Hogere dijken vergroten risico juist



Dovnload 4.39 Kb.
Datum07.10.2016
Grootte4.39 Kb.
HOGERE DIJKEN VERGROTEN RISICO JUIST

Van discussie tussen de twee sprekers was weinig sprake tijdens het debat ‘Overstromingsrisico’s, de relatie tussen ruimte, water en risico’ op 31 mei in het Schip van Blaauw in Wageningen. De waterbeheerders in de zaal voelden zich echter in de hoek gedreven door de eindconclusie dat zij verder moeten kijken dan hun hoge dijken.


Omgaan met de dreiging van het water is meer dan een kwestie van waterkeringen bouwen en normen bijstellen als we ons onveilig voelen, stelde promovenda ir. Irene Immink tijdens het debat dat werd georganiseerd door het tijdschrift Landwerk in samenwerking met de KLV-studiekring voor Land- en watergebruik en de leerstoelgroep Landgebruiksplanning.
‘Door alleen de dijken op te hogen nemen de risico’s juist toe. Omdat we ons weer veilig voelen, gaan we het land achter de dijken nog intensiever gebruiken. De schade is groot als het wel misgaat. De Randstad is nergens op voorbereid.’
Waterbouwkundigen moeten zich volgens Immink daarom ook richten op maatregelen die de gevolgen van overstromingen beperken. Overstromingsscenario’s passen echter niet in het Nederlandse denkbeeld, merkt tweede spreker Pieter Dircke op. Als programmadirecteur Water bij Arcadis is hij nauw betrokken bij de ontwikkelingen van nieuwe waterkeringen in de overstroomde Amerikaanse stad New Orleans. ‘In Nederland is de bescherming zo hoog dat we niet denken aan rampscenario’s. New Orleans is een wake up call’, zegt hij. ‘Het had ook Rotterdam kunnen zijn. Net als de Randstad ligt New Orleans onder zeeniveau en is beschermd door dijken. Toch ging het mis.’
De watertechnici in de zaal reageren afstandelijk op de conclusie dat zij meer moeten samenwerken met de planologen van de ruimte binnen de dijken. ‘Planologen zijn de beauties, zij willen het land mooi maken, ik ben de nerd en richt mij op veiligheidsnormen’, zegt een waterbouwkundige.
De aanwezige planologen schieten uit hun stoel. ‘Ook wij moeten rekening houden met risico’s, maar niet alleen met water. We hebben ook te maken met bijvoorbeeld ontploffingsgevaar en andere bedreigingen. Als wij echter willen inspelen op het gevaar van stijgend water, loopt elk gesprek met waterbouwkundigen uit op normen voor waterkeringen.’
Immink beaamt dit. Zij concludeert in haar promotieonderzoek dat waterbeheerders steeds terugvallen op hun normen. ‘Maar zij moeten verder durven gaan. Planologen kunnen binnendijks niks met hoge dijken. Zij willen maatregelen die rekening houden met overstromingen in stedelijke gebieden. Die zijn er nu niet.’ / Laurien Holtjer

Irene Immink is op 5 juni gepromoveerd bij prof. Arnold van der Valk, hoogleraar Landgebruiksplanning.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina