Israël een uniek volk



Dovnload 13.1 Kb.
Datum26.08.2016
Grootte13.1 Kb.
ISRAËL - EEN UNIEK VOLK
Dat het volk van de Joden een apart volk is, weet iedereen. Van zo'n volk vindt men er geen tweede in heel de wereld. Natuurlijk is dat in zekere zin met ieder volk het geval. Elk volk heeft immers zijn eigen geschiedenis, zijn eigen cultuur, taal, enz.. En zo is ook het Joodse volk gestempeld door zijn eigen geschiedenis en cultuur. Wat dat betreft is ook dit volk gewoon een ‘natie’ net als andere naties in de wereld.

Apartheid


Toch heeft die apartheid van het Joodse volk iets bijzonders. Een Hollander die sinds jaar en dag in Duitsland woont, zou kunnen vergeten, dat hij van afkomst Hollander is. Maar een Jood blijft Jood. Hij is uit een Joodse moeder geboren. Dat kan bij nooit ongedaan maken. Daarop wordt hij ook beoordeeld door de buitenwacht, al is hij reeds jaren een genationaliseerde Duitser.


Een Jood wordt erop aangekeken, dat bij Jood is. Hij is er door de eeuwen heen ook naar behandeld. Hij is mishandeld in Jodenvervolgingen, in de zgn. holocaust van de Tweede Wereldoorlog. Het Joodse volk is een apart volk. En naarmate het dat zelf beseft, naar die mate wil het zijn apartheid ook gaarne bewaren. Daarom heeft het vaak in de grote wereldsteden in getto's gewoond.


Verkiezing

Deze apartheid van het volk der Joden heeft echter een eigen wortel. Er zijn volkeren in de wereld die in hun apartheid geen woonoord temidden van andere volkeren is gegund. Denk aan de Armeniërs. Maar Israël is twintig eeuwen lang over de aardbodem heengeslagen en miskend in zijn eigenheid, omdat de wereld het niet hebben kan, dat dit volk het stempel draagt van het door God uitverkoren volk. Israël is uniek, omdat het door zijn God apart is gezet als Zijn bijzonder eigendom (Deut.7 : 6v). Zijn geschiedenis en cultuur vinden hun ‘roots’ (wortels) in Gods verkiezing. Daarom spreekt de Bijbel vaak over het volk der Joden als over het Godsvolk (‘am’), onderscheiden van de ‘gojim' - de volkeren der wereld. Van die eigenheid heeft dit volk ook de tekenen bij zich van besnijdenis en sabbat en van de heilige wet des Heeren.


Welnu, in deze onderscheidenheid van alle andere volkeren, is Israël nog steeds steen des aanstoots. Want Gods verkiezing is nu eenmaal iets waar elke sterveling zich aan ergert, juist omdat die verkiezing niet gebaseerd is op geestelijke en morele kwaliteiten van de mens waar ieder mens van huis uit zo graag hoog van opgeeft.
Niet voor niets wordt het Joodse volk als ook zijn thuisland - het land der belofte - waar het thans weer mag wonen, aangeduid met de naam Israël. Dat is de naam waarmee de Allerhoogste Israëls stamvader heeft benoemd bij diens worsteling aan de Jabbok (Pniël), toen deze terugkeerde naar het land dat hem in Bethel was beloofd. Een naam die betekent: ‘Gij hebt u vorstelijk gedragen met God en met de mensen en hebt overmocht’ (Gen.32 : 28). Israël is het volk van een God Die Zich in genade laat overwinnen door een mens die aan het eind van al zijn kunnen en kennen is gekomen en het toch niet laten kan een beroep op Hem te doen.
Daarom is Israël een uniek volk. Het is door God uitverkoren om er Zich in Zijn bijzondere openbaring over te ontfermen. In de profetieën van Ezechiël wordt Israël in het verkiezend handelen van God vergeleken met een kind, geworpen op het vlakke des velds, vertreden in zijn bloed. Toen kwam God voorbij, breidde Zijn vleugels erover uit en riep: ‘Leef..., leef’. (Ez.16 : 4vv). Het was op sterven na dood, toen God het in zijn verdrukking in Egypte vond. Maar Hij maakte het levend.

Schatbewaarder

Israël is een uniek volk in de zin van ‘enig’; er bestaat geen tweede exemplaar van. En waarom? Omdat het uitnemendheid heeft in zichzelf? Nee. Allen zijn onder de zonde. Lees Romeinen 3 : 9vv Waarom dan wel? Omdat het het volk is waaraan de woorden, van God zijn toevertrouwd als aan geen ander volk. Het is de schatbewaarder van Gods Woord. Lees Romeinen 9 : 4v: ‘Welke Israëlieten zijn, welker is de aanneming tot kinderen en de heerlijkheid en de verbonden en de wetgeving en de dienst van God en de beloftenissen; welker zijn de vaders en uit welke Christus is, zoveel het vlees aangaat...’.


Israël is een uniek volk, omdat de Heere er een verbond mee heeft opgericht. Van dat verbond en van de beloften daarin vervat, getuigen ook de profeten. Soms leek het, alsof de Heere Zijn volk had verstoten. Dan heette het ‘lo-ami’ (‘niet Mijn volk’). Maar telkens - wonder van ontferming - was daar toch ook weer de opzoekende liefde van de verkiezende God Die nooit laat varen het werk van Zijn handen. Hij noemde het opnieuw ‘ammi’- toch mijn volk (Hosea 2 : 22).
Israëls Messias

Israël is een uniek volk, omdat naar het getuigenis van wet en profeten Jezus de lang beloofde Messias der wereld uit de baarmoeder van dit volk is voortgebracht. In deze Nakomeling van Abraham, lzak en Jakob, Davids Zoon, de unieke en aanbiddelijke Messias door Wiens bloed er verzoening is voor de zonden, is de gehele wereld gezegend (Gen. 12 : 3).

Van die Messias die het recht des Heeren dat door Israël veelszins was geschonden, op aarde heeft besteld, mag Israël getuigen. Het is zijn dure roeping om Licht der wereld te zijn. Zo is dit unieke ‘eigendomsvolk’ van God echt ‘een priesterlijk Koninkrijk en een heilig volk’ (Ex. 19 : 6a). En Petrus voegt daaraan toe (1 Petr.2 : 9v) - en dan denkt hij ook aan allen die in Israël zijn ingelijfd -: opdat gij zoudt verkondigen de deugden van Hem Die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht; gij die eertijds geen volk waart, maar nu Gods volk zijt; die eertijds niet ontfermd waart, maar nu ontfermd zijt geworden’.
Het unieke van Israël ligt derhalve niet puur in zijn oude geschiedenis en cultuur. Israëls uniciteit ligt ook niet in zijn geweldige weerbaarheid. In 1967 versloeg het in enkele dagen tijds alle vijanden rondom. Maar ‘Sions roem en sterkte’ ligt niet daarin. En al evenmin in het feit, dat dit volk in geestelijk en moreel opzicht zo voorbeeldig is. Helaas, ook in Israël worden er legio kinderen in de moederschoot gedood en dreigt de opgroeiende jeugd te gronde te gaan in nachtclubs en disco’s. Op deze en vele andere punten is Israël een ‘gewone’ westerse natie, geen echt volk (‘am’) dat geworteld is in Gods heilsgeschiedenis. Deze assimilatie kan dit volk dan ook wel eens duur komen te staan. Hoezeer past het dan ook verootmoediging en wederkeer tot de levende God.
Toch blijft Israël uniek. Het is het volk van Gods eerste keus en daarom ook van onze eerste liefde. Want het is door dit volk dat de Heere Zijn weg kiest naar de volkerenwereid. Dat is altijd zo geweest en dat zal zo blijven. Weldra zal toch de hele wereld ervan ophoren en opkijken, als de Verlosser - Jezus Christus - naar het getuigenis van Romeinen 11 tot Sion zal komen en de goddeloosheden van Jakob zal afwenden. Israel zal tot inkeer komen: een Grote Verzoendag waarin dit volk zich verootmoedigt en de nabijheid van de Heere zal ervaren in de vergeving van de zonden door het Offerlam Jezus Christus.

Joden in een synagoge op Jom Kippoer

(Grote Verzoendag). Naar Mauryoy

Gottlieb 1878.


Hoe dat precies in zijn werk zal gaan, kan niemand op dit moment nog zeggen. Maar dat dit een geestelijk herstel, een ‘rehabilitatie’ van Israël als volk zal betekenen, staat vast. Zij blijven ‘Gods lievelingen’ om der vaderen wil. Zijn Naam is aan Israël verbonden. Zijn zaak gaat niet af. De Kanttekeningen van de Statenvertaling spreken hier over een omkeer van Israël ‘gelijk als de ganse Joodse natie.’

Rabbi Jochanan heeft eens gezegd: ‘De Zoon van David komt alleen maar in een tijdperk dat volkomen rechtvaardig is of in een tijdperk dat volkomen slecht is’. Als het laatste het geval is, kan het vandaag of morgen zijn, dat de Heiland komt.



Gelukkig dan de mens die de naam van Sions kinderen draagt. Gelukkig ook de mens die door het geloof in Jezus Christus is ingelijfd in Israël, het volk van Gods verbond.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina