Inhoudsopgave nieuwsbrief nr. 42 09. 04. 06 Pag



Dovnload 0.7 Mb.
Pagina7/23
Datum22.07.2016
Grootte0.7 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   23

Vaccinatie: Het failliet van een mythe

door Désirée L. Röver ©1997

Duizenden verslagen van officieel orthodox medisch onderzoek laten niets aan duidelijkheid te wensen over. Vaccinatie is niet wat ouders denken dat het is, een relatief veilige manier om hun kinderen te beschermen tegen infectieziekten. De waarheid die uit deze uitvoerige rapporten te voorschijn komt, is dat vaccinatie zeer grote risico's herbergt en bovendien ineffectief is. De feiten die deze schrikbarende uitspraken staven, zijn in de loop van de jaren gepubliceerd in verschillende gerenommeerde medische tijdschriften. Ontdaan van het stof dat ze in bibliotheken stonden te verzamelen, zijn ze in Dr. Viera Scheibner's boek "Vaccination" helder op een rij gezet en in perspectief gebracht. Dit bewijsmateriaal zal niet alleen als angstaanjagende donderslag bij heldere hemel aankomen bij ouders, maar ook bij menig in de Westerse of orthodoxe medische wetenschap geschoolde arts.

Halve waarheden

Iedereen, waar ook ter wereld, wordt vroeg of laat geconfronteerd met het fenomeen vaccinatie. In landen waar vaccinatieprogramma's verplicht zijn, zoals in de Verenigde Staten, blijft ouders helaas (nog) weinig anders over dan te gehoorzamen, de enige uitweg is weigering op grond van geloofsovertuiging. In andere landen realiseren ouders zich meestal niet dat ze een keuze hebben, eenvoudigweg omdat ze nooit op die basisoptie attent zijn gemaakt. Sterker nog, de argumenten waarmee hun referentiekader van hogerhand wordt gevuld, versluieren de noodzaak zich kritisch op te stellen. In het boekje “Antwoorden op de meest gestelde vragen” dat in Nederland de eerste oproep tot vaccinatie vergezelt, staat “Het immuunsysteem is onuitputtelijk”. Dit is niets minder dan een aperte leugen.


Wanneer ouders besluiten hun kind niet te vaccineren, wordt uit alle macht geprobeerd om hen van dat idee af te brengen. In Australië - waar vaccinatie niet verplicht is - staat na de tweede computergestuurde herinnering een verpleegster op de stoep, spuit in de aanslag, ongeacht dat daar - net als in Nederland - in de wet is vastgelegd dat patiënten vóór iedere medische handeling op de hoogte moeten worden gesteld van alle mogelijke negatieve gevolgen, ook wanneer de patiënt daar zelf niet naar vraagt.
Voorlichting onvolledig

Verplicht tot vaccineren of niet, ouders worden categorisch onvolledig voorgelicht over de ernstige risico's die dit fenomeen in zich draagt. De blauwe informatiefolder die de provinciale ent-administraties meesturen met de oproep, geeft een wel zeer éénzijdige voorlichting.

Producenten van vaccins maken in nieuwsbrieven de gedachte dat vaccinaties niet veilig zijn, openlijk belachelijk. Artsenopleidingen gaan meestentijds niet dieper op de materie in dan te herhalen dat vaccineren veilig en effectief is. Autoriteitsfiguren als artsen zijn dus in veel gevallen zelf onvoldoende op de hoogte en lichten daarom ouders voor met halve waarheden.
Mythes rondom vaccinatie

• Vaccinaties zijn effectief;

• Vaccinaties zijn in het algemeen onschadelijk en geven slechts zelden (ernstige) complicaties;

• Vaccinaties geven levenslang bescherming;

• Bij een te laag percentage gevaccineerden, ontstaat er gevaar voor epidemieën;

• Het gehele vaccinatiesysteem berust op wetenschappelijke feiten.


Het principe van vaccinatie

Vaccinatie was bedoeld als een makkelijke en veilige manier om het lichaam levenslang bescherming te bieden tegen een aantal infectieziekten. Vaccins moesten het lichaam aanzetten tot de aanmaak van antistoffen tegen deze betreffende ziekten. Feit is, dat lang voordat vaccins ooit waren uitgevonden, deze infectieziekten al op hun retour waren, sommige al voor zo'n 90%. Roodvonk en builenpest zijn nagenoeg verdwenen zonder dat daar ooit een vaccin aan te pas is gekomen.


Vanwege de denkfout in het 150 jaar oude Pasteuriaanse principe waarop de moderne medische wetenschap is gegrondvest - daarover later meer - stoelt op zijn beurt de vaccinatiegedachte op een halve waarheid. Uit de beschikbare literatuur van hetzelfde medische establishment dat vaccinaties toedient, wordt pijnlijk duidelijk dat deze niet alleen uiterst gevaarlijk zijn, maar bovendien allerminst de gewenste resultaten opleveren.
Giftige stoffen

In werkelijkheid zijn vaccins uiterst giftige substanties. Een vaccin bevat namelijk veel meer dan uitsluitend de desbetreffende ziektekiem. Zo is er nog steeds geen bevredigende oplossing gevonden voor het uit het vaccin verwijderen van de ongewenste resten van gevaarlijke conserveer- en weefsel fixeermiddelen naast die van de (dierlijke) cultuurbodems. Wat de eerste twee betreft kan het gaan om stoffen als formaldehyde, aluminiumfosfaat, aluminiumhydroxide en kwikverbindingen. Deze zijn op zich meetbaar in kwantiteit en min of meer bekend in (toxisch) effect.


Dat is niet het geval bij de restanten uit de cultuurbodems: talloze dierlijke proteïnen, bacteriën en virussen; deze zijn onbekend in soort, oorsprong en gedrag. Bij het vervaardigen van het poliovaccin bijvoorbeeld worden de fijngemalen nieren van apen gebruikt – het is meer dan waarschijnlijk dat via deze weg aids onder de mensen is gekomen. Er zijn geluiden dat in Nederland sinds enkele jaren een andere productiemethode wordt gebruikt, de bijsluiter uit 1993 vermeldt echter onveranderd apenniercellen. In effect zijn vaccins vaak giftiger dan de celdodende middelen die het immuunsysteem van kankerpatiënten tijdens chemokuren volledig uitschakelen.
Vreemd genoeg heeft deze toxiciteit nog nooit ter discussie gestaan. In het kinkhoestvaccin kan de giftigheidgraad per flesje variëren van 1 tot 26.9 microgram endotoxinen per milliliter; het kinkhoest bacterietoxine is de meest giftige stof ter wereld; het kinkhoestvaccin wordt gebruikt om bij laboratoriumdieren hersenontstekingen te veroorzaken... Het zogenaamd normale ’hersenhuilen’ van sommige baby’s na hun DKTP-prik staat hiermee in verband en is dus allerminst gewoon, maar een signaal dat er iets ernstig mis is. De volledige waarheid is dat de routinematige medische handeling van het inspuiten van deze gecontamineerde en giftige substanties in de aderen van baby’s en kinderen, hen ernstig bedreigt in hun algeheel welbevinden. Zelfs in zo grote mate, dat verscheidene onder hen dit simpelweg niet overleven en vele anderen er hun leven lang last van houden.
Verminkende bijwerkingen

Er is inmiddels onomstotelijk bewezen dat vaccinatie de nummer één oorzaak is van wiegendood. Dit wordt onder meer bevestigd door het feit dat op het moment dat Japan de minimumleeftijd voor vaccinatie optrok naar 2 jaar, in dat land het cijfer van zuigelingensterfte als een komeet omlaag dook. Door het hanteren van de term 'wiegendood' of 'SIDS' (Sudden Infancy Death Syndrome), blijft het directe verband met vaccinatie gemakkelijk onzichtbaar. Evenzo kan men met de term 'Shaken Baby Syndrome' wel trachten de connectie met vaccinatie - èn met de werkelijke dader - te verdoezelen, maar men kan die niet teniet doen.


Het kinkhoestvaccin is het vaccin dat op verzoek als eerste uit de cocktail wordt weggelaten, het kind krijgt dan ’alleen maar’ DTP. Het relatieve gemak waarmee dit gebeurt, is een interessant gegeven dat tot nadenken stemt…
Ook is in dit verband opvallend dat op het officiële enquêteformulier waarop Canadese artsen vaccinatiecomplicaties kunnen aangeven, elke vraag in verband met het kinkhoestvaccin ontbreekt. Evenals op het formulier dat Australische baby’s toegang geeft tot de 'green card', het verplichte voorportaal tot deelneming aan de gezondheidszorg.
Over andere mogelijke vaccinatieschade - zoals astma, diabetes, kanker en aids als gevolgen op langere termijn - zijn duizenden pagina's orthodox medische literatuur gepubliceerd die tot in détail de ernstige en soms onherstelbare gevolgen beschrijven.

Het idee dat er artsen zijn die niet van deze feiten op de hoogte zijn, is griezelig. Dat een aantal van hen dat wèl is, is doodeng.


De feiten rond vaccinatie

  • Vaccinatie kan de ziekte waartegen werd gevaccineerd juist veroorzaken;

  • Gevaccineerde personen kunnen anderen besmetten, ook al vertonen zij zelf geen symptomen van de ziekte;

  • Vaccins kunnen mensen vatbaarder maken voor de betreffende ziekte;

  • Influenza en Hepatitis B virussen zijn snel bezig resistent te worden tegen vaccin gerelateerde antilichamen. Daarom zijn ze behalve volslagen waardeloos, bovendien uiterst gevaarlijk;

  • Vaccinatie brengt vele negatieve gevolgen met zich mee, variërend van 'simpele' allergieën tot wiegendood;

  • Lang voordat welk vaccinatieprogramma dan ook had aangevangen, waren de ziekten waartegen wordt gevaccineerd al op hun retour (sommige zelfs al voor 90%);

  • Ook al vertoont een kind na vaccinatie geen reacties, dan wil dat niet zeggen dat er later geen negatieve gevolgen worden ondervonden.

Valse immuniteit

De kwaliteit van door vaccinatie verkregen (beperkte) 'immuniteit' neemt na verloop van tijd af. Waar het doormaken van het proces van een natuurlijke infectieziekte het gehele immuunsysteem een positieve impuls geeft, richt vaccinatie zich uitsluitend op het aanmaken van (tijdelijke) antistoffen tegen de betreffende ziekte(n). De dramatische gevolgen van massale vaccinatiecampagnes tegen pokken op de Filippijnen (1918) bewijzen dat vaccinatie mensen juist bevattelijker maakt voor de betreffende ziekte. In Manilla, waar 95% van de populatie was ingeënt, stierf 54% van de bevolking; op het eiland Mindanao, waar de bewoners vaccinatie hadden geweigerd, bedroeg dat percentage slechts 11%. Van ditzelfde gegeven zijn vandaag de dag ook het kinkhoest- en griepvaccin goede voorbeelden.


Andere besmettingsroute

Een besmetting per vaccin verloopt anders dan de wijze waarop een ziekte 'normaal' het lichaam binnenkomt. Volgen bijvoorbeeld natuurlijke kinkhoest en mazelen de weg van de luchtwegen, zowel het kinkhoest- als het mazelenvaccin worden per injectie toegediend en dringen daarbij plotseling veel dieper in het lichaam door. Geconfronteerd met indringers die niet de normale weg via huid en slijmvliezen hebben bewandeld, maar direct in de bloedbaan schade aan organen kunnen aanrichten, moet het lichaam veel meer moeite doen de belagers van zich af te schudden. Het gevaar dat talloze virussen, binnen gebracht via vaccinatie, als een tijdbom diep in het lichaam de tijd wegtikken, is evenmin denkbeeldig gebleken.


Niettemin houden overal ter wereld overheid en medische wetenschap vast aan het verspreiden van de mythe dat vaccinatie een veilige manier is voor het verkrijgen van levenslange bescherming tegen infectieziekten.
Wiegendood

In de loop van haar onderzoek naar ademhalingspatronen van baby’s stuitte onderzoekswetenschapper Dr. Viera Scheibner ongewild op het verband tussen wiegendood en vaccinatie. Het maandenlang volgen van baby’s via een speciaal ontworpen ademhalingsmonitor en het bestuderen van de gegevens die de aan de apparatuur verbonden microprocessor op schrift had vastgelegd, liet bij alle baby’s na vaccinatie een zelfde meervoudig terugkerend stresspatroon zien. Omdat in eerste instantie ook haar eigen referentiekader van hogerhand was vertroebeld door de gedachte als zou vaccinatie veilig en effectief zijn, duurde het enige tijd voordat zij deze waarheid in zijn volle zwartgallige luister en angstaanjagende repercussies doorzag.


Vanaf dat moment is Dr. Scheibner elk officieel gepubliceerd medisch wetenschappelijk onderzoeksrapport gaan verzamelen dat aan vaccinatie is gerelateerd. Na bestudering van 30.000 pagina's hiervan schreef ze haar boek "Vaccinatie, 100 jaar orthodox wetenschappelijk onderzoek toont aan dat vaccins een medische aanslag op het immuunsysteem betekenen". Inmiddels hebben ruim 80.000 pagina's een plaats in haar (mentale) archief gevonden en wordt Viera Scheibner overal ter wereld uitgenodigd om het denkraam van ouders, studenten en artsen van de juiste gegevens omtrent vaccinatie te voorzien. In Canada is zij in dit verband tot getuige-deskundige benoemd door een medische tuchtraad die de arts Guylaine Lanctôt op het matje riep vanwege haar boek "The Medical Mafia", waarin vaccinatie een angstaanjagende rol speelt. Men achtte op dit gebied de deskundigheid van Dr. Viera Scheibner groter dan die van enkele artsen. Viera kwam in oktober 1996 voor het eerst naar Nederland en heeft sindsdien op verschillende plaatsen lezingen gehouden.
Een greep uit de mogelijke gevolgen van vaccinaties:

  • Chronische infecties: verkoudheid, neusloop, hoesten, oorontsteking, bronchitis

  • Abnormaal schreeuwen, constant huilen

  • Collaps of shockepisodes

  • Stuiptrekkingen, epilepsie

  • Verlammingen

  • Diabetes en hypoglykemie

  • Ontsteking van verschillende delen van de hersenen

  • Achterstand in groei en mentale ontwikkeling

  • Gedragsproblemen

  • Hyperactiviteit, leerproblemen, MBD, ADD, ADHD, dyslexie

  • Bloedafwijkingen, leukemie

  • Het vermoeidheidssyndroom ME

  • Autisme

  • Dood en wiegendood

Gevolgen op de lange duur

Vaccinatie beïnvloedt twee generaties. De vaccinaties die de moeders hebben ontvangen, vernietigen de immuniteit die zij via de placenta aan hun baby’s moeten doorgeven. Omdat baby’s daardoor in hun eerste twee levensjaren die immuniteit missen, zien we nu dat kinderen al vanaf één maand oud de strijd moeten aanbinden met ziektes als kinkhoest en mazelen – vaak opgelopen vanuit gevaccineerden in de omgeving. Dat gebrek aan placenta-immuniteit, in combinatie met de vaccinaties die baby’s en jonge kinderen zelf ondergaan, verklaart voor een groot deel de aanzienlijke toename in het aantal gevallen van kanker en leukemie in die leeftijdsgroep. Leonard Horowitz beschrijft in radio-interviews en in zijn boek ”Emerging Viruses, Aids and Ebola” hoe het Hepatitis B vaccin dat in Amerika in de jaren 80 – eerst in New York en daarna in San Francisco en Denver – bij homofiele proefpersonen werd ingespoten, leukemie bevatte. De deelnemers aan deze 'trials' waren geselecteerd op hoe goed zij in hun wel en wee te volgen waren. Deze gegevens blijken echter hermetisch buiten het bereik van onafhankelijke onderzoekers te zijn weggesloten…


Wanneer vaccinatieprogramma’s op dit moment zouden worden stopgezet, duurt het nog drie generaties eer het immuunsysteem van de bevolking wat dat betreft weer geheel op peil is. In plaats van het immuunsysteem te versterken, ondermijnt vaccinatie dit, daarbij de deur openend naar degeneratieve ziektes als kanker, aids, multiple sclerosis, Alzheimer's etc. op latere leeftijd. Ook ME, het vermoeidheidssyndroom getypeerd door lusteloosheid en onbestemde, zeer veelzijdige klachten past in deze rij.
Vaccinatie put immuunsysteem uit

In Amerika, waar vaccinaties al langere tijd verplicht zijn, tekent zich het beeld af dat de kinderziekten waartegen geënt wordt, nu juist slachtoffers eisen onder oudere leeftijdsgroepen. De ziektes verlopen in die gevallen bovendien feller en met meer (blijvende) complicaties. Het ziet er naar uit dat men datgene waar men bang voor is, juist naar zich toehaalt! Omgekeerd vertonen in verband met een door vaccinatie uitgeput immuunsysteem jongeren nu ziektebeelden die vroeger uitsluitend behoorden bij oudere leeftijdsgroepen. In Zweden, waar men is gestopt met het toedienen van het kinkhoestvaccin, is deze ziekte sindsdien niet alleen teruggekeerd tot de oorspronkelijke leeftijdsgroep en aantal gevallen, maar heeft deze bovendien weer een goedaardiger verloop.


De cirkel doorbreken

De vraag waarom de uitgebreide bewijslast tegen vaccinatie niet bij ouders terechtkomt, is interessant, maar valt buiten de context van dit artikel. Belangrijker is om te weten hoe ouders deze informatie wèl - en op tijd - kunnen ontvangen. Zij kunnen immers alleen vanuit een totaaloverzicht een gefundeerde beslissing nemen. De enige manier om een einde te maken aan de desastreuze gevolgen van vaccinaties is wanneer mensen - ouders èn artsen - zich volledig van die gevolgen bewust zijn en daar ook naar handelen. Alleen dan kan de kunstmatig in stand gehouden vicieuze vaccinatiecirkel van 'vraag' en aanbod worden doorbroken.


Pasteur vs. Béchamp

In overeenstemming met Louis Pasteurs gedachte van monomorfie, "één ziektekiem veroorzaakt - van buiten af - één ziekte", past de orthodoxe medische wetenschap de tactiek toe van het weghalen van de symptomen van een ziekte, via extern gerichte middelen als operaties en medicijnen, die het immuunsysteem meestal nog verder onder druk zetten. Homeopathie daarentegen richt zich op het gehele lichaam, brengt dat van binnenuit weer in balans door het immuunsysteem te verleiden tot grotere en meer toegespitste activiteit, zodat het lichaam zelf de ziekte kan verjagen.


Deze benadering past in het polymorfische principe van Béchamp (beginsel van veelvormigheid, denk b.v. aan de vlinder) waarin de microzymen in het lichaam voordurend van gedaante veranderen, afhankelijk van de staat waarin het lichaam zich bevindt. Ziekte wil zeggen dat deze microzymen in het lichaam door de omstandigheden werden gedwongen van aard te veranderen, een - omkeerbaar - proces van binnen uit. Sinds Pasteur 150 jaar geleden zijn imperfecte monomorfische inzichten ontvouwde, wordt de orthodox medische wetenschap die daarop stoelt herhaaldelijk door nieuwe denkbeelden en ontdekkingen gedwongen zichzelf bij te stellen.
Daartegenover staat dat bijvoorbeeld de homeopathische grondgedachte van Hahnemann, die 170 jaar oud is, in de loop van de tijd wel met enige ervaringsfeiten is uitgebreid, maar dat de onderliggende principes ervan nog steeds onverdund intact zijn.
Vaccinaties... in wiens belang eigenlijk?

Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) zorgt ervoor dat bij iedere baby in Nederland de vaccinatieoproepen prompt en veelvuldig in de bus vallen. Intrigerend is dat dit RIVM op minstens vier stoelen zit: men ontwikkelt niet alleen vaccins, men produceert ze en verkoopt ze bovendien. En als klap op de vuurpijl is dit instituut tevens verantwoordelijk als adviseur aan de minister en als meldpunt voor negatieve gevolgen... Afgezien dat dit laatste een uiterst dubieuze vermenging van belangen is, laat het melden door artsen zeer te wensen over. Deels omdat de gevolgen vaak worden gebagatelliseerd en deels ook omdat - wil er sprake zijn van een oorzakelijk verband - men het er niet over eens is welke tijdsduur ('interval') tussen de vaccinatie en de negatieve gevolgen daarvoor moet worden aangehouden.


Uit de bevindingen van Dr Viera Scheibner volgt immers dat de periode waarin bijwerkingen naar buiten kunnen treden vele malen langer is dan algemeen - min of meer - als norm geldt. Verder is gebleken dat consultatiebureau artsen eufemistisch gezegd bepaald niet worden aangespoord tot het geven van uitvoerige voorlichting aan ouders omtrent de negatieve bijwerkingen van vaccins. Daarnaast is het meer dan eens gebeurd dat de arts van een consultatiebureau en de betreffende ouders moeten ondergaan dat een RIVM-medewerker de door hen aangemelde gevolgen met kracht onder het tapijt veegt. Voor zowel artsen als ouders niet bepaald een aanmoediging voor het doen van een melding. In het 1994 rapport over de melding van bijwerkingen schrijft het RIVM zelf dat tot 1993 hun archivering dusdanig gesplitst georganiseerd was, dat men niet in staat was de gegevens in te zetten in overzichten, tabellen ten behoeve van het trekken van enige conclusie.... In hetzelfde rapport steekt enkele malen de reden van deze handelwijze de kop op: men wil graag een vaccinatiegraad van 98% halen, i.v.m. een (niet-bestaande) kudde-immuniteit. Verder blijkt uit de toon meer dan eens dat het belang van het vaccinatieprogramma zwaarder telt dan het belang van het (individuele) kind.
Overigens kunnen ouders ook zelf bij het RIVM vaccinatieschade aanmelden - tot zelfs jaren na het ontstaan. Overigens wordt de tijdspanne (interval), door het RIVM gehanteerd voor het verbinden van oorzaak (vaccinatie) en gevolg (bijwerking), op hoogstens 2 dagen gesteld. Maar zelfs al was dat interval een week, dan nog valt het buiten het bewezen kader van het non-specific stress syndrome.

Uit het bovenstaande moge het duidelijk zijn dat het uiterst gevaarlijk is om – zoals het RIVM dat zonder blikken of blozen doet – op basis van dit soort gegevens de conclusie uit te spreken dat vaccinaties veilig en effectief zijn...


Onthutsende waarheid

Er is dus meer dan genoeg reden om de beslissing ten aanzien van het al of niet vaccineren heel bewust te nemen. Maar helaas ligt in het reguliere circuit voor ouders de benodigde kennis voor het onderbouwen van die beslissing nog steeds niet voor het oprapen. Bovendien krijgen zowel ouders als artsen nog steeds maar een gedeelte van de waarheid te horen. De media helpen de mythes in stand te houden, door er bijvoorbeeld bij de beschrijving van een 'Staphorst-epidemie' niet bij te vertellen dat soms tot ca 70% van de getroffen groep wel degelijk was gevaccineerd... Bij deze kwesties blijkt telkens weer dat doorvragen van essentieel belang is om de complete feiten boven tafel te krijgen. Vaak vraagt men niet verder, omdat het denkkader rond vaccinaties nog altijd grotendeels door de mythes ('veilig en effectief') wordt bepaald.


In de praktijk blijkt het gebrek aan volledige en concrete gegevens meer dan eens levensgevaarlijk te zijn. Voor onszelf en voor onze kinderen.

Voorstanders van vaccinatie – doorgaans politici, artsen of professoren die hun bestaansrecht op vaccinatie hebben gefundeerd – trachten doorgaans in televisie- en radio-uitzendingen iedere kritiek op hun standpunt te weerleggen met het bijzonder onwetenschappelijke argument van ”Dat is niet waar”. Om daarna de spreker te blijven interrumperen of belachelijk te maken. Alles om de kritiek op vaccinatie geen stem te geven.


Veilige oplossingen

Al is in Nederland de Westerse geneeskunde op dit moment de meest verbreide, er zijn nog tal van andere geneeswijzen en filosofieën die de mens op zijn levensweg kunnen bijstaan. Ieder individu heeft een eigen constitutie, de alleenzaligmakende methode om die tegemoet te treden, bestaat niet.

Homeopathie, uitgaande van de basisgedachte dat men het gelijke met het gelijke kan genezen, kan met betrekking tot vaccinatie tweezijdig worden ingezet, zowel therapeutisch als diagnostisch. Bij het doormaken van een natuurlijke kinderziekte kan homeopathie - indien nodig - het proces in veiliger banen leiden. Behalve ingeval van hersenbeschadigingen kan veel van de door vaccinatie veroorzaakte disbalans in het lichaam worden hersteld. Wanneer een dergelijk specifiek gerichte homeopathische behandeling succesvol is, wijst dit vaccinatie als schuldige factor aan. Een herstel van vaccinatieschade met de nosode (=homeopathische verdunning) van een vaccin dient overigens uiterst behoedzaam te gebeuren, te snel de toxinen van het oorspronkelijk vaccin uit de weefsels tevoorschijn lokken, kan zeer belastend zijn.
Vitamine C

Over dit orthomoleculaire olifantengeweer valt een boek te vullen. Vitamine C is betrokken 325 processen in het menselijk lichaam, en daarmee een van de belangrijkste stoffen. Een essentiële stof zelfs, hetgeen betekent: het menselijk lichaam maakt zelf geen vitamine C aan, de stof moet dus van buitenaf komen, uit voeding of voedingsupplementen; bij een gebrek eraan wordt het lichaam ziek, bij een ontbreken volgt de dood. Een orthomoleculaire dosis lat zich uitdrukken in grammen, niet in microgrammen.

De hierboven genoemde Dr. Viera Scheibner, de zeer in het oog springende, strijdbare wetenschapper die zich volledig heeft toegelegd op het onderzoeken en blootleggen van vaccinatieschade, kwam daarbij onvermijdelijk vitamine C tegen. Zelf is zij een fervent gebruikster en al ontelbare malen heeft zij ouders de weg naar deze helende en soms zelfs levensreddende stof gewezen. Uit haar ervaring citeer ik de volgende voorbeelden:


  • Kinderen met kinkhoest zijn na een juiste (lees: orthomoleculaire) dosis van vitamine C binnen 24 uur van de voor deze ziekte zo kenmerkende en uitputtende blafhoest af. Doorbehandeling zorgt voor totale genezing en tilt tegelijkertijd het algehele immuunsysteem naar een hoger niveau van werkzaamheid ten opzichte van andere ziekteverwekkers. Ware immuniteit dus!

  • Hetzelfde geldt voor polio. De juiste dosering vitamine C zorgt ervoor dat de ziekte niet verder doorzet en de verlammingsverschijnselen achterwege blijven. Overigens kan polio de verschijnselen van een fikse verkoudheid vertonen, de ziekte geeft in lang niet alle gevallen de verlammingsverschijnselen waarmee reguliere artsen hun op de regie van de angst voortgedreven vaccinatie-evangelie voeden.

  • Een baby met bacteriële meningitis, die in het ziekenhuis na een vruchteloze behandeling met een scala aan antibiotica, ten dode leek opgeschreven en daarom van de levensverlengende apparatuur zou worden afgekoppeld, kreeg in plaats daarvan op advies van Dr Scheibner intraveneus vitamine C toegediend. Twee maanden later kon dit kind gezond en wel het ziekenhuis verlaten.

  • Ook de ziekte van Pfeiffer is met behulp van vitamine C zeer goed te behandelen. Het gaat hier om een virus, het Epstein Barr virus. Een virus is nimmer met antibiotica te bestrijden. Een zeer effectvolle manier om deze ziekte het hoofd te bieden is om de antivirale werking van het lichaam op te wekken, door de patiënt onder leiding van een goed opgeleide orthomoleculaire arts of therapeut tot darmtolerantie vitamine C te laten innemen. Belangrijk is wel om daarbij voortdurend door bloedonderzoek – in samenwerking met de huisarts(!) – controle op het virus te houden.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   23


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina