Het rijk van God is dichtbij



Dovnload 49.21 Kb.
Datum16.08.2016
Grootte49.21 Kb.
3e zondag B -Damiaanactie

Het rijk van God is dichtbij
Welkom

Alles begint met goed nieuws.

Een blijde boodschap voor de mensen.

Het rijk van God is nabij.

Een man uit Nazareth noemt zich de Mensenzoon.

Zijn woorden en gebaren zijn zo nieuw, zo anders, zo uitdagend.

Jezus durft tegen de stroom oproeien,

tonen waar het werkelijk om gaat.

Maar wel met een immens tedere kracht

met aandacht voor elke mens, vooral voor de gekwetste mens.

In het spoor van Jezus zijn er tot op vandaag vrouwen en mannen

bezig met het uitdragen van dat goede nieuws.

Zo’n man in Jezus’ spoor was ongetwijfeld pater Damiaan.

Vandaag op de werelddag voor de melaatsen

warmen we ons aan zijn lichtend voorbeeld. +
Mensen van overal aangewaaid,

vormen hier weer een kring tesamen.

Vele gezichten, elk zijn verhaal,

is dit maar dromen of horen wij bijeen?
Woorden al eeuwenlang doorverteld,

worden opnieuw met kracht geladen:

spreken en luist'ren, stilte die valt,

voel je Gods adem, die door de kilte breekt?
Vieren met flarden van oud en nieuw,

zomaar het leven kansen geven,

handen en plannen samengelegd,

dan slaat het vuur uit waarop de wereld wacht.
Moment van inkeer
L. Fragment uit het dagboek van Karen:

"Hier in Bangladesh besef ik pas echt hoe mooi het leven is

en dat er zoveel kleine dingen zijn

die een mens gelukkig kunnen maken.

Ik denk dat wij in het westen veel te weinig tijd nemen

om te genieten van elk moment.

Vaak zijn we zo bezig met wat we in het weekend gaan doen,

of binnen een week, een maand… en ondertussen

gaan een heleboel mooie dingen zomaar aan onze neus voorbij".

Bidden we hier om vergeving

omdat wij in de drukte zo weinig opmerkzaam zijn

voor de pijn van anderen.


Kyrie - Heer, ontferm U...
Om samen te bidden:

Ik laat je vandaag niet langer in je verderf zitten

maar ik wil je, nu meteen,

weer als een vriend aanvaarden.

Ik zal geweld en bezittingen niet langer aanbidden

maar weer verliefd worden op mensen.

Ik blijf niet zitten bij alles wat versleten is

maar gooi vandaag nog het roer om

uitziende naar een nieuwe horizon.
L. Het verhaal van Parul (uit het dagboek van Karen)
Parul is een jonge vrouw van 35 jaar,

al zou je dat niet zeggen als je ze ziet.

Ze weegt nog slechts 23 kg.

Drie miskramen heeft ze achter de rug,

voor ze beviel van haar zoontje.

Door complicaties tijdens de bevalling verloor het kindje een oog.

Parul voelde zich al een tijdje niet goed. Ze had hoge koorts

en moest veel hoesten. Ze had long tbc, maar ze wist het niet.

Ze ging eerst naar de dorpsdokter, een kwakzalver,

die haar verkeerde medicijnen gaf.

Daardoor verergerde haar toestand en kreeg ze geelzucht.

Toen het al veel te laat was

hoorde ze van de gratis verzorging in de Damiaankliniek.

Wanneer de dokter aan een uitgemergelde buik komt

waar heel veel overtollige donkere huid haar ingewanden verstopt, schrik ik van het uitzicht. Ze heeft ook heel veel pijn.

Ademen doet ze heel moeilijk.

Maar het enige dat de dokter op dit ogenblik kan doen is haar

een algemene antibiotica geven, zodat eerst haar lever geneest.

Daarna kunnen ze pas iets doen aan haar tuberculose.

Ondertussen tast de ziekte meer en meer haar longen aan.

Wanneer ik dit verhaal hoorde kreeg ik een onbeschrijfelijk gevoel. Enerzijds was er de machteloosheid en ingehouden woede

bij zoveel onrechtvaardigheid.

Anderzijds was ik ontroerd door de manier waarop de dokters

hier alles in het werk stellen om die vrouw te redden.

'Zij leven echt voor die mensen’, zei Sarah, en dat is inderdaad zo.

Dat doet mij weer hopen.


Lied:

Wij kunnen de ogen niet sluiten voor wie niet menswaardig bestaat,

voor kleinen en uitgebuiten, om hen is het dat het hier gaat.
Wij kunnen de oren niet dichtdoen

voor 't vragen van mensen om recht,

't herstellen van 't kwade van toen,

waarover niemand iets zegt.
Wij mogen niet langer meer zwijgen

waar hoop in de kiem wordt gesmoord,

waar toekomst alleen nog kan dreigen,

waar mensen niet worden gehoord.

Wij zullen nu anders gaan leven met woorden van waarheid en recht,

met daden van handen die geven, een hart waarin vrede gelegd.
Blijde Boodschap: Mc. 1, 14-20
Een zee van mensen, mensenzee,

spring er maar in zwem met ons mee.
Een belofte naar elkaar

L. Liefste jij, ik sta voor je open

omdat je hart groter is dan het mijne,

omdat je me draagt in je sterke armen

en je me kunt opheffen uit mijn verdriet.

V. Liefste jij, ik sta voor je open

omdat je me kunt meenemen in je dromen,

omdat je kunt luisteren naar mijn lang verhaal.


Samen: Liefste jij, ik dank je

omdat je me helpt geloven

in het leven en de toekomst.
L. Liefste jij, ik dank je

omdat je me leert dat er meer is

dan het tastbare en grijpbare

waar mijn dagen zo vol van kunnen zijn.

Samen: Liefste jij, ik sta voor je open

omdat we bewonderend

naar Hem of Haar mogen zien

die ons samenleven heeft voorgeleefd,

en wiens aanwezigheid we ervaren

als we elkaar heel dicht benaderen.

Ik sta voor je open

gewoon omdat jij 'jij' bent.



Gebed bij de gaven

V. Brood op tafel, levenskracht tegen alles wat ten ondergaat,

zaad in de aarde, gebroken,

uitgedeeld tot nieuwe vruchtbaarheid.

Wijn op tafel, als feestdrank van de vrede

die kost wat kost zal komen.


Samen: Wij bidden U, Vader, Moeder,

dat het waar mag zijn

dat wij vandaag Zijn hart en handen zijn

tot hoop en nieuw leven van mensen. Amen.


Dank- en tafelgebed
V. In uw naam zijn wij hier samen, God.

Wij noemen U, tastend en twijfelend:

God en Vader, Roepstem, Draagster van leven.

Niemand heeft U ooit gezien,

maar elke dag opnieuw is het duidelijk

hoe Gij werkzaam aanwezig zijt

daar waar mensen elkaar vinden en van elkaar houden;

waar mensen de handen in elkaar slaan

en de kleine stappen zetten

om deze wereld om te bouwen tot uw wereld.


Samen: We zien U aan het werk

in de ontluikende liefde tussen mensen,

in groeiende solidariteit,

in blijvende verbondenheid.


V. We zien U aan het werk in Jezus.

In Hem hebt gij uw droom in ons gelegd:

dat lammen niet lam blijven en doven niet doof;

dat er voor elke mens leven mogelijk is,

leven in overvloed.

Hem willen wij hier noemen als inspiratie,

wegwijzer voor ons leven,

als blijvende oproep om te doen wat Hij gedaan heeft…



- woorden van leven -
Brood gebroken, wijn vergoten,

liefde heeft in ons een vuur ontstoken.

Agbarambe, Agbarambe, Agbarambe ninu eje Jesu.
V. Doe ons teken worden van uw vrede.

En dat wij niet vergeten hen die op ons blijven rekenen:

zij van wie we houden

en zij van wie we nog niet genoeg houden.

Dat wij evenmin vergeten hen die van ons zijn heengegaan:

dat zij tot ons blijven spreken,

ons verder oproepen en inspireren,

ook nu zij gestorven zijn…


Samen: Dat wij elkaar blijven bewaren,

verdragen en voorstuwen

in de richting van de inspiratie van pater Damiaan

die zei:


"Elk leven is waard geleefd te worden".

Dat wij zelf zo iemand mogen zijn. Amen.


Onze Vader, in de hemel, maak alles nieuw

Geef uw naam aan deze wereld, maak alles nieuw

Breng uw koninkrijk tot leven, maak alles nieuw

Wees de hemel, wees de aarde, maak alles nieuw
Geef het brood in onze dagen, maak alles nieuw

En vergeef ons onze schulden, maak alles nieuw

Laat ook ons elkaar vergeven, maak alles nieuw

God verlos ons van het kwade, maak alles nieuw
Vredewens

L. Moge de liefde tussen mensen ons eraan herinneren

dat liefde ook delen is,

dat liefde overal aanwezig is waar bereidheid tot delen

telkens opnieuw uitgedrukt en beoefend wordt.

Daar kan vrede wonen.

V. Die vrede van de Heer zij met ons allen.

Samen: En met alle mensen op deze wereld.


Aan jou een wens: laat vrede in je groeien,

sjaloom, salaam, laat vrede in je bloeien.

Alleen wie met een ander is begaan, zal mee aan tafel gaan.
Communie V. Prent het in mijn hart, Heer.

Samen: Jij bent het levend brood.



Lied: Breng ons daar waar mensen leven,

wachtend op een woord van hoop.

Doe ons delen, doe ons geven,

in uw Geest zijn wij gedoopt.
refr. Laat uw Naam ons leven worden, rode draad in ons bestaan,

ankervast vandaag en morgen kracht en moed om door te gaan.
Breng ons waar de mens vergeten, uitgesloten, zonder recht,

waar zijn kreet niet wordt geweten, vrede niet wordt aangezegd.

Slotbezinning -lector-

"Mag ik gaan?" vroeg je

toen je overste iemand zocht om naar

die ellendige hel van Molokaï te gaan.

"Kom maar in mijn huis schuilen, blijf maar hier wonen",

zei je toen een melaatse vrouw voor je deur stond

-bedreigd door een dolle man-

en vol levensangst om asiel bedelde.

"Kijk eens, daarom kwam ik naar dit eiland",

zei je tegen broeder Joseph die gekomen was om te helpen.

En met je zwakke, stervende hand

wees je naar de melaatse jongens en meisjes met hun primitieve surfplanken spelend in de branding van de zee:

"Omdat elk leven het waard is geleefd te worden".
V. Willen we deze diepe evangelische boodschap

van Damiaan in ons verwerven:

"Elk leven is waard geleefd te worden"?
Samen: God, Gij die tegen elk van ons zegt:

"Jij bent de moeite waard",

gun het ons dat wij elkaar in het hart dragen.

Geef ons liefde genoeg om elkaars wonden te helen.

Geef ons trouw genoeg

om mensen van ons woord te zijn.



Zegen en zending
V. Moge de weg naar je toekomen.

Moge de wind in je rug waaien.

Moge de zon je gelaat verwarmen

en de regen je akker bevloeien.

En moge, tot we elkander weer ontmoeten,

God je dragen in de palm van zijn hand.

Daartoe zegene ons

de Vader, Zoon en de H. Geest. Amen.


Samenstelling: naar Lydia Vandenbosch.




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina