beurt zongen niet.

Alle muziek werd live gespeeld en de muzikanten zaten ook op het podium op een verhoging. Er werden allerlei authentieke instrumenten gebruikt: Ierse doedelzak (de “Uilleann Pipes”, deze werkt anders dan de Schotse doedelzak. De lucht wordt in de zak geblazen via kleine blaasbalgen die onder de ellebogen van de bespeler zitten. “Uilleann” betekent ‘ellebogen’), de Ierse harp (deze is klein van formaat en daarom heel geschikt om mee te reizen), de Tin Whistle of flageolet (een kleine fluit die oorspronkelijk van been werd gemaakt. Als er geen fluit aanwezig was, maakte men zelf blaasinstrumenten, bijvoorbeeld uit het binnenste van een maïskolf), de Bodhrán (een soort tamboerijn, gemaakt van geitenhuid over een houten frame. Men bespeelt hem met de hand of met een stok), de viool en de box (een soort accordeon of concertina). Ik vond het hartstikke gaaf dat deze instrumenten gebruikt werden!

In het programmaboekje (waar ik ook de informatie die tussen haakjes staat uit heb gehaald) stond dat dit een voorstelling was, waarin o.a. de echte Ierse tradities worden getoond. Deze tradities waren bv. de druïdes, het feesten als er iemand overleden is om zijn voorbije leven te vieren; de linten bij de bruid, de vreugdevuren. Zo leer je dus in zo’n voorstelling ook echt nog iets over Ierland.

Na de voorstelling hebben we de cd gekocht en het programmaboekje. Peter Corry kwam signeren. Omdat mijn moeder de dinsdag na de voorstelling jarig was en we de cd voor haar gekocht hadden als cadeautje, hebben we Peter gevraagd om er iets leuks voor haar in te schrijven. Dat heeft hij gedaan.

Ik heb ontzettend genoten van deze voorstelling. En iedere keer als ik de muziek hoor, zie ik alles weer voor mijn ogen voorbij komen en geniet ik weer. Hieronder heb ik nog een stukje tekst uit het programmaboekje staan. Dat gaat over de dans van Ierland: een stukje geschiedenis. Dat wilde ik jullie toch ook nog wel graag even vertellen:





  1   2   3   4   5   6


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina