Interview Waarom geeft u graag les?



Dovnload 8.19 Kb.
Datum23.08.2016
Grootte8.19 Kb.
Aafje Brandt (1977) is (sociaal-)psychologisch onderzoeker en gedragswetenschapper. Ze is in 2010 gepromoveerd in de sociale psychologie en werkt deeltijd aan de Universiteit van Amsterdam, waar ze coördinator is van de psychologie-masteropleiding Gedrag & Gezondheid. Daarnaast heeft ze een onderzoeks- en adviesbureau voor gedragsverandering.
In beide hoedanigheden houdt ze zich bezig om –aan de hand van wetenschappelijk onderzoek- beter te begrijpen waarom mensen zich op een bepaalde manier gedragen. Een logische vervolgstap is het ontwerpen van slimme interventies om mensen zover te krijgen hun gedrag te veranderen, zodat ze zich bijvoorbeeld gezonder, diervriendelijker en veiliger gaan gedragen. De laatste stap is te onderzoeken of interventies het gewenste effect hebben gehad.
Interview

Waarom geeft u graag les?

Het antwoord op deze vraag heb ik pas echt scherp gekregen toen ik tijdens een sabbatical een poosje geen les gaf. Ik ontdekte dat ik vooral de bijzondere interactie met studenten miste. Wat maakt die zo bijzonder? Het lesgeven creëert een unieke situatie waarin je met belangstellende, kritische, open mensen grondig kunt praten over belangrijke psychologische thema’s. Studenten zijn leergierig en hangen aan je lippen, maar houden je ook scherp. Ik krijg vrijwel iedere les een vraag vanuit een perspectief dat ik nog nooit heb ingenomen.


Wat is het belangrijkste wat u mee wilt geven aan cursisten?

Dat het belangrijk is om kritisch te blijven ten aanzien van je eigen aannames en verwachtingen. Mensen zijn nu eenmaal snel geneigd om patronen te zien, en trekken daardoor soms te snel een conclusie. ‘Ik zie toch zelf dat mijn cliënt zich beter is gaan voelen gedurende de training; dat is toch bewijs dat mijn aanpak werkt?’ Terwijl er in individuele gevallen natuurlijk makkelijk sprake kan zijn van een alternatieve oorzaak voor de verbetering. Iemand kan bijvoorbeeld tegelijk met de behandeling een gunstige gebeurtenis in zijn leven hebben meegemaakt waardoor hij of zij zich beter is gaan voelen.

Je kunt je eigen vertekeningen vaak herkennen door in de huid van een observant te kruipen en je af te vragen: ‘Zou ik overtuigd zijn als ik deze casus bij een andere therapeut zou zien?’. En als het antwoord nee is, volgt vaak al snel inzicht in wat er nodig is om wél overtuigd te raken.
Wat inspireert u als docent?

Wat mij inspireert als docent is de overtuiging dat de kennis van gedragswetenschappers een onmisbare component is van de maatschappij anno 2012. Als je van een afstandje naar de situatie op deze planeet kijkt, zie je dat mensen er eigenlijk nogal een potje van maken. Ze streven korte-termijnbevrediging na en investeren onvoldoende in de lange termijn, zowel voor henzelf als voor de mensheid. Ze leven bijvoorbeeld ongezond omdat dat nú lekker voelt en negeren de nadelige gevolgen ervan voor de toekomst. Verkeerd eten, je gevoel niet serieus nemen, onveilig vrijen, veel fossiele brandstoffen gebruiken: het is allemaal nogal link op de langere termijn. Maar het blijkt moeilijk te zijn om mensen daar simpelweg van te doordringen, en daarom hebben ze soms een zetje in de goede richting nodig. Gedragswetenschappers zijn daar bij uitstek geschikt voor.


Welke kant gaat het op in uw vakgebied?

We beginnen steeds meer in te zien dat mensen enerzijds heel rationeel zijn in het inrichten van hun leven, maar daarnaast ook enorm op hun gevoel varen, en daardoor juist heel írrationeel kunnen handelen. Mensen zijn tot op zekere hoogte heel economisch in hun keuzes: als iets niet belonend voor ze is, zullen ze het ook niet (vaak) doen. Die beloning kan in kleine dingen zitten: tijdwinst, een prettig gevoel, gemak, financieel voordeel, etcetera. Daarom zijn er mensen die uit gemakzucht nooit met de trein zullen gaan maar altijd met de auto reizen. Dat is voor hen de meest belonende optie. Hoe kun je hen toch af en toe eens uit de auto krijgen? Eén manier is door er voor te zorgen dat ze zich goed voelen wanneer ze de trein nemen. Dat doe je door milieuwinst persoonlijk relevant voor ze te maken. Op die manier komen ratio en gevoel samen. En dat is waar de meeste psychologen het momenteel wel over eens zijn: gevoel en gedachten gaan hand in hand.


Publicaties

Aafje promoveerde op psychologisch onderzoek naar hoe we ons indrukken vormen van mensen over wie we dingen horen via derden, zoals bij roddelen, juridische beschuldigingen en aanbevelingen door anderen. Daarnaast schreef ze (soms samen met studenten) artikelen over zelfkennis en zelfwaardering, politiek leiderschap en stemgedrag, en de effectiviteit van gezondheidsinterventies.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina