Kiloknallers op hongerdieet



Dovnload 99.53 Kb.
Pagina1/7
Datum23.07.2016
Grootte99.53 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7


Kiloknallers op hongerdieet
Welzijnsproblemen door voeren bij koeien, varkens en kippen in Nederlandse vee-industrie

Een rapport van




in samenwerking met Stichting


Inhoud





Inhoud 1

Voorwoord 3

Samenvatting 4

H1 Honger, dorst en afwijkend gedrag 6

1.1 De normen voor veevoer en water 6

1.2 Welzijnsproblemen door verkeerd voeren 6

1.3 Onderzoek naar ongerief door voeren 6

1.4 Stereotype gedrag: signaal van een (zeer) slecht welzijn 7

1.5 Dorst is lastig te meten 8

1.6 De behoefte aan exploreren, foerageren en herkauwen 8

H2 Rundvee 10

2.1 Onderscheid tussen melk- en vleesvee 10

2.2 Melkkoeien 10

2.2.1 Problematiek 10

2.2.2 Gevolgen voor het welzijn 10

2.2.3 Aantal dieren met welzijnsproblemen 11

2.2.4 Ontwikkelingen in de melkveehouderij 11

2.3 Jongvee voor melkproductie 11

2.3.1 Problematiek 11

2.3.2 Gevolgen voor het welzijn 11

2.3.3 Aantal dieren met welzijnsproblemen 12

2.4 Vleeskalveren 12

2.4.1 Onderscheid blankvlees- en rosékalveren 12

2.4.2 Problematiek 12

2.4.3 Gevolgen voor het welzijn 12

2.4.4 Aantal dieren met welzijnsproblemen 13

2.4.5 Ontwikkelingen in de vleeskalverensector 13

H3 Varkens 15

3.1 Biggen, zeugen en vleesvarkens 15

3.2 Problematiek 15

3.3 Gevolgen voor het welzijn 15

3.4 Aantal dieren met welzijnsproblemen 16

3.5 Ontwikkelingen in de varkenssector 17

H4 Kippen 18

4.1 Vleeskuikens, leghennen en ouderdieren 18

4.2 Vleeskuikens en ouderdieren van vleeskuikens 18

4.2.1 Problematiek 18

4.2.2 Gevolgen voor het welzijn 18

4.2.3 Aantal dieren met welzijnsproblemen 19

4.2.4 Ontwikkelingen in de vleeskuikensector 20

4.3 Leghennen en ouderdieren van leghennen 20

4.3.1 Problematiek 20

4.3.2 Gevolgen voor het welzijn 20

4.3.3 Aantal dieren met welzijnsproblemen 20

4.3.4 Ontwikkelingen in de leghennensector 21

H5 Voederbeleid in strijd met de wet 22

H6 Conclusies en aanbevelingen 24

Geraadpleegde bronnen 26

Bijlagen: besluiten en verordeningen 29

Colofon 31


Voorwoord

Varkens in Nood (ViN) en Dier & Recht hebben laten onderzoeken of koeien, varkens en kippen in Nederland lijden onder de hoeveelheid en kwaliteit van het voer en water dat hen wordt gegeven. Dit rapport beschrijft de mate van honger en dorst bij deze productiedieren door te weinig voeren, laat zien welke gevolgen het heeft voor hun welzijn en om welke aantallen het gaat. Tevens gaat het rapport in op de gezondheidsproblemen en ander ongerief die juist teveel voer, een energierijk en/of eenzijdig voedsel met zich meebrengt. Tenslotte worden ook de belangrijkste, recente ontwikkelingen binnen de Nederlandse veehouderij genoemd en is er gekeken in hoeverre de huidige voederstrategieën in strijd zijn met de wet.



Samenvatting

In Nederland lijden jaarlijks ruim 28 miljoen koeien, varkens en kippen door te weinig, te eenzijdig of te veel voer. Dat geeft honger en gezondheidsproblemen en versterkt bovendien stereotype gedrag. Bijna 8 miljoen dieren die in de Nederlandse productiesector worden gehouden, hebben gedurende een groot deel van hun leven ernstig honger. Het gaat om dieren die voor de reproductie gebruikt worden: bij kippen ouderdieren van vleeskuikens (7 miljoen) en bij varkens om fokzeugen en –beren (880.000). De honger is een direct gevolg van beperkt voeren, een maatregel die de sector neemt om voor zoveel mogelijk nakomelingen te zorgen.

Beperkt voeren zou vervetting van het lichaam tegengaan en zo een goede reproductie stimuleren. De sector meent dat de dieren zo gezond blijven, maar wetenschappelijk onderzoek toont aan dat de beperking een chronisch hongergevoel oproept. Dit vormt een ernstige aantasting van het dierenwelzijn.

Voerbeperking leidt bovendien tot tal van gezondheidsproblemen en afwijkend gedrag. De lichamelijke problemen uiten zich onder meer in maagaandoeningen bij fokzeugen en een algehele fysieke verzwakking bij vleeskuiken-ouderdieren. Het stereotype gedrag komt voort uit frustratie en stress vanwege de honger. Het gaat bij zeugen om stangbijten en schijnkauwen en bij vleeskuikenouderdieren om verenpikken.


Melkkoeien, vleeskalveren, biggen, vleesvarkens en vleeskuikens worden meestal juist onbeperkt gevoerd. Dit om een zo groot mogelijke groei of productie in een zo kort mogelijke tijd te bereiken Toch zijn er welzijnsproblemen, juist door de energierijke en eenzijdige voeding. De gevolgen van de selectie voor hoge melkproductie in combinatie met een krachtvoerdieet leidt bij melkkoeien tot (pijnlijke) verzuring van de pens. Blankvleeskalveren worden door het verstrekken van weinig en/of vezelarm voer beperkt in hun natuurlijke foerageer- en herkauwgedrag. Maagzweren en stereotype gedrag zoals het abnormaal veel bewegen met de tong (het zogenoemde ‘tongspelen’) zijn in belangrijke mate het gevolg van een tekort aan vezelrijk ruwvoer. Daarnaast is het voer ook arm aan ijzer, wat kan leiden tot bloedarmoede.

Ook bij biggen en vleesvarkens komen maagzweren veelvuldig voor. Tussen de 6,9 miljoen en 16 miljoen dieren hebben ernstige maagslijmvliesaandoeningen en tenminste 460.000 varkens hebben maagzweren als gevolg van veel te fijngemalen voer.

Vaak is het de combinatie van voeren en de omstandigheden in de intensieve veehouderij die resulteren in (ernstige) welzijnsproblemen. Als dieren permanent binnen staan en beperkte mogelijkheden hebben om hun natuurlijke exploratie- en foerageergedragte vertonen, leidt dat tot vergroting van de welzijnsproblemen. Na het voeren vervelen de dieren zich, zonder voldoende afleiding geeft dat stress en frustratie.

De gevolgen van het voeren voor het dierenwelzijn zijn in strijd met de Nederlandse wetgeving. Volgens het Besluit welzijn productiedieren hebben de dieren recht op voldoende en geschikt voedsel, mag het toegediende voer geen onnodig lijden veroorzaken en moet het voer moet passen bij de fysiologische behoeften van dieren. Honger, gezondheidsproblemen en afwijkend gedrag bij productiedieren kunnen aanzienlijk verminderd worden. Maar de sector zelf moet dan wel haar verantwoordelijkheid (willen) nemen. Mogelijke oplossingen zijn de omschakeling van de productie van blank vlees naar rosé bij vleeskalveren en het gebruik van vullende voeders bij varkens. Dat economische belangen echter vaak zwaarder wegen dan het welzijn van dieren, laat de pluimveehouderij zien. Bij ouders van vleeskuikens kan een trager groeiend ras ingezet worden zodat voerrestrictie niet meer of in mindere mate nodig is om de dieren gezond te houden. De sector zelf wijst zo’n ingreep van de hand, vanwege de scherpe concurrentie tussen de bedrijven.




  1   2   3   4   5   6   7


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina