Het Ophouden van de Wonderlijke Gaven



Dovnload 127.18 Kb.
Datum07.10.2016
Grootte127.18 Kb.
Het Ophouden van de Wonderlijke Gaven

Bewerking/inkorting van Cessation of the spiritual gifts - www.bible.ca

Alle Schriftaanhalingen komen uit de Statenvertaling 2004 of 1977. Vertaling en bewerking door M.V.

Deel 1 - Intro en fundamentele argumenten

Deel 2: Uiteenzetting van 1 Korinthiërs 13:8-13

Gedetailleerde theologische weerlegging van 20ste eeuwse tongentaal. Bewijzen dat de tongen ophielden tegen het eind van de eerste eeuw n.C.



Gaven teniet gedaan wanneer het “volmaakte komt” 1 Kor 13:8-13

Waarheid

Gaven houden op vóór de tweede komst, omstreeks het einde van de eerste eeuw n.C.

Vals

Gaven houden op bij de tweede komst


Soms doet de waarheid pijn


“… nu probeert u Mij te doden, een Mens Die de waarheid tot u gesproken heeft,
die Ik van God gehoord heb. Johannes 8:40

I. inleiding


A. Deze studie stelt niet de kracht of de bekwaamheid van de Heilige Geest in vraag om tongen bij mensen te doen voorkomen vandaag. Het stelt in vraag of God ervoor koos tongen te doen voorkomen bij mensen van vandaag. Het doel van deze studie is niet de Heilige Geest te kleineren of Hem van Zijn kracht, persoonlijkheid of goddelijkheid te beroven. Wij kleineren de Heilige Geest niet - wij verheffen de Schrift. De Schrift is het “zwaard van de Heilige Geest”, “de kracht van God voor redding”. De Schrift openbaart alles wat wij nodig hebben over doctrine en moreel gedrag. Vermits dit “genoegzame Boek” door ernstige Geestvervulde mensen goed te begrijpen is, hebben wij vandaag, in dit tijdperk, geen behoefte aan bijzondere gaven.

B. De Montanistische1 beweging, in 150 n.C., was een revival van bijzondere geestelijke gaven nadat zij waren verdwenen. Het feit dat de kerk in 150 n.C. deze beweging veroordeelde (identiek met hedendaags Pentecostalisme2/Charismatisme3) is van erg grote betekenis! Zij hadden eerstehands herinneringen aan de WARE charismatische gaven EN KONDEN HET VERSCHIL ZIEN! Het is totaal ongelofelijk dat de hele koers van het Christendom in zo’n afvalligheid kon tuimelen binnen dezelfde generatie van apostelen. Het Montanisme werd veroordeeld omdat het ketterij vertegenwoordigde! Alle modern Pentecostalisme (en wij bedoelen ALLE) is louter een heropstanding van deze oude ketterij!



Handelingen 4:15-16

Commentaar

En hun geboden hebbende uit te gaan buiten de raad, overlegden zij met elkander, zeggende: Wat zullen wij deze mensen doen? Want dat er een bekend teken door hen geschied is, is openbaar aan allen, die te Jeruzalem wonen, en wij kunnen het niet loochenen

Merk op dat tijdens de apostolische eeuw, toen de 9 bijzondere gaven echt werkzaam waren, zelfs de vijanden van Christus niet konden ontkennen dat christenen wonderen deden. In 150 n.C. beweerde Montanus dezelfde bovennatuurlijke gaven te hebben zoals de apostelen in Handelingen 4, maar hij werd afgewezen door CHRISTENEN! Denk goed na over dit feit!

C. De Bijbel profeteerde de opkomst van het moderne Pentecostalisme:



Jezus profeteerde en veroordeelde modern Pentecostalisme!

Passage

Commentaar

Matt 7:21-23 “Niet een ieder, die tot Mij zegt: Heere, Heere! zal ingaan in het Koninkrijk der hemelen, maar die daar doet de wil van Mijn Vader, Die in de hemelen is. Velen zullen te die dage tot Mij zeggen: Heere, Heere! hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam duivelen uitgeworpen, en in Uw Naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk aanzeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij, die de ongerechtigheid werkt!”

Deze mensen zijn gelovigen in de Heer Jezus Christus en vertrouwen op Zijn bloed voor redding, maar zij worden veroordeeld.

Jezus voorzag het moderne Pentecostalisme en Charismatisme. Deze gelovigen werden GESCHOKT doordat zij verloren bleken te zijn! Zij beschouwden zich als de spirituele elite! Zij dachten in Zijn Naam demonen uit te drijven en mirakels te doen. Dit komt PERFECT overeen met alle Charismaten van vandaag.

Merk op dat Jezus hen NOOIT gekend heeft. Niet dat zij eens gered maar nu verloren waren, maar NOOIT GERED!

Deze passage komt overeen met 2 Thess 2:9-12





Andere waarschuwingspassages


Deut 18:20: “Maar de profeet, die hoogmoedig zal handelen, sprekende een woord in Mijn Naam, dat Ik hem niet geboden heb te spreken, of die spreken zal in de naam van andere goden, die profeet zal sterven”

Iemand die onterecht een woord in Gods Naam spreekt is de doodstraf waardig!

2 Thess 2:9-12: “Zijn komst is naar de werking van de satan met alle kracht, tekenen en wonderen van de leugen en met alle misleiding van de ongerechtigheid in hen die verloren gaan, omdat zij de liefde voor de waarheid niet aangenomen hebben om zalig te worden. En daarom zal God hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen geloven, opdat zij allen geoordeeld worden die de waarheid niet geloofd hebben, maar een behagen hebben gehad in de ongerechtigheid”

Satan is de God van het moderne Pentecostalisme. Wie anders beweren ware bijbelgelovigen te zijn in Jezus EN de apostolische tekenen en wonderen te hebben!

Pentecostals baseren hun geloof op gevoelens, niet op de Bijbel. Zij buigen zich voor de afgod van hun gevoelens en verachten Gods woord van de waarheid!

God zal hen toestaan te blijven geloven dat zij gered zijn, terwijl zij in feite veroordeeld zijn. Bent u een van de weinige Pentecostals die dit artikel lezen: open dan uw ogen voor­dat het te laat is!

Deze passage komt overeen met Matt 7:21-23.



2 Kor 11:13-15: “Want zulke valse apostelen zijn bedrieglijke arbeiders, zich veranderende in apostelen van Christus. En het is geen wonder; want de satan zelf verandert zich in een engel des lichts. Zo is het dan niets groots, indien ook zijn dienaars zich veranderen, als waren zij dienaars der gerechtigheid; van wie het einde zal zijn naar hun werken”

Zelfs toen Paulus leefde beweerden sommigen valselijk wonderen te doen zoals de apostelen (vgl. 2 Kor 12:12). Moderne Pentecostals passen perfect in deze beschrijving:

1. Schijnen echte christenen te zijn.

2. De leiders schijnen uit God te zijn.

3. Claimen inspiratie uit God, zoals Paulus.

Er bestaan geen apostelen na de eerste eeuw maar zij beweren valselijk apostelen te zijn vandaag.


Jer 14:14-16: “En de HEERE zeide tot mij: Die profeten profeteren vals in Mijn Naam; Ik heb hen niet gezonden, noch hun bevel gegeven, noch tot hen gesproken; zij profeteren u een vals gezicht, en waarzegging, en nietigheid, en bedriegerij van hun hart. Daarom zegt de HEERE alzo: Aangaande de profeten, die in Mijn Naam profeteren, daar Ik hen niet gezonden heb, en zij dan nog zeggen: Er zal geen zwaard noch honger in dit land zijn; die profeten zullen door het zwaard en door de honger verteerd worden. En het volk, tot hetwelk zij profeteren, zal op de straten van Jeruzalem weggeworpen zijn”

Moderne Pentecostals beweren constant dat God door hen spreekt, terwijl God NOOIT IETS DOOR HEN GEZEGD HEEFT!
Zulke beweringen overheersen bij Charismatischen.

Maar God zegt hier dat de beweerde inspiratie van sommigen niets meer is dan “bedriegerij van hun hart”.

Merk hier op dat zij die deze valse profeten als Gods boodschappers accepteren, evenzo ten onder zullen gaan!


Jer 23:21: “Ik heb die profeten niet gezonden, nochtans hebben zij gelopen; Ik heb tot hen niet gesproken, nochtans hebben zij geprofeteerd”

Komt precies overeen met modern Pentecostalisme.

Jer 23:25-26: “Ik heb gehoord, wat de profeten zeggen, die in Mijn Naam leugen profeteren, zeggende: Ik heb gedroomd, ik heb gedroomd. 26 Hoe lang? Is er dan een droom in het hart der profeten, die de leugen profeteren? Ja, het zijn profeten van de bedriegerij van hun hart”

Sommigen beweren dat God hen visioenen en dromen geeft, maar God zegt dat hun dromen niets meer zijn dat de bedriegerij van hun hart, de emoties!

Jer 23:31-32: “Ziet, Ik wil aan de profeten, spreekt de HEERE, die hun tong nemen, en spreken: Hij heeft het gesproken; Ziet, Ik wil aan hen, die valse dromen profeteren, spreekt de HEERE, en die vertellen, en Mijn volk verleiden met hun leugens en met hun lichtvaardigheid; daar Ik hen niet gezonden, en hun niets bevolen heb, en zij dit volk gans geen nut doen, spreekt de HEERE”

Bemerk dat ieder die voor God beweert te spreken, terwijl God niet direct tot hen spreekt, VEROORDEELD wordt!


Ezech 13:6-10: “Zij zien ijdelheid en leugenachtige voorzegging, die daar zeggen: De HEERE heeft gesproken, daar de HEERE hen niet gezonden heeft; en zij geven hoop van het woord te zullen bevestigen. 7 Ziet gij niet een ijdel gezicht, en spreekt een leugenachtige voorzegging, als gij zegt: De HEERE spreekt, daar Ik niet gesproken heb? 8 Daarom zo zegt de Heere HEERE: omdat gij ijdelheid spreekt, en leugen ziet; daarom, ziet, Ik wil aan u, spreekt de Heere HEERE. 9 En Mijn hand zal zijn tegen de profeten, die ijdelheid zien, en leugen voorzeggen; zij zullen in de vergadering van Mijn volk niet zijn, en in het geschrift van het huis Israëls niet geschreven worden, en in het land Israëls niet komen; en gij zult weten, dat Ik de Heere HEERE ben. 10 Daarom, ja, daarom dat zij Mijn volk verleiden, zeggende: Vrede, waar geen vrede is”

Komt precies overeen met het Pentecostalisme. Laat elke Charismaat deze verzen van nabij onderzoeken.

Pinksterleiders beloven een valse vrede en behoud.



D. Bovennatuurlijk begin, natuurlijke bestendiging & onderhouding is het Bijbelse patroon:






Wonderwerken nodig

Bovennatuurlijk begin



Wonderwerken niet meer nodig

Natuurlijke bestendiging



Universum

Geschapen door bovennatuurlijke kracht.

Staat er als een monument van Gods werk. Werkt op natuurlijke wijze, zonder bijkomende hulp sinds God rustte op de 7de dag!

Leven op aarde

Geschapen door een speciale daad van God.

Bestendigd door natuurlijke reproductie

Tabernakel

Mensen werden geestvervuld en begiftigd met bovennatuurlijke bekwaamheden en kennis om de tabernakel te bouwen: Ex 35:30-35

Na Mozes’ tijd werd de tabernakel, en ook de tempel, onderhouden zonder behoefte aan of hulp van bovennatuurlijke krachten, bekwaamheden of wijsheid.

Bijbel

Geschreven door directe inspiratie

Gods openbaring is voltooid. Het Woord Gods wordt gekopieerd, vertaald en gedistribueerd door natuurlijke middelen, zonder bovennatuurlijke hulp.

Kerk

Begonnen met een wonder op Pinksteren

Mensen hebben sinds de eerste eeuw nieuwe lokale kerken gesticht, zonder behoefte aan of hulp van bovennatuurlijke gaven - die hielden op binnen de eerste eeuw!



II. Er zijn 9 bijzondere gaven van de Heilige Geest: 1 Kor 12:4-10


1. Woord der wijsheid

2. Woord der kennis

3. Geloof

4. Gaven der gezondmakingen

5. Werkingen der krachten

6. Profetie

7. Onderscheidingen der geesten

8. Menigerlei talen

9. Uitlegging der talen


“En er is verscheidenheid der gaven, doch het is dezelfde Geest; 5 En er is verscheidenheid der bedieningen, en het is dezelfde Heere; 6 En er is verscheidenheid der werkingen, doch het is dezelfde God, Die alles in allen werkt. 7 Maar aan een ieder wordt de openbaring des Geestes gegeven tot hetgeen nuttig is. 8 Want deze wordt door de Geest gegeven het woord der wijsheid, en een ander het woord der kennis, door dezelfde Geest; 9 En een ander het geloof, door dezelfde Geest; en een ander de gaven der gezondmakingen, door dezelfde Geest. 10 En een ander de werkingen der krachten; en een ander profetie; en een ander onderscheidingen der geesten; en een ander menigerlei talen; en een ander uitlegging der talen”


I. Enkel 2 doelen voor deze 9 gaven:

A. Doel 1: Tot bevestiging voor ONGELOVIGEN dat het woord van de profeet uit God is

1. Bevestigende gaven: 4. gaven der gezondmakingen, 5. werkingen der krachten, 8. menigerlei talen, 9. uitlegging der talen.

2. Voorbeeld (geplaatst in de tijd van de apostelen): Laten we zeggen dat een man naar u toestapt en zegt: “u moet een rode muts dragen om gered te worden!” Uw eerste vraag zou zijn: “Waar staat dat in de Schrift?” Hij antwoordt: “dit is een nieuwe openbaring!” U bent niet overtuigd omdat u niet kan uitmaken of hij werkelijk een profeet van God is. Maar dan neemt hij u mee naar een plaats waar kreupele en zieke mensen liggen en geneest hen echt! Telkens wanneer hij geneest, zegt hij: “God bevestigt ten aanzien van u dat mijn woord ‘u moet een rode muts dragen’ waar is!” Nadat hij dit betuigd heeft, zou u geen andere keuze meer hebben dan te concluderen dat God een vereiste heeft toegevoegd: een rode muts dragen! De gave der gezondmakingen bevestigde dat de boodschap van die man echt was!

3. Deze teken- en wondergaven waren er om te bevestigen:

Heb 2:3-4: “Hoe zullen wij ontvlieden, indien wij op zo grote zaligheid geen acht nemen? Welke, begonnen zijnde verkondigd te worden door de Heere, aan ons bevestigd is geworden door degenen, die Hem gehoord hebben; God bovendien medegetuigende door tekenen, en wonderen, en menigerlei krachten en bedelingen van de Heilige Geest, naar Zijn wil”.

Mark 16:20: “En zij gingen overal heen om te prediken en de Heere werkte mee en bevestigde het Woord door de tekenen die daarop volgden. Amen”.

Hand 14:3: “Zij verkeerden dan aldaar een lange tijd, vrijmoedig sprekende in de Heere, Die getuigenis gaf aan het Woord Zijner genade, en gaf, dat tekenen en wonderen geschiedden door hun handen”.

2 Kor 12:12: “De merktekenen van een apostel zijn onder u betoond in alle lijdzaamheid, met tekenen, en wonderen, en krachten”.

Joh 20:30-31: “Jezus nu heeft in aanwezigheid van Zijn discipelen nog wel veel andere tekenen gedaan, die niet beschreven zijn in dit boek, maar deze zijn beschreven opdat u gelooft dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en opdat u, gelovend, het leven hebt in Zijn Naam”.

Bijbelse voorbeelden:

Hand 13:8-12 “Maar Elymas, de tovenaar (want alzo wordt zijn naam overgezet), weerstond hen, zoekende de stadhouder van het geloof af te keren. Doch Saulus (die ook Paulus genaamd is), vervuld met de Heilige Geest, en de ogen op hem houdende, zeide: O gij kind des duivels, vol van alle bedrog, en van alle arglistigheid, vijand van alle gerechtigheid, zult gij niet ophouden te verdraaien de rechte wegen des Heeren? En nu zie, de hand des Heeren is tegen u, en gij zult blind zijn, en de zon niet zien voor een tijd. En van stonde aan viel op hem donkerheid en duisternis: en rondom gaande, zocht hij, die hem met de hand mochten leiden. Toen de stadhouder zag, hetgeen geschied was, toen geloofde hij, verslagen zijnde over de leer des Heeren”.

1 Kon 17:21-24 “En hij mat zich driemaal uit over dat kind, en riep de HEERE aan, en zeide: HEERE, mijn God, laat toch de ziel van dit kind in hem weerkomen. En de HEERE verhoorde de stem van Elia; en de ziel van het kind kwam weer in hem, dat het weer levend werd. En Elia nam het kind, en bracht het af van de opperzaal in het huis, en gaf het aan zijn moeder; en Elia zeide: Zie, uw zoon leeft. Toen zeide de vrouw tot Elia: Nu weet ik, dat gij een man Gods zijt, en dat het woord des HEEREN in uw mond waarheid is”.

Joh 3:1-2 “En er was een mens uit de farizeeërs, zijn naam was Nicodemus, een overste van de Joden. Deze kwam ’s nachts naar Jezus en zei tegen Hem: Rabbi, wij weten dat U van God gekomen bent als leraar, want niemand kan deze tekenen doen die U doet, als God niet met hem is”.

4. De verlichting van lijden was een tweede voordeel van het primaire doel van de bevestiging van het woord. Merk echter op dat niet allen die ziek waren door Paulus werden genezen!

“Trofimus heb ik in Miléte ziek achtergelaten” 2 Tim 4:20

“Drink niet langer alleen water, maar gebruik een kleine hoeveelheid wijn, voor uw maag en uw talrijke zwakheden” 1 Tim 5:23

“Maar ik heb nodig geacht Epafroditus tot u te zenden, mijn broeder en medearbeider en medestrijder, en uw gezant en dienaar in wat ik nodig had, omdat hij vurig naar u allen verlangde en in grote angst verkeerde, omdat u gehoord had dat hij ziek was. Want hij is ook ziek geweest tot dichtbij de dood; maar God heeft Zich over hem ontfermd; en niet alleen over hem, maar ook over mij, opdat ik niet droefheid op droefheid zou hebben” Fil 2:25-27

“Is iemand krank onder u? Dat hij tot zich roepe de ouderlingen der gemeente, en dat zij over hem bidden, hem zalvende met olie in de Naam des Heeren. En het gebed des geloofs zal de zieke behouden, en de Heere zal hem oprichten, en zo hij zonden gedaan zal hebben, het zal hem vergeven worden. Belijdt elkander de misdaden, en bidt voor elkander, opdat gij gezond wordt; een krachtig gebed van de rechtvaardige vermag veel” Jak 5:14-17. Waarom moesten de ouderlingen bij de zieke geroepen worden en niet iemand met de gave van genezingen?

B. Doel 2: Tot STICHTING van de gelovigen in de tijd van de kinderlijke Kerk

1. Stichtende gaven: 1. woord der wijsheid, 2. woord der kennis, 3. geloof, 6. profetie, 7. onderscheidingen der geesten.

2. Deze gaven waren er om te stichten:

a. “Maar aan een ieder wordt de openbaring des Geestes gegeven tot hetgeen nuttig is”


1 Kor 12:7.

b. “Maar die profeteert, spreekt de mensen stichting, en vermaning en vertroosting” 1 Kor 14:3

c. “Alzo ook gij, daar gij ijverig zijt naar geestelijke gaven, zo zoekt dat gij overvloedig moogt zijn tot stichting van de gemeente” 1 Kor 14:12.

d. “Wat is het dan, broeders? Wanneer gij samenkomt, een ieder van u, heeft hij een psalm, heeft hij een leer, heeft hij een vreemde taal, heeft hij een openbaring, heeft hij een uitlegging; laat alle dingen geschieden tot stichting” 1 Kor 14:26.



C. Beide doelen waren er tot hulp van de kinderlijke kerk, om te groeien tot volwassenheid

II. De bijzondere geestelijke gaven zijn niet meer nodig: De Bijbel is compleet

A. Apostelen en profeten werden geleid in alle waarheid: Joh 16:12-13



Bijzondere gaven

De Bijbel

Miraculeuze gaven moesten teniet gedaan worden en ophouden (1 Kor. 13:8)

Maar Gods Woord zal nooit vergaan (Matt 24:35).

Voor een tijd van gedeeltelijke kennis en profetie (1 Kor 13:9)

Maar door het Woord van God hebben wij volkomen kennis (2 Tim 3:16-17; 2 Pet 1:3).

Ze behoorden bij een tijd van kinderlijk spreken en denken die verdwijnen moest
(1 Kor 13:11)

Maar het Woord van God voorziet in volwassenheid (2 Tim 3:16-17; Heb 5:12 - 6:5).

De gaven waren voor een tijd dat christenen in het duister keken en slechts ten dele kenden

(1 Kor 13:12)



Maar door het Woord mogen wij duidelijk zien en tenvolle kennen (Ef 3:3-5; Rom 16:25-26;
Heb 4:12).

De miraculeuze gaven zouden niet blijven
(1 Kor 13:13)

Maar het Woord van God blijft voor altijd
(1 Pet 1:23)

B. De Schrift is algenoegzaam: 2 Tim 3:16-17; 2 Pet 1:3, Jud 3



Het Woord van God

33 - 50 n.C.

geen boeken geschreven



50 - 96 n.C.

27 boeken geschreven



96 n.C.

laatste boek : Openbaring



Alles woordelijk

Woordelijk en geschreven

Alles geschreven

Geestelijke gaven nodig

Gaven niet meer nodig

Nieuwe openbaringen: Ef 3:3-5

Geen nieuwe openbaringen: Judas 3

Wonderen nodig om nieuwe openbaringen te bevestigen:
Mark 16:15-20

Geen wonderen nodig omdat het Evangelie bevestigd is:

Heb 2:1-4



Kerk onvolwassen

Kerk volwassen: 1 Kor 13:11


III. Geen apostelen vandaag: onmogelijk om gaven door te geven

A. De geestelijke gaven werden altijd doorgegeven middels handoplegging door de apostelen:

1. Hand 8:14-18: “Toen nu de apostelen, die te Jeruzalem waren, hoorden, dat Samaria het Woord Gods aangenomen had, zonden zij tot hen Petrus en Johannes; die, afgekomen zijnde, baden voor hen, dat zij de Heilige Geest ontvangen mochten. (Want Hij was nog op niemand van hen gevallen, maar zij waren alleen gedoopt in de Naam van de Heere Jezus). Toen legden zij de handen op hen, en zij ontvingen de Heilige Geest. En toen Simon zag, dat, door de oplegging van de handen der apostelen de Heilige Geest gegeven werd, zo bood hij hun geld aan”.

2. Hand 19:2-6: “En toen Paulus hun de handen opgelegd had, kwam de Heilige Geest op hen; en zij spraken met vreemde talen, en profeteerden”.

3. Rom 1:11: “Want ik verlang om u te zien, opdat ik u enige geestelijke gave mocht mededelen, opdat gij versterkt zoudt worden”

4. 2 Tim 1:6-7 “Daarom herinner ik u eraan om de genadegave van God die in u is, door de oplegging van mijn handen, aan te wakkeren. Want God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid, maar van kracht en liefde en matigheid”

5. “For they had both, in old times, been disciples of St. John the Apostle. Being then brought to him, and having communicated to him some spiritual gifts. ... all hastening to meet him, if by any means they might receive from him some spiritual gift” (The Martyrdom of Ignatius, Chapter III.-Ignatius Sails to Smyrna).

B. Slechts 2 uitzonderingen van gaven geschonken zonder handoplegging:

1. Hand 2:1-4: op Pinksteren aan de 12 Joden-apostelen zelf

2. Hand 10: aan de eerste heiden-bekeerlingen (Cornelius’ huishouden)

a. God maakte vrijwillig een uitzondering op de regel: Hand 10:44 (verbaasd)

b. God toonde aan dat heidense bekeerlingen acceptabel waren: Hand 10:34; 11:15-18

C. Gaven moeten theoretisch ten laatste verdwenen zijn tegen 200 n.C. toen de laatst “begiftigde” man stierf.

1. Neem de laatst levende apostel (ong. 100 n.C.) die gaven meedeelde aan de jongst mogelijke persoon die leefde tot de oudst mogelijke leeftijd.

D. Alles wijst er echter op dat de gaven al grotendeels verdwenen waren tegen de Romeinse verwoesting van Juda en Jeruzalem (70 n.C.).

1. Er is geen bewijs uit de kerkgeschiedenis van de teken- en wondergaven nog voorkwamen na de verwoesting van Jeruzalem in 70 n.C.

2. In de latere brieven zien we dat mensen ziek werden zonder dat de gave der genezingen toegepast werd. Zie hierboven onder I.A.4.

3. Tekenen en wonderen zijn primair voor het oog van de Joden bedoeld, het volk van de tekenen en wonderen: Joh 4:48; 1 Kor 1:22. Zij moesten ervan overtuigd worden dat de heidenen nu acceptabel waren.

4. Toen Gods geduld met de Joodse natie ten einde liep, waren de gaven als teken voor de Joden niet meer nodig, want hun natie werd overrompeld en zij werden verdreven. De Joden zullen opnieuw tekenen krijgen in de grote verdrukking, na de Opname van de Gemeente, wanneer God draad met Israël terug opneemt (Rom. 11).

E. Geen apostelen na de 1ste eeuw. Gaven verdwenen met de “apostolische eeuw”! Laat ieder man die vandaag beweert een apostel te zijn zich meten aan de volgende geloofsbrieven:

1. Apostelen waren formeel ooggetuige van de opstanding van Christus (1 Kor 9:1).

a. De twaalf in Hand 1:21-26; Paulus in Hand 26:15-18; 1 Kor 9:1

b. Paulus was de laatste persoon waaraan Jezus Zichzelf toonde: 1 Kor 15:5-8

2. Leerden het Evangelie direct van Christus, niet van mensen of de Bijbel:

a. De twaalf: Hand 1:21-26; Paulus: Gal 1:1,11-12; Hand 26:16

b. Timotheüs had geestelijke gaven maar leerde het Evangelie van Paulus: 2 Tim 2:2

3. Christus koos hen uit tot een bevoorrechte positie: 1 Kor 12:28; Ef 4:11; Ef 2:20

________________


Deel 2 - Uiteenzetting van 1 Korinthiërs 13:8-13

Deel 1: Intro en fundamentele argumenten

I. 1 Kor 13:8-13: Gaven hielden op bij de voltooiing van de canon


A. De context plaatsen:

1. In 1 Kor 13 besprak Paulus de geestelijke gaven vanuit twee hoeken.



Vs. 1-7 Hij selecteerde talen, profetie, geïnspireerde kennis en bovennatuurlijk geloof (als representatief voor alle geestelijke gaven) en stelde ze tegen liefde als hun meerdere (vs. 1-7).

Dit contrast laat de waarde zien van geestelijke gaven tegenover de liefde.

Vs. 8-13 Daarna verwees Paulus naar de drie gaven van profetie, talen, en kennis (opnieuw duidelijk representatief voor alle geestelijke gaven) en contrasteerde ze met de christelijke deugden van geloof, hoop en liefde (vs. 8-13).

Dit contrast heeft te maken met de duur van geestelijke gaven. Zolang het aardse leven duurt zullen geloof, hoop en liefde blijven (v. 13), terwijl geestelijke gaven zullen “te niet gedaan” of “ophouden” (vs. 8). Het einde van de gaven zou zijn “wanneer het volmaakte zal gekomen zijn” (vs. 10).

2. In vers 9 zijn de werkwoorden “kennen” en “profeteren” bepaald door de bijwoordelijke uitdrukking : “ten dele”. Maar in vers 10 zijn deze werkwoorden en hun bepalingen samengebracht en vervangen door de enkele zelfstandige uitdrukking  (“hetgeen ten dele is”). Hetgeen ten dele is in vers 9 is wat er ten dele in vers 10. En gezien  (“het volmaakte”) de tegenhanger is van  (“hetgeen ten dele is”), is het absoluut duidelijk dat het “volmaakte” ook refereert naar diezelfde werkwoorden. Het woord “volmaakte” beschrijft daarom de voltooiing van de geïnspireerde prediking en wijst op het consequente ophouden van de bijzondere geestelijke gaven die deze prediking machtigden en bevestigden.

Contrasten in 1 Korinthiërs 13:8-13


Tussen het “nu” in 56 n.C.

En het “dan” in 96 n.C.

Tussen wat vergaat

En wat nimmer vergaat

Tussen wat teniet gedaan zal worden

En wat blijft

Tussen wat zal ophouden

En wat blijft

Tussen het ten dele

En het volmaakte

Tussen de staat van kind

En de staat van volwassen man

Tussen zien in een duistere rede

En zien van aangezicht tot aangezicht

Tussen kennen ten dele

En kennen, gelijk ook ik gekend ben

B. Zie 1 Kor 13:8-13 als een schets van Paulus met de titel: “Gedeeltelijke kennis versus volmaakte kennis”. Deze schets heeft een inleiding die het hoofdpunt stelt, twee illustraties van dit hoofdpunt, en een besluit dat het hoofdpunt herformuleert!

a. Inleiding stelt het hoofdpunt volledig: vs. 9-10



  • Het contrast is tussen gedeeltelijke en volmaakte KENNIS

b. Twee illustraties om het hoofdpunt te verklaren:

  • EERSTE: kind/man in vs. 11 (zie 1 Kor 14:20: gaven als kinderlijk)

  • TWEEDE: spiegel duister/aangezicht tot aangezicht in vs. 12

c. Het besluit herformuleert het hoofdpunt: vs. 13

  • Het contrast is andermaal tussen gedeeltelijke en volmaakte KENNIS

Gedeeltelijke Versus Volmaakte Kennis


Nu = kennis ten dele

Dan = volmaakte kennis

Resultaat

vs. 9 kennis & profetie ten dele

vs. 10 wanneer het volmaak­te gekomen is

vs. 10 gaven teniet gedaan

vs.11 als een kind

vs.11 een man geworden

vs. 11 teniet gedaan hetgeen van een kind was

vs.12 duistere spiegel (gepolijst brons)

vs.12 aangezicht tot aangezicht (helder zien)

vs.13 geloof, hoop & liefde blijven in de volwassenheid van de Kerk.
Dit betreft de aardse toestand want in de hemel is geen geloof en hoop: daar is zekerheid.

vs.12 ten dele kennen

vs.12 ten volle kennen


I. 1 Kor 13:8-13: Definitie van “het volmaakte”

A. De Griekse definitie hier van het volmaakte is “teleioó” - Strong 5048.

Strong 5048: teleioó - from  - teleios 5046; to complete, i.e. (literally) accomplish, or (figuratively) consummate (in character):--consecrate, finish, fulfil, make) perfect.

Strong 5046: teleios - from  - telos 5056; complete (in various applications of labor, growth, mental and moral character, etc.); neuter (as noun, with 3588) completeness:--of full age, man, perfect.

B. Het Griekse woord “volmaakt” wijst niet op het idee van onberispelijkheid, perfectie of complete heiligheid, in tegenstelling tot ons Nederlandse woord “volmaakt”.

C. Het Grieks adjectief, vertaald als “volmaakt” (teleios) betekent “voltooid, volbracht, in vervulling gaand”. Het kan op mensen toegepast worden in de betekenis van “volgroeid, volwassen”, (vgl. Jak 1:4). Of het kan verwijzen naar de finaliteit van iets, iets dat tot zijn eind gebracht werd, beëindigd. In tegenstelling tot de perfectie in het dikwijls gehoorde “niets in deze wereld is volmaakt” moeten christenen “volmaakt” zijn in de betekenis van volgroeid of volwassen. Hierna ziet u hoe het Nieuwe Testament het Grieks woord “volmaakt” gebruikt in enkele van zijn 20 verschijningen:

- in het liefhebben van vrienden en vijanden (Matt 5:44-47; vgl. Luk 6:36)

- in zijn verplichtingen tot Christus (Matt 19:21)

- in geestelijke wijsheid en onderscheiding (1 Kor 2:6, 14)

- in het verstand (1 Kor 14:20)

- in het jagen naar het doelwit, de prijs der hemelse roeping (Fil 3:14-15)

- in eenheid met Christus (Kol 1:28)

- in al de wil van God (Kol 4:12)

- in het onderscheiden van goed en kwaad (Heb 5:14).

- Paulus en anderen waren reeds “volmaakt” (Fil 3:15), alhoewel niet zondeloos.

- Gods gaven voor ons zijn volmaakt (Jak 1:17)

- lijdzaamheid of standvastigheid heeft zijn “volmaakte” (volledige) werk in ons (Jak 1:4)

- Geloof wordt volmaakt of vervolledigd (werkwoordsvorm) door onze werken (Jak 2:22).

Sommige dingen in deze wereld zijn “volmaakt” in de bijbelse betekenis van het woord.

II. Waarnaar verwijst “het volmaakte gekomen” in 1 Kor 13:8-13?

A. De verschillende zienswijzen hierover:



Gaven verdwijnen vóór de tweede komst Waarheid

Gaven verdwijnen bij de tweede komst
Foute zienswijze

Het “volmaakte gekomen” verwijst naar:

  • “volmaakte kennis”, voltooiing van Gods openbaring (canon)

  • de collectieve maturiteit van de kerk, teweeggebracht door de voltooiing van Gods openbaring (canon)

  • Dat christenen nog alleen uit geloof zouden leven (Rom 1:17), zonder tekenen of stemmen, zoals ook Habakuk zei (Hab 2:4). Bij een leven door geloof, past geen aanschouwen meer (2 Kor 5:7). Het betekent in “Geest en waarheid aanbidden” (Joh 4:24). “Het geloof nu is een vaste grond der dingen, die men hoopt, en een bewijs der zaken, die men niet ziet” (Hebr 11:1).

Het “volmaakte gekomen” verwijst naar:

  • De volmaakte “Jezus Christus” wanneer Hij wederkomt.

  • De “collectieve maturiteit” van de kerk bij Jezus’ wederkomst.

  • De “individuele volmaaktheid” van de gelovige tegen de tijd van zijn sterven.

  • De “eschatologische volmaaktheid”, teweeggebracht door de wederkomst van Christus en de eeuwige staat in de hemel.

De waarheid is dat het “volmaakte gekomen” specifiek verwijst naar de voltooiing van de volle openbaring van het Nieuwe Verbond aan de mens. De kerk bestond in een onvolwassen gezamenlijke, collectieve staat totdat deze openbaring voltooid is, het punt waarop bijzondere gaven niet langer nodig zijn en de kerk helemaal volwassen is.

B. Verwijst naar de voltooiing van de geopenbaarde waarheid (canon)



  • Wat is het volmaakte? Wat staat er tegenover “ten dele”? “Volmaakt” is een algemeen woord dat op 1000 dingen kan slaan. Om te weten welk zelfstandig naamwoord “volwassen” bepaalt, moeten we de context nagaan.

Ware methode van interpretatie:

ten dele” wat?

volmaakt” wat?

ten dele gevuld glas

volledig gevuld glas

ten dele gevulde benzinetank

volledig gevulde benzinetank

gedeeltelijke kennis

volledige kennis

Methode van interpretatie in het Pentecostalisme:

ten dele” wat?

volmaakt” wat?

ten dele gevuld glas

volledige kennis

ten dele gevulde benzinetank

volledig gevuld glas

gedeeltelijke kennis

volledig gevulde benzinetank

Het beoogde zelfstandige naamwoord MOET HETZELFDE BLIJVEN !


  • Twee keer wordt ons door de Heilige Geest specifiek gezegd dat “kennis” het beoogde zelfstandige naamwoord is voor “volmaakt”.

  • “Wij kennen ten dele” want wij kennen nu slechts een deel van de waarheid .

  • “Doch wanneer het volmaakte zal gekomen zijn” dan zullen we de gehele wil van God voor ons kennen.



Kennis is het beoogde zelfstandige naamwoord voor Volmaakt


vs.9-10

Want wij kennen ten dele, en wij profeteren ten dele; Doch wanneer het volmaakte zal gekomen zijn, dan zal hetgeen ten dele is, te niet gedaan worden.

Het is een onbetwistbaar besluit dat kennis het beoogde zelfstandige naamwoord is voor het volmaakte. Deze conclusie wordt versterkt door de parallel in Ef 4:13: “totdat wij allen komen tot de eenheid van het geloof en van de kennis van de Zoon van God, tot een volwassen man, tot de maat van de grootte van de volheid van Christus”

vs.12

nu ken ik ten dele, maar alsdan zal ik kennen, gelijk ook ik gekend ben

het volmaakte zal gekomen zijn = volledig kennen

1. Het werk van Christus aan het kruis was “volbracht” (Joh 19:30), maar men had er geen voltooide openbaring over dan later.



I. Gaven hielden op toen de kerk collectieve maturiteit kreeg

A. Paulus gebruikt het eerste van twee illustraties voor het hoofdpunt, waar hij het kind-zijn (met geestelijke gaven) contrasteert met een man worden (kennis volledig - geen geestelijke gaven meer nodig)



1 Kor 13:11 Collectieve maturiteit - toelichting

Kind
33-100AD

In het tijdperk van de bijzondere gaven, toen de openbaring incompleet was en de Bijbel nog niet voltooid.

Man
100 AD - present

Openbaring voltooid. Bijbel afgewerkt in 96 n.C. Het verdwijnen van de gaven komt overeen met een man die de kinderlijke dingen aflegt.

B. Twee parallelle passages die helemaal hetzelfde leren:



1 Kor 13:11

EF 4:13

“Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, was ik gezind als een kind, overlegde ik als een kind; maar wanneer ik een man geworden ben, zo heb ik te niet gedaan hetgeen van een kind was”

“totdat wij allen komen tot de eenheid van het geloof en van de kennis van de Zoon van God, tot een volwassen man, tot de maat van de grootte van de volheid van Christus”

Merk op dat zowel 1 Kor 13 als Ef 4 het bereiken van volle kennis, overeen laten komen met het volwassen worden.

C. Verwijst naar de voltooiing van de Bijbel waardoor er maturiteit komt in de collectieve kerk.

D. Denk m.b.t. de bijzondere geestelijke gaven aan een tijdelijke stellage. (Zie verder het plaatje van de brug-in-aanbouw).

E. Gregorius de Grote, 600 n.C., zag de bijzondere gaven als een tijdelijke stellage toen hij commentaar gaf op Mark 16:17: “Is het zo, mijn broeders dat, omdat u deze tekenen niet ziet, u niet gelooft? In tegendeel, die waren noodzakelijk in het begin van de kerk; want, opdat het geloof zou mogen groeien, moest men ze desondanks koesteren; net zoals we struiken planten: we geven ze water tot we ze zien gedijen, en van zodra ze goed ingeworteld zijn stopen we met water geven”.4

1. Merk hier op dat hij het voorbeeld gebruikt van een struik waarvoor gezorgd wordt totdat die op zichzelf gedijt en de bijzondere verzorging ophoudt.

F. In het plaatje hieronder zien we drie fases bij het bouwen van een brug over een kloof.

Fase 1: Stellage opgericht (bijzondere gaven) en de structuur wordt erop gebouwd (de Kerk)

Fase 2: Permanente steunen worden gebouwd (Woord van God) terwijl de stellage nog steeds op haar plaats staat (gaven).

Fase 3: Wanneer de steunen voltooid zijn (Bijbel voltooid in 96 n.C.) wordt de stellage verwijderd, en nergens meer voor nodig. Nu voorziet het Woord van God in alles waarvoor de gaven voor bedoeld waren! We hebben een met wonderen bevestigde boodschap die ontworpen is om de Kerk op te voeden!


Fase 1

Fase 3

Fase 2


a. Het fundament van de Kerk bestaat uit de apostelen en profeten, met Jezus Christus daarvan als de Hoeksteen. Daarop komt de Kerk. De bijzondere gaven waren daarbij tijdelijk tot steun.


  • Dat fundament is af : eenmaal gelegd, in de 1ste eeuw. Daar moet verder niet meer aan gebouwd worden. (1 Kor 3:11: Ef 2:20).

  • Op dat fundament wordt de Kerk gebouwd met “levende stenen” tot een tempel (Ef 2:20-22; 1 Pet 2:5).

  • In de 1 Korinthebrief (54 à 56 n.C.) worden als gaven aan de Kerk (12:28) éérst de apostelen en profeten genoemd (dit zijn immers de fundamenten) met direct daarna leraars (belangrijk; blijvende gave); pas daarna lezen we van krachten, genezingen, talen.

  • De gaven aan de Kerk, tot opbouw van het Lichaam van Christus, blijven in de latere Efezebrief (60 à 63 n.C.), beperkt tot de blijvende gaven van “evangelisten, herders en leraars” (Ef 4:10-11). De daar genoemde “apostelen en profeten” behoorden tot het gelegde fundament. Verder lezen we daar niets meer van de wondergaven.

b. Toen de bijzondere gaven ophielden, was de Bijbel klaar als:

  • Het “zwaard van de Geest” Ef 6:17

  • “De kracht Gods tot zaligheid” Rom 1:16; 1 Kor 1:18; Jak 1:21

  • Het boek dat in alles voorziet: 2 Tim 3:16-17

  • Al de Waarheid in geschreven vorm: Joh 16:13 + 2 Pe 1:3

Valse positie van de Pentecostals:

Dit corporatieve maturisatieproces is een voortdurend proces dat slechts eindigt bij de tweede komst, niet ergens rond 96 n.C. toen de Bijbel werd voltooid.

1. Citaat uit een leerboek van de Pentecostals: “1 Kor 13 & Ef 4 spreken beide van de corporatieve groei van de Kerk naar de volwassenheid, wat een progressief, voortdurend en toekomstig gegeven is”.

2. Deze interpretatie stelt dat als de tijd verder gaat, de Kerk gradueel volwassen zou worden, meer Christus-gelijkend zal worden en een voller begrip zal krijgen van leerstellige dingen en een toegenomen “eenheid van geloof” zal ontwikkelen. Al deze dingen nemen over de tijd gradueel toe tot aan de tweede komst.

3. Om deze interpretatie te weerleggen, zullen we slechts wijzen op volgende feiten:





  • De geschiedenis toont aan dat er in de 1ste eeuw slechts één Kerk was, verenigd in dezelfde leer, maar vandaag zijn er duizenden kerkelijke strekkingen!

  • Dat de afvalligheid werd geprofeteerd in 1 Tim 4:1-4.

  • Dat zulke afvalligheid erin resulteerde dat er vandaag duizenden denominaties zijn, elk met een verschillend leerstellig pakket. Zelfs Pinksterkerken zijn verdeeld in leerstellige en gemeenschapsdisputen.

  • Op welke basis zouden Pentecostals kunnen suggereren dat de kerk gradueel, over de tijd, gegroeid is naar volwassenheid? Wij verwelkomen hun antwoord!

I. Gaven zullen eindigen vóór, en niet blijven tot, de tweede komst:

1. De context zelf van 1 Kor 13:8-13 bewijst dat de gaven moeten ophouden vóór de tweede komst!

2. Het doel van wonderen was om bij Gods openbaring aan de mens een bevestiging te geven als dat ze echt zijn (Heb 2:3-4). Eens die openbaring er is zal men enkel uit geloof, tot geloof leven (Rom 1:17; Hab 2:4). “Het geloof nu is een vaste grond der dingen, die men hoopt, en een bewijs der zaken, die men niet ziet” (Heb. 11:1). Terwijl wij in deze wereld leven geldt: “wij wandelen door geloof en niet door aanschouwen” (2 Kor 5:7). Het betekent in “Geest en waarheid te aanbidden” (Joh 4:24). Geloof is een karakteristiek voor de christelijke bedeling. Het is voor “degenen die geloven tot behouding der ziel” (Heb 10:39). Bovendien is geloof beperkt tot het aardse bestaan. Het vereist standvastigheid, lijdzaamheid (Rom 15:4), verwachting (Gal. 5:5; Fil 1:20; Tit 2:13) en vasthouden (Heb 6:18) “tot het einde” (Heb 3:6; 6:11). Maar in de hemel zal geloof niet bestaan omdat “hoop nu, die gezien wordt, is geen hoop” (Rom 8:24). Dus: “wij hopen hetgeen wij niet zien” (vs. 25). Tekenen en wonderen waren kenmerkend voor Gods handelen met Israël (vgl. Joh 4:48; 1 Kor 1:22).

3. Geloof, Heb 11:1: “Het geloof nu is een vaste grond der dingen, die men hoopt, en een bewijs der zaken, die men niet ziet”.

Hoop, Rom 8:24-25: “Want wij zijn in hope zalig geworden. De hoop nu, die gezien wordt, is geen hoop; want hetgeen iemand ziet, waarom zal hij het ook hopen? Maar indien wij hopen, hetgeen wij niet zien, zo verwachten wij het met lijdzaamheid”.

Geloof en hoop zullen dus verdwijnen, bij Jezus’ tweede komst.

De bijzondere geestelijke gaven moesten daarvóór ophouden terwijl geloof, hoop en liefde moesten voortduren tot aan het eind van het christelijke tijdperk. Uiteindelijk gaat van deze drie kwaliteiten alleen de liefde over in de eeuwigheid: “God is liefde” (1 Joh 4:16) en “De liefde vergaat nimmermeer” (1 Kor 13:8).

1. Iets houdt op

“talen, zij zullen ophouden” 1 Kor 13:8

2. Iets blijft voor een tijd, na hetgeen ophoudt

“Geloof & hoop blijven” 1 Kor 13:13 tot de tweede komst Heb 11:1; Rom 8:24

3. Iets houdt nooit op

Liefde vergaat nooit 1 Kor 13:8, de grootste is de liefde (13:13) want ze vergaat nooit!

4. In ons schema zien we het volgende:



Ware interpretatie van 1 Kor 13:8-13

Talen > houden op (96 n.C.)

Geloof & Hoop >blijven tot de tweede komst

Liefde vergaat nooit >eeuwigheid

Geloof en Hoop MOETEN langer blijven dan Talen. Geloof en Hoop houden op bij de tweede komst: Heb 11:1; Rom 8:24. Talen moeten ophouden ergens vóór de tweede komst!



Standaard valse interpretatie van het Pentecostalisme

Talen > houden op bij de tweede komst

Geloof & Hoop > blijven tot de tweede komst

Liefde vergaat nooit >eeuwigheid

Schendt de context omdat talen, geloof en hoop gelijktijdig verdwijnen



Aangepaste valse interpretatie van het Pentecostalisme

Talen > houden op (96 n.C.)

Geloof & Hoop >blijven

Liefde vergaat nooit >eeuwigheid

Erkent correct dat de context vraagt dat geloof en hoop langer “blijven” dan talen, maar spreekt de Bijbel tegen door geloof en hoop te verlengen tot in alle eeuwigheid. (Hb 11:1; Rm 8:24).





Conclusie


    1. Samenvatting:

1. Geen behoefte aan de bijzondere gaven:

        1. Apostelen werden geleid in alle waarheid: Joh 16:13 + Jud 3.

        2. De Bijbel is geschreven en bevestigd geïnspireerd te zijn.

2. Gaven, doorgegeven door hun handen, verdwenen met de apostelen.

3. Gaven waren tijdelijk; dienden als “stellage” tot de Kerk tenvolle was gevestigd.



    1. Rom 10:1-3: Pentecostals zijn ijverig maar niet volgens de kennis van de waarheid.

      1. 2 Tim 2:25-26: mochten zij tot erkenning van de waarheid komen en uit de strik van de duivel ontwaken!

C. Joh 14:11-12. Het prediken van het Woord is groter dan mirakels. Rom 1:16 is bereikt. Er was slechts één onverdeelde Kerk in de 1ste eeuw.

E-mail: verhoevenmarc@skynet.be

Homepage: http://users.skynet.be/fa390968/index.htm of http://www.verhoevenmarc.be/index.htm

Ga hier naar de Nieuwste Artikelen



1 Montanisme: “vroeg-christelijke religieuze beweging, veroorzaakt door Montanus, die ca. 156 in Klein-Azië in gezelschap van twee profetische vrouwen, Priscilla en Maximilla, optrad met een extatische en rigoristische prediking. Hij verkondigde dat weldra het nieuwe Jeruzalem en het duizendjarige rijk zouden aanbreken. Montanus meende dat in hem de H. Geest, de ‘Paracleet’, was gekomen. Het montanisme verbreidde zich tot in Rome en heeft zich, vnl. in Klein-Azië, weten te handhaven tot in de 6de eeuw. De invloedrijkste aanhanger ervan was Tertullianus” (Encarta 2002).

2 De Pinksterbeweging en haar leer. Hier voortaan Pentecostalisme genoemd en hun aanhangers Pentecostals.

3 De Charismatische beweging en haar leer. Hier voortaan Charismatisme genoemd en hun aanhangers Charismaten.

4 In “Essays on Miracles”, Essay II, hoofdstuk 3, van John Henry Newman: http://www.newmanreader.org/works/miracles/essay2/chapter3.html - zie daar ook noot 19.







De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina