Inhoudsopgave voorwoord 5



Dovnload 427.31 Kb.
Pagina1/6
Datum21.08.2016
Grootte427.31 Kb.
  1   2   3   4   5   6










INHOUDSOPGAVE



1.VOORWOORD 5

2.BOL-BUDIV IS NODIG! 7

1.1.Solidariteit is de voedingsbodem (1989-1992) 7

1.2.De verbeten strijd tegen wanhoop (1993-1996) 8

1.3.Timmeren aan een alternatief (1997-1999) 8

1.4.De doorbraak van het PAB, het einde van de beweging ? (2000) 8

1.5.BOL: een budgethoudersvereniging 8

1.6.BOL-BUDIV: budgethoudersvereniging én zorgconsulent 9

1.7.Expertisecentrum Onafhankelijk Leven: Een onderzoeksinstelling 9

1.8.BOL-BUDIV: toch een beweging 10

3.MISSIE VAN BOL-BUDIV 11

4.ONZE ORGANISATIE 12

1.9.organigram 12

12


1.10.Beslissingsorganen 13

1.11.Onze leden en cliënten 15

5.HET FINANCIEEL VERSLAG 18

1.12.De afrekening 18

6.DE AFDELING ADMINISTRATIE 21

7.BELEIDSBEÏNVLOEDING 23

1.13.Optimalisering van het PAB 23

1.14.Statuut van de persoonlijke assistent 24

1.15.Het PGB-experiment 24

1.16.Het nieuwe zorgzwaarte-inschalingsinstrument (ZZI) 25

1.17.Het debat over zorgvernieuwing 25

1.18.100 miljoen voor PAB 26

1.19.Acties tegen de wachtlijsten 26

1.20.Campagne ‘een gelukkig PAB!’ 26

1.21.Ministerieel besluit voor kwaliteitscriteria voor budgethoudersverenigingen 27

8.ONZE DIENSTVERLENING 28

1.22.Inleiding 28

1.23.Veranderingen in 2009 28

1.24.www.assistentie.net 37

1.25.Coaching 37

1.26.Dienstverlening in 2010 42

9. VORMING 43

1.27.Open aanbod 43

1.28.Gesloten aanbod 44

1.29.De plannen 48

10.COMMUNICATIE, PR EN SENSIBILISATIE 50

1.30.Informatieve publicaties 50

1.31.Marketing 53

1.32.Fondsenwerving 54

1.33.Pers 55

11.EXPERTISECENTRUM ONAFHANKELIJK LEVEN 58

1.34.Lancering 58

1.35.Communicatiekanalen 58

1.36.Informatiekanalen 59

1.37.PGB-experiment 59

1.38.Verder onderzoek naar good practices 59

1.39.Onderzoek in samenwerking met Universiteit Gent 60

1.40.Internationale samenwerking 60

1.41.Marktwerking in de zorgsector 60

1.42.Interne werking 61

1.43.EFRO-rapportage en verlenging 61

12.SLOTWOORD – VOORZET VOOR DE TOEKOMST 63





  1. VOORWOORD

Beste lezer,

Het heeft vele voeten in de aarde gehad, maar onze nieuwe website begon in 2009 goed te proefdraaien. Kleurrijker, overzichtelijker en uitdagender dan ooit. Op deze wijze willen we op een zeer herkenbare manier naar buiten treden. We streven een stijl na die dynamiek uitstraalt en iedereen uitnodigt om aan te kloppen en samen te werken.

De trend die we in 2008 ingezet hebben, heeft zich in 2009 voortgezet. Zo breidde ons personeelsbestand in 2009 uit tot 24 personen en werkten we continu verder aan de uitbouw van een doorzichtig, intern kwaliteitsbeleid. Een kwaliteitsvolle dienstverlening bestaat niet enkel op papier, maar moet bovenal in daden omgezet worden. Leden-budgethouders en kandidaat-budgethouders moeten BOL-BUDIV hierop kunnen beoordelen. Onze dienstverlening moet echt bijdragen tot het vergroten van iemands keuzemogelijkheden om het eigen leven in te vullen naar eigen goeddunken. We toetsen onze dienstverlening onophoudelijk op klantvriendelijkheid. We streven er voortdurend naar om de wachttijden voor de huisbezoeken van onze PAB- en PGB-coaches in te korten. Wij geloven in het concept van deze huisbezoeken. Het aantal huisbezoeken breidde gevoelig uit. Huisbezoeken zijn noodzakelijk om het beheer van een PAB voor iedereen zo laagdrempelig mogelijk te houden.

Ook belangenverdediging nam in 2009 een belangrijke plaats in. Alleen al de herziening van de PAB-richtlijnen was voor BOL-BUDIV een uitdaging. De PAB-richtlijnen moeten duidelijk en eenvoudig zijn. Combinatiemogelijkheden herbekijken is hierbij een must. We horen namelijk van onze leden-budgethouders dat hun leven belemmerd wordt omdat ze PAB niet kunnen combineren met bijvoorbeeld internaat, pleeggezin of een tehuis voor (niet-)werkenden.

Een andere belangrijke gebeurtenis was het overleg dat van start ging tussen de werkgeversorganisaties uit de welzijnszorg, de vakbonden en de budgethoudersverenigingen. Zij buigen zich over de vraag onder welk paritair comité persoonlijke assistenten moeten vallen. BOL-BUDIV zal dit van zeer nabij en actief opvolgen. Onze acties tegen de PAB-wachtlijst blijven natuurlijk nog altijd onze aandacht en inzet opeisen.

Nog een cruciale taak is de actieve opvolging van het PGB-experiment, dat van start ging in 2009 en eindigt in december 2010. Vooral het Expertisecentrum Onafhankelijk Leven houdt de werkzaamheden rond het PGB in het oog. En dat brengt ons naadloos bij de droom die wijlen Jan-Jan Sabbe en Adolf Ratzka deelden: een internationaal Expertisecentrum oprichten dat kennis over onafhankelijk leven voor mensen met een beperking opbouwt en verspreidt. Hoewel Jan-Jan er zelf niet meer bij kon zijn, was de oprichting in 2009 een feit. De officiële opening van het Expertisecentrum Onafhankelijk Leven gebeurde op 20 februari in nagedachtenis van Jan-Jan Sabbe en in het bijzijn van medestanders van het eerste uur, beleidsmakers, gulle gevers van giften, onze partners, familie en vrienden. Het was, al zeg ik het zelf, een indrukwekkende en hartverwarmende bijeenkomst. Wij zullen er alles aan doen om Jan-Jans droom voor mensen met een beperking te verwezenlijken. We werken hier samen met jullie en onze partners aan. Ook samenwerking over landsgrenzen heen maakt ons sterker en wijzer. Onze studiebezoeken aan Zweden hebben dit nog eens in de verf gezet.

We bulken van innoverende projecten, die we helaas niet allemaal tezelfdertijd kunnen uitvoeren. Hiervoor hebben we de tijd noch de middelen. Maar door de lancering van het Expertisecentrum Onafhankelijk Leven hebben we alleszins een innoverende start gemaakt.

Vóór de Vlaamse verkiezingen in 2009 stond welzijn en meer bepaald de wachtlijsten bijna op ieders lijstje in de top drie, zoals we ook kunnen constateren in ons lijstje van persberichten en persartikels verder in dit jaarverslag. Nog nooit heb ik zoveel tijdens verkiezingen horen praten over PAB als toen! “Eindelijk!’, zou je kunnen zeggen, maar erover praten is niet genoeg…

En dan was er de introductie van het begrip ‘commercialisering’ om de wachtlijsten op te lossen. De introductie van deze piste verliep zeer stuntelig. Begrippen als ‘privatisering’, ‘commercialisering’ en ‘vermarkting’ worden door elkaar gebruikt, zonder dat men echt goed weet waarover men praat. Dit is nefast voor de richting waar we heen willen: (ondersteuning bij) zelfsturing van personen met een handicap die hun leven eigenhandig bepalen, invullen en organiseren.

Er is nood aan een samenhangende visie over een beleid voor personen met een handicap. Ik spreek bewust over ‘beleid’ en niet over ‘zorg’, omdat welzijnszorg slechts een deel is van het geheel. Natuurlijk blijft welzijn belangrijk – met de ingezette beweging naar zorgvernieuwing en vraagverduidelijking – maar een beleid realiseren voor personen met een handicap binnen alle beleidsdomeinen en acties coördineren op gebied van welzijn, huisvesting, mobiliteit, onderwijs, tewerkstelling, vrije tijd en gelijke kansen is essentieel. Vooruitgang opvolgen en de stand van zaken monitoren zijn bij al deze domeinen even belangrijk.

We willen concrete acties op alle domeinen, in het bijzonder hulpmiddelen en toegankelijke woningen. In 2010 zullen we dit van dichtbij opvolgen en we doen er alles aan om in de eerste plaats een actieve inbreng te hebben op gebied van Persoonlijke Assistentiebudget (PAB), Persoonsgebonden Budget (PGB), zorgvernieuwing en vraagverduidelijking.

En last but not least wensen we stil te staan bij de mensen van wie we in 2009 afscheid moesten nemen, maar die bergen werk verzet hebben voor BOL-BUDIV. Bedankt, Annick De Langhe en Hugo De Clercq.

We wensen u veel leesplezier.


Viviane Sorée
Voorzitster BOL-BUDIV


  1. BOL-BUDIV IS NODIG!

De geschiedenis van BOL-BUDIV hebben we in de vorige jaarverslagen nogal stiefmoederlijk behandeld. Tijd voor een rechtzetting, want onze geschiedenis levert de voedingsbodem voor de toekomstige hoofdstukken van onze organisatie. Leest u even mee en laat u meevoeren in onze strijd voor een onafhankelijk leven van personen met een beperking.

1.1.Solidariteit is de voedingsbodem (1989-1992)

Vandaag hebben in Vlaanderen meer dan 1.600 mensen met een beperking een Persoonlijke Assistentiebudget (PAB). Persoonlijke assistentie is de sleutel tot een onafhankelijk leven, zowel voor personen met een mentale als met een fysieke beperking. Maar de weg naar een onafhankelijk leven verloopt niet zonder doornen.

Het verhaal begint in de jaren ’70 in de Verenigde Staten. Daar richt men 'Independent Living' op, een internationale bewe­ging van personen met een beperking. De be­weging komt op voor meer persoonlijke en politieke macht voor personen met een beperking, opdat ze hun achter­gestelde sociale posi­tie zouden kunnen aanvechten.

In 1988 stichten enkele Vlaamse pioniers Independent Living Vlaanderen (ILV) als onafhankelijke tak van Independent Living. Deze voorvechters zijn Jan-Jan Sabbbe, Jos Huys, Eddy Denayer, en Luc Demarez. Later sluiten Damien Kinds, Ann Sleeckx, Theo Lenaerts, Viviane Sorée, Tony Verelst, Annick De Langhe, Cécile Boomgaert en vele anderen zich aan bij de beweging.

ILV richt zich tot alle personen met een beperking. Alle leden hebben verschillende levensverhalen, maar ze zitten met eenzelfde levensgroot probleem. Hun assistentiebehoeften lost Vlaanderen op met voorzieningen of vrijwilligershulp. Deze vormen van assistentie verhinderen integratie in de samenleving. Eigen assistenten betalen leidt dan weer tot financiële rampspoed. Kortom, de stichters van ILV willen af van het etiket ‘invalide’, wat Latijn is voor ‘waardeloos’. Zij willen geen kooitje in een voorziening, maar wensen als volwaardig burger en als zelfstandig mens deel uit te maken van de samenleving. Daarom maakt ILV mensen, verenigingen en beleidsmakers bewust van de mogelijkheden van personen met een beperking en de behoefte aan persoonlijke assistentie.

Her en der vernemen de stichters over alternatieven in het buitenland, waar men zelfs persoonsgebonden budgetten toekent. Hun frustratie slaat om in een vaag gevoel van hoop. Aangewezen zijn op assistentie zou dus toch niet betekenen dat alle perspectieven op een volwaardig bestaan verloren zijn! Ze beginnen mekaar op te zoeken, getuigen over hun leven met een beperking en maken elkaar de schaarse informatie over de ontwikkelingen in het buitenland bekend. Deze solidariteit legt de basis voor een groeiende gemeenschappelijke overtuiging: samen zullen we er iets aan moeten doen.

1.2.De verbeten strijd tegen wanhoop (1993-1996)

De pioniers zijn nu vastberaden strijders: ze zullen een PAB realiseren in Vlaanderen. Ze komen samen met Vlaamse gebruikersverenigingen, stappen naar het Vlaams Fonds (huidig VAPH) en de minister van Welzijn… en krijgen nauwelijks gehoor. In de media, op straat, op congressen, bij de politici, bij de rechtbanken, overal pleit men voor een ommekeer in ons verstarde gehandicaptenbeleid. Maar een doorbraak blijft uit. Inmiddels kent het persoonlijk assistentiebudget een steile opgang in andere Europese landen. In Zweden wordt het zelfs een volwaardig wettelijk alternatief voor de zorgvoorzieningen. Nederland gaat volop experimenteren.

1.3.Timmeren aan een alternatief (1997-1999)

De onafgebroken strijd werpt vruchten af. In 1997 gaat voor het eerst in Vlaanderen een experiment van start met het Persoonlijk assistentiebudget (PAB). Vijftien Vlamingen met een beperking doen hieraan mee.

ILV krijgt dan ook haar eerste secretariaat in Brugge. ILV investeert fors in de omkadering van de deelnemers. Er komen ook bouwstenen voor de administratieve opvolging van het experiment en een juridisch kader voor persoonlijke assistenten.

Het experiment wordt verlengd met een halfjaar, nadien nog eens, en wordt uitgebreid tot 50 personen met een beperking. Er groeit ruime politieke interesse voor het nieuwe fenomeen waarbij personen met een beperking hun eigen assistentie kunnen organiseren. Aan de vooravond van het nieuwe millennium is de tijdsgeest rijp voor een doorbraak naar een wettelijke regeling van het persoonlijke assistentiebudget.

1.4.De doorbraak van het PAB, het einde van de beweging ? (2000)

In 2000 keurt het Vlaams Parlement het decreet op het persoonlijke assistentiebudget (PAB) goed.
Het eerste PAB-besluit van de Vlaamse regering komt er op 15 december 2000. Gejuich alom, het besluit is de bekroning van een decennium lang strijd leveren.

Independent Living Vlaanderen besluit dat haar missie en doelstellingen zijn bereikt. De organisatie wordt een dienstenorganisatie voor personen die een PAB hebben of wensen. De vereniging krijgt daarvoor een erkenning als budgethoudersvereniging in 2001. De organisatie verhuist naar Gent en verandert van naam: Budgethoudersvereniging Onafhankelijk Leven (BOL).

1.5.BOL: een budgethoudersvereniging

Tussen 2001 en 2004 bouwt de organisatie zich verder uit als dienst die advies geeft over het gebruik van het PAB. In 2005 heeft het PGB-decreet nog steeds geen uitvoeringsbesluiten. De verwachte omvorming van instituutzorg naar diensten in de gemeenschap vindt niet plaats. De directe financiering is er op 1 januari 2006 enkel voor 884 personen met een PAB die thuis wonen. Er staan dan 2.850 personen op een wachtlijst voor een PAB. In Nederland, waar de hervorming naar directe financiering van de zorg op hetzelfde moment start, zijn er op dat moment reeds tienduizenden budgethouders.

In 2005 organiseert BOL, samen met BUDIV, de viering: ‘vijf jaar PAB’. Meer dan driehonderd personen met een beperking wonen de viering bij. Er komt ook een eerste campagne onder de naam ‘Ik wil PAB’. In 2006 lanceren BOL en BUDIV samen een nieuwe wachtlijstcampagne: ‘Wij willen PAB-plus’, waarmee bedoeld wordt dat er nood is aan een PGB. Met deze campagne willen BOL en BUDIV het draagvlak voor een kwaliteitsvol leven van personen met een beperking buiten de instellingen vergroten en getuigen personen met een PAB uitgebreid in de pers.

1.6.BOL-BUDIV: budgethoudersvereniging én zorgconsulent

In 2007 fusioneert BOL met BUDIV. BOL was er als organisatie oorspronkelijk enkel voor personen met een fysieke beperking. Budgethoudersvereniging Inclusie Vlaanderen (BUDIV) is de organisatie die sinds 1997 personen met een verstandelijke beperking en hun vertegenwoordigers ondersteunt. Beide organisaties besluiten dat ze een gelijke missie en doelstellingen hebben. Een onderscheid in organisatie op basis van de aard van de beperking is niet meer wenselijk. Ook in 2007 richt BOL-BUDIV een nieuwe dienst op die personen met een PAB niet enkel telefonisch ondersteunt, maar ook aan huis gaat. De organisatie krijgt daarvoor een erkenning als zorgconsulent.

In 2007 besluit BOL-BUDIV geen wachtlijstcampagne te voeren maar voert zij een mediacampagne die personen met een beperking die een PAB hebben positief in beeld brengt. De doelstelling is aan te tonen dat personen met een beperking wel degelijk iets kunnen als zij voldoende ondersteuning krijgen van een persoonlijke assistent. De tweede doelstelling wil aantonen dat ook personen met een verstandelijke beperking meer kwaliteit van bestaan uit een PAB halen. De campagne haalt ten minste zeventien keer de pers: Van Dag Allemaal, over Kerk en Leven tot het VRT-nieuws.

In 2008 organiseert BOL-BUDIV het congres van de wachtenden en lanceert de campagne www.100miljoenvoorPAB.be. De wachtlijst met personen die een PAB willen, is ondertussen opgelopen tot 5.103 personen.

1.7.Expertisecentrum Onafhankelijk Leven: Een onderzoeksinstelling

Ook in 2008 richt BOL-BUDIV met tijdelijke projectsubsidies het Expertisecentrum Onafhankelijk Leven op als een deel van zijn eigen werking. Het EOL doet explorerend onderzoek naar directe financiering van de zorg in Europa. Daarnaast stimuleert het Expertisecentrum wetenschappelijk onderzoek en verspreidt het centrum de resultaten van dit onderzoek.

1.8.BOL-BUDIV: toch een beweging

BOL-BUDIV heeft ondertussen een stevig netwerk opgebouwd. Zowat 800 personen met een PAB sluiten bij de organisatie aan. Ongeveer 4.000 personen met een beperking en hun netwerk nemen contact op met BOL-BUDIV. Daarnaast houdt BOL-BUDIV contact met enkele duizenden professionelen. De nieuwsbrief van BOL-BUDIV verschijnt met een oplage van 7.000 exemplaren.

Ook in de politieke wereld en bij de overheid is de invloed van BOL-BUDIV versterkt. In 2009 gaat het PGB-experiment van start na stimulatie van BOL-BUDIV. De voorzitster van BOL-BUDIV, Viviane Sorée, wordt door de welzijnsminister aangeduid als voorzitster van het expertenteam dat het PGB-experiment uitwerkt.



  1. MISSIE VAN BOL-BUDIV

BOL-BUDIV wil ervoor zorgen dat alle personen met een beperking vrij en doordacht kunnen beslissen hoe, waarvoor, door wie, waar, wanneer, zij ondersteund worden.

BOLBUDIV streeft naar een onafhankelijk leven: zelf de vrije keuze hebben over hulpmiddelen, assistentie, toegankelijke woningen en diensten in de gemeenschap.

BOL-BUDIV komt op voor de zelfbeschikking van personen met een beperking in alle domeinen van het leven. Dit willen we bereiken door via empowerment personen met een beperking sterker te maken in het eigen leven zodat zij in staat zijn op te komen voor hun eigen belangen en die van hun collega’s. Als ervaringsdeskundigen zullen wij, versterkt met wetenschappelijke kennis, voor ons doel opkomen. Dit kan enkel door de maatschappelijke participatie van personen met een beperking te verhogen tot een inclusieve samenleving waar personen met en zonder beperking met elkaar samenleven.

Deelaspecten van onze missie:


  • Zelfbeschikking via recht op directe financiering

  • Hoe ondersteund wordenzelf beslissen over hulpmiddelen en assistentie

  • Waarvoor ondersteund worden – zorg op maat

  • Door wie ondersteund wordenvrije keuze van assistent

  • Waar ondersteund worden – Een instelling is geen thuis

  • Wanneer ondersteund worden - Zelf de agenda van de dag bepalen

  • Vrij en doordacht beslissen

  1. ONZE ORGANISATIE


1.9.organigram



1.10.Beslissingsorganen
1.10.1.Algemene Vergadering

De algemene vergadering van Onafhankelijk Leven bestaat uit 30 werkende leden. 27 onder hen zijn personen met een beperking of zijn ouder van een persoon met een beperking. De algemene vergadering komt driemaal per jaar samen.




Naam


Budgethouder

Annick De Langhe

x

Cecile Boomgaert

x

Charlotte Roggen

x

Christiane Robbroeckx




Danny Reviers

x

Dirk Gryseels

x

Eddy Denayer

x

Eddy Herrebout

x

Georgette De Mey

x

Gordon Rattray

x

Guy Van Vynckt

x

Hugo De Clercq

x

Jaak Geurts




Jef Severeyns

x

Jos Huys

x

Koen Lippens

x

Leen Pollentier




Lies Vanpeperstraete

x

Lizy Scheltjens

x

Maarten Carmans

x

Marie-Helene Warrens

x

Nathalie Vandenbroucke




Dominiek Porreye

x

Rita Bruyninckx




Rosa Geeraerts

x

Sonia Van Haute

x

Tina Pinxten




Viviane Sorée

x

Nadia Hadad

x

Marcel Neven

x

Toon Plaisier

x

Susie Vercammen

x


1.10.2.Raad van Bestuur

De raad van bestuur bestaat uit 12 personen. Het betreft zeven personen met een fysieke beperking, 4 ouders van een persoon met een verstandelijke beperking en één brus (broer of zus). De raad van bestuur komt maandelijks samen, beslist over de interne werking en de standpunten die de organisatie dient in te nemen.



Naam

Budgethouder

Charlotte Roggen

x

Dirk Gryseels

x

Viviane Sorée

x

Lies Vanpeperstraete

x

Lizy Scheltjens

x

Rosa Geeraerts

x

Nadia Hadad

x

Leen Pollentier




Jef Severeyns

x

Sonia Van Haute

x

Koen Lippens

x

Christiane Robbroeckx

x

Danny Reviers

x



1.10.3.Adviescommissies voor de raad van bestuur

Om het werk van de raad van bestuur te verlichten, zijn er drie adviescommissies. De financiële commissie bestaat uit vier budgethouders die elk kwartaal de boekhouding controleren en de begroting en financiële resultaten opmaken voor deze op de raad van bestuur komen. De personeelscommissie buigt zich tweemaal per jaar over de verslagen van de functioneringsgesprekken. Ze bestaat uit de directeur en drie personen uit de raad van bestuur. Daarnaast behandelt zij alle vragen over arbeidsvoorwaarden en de sollicitatieprocedure. De PAB-ambassadeurs komen maandelijks samen om de standpuntbepaling voor te bereiden.



1.10.4.Het Dagelijks bestuur

Het dagelijks bestuur bestaat uit de coördinatoren van elke afdeling, aangevuld met de voorzitter van de organisatie en twee leden van de bestuursraad. Het dagelijks bestuur komt tweewekelijks samen. Het behandelt onderwerpen over de interne werking. In het dagelijks bestuur rapporteert elke coördinator de verwezenlijkingen en prioriteiten.



1.10.5.Functiogram en afdelingen

De kernopdrachten van de organisatie zijn verdeeld over de verschillende afdelingen in het functiogram (hiernaast). Alle afdelingen geven informatie. Vorming wordt, afhankelijk van de doelgroep, gegeven door de afdeling dienstverlening en het Expertisecentrum. Coaching en helpdesk zijn opdrachten voor dienstverlening. Belangenbehartiging gebeurt door de directeur en het Expertisecentrum, in overleg met de raad van bestuur en alle afdelingen.



1.11.Onze leden en cliënten


  • Bij BOL-BUDIV geregistreerde budgethouders:



Jaar

Geregistreerde budgethouders

Leden-budgethouders

2004

322




2005

434




2006

670




2007

832

477

2008

1088

628

2009

1270

790



  • Bij BOL-BUDIV geregistreerde kandidaat-budgethouders:



Jaar

Kandidaat budgethouders

2004

193

2005

366

2006

382

2007

666

2008

720

2009

1091



  • Aard van de beperkingen bij onze leden-budgethouders:




Aard van de beperking

2006

2007

2008

2009




Auditief

5%

3%

2%

3%




Psychisch

13%

4%

4%

4%




Visueel

30%

6%

6%

8%




Autisme

5%

7%

9%

12%




Verstandelijk

11%

20%

21%

29%




Motorisch

37%

60%

58%

44%






  • Algemene kenmerken van de leden van BOL-BUDIV:




Kenmerken leden BOL-BUDIV (berekend op 709 van de 790 leden, eind november 2009)




Aantal

Percentage

Geslacht







  • Man

370

52

  • Vrouw

339

48

Leeftijdscategorie







  • < 18 jaar

146

21

  • 18 -30 jaar

110

16

  • 31 - 50 jaar

194

27

  • 51 - 66 jaar

150

21

  • > 66 jaar

27

4

  • Niet bekend

82

12

  • Gemiddelde leeftijd

36

n.v.t.

Provincie







  • Oost-Vlaanderen

230

32

  • West-Vlaanderen

91

13

  • Vlaams Brabant

115

17

  • Antwerpen

177

25

  • Limburg

96

13

PAB-categorie







  • Categorie 1

4

1

  • Categorie 2

62

9

  • Categorie 3

73

10

  • Categorie 4

95

13

  • Categorie 5

265

37

  • Niet bekend

210

30

Meervoudige beperking







  • Ja

122

17

  • Neen

404

57

  • Niet bekend

183

26




  • Aantal geregistreerde assistenten (www.assistentie.net)



Jaar

Aantal assistenten

2006

175

2007

779

2008

994

2009

1.269


  1   2   3   4   5   6


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina