Kledij trends mode kliekjes- en groepsvorming



Dovnload 55.57 Kb.
Datum24.08.2016
Grootte55.57 Kb.
KLEDIJ TRENDS MODE KLIEKJES- EN GROEPSVORMING

identiteits- en visieontwikkeling


1. Verkennend klasgesprek, niet voorbereid, later voorbereid met inbreng van de lln
1. Middenschoolleeftijd : uiterlijke status

Iedereen wil leuk, cool, sociaal gevonden worden


Iedereen wil vrienden hebben op een nieuwe school
Iedereen wil een zekere status.
Maar dan moet je tonen wie je bent om te bewijzen dat je bij de juiste kliekjes past.
En daarvoor moet je de juiste kledij hebben en de juiste merken volgen. Alleen zo kan je de juiste uitstraling opbouwen en bij de gewenste vrienden terechtkomen.

Vooral muziek, schoenen, pennen, kleren, muziek zijn belangrijk en ook of je mag, moet, wil, durft uitgaan en waar je vrienden zijn.


Als je de juiste merken volgt, dan hoor je erbij en daarom is het te doen. Als je jezelf goed wil voelen, moet je wel aansluiten bij een kliekje vrienden. Desnoods kun je je smaak, mening, karakter verbergen of faken. Want jezelf integreren in een nieuwe school is echt niet zo gemakkelijk.
2. Bovenschool : innerlijke status

Als de jongelui 15 jaar oud geworden zijn, begint er iets in hun omgang te veranderen.


Ze ontdekken wie ze zelf zijn, hoe ze zelf denken, hoe hun eigen smaak is, hoe ze willen zijn, hoe ze durven leven en hoever ze willen gaan in hun aanpassing aan de kliekjes. Deze jongeren voelen zich beter in hun vel als ze zelf hun vrienden kiezen, hun eigen zin/goesting/ding kunnen doen.
De jongelui gaan nu hun kledij, merken, stijl enzovoort gebruiken om te tonen wie ze zelf zijn. Hun "ego" is ondertussen gegroeid, hun persoonlijkheid krijgt vorm, ze ontwikkelen een zelfbeeld. Ze leren zichzelf aanvaarden en ze zoeken vrienden die bij hun eigen stijl passen. De adolescenten doen dus precies het omgekeerde van de pubers in de middenschool. Daarom gebruiken leerlingen hier het begrip "echte vrienden" en in deze tekst wordt het woord "groepen" gebruikt om het onderscheid te maken met de "kliekjes" van de middenschool.
Waar de pubers hun karakter faken, verbergen of tonen met hun kledij en daaraan hun "status" aan ontlenen, daar ontlenen de adolescenten hun status aan hun "innerlijkheid". Een goed karakter hebben en daarvoor uitkomen, is nu het belangrijkste. Vooral uit de reacties op ernstige gebeurtenissen kan blijken of iemand een "goed karakter" heeft (bijvoorbeeld : wanneer iemand sterft, ziek wordt, een ongeluk krijgt, problemen heeft in de familiale sfeer enz.).
3. jongvolwassenheid : groeps-status

Jongelui ontwikkelen hun goed karakter bewust van hun mogelijkheden en grenzen. Ze leren om initiatief te nemen en verantwoording af te leggen (aan de mensen rondom hen). Ze leren om vriendelijk te zijn (tegen hun omgeving) en "nooit" iemand af te blaffen. Iemand met een "goed karakter" toont respect voor de anderen en niet alleen voor de kliekjes of groepjes zoals in de middenschool en de bovenschool. Jongelui slagen erin om zichzelf te verantwoorden aan steeds meer mensen uit een steeds ruimer groeiende omgeving.


De "ware aard" van de jongelui blijkt ook uit het perspectief dat ze hanteren in hun gesprekken, in hun opvattingen over de wereld als geheel, in hun manier van denken. Een goed karakter is zo opgebouwd dat het zich kan inleven in de situatie van de omgevende groepsleden en zelfs van de niet-groepsleden. En dat wordt hoog gewaardeerd door de omgevende jongelui en door de volwassenen op school en thuis.

De jongelui uit deze derde leeftijdsgroep houden dus bewust rekening met andere mensen uit hun omgeving, ook al zijn ze het niet met hen eens. De jongelui ontwikkelen hun eigen "visie" en verwoorden die, rekening houdend met de omgeving. In de eerste leeftijdsgroep nemen de jongelui vaak over wat hun vrienden aanbieden. In de tweede fase zijn ze vooral begaan met hun eigen stijl en smaak. En na de puberteit slagen de jongvolwassenen erin om hun eigen stijl/smaak/mening/visie uit te dragen met respect voor hun omgeving. De jong-volwassenen gebruiken daarvoor ook hun kleding, net zoals de jongere en de oudere pubers.


4. Zelfkritiek Deze soort theorieën kunnen nooit veralgemeend worden. Ze zijn slechts een

grootste gemene deler van wat zich aan ontwikkelingen voordoet. Er zijn verschillende samenvattende opvattingen mogelijk. En er zijn op elke veralgemenende regel normale uitzonderingen.


2. Verslag van een klasgesprek vanuit stellingen over design, mode en kledij.

(zie bijlagen bij deze cursustekst)

Eerst werden de stellingen over kledij en design aangeboden. Uit dit gesprek bleek dat er een wederzijdse beïnvloeding is tussen kledij en visie. Maar de leerlingen zijn zeker verstandig genoeg om te beseffen dat een persoonlijkheid niet verandert door andere kleding aan te trekken alleen. Ook kunnen mensen met dezelfde levens-visie een totaal andere smaak en visie hebben als het om kleding gaat. Het duurde één lesuur om de leerkracht te overtuigen van deze "volwassen" houding van de leerlingen. Hebben ze deze verworven door naar het Tv-programma "Witte Raven " te kijken ? ? Waren de stellingen zo goed dat dit inzicht automatisch groeit in dit gesprek ? ?
3. Klasgesprek over moslimhoofddoeken, neutraliteit en respect.

De verschillende opvattingen van "neutraliteit" werden achteraf in stellingen gegoten. De gesprekken werden geleid vanuit en naar de stellingen van Dewael en Leterme.

De (christelijke) houding "respect moet je verdienen van iedereen, dat is neutraliteit" kwam nog niet aan bod in deze derde les, wel in de vierde, op theoretisch niveau.
Het resultaat van deze gesprekken is samengevat in de kernwoorden, die opgenomen zijn in bijlagen. Een korte tekst beschrijft hieronder enkele onderwerpen die aan bod gekomen zijn en die ook in de website "Trek het je niet aan" worden voorgesteld.

Kernbegrip dat in alle klassen kwam bovendrijven in de eerste fase was ontegensprekelijk : WEDERZIJDS RESPECT (waarbij de twee woorden belangrijk zijn). In de tweede sessie kozen de klassen als groep bijna unaniem voor "ONTWIKKELINGSKANSEN".


Kleding weerspiegelt dus een mening/visie/identiteit en een stijl/smaak.

Maar de visie van de drager verandert niet door het aantrekken van andere kleren, tenminste niet na de bovenschoolleeftijd. Toch worden anderzijds de uiterst persoonlijke identiteiten gevormd door de omgeving en de vriendengroep waar men zich aan spiegelt. Om erbij te horen moet men immers in de ogen van de groep hip, cool en trendy lijken.






Het is daarom moeilijk om een duidelijke en éénduidige grens te trekken tussen het unieke zelf en het collectieve zelf (de visie van de groepscultuur waarvan men lid is). Men moet alvast een sterke persoonlijkheid hebben om hier zonder kleerscheuren door te komen. (zie ook het stukje van Mimount Bousakla in bijlagen ! Moeilijk hoor, jezelf zijn.)
Ook tussen religie en kledij is er een nauwe band. Denken we maar aan

  • de burka's

  • de opvallende klederdracht van de orthodoxe joden

  • de keppeltjes van de joden

  • de hoofddoek,

  • kleurrijke attributen uit het boeddhisme en hindoeïsme

  • het traditionele kleed dat moslimmannen ook hier in Vlaanderen vaak dragen,

  • het zwarte pak met boordje waaraan het meisje in de Coca-Colareclame in de aantrekkelijke surfer meteen een priester herkende.

Door middel van kledij gaat men zich hier identificeren met de (religieuze) gemeenschap waartoe men behoort en zich onderscheiden van de anderen. Dit zorgt al eens voor problemen. Maar ook binnen (religieuze) gemeenschappen kan kledij gebruikt worden om zich te onderscheiden. Bijvoorbeeld



  • de verschillende klederdracht van broeder- en zustergemeenschappen,

  • de kledij waardoor de priester zich tijdens de liturgische dienst onderscheidt van het volk, etc

  • Voor moslimmeisjes is niet zomaar iedere hoofddoek hetzelfde,

  • In sommige religieuze ordes heeft het habijt een touw om het middel waaraan een grote paternoster afhangt. Iedereen draagt dus tijdens de rituele groepsgebeurtenissen een paternoster op zijn/haar "uniform". Maar sommige kloosterlingen hingen het kruisbeeld erg laag tegen de grond. Zo konden ze tijdens het stappen telkens met één voet tegen het kruisbeeld schoppen. Dit was een teken van verzet tegen de heersende klasse in hun kloostergemeenschap. Zo onderscheidden de haviken zich van de duiven, zelfs tijdens de rituelen waarop iedereen gelijkwaardig en als groep voor God zou moeten staan.

  • En natuurlijk zijn er verschillende stijlen voor priesterkleden, hoofddoeken, altaardoeken, kandelaars enzovoort enzovoort. Ook religieuzen zijn modegevoelig.

  • Schooluniformen zijn bedoeld om één visie van een bepaalde school uit te dragen. Maar ze zijn nutteloos om gelijkwaardigheid tussen de leerlingen op te bouwen. Leerlingen gebruiken op hun zelfde uniformen verschillende accessoires om zich te profileren en om duidelijk te maken tot welke "groep" ze behoren en om hun mening te tonen.

  • Uniformen van jeugdbewegingen zijn ook allemaal "gelijk" en door ze te dragen willen de leden ook allemaal "dezelfde" boodschap verinnerlijken en uitdragen. Maar ook hier spelen de accessoires en de kleine verschilletjes een heel belangrijke rol bij het geven van een persoonlijke toets.


4. Hoeveel en welk deel van je persoon kan je in je kledij tonen ?

Make-up, body-art, tattoos, piercings in het westen en in de culturen van oorsprong.

Fotoboeken lokken reacties uit van nieuwsgierigheid over respect tot twijfel en walging. De ene cultuur is blijkbaar de andere niet. De lln ervaren dat niet alles altijd en overal zomaar toegelaten wordt. Sommige vormen van creatieve persoonlijkheidsontwikkeling zijn blijkbaar niet toegelaten bij ons, maar wel in andere culturen.
Blijkbaar beschikt onze samenleving over een aantal middelen om haar leden in de bestaande regels en normen in te passen. Want er groeit weerstand wanneer sommige leden "te ver gaan." Bij de lln leeft het besef van "een grens". Dit besef is misschien tot stand gekomen via opvoeding en via de media. Blijkbaar hebben niet alleen de ouders en de school een opvoedende relatie met de leden van de samenleving. Ook de samenleving zelf beschikt over een aantal (bewust) verborgen (gehouden) technieken om haar leden tot aanpassing te dwingen.
bronvermelding :

http://www.kuleuven.ac.be/thomas/actualiteit/index.htm website van de godsdienstlkrn van België.

Bijlagen
KERNWOORDEN OM DE DISCUSSIE TE STUREN EN OP GANG TE TREKKEN

leken nogal abstract. De lln vonden ook dat de originele stellingen niet genoeg"pit" hadden.


anders zijn discriminatie groepsdruk

identificatiefiguren identiteit jezelf worden keuzes maken levensbeschouwing jongerencultuur media vrijheid



omgaan met verschil Persoonlijkheidsvorming
KERNWOORDEN DIE ZICH AANDIENDEN IN DE KLASGESPREKKEN

respect WEDERZIJDS RESPECT onderdrukking bang

eenheid vrije meningsuiting steun meeloperij

bedoelingen kledij is speel-goed aantrekkings- en uitdrukkingskracht

nieuwsgierigheid smaak/stijl/opvatting/levenswijze/visie/eigen-mening/boodschap

neutraliteit vlg Dewael neutraliteit vlg Leterme

verdraagzaamheid democratie samenwerking kleur bekennen ONTWIKKELINGSKANSEN politieke participatie

solidariteit tegen onderdrukking verzorging spontaniteit

nut mode kunst design


S T E L L I N G E N Overgenomen van Thomas-site.

Sommige stellingen zijn vertaald in leerlingentaal. Ze worden daardoor minder kunstig en meer extreem. Maar ze lokken wel gemakkelijker een reactie en dus een gesprek uit. De bronnen zijn vermeld.

Elke ll krijgt een stelling, in kleinere klassen twee stellingen. Vrijwilligers nemen het woord. De stellingen over moslimhoofddoeken worden door de leerlingen pas tegen het einde van de les aangehaald. En op vraag van de lln wordt hieraan nog één lesuur besteed. De stellingen over neutraliteit werden achteraf ter aanvulling in de lijst opgenomen. Zij werden dus niet aan de lln uitgedeeld. De lkr stelt zijn "bijvragen" met de verschillende neutraliteitsbegrippen in het achterhoofd.

Stellingen over de hoofddoeken zijn gemaakt in de stijl van de film " American History X "

  • Patrick Dewael:
    Vrijwillig of niet, in het publieke domein toont Dewael zich een voorstander van een algemeen verbod op sluiers en andere "opvallende religieuze symbolen". "Het dragen van sluiers, keppeltjes of opvallende kruisbeelden door vertegenwoordigers van de overheid kan niet", schrijft hij. "De scheiding van kerk en staat moet volledig zijn. De overheid moet in alle omstandigheden neutraal blijven en als dusdanig vertegenwoordigd worden. Dus geen opvallende religieuze symbolen of sluiers voor politiemensen, rechters, griffiers of onderwijzers van openbare scholen. In diezelfde gedachtegang is het ook duidelijk dat leerlingen in een openbare school geen sluier of ander opvallend religieus symbool kunnen dragen."

  • Yves Leterme:
    Het doel van het onderwijs moet zijn om jongeren tot zelfbewuste, kritische en weerbare mensen op te voeden. De school moet daarom radicaal drukken op de gelijkheid tussen (allochtone) meisjes en jongens, op de individuele keuzevrijheid, de godsdienstvrijheid (die ook het recht inhoudt om van geloofsovertuiging te veranderen, enzovoort). Kortom, de school zou meisjes weerbaar moeten maken, zodat ze zelf sterk genoeg zijn om in volle vrijheid te kiezen of ze de hoofddoek (verder) willen dragen of niet. De emancipatie van alle jongeren is met andere woorden het einddoel van een pedagogisch proces. De emancipatie mag geen drempel (toetredingsvoorwaarde) zijn waar, in het bijzonder, allochtone meisjes niet overheen raken. Eisen dat jonge meisjes de hoofddoek in hun kastje laten is eigenlijk jonge allochtone vrouwen in de richting van islamscholen duwen.
    Dit betekent concreet dat elke inrichtende macht zelf moet kunnen beslissen of ze de hoofddoek toelaat of verbiedt. Respect tussen leraars en leerlingen en tussen leerlingen onderling maak je concreet waar door vertrouwen te schenken aan leraars en leerlingen, aan directies en aan inrichtende machten.

  • "Vrouwen dragen niet de kleren die zij mooi vinden, zij vinden de kleren mooi omdat zij ze dragen." (Christiane Dior)


  • "Gisteren op een benauwde, drukbezochte receptie trof het mij hoe dankbaar wij moeten zijn dat de mensen kleren dragen." (A.R. Holst)


  • "De kunst produceert lelijke dingen, die meestal mettertijd mooi worden, de mode produceert mooie dingen, die later altijd lelijk worden." (J. Cocteau)


  • Er bestaat een ongeschreven wet die dicteert dat tieners allemaal hetzelfde moeten dragen om hun onafhankelijkheid te bewijzen." (Joyce Armor)


  • "Er zijn mensen, die liever een trap van een lakschoen krijgen, dan een handdruk van een vereelte hand." (Peter Sirius)


  • "Er zijn mensen die ook hun innerlijk kleden zoals de mode dat eist." (Berthold Auerbach)


  • "De gemakkelijkste manier om gebrek aan smaak te verbergen, is met de mode mee te gaan." (Baer-Oberdorf, S.)


  • "De echte kunst van het kleden is goedkope kleren te kiezen en er nooit goedkoop uit te zien." (Grootmoeder van Hanne Obbels, 5 ASO 2004)


  • "Vrouwen onderwerpen zich gewillig aan de voorschriften van de mode. Zij weten dat de verpakking moet veranderen indien de inhoud haar aantrekkingskracht wil behouden." (Noel Coward)


  • "De garderobe van de vrouw is het visitekaartje van haar man." (Onbekend)


  • "Alle vrouwenkleren zijn uitsluitend variaties op de eeuwige strijd tussen het erkende verlangen zich te kleden en het verzwegen verlangen zich uit te kleden." (Lin Yutang)


  • "De mode oefent haar invloed niet alleen uit op hoed en jas, doch ook op wat daaronder zit." (Mohr, Johann Jakob)


  • "Wij lachen om de vrouwen die zich gretig naar de laatste mode kleden, terwijl wij zelf even gretig volgens de laatste mode denken." (O'Malley, Austin)


  • Tieners dragen allemaal dezelfde eigenaardige kledij om te bewijzen dat ze een eigen smaak en stijl ontwikkelen en dat ze zelfstandig worden. (zie ook Joyce Armor)


  • Gisteren was er veel volk op een receptie in een bedompt en slecht verlucht zaaltje; De mensen zweetten en ik ... was dankbaar omdat ze kleren droegen. (zie ook A.R. Holst)


  • Vrouwen kleden zich naar de mode. Maar wij, mannen, laten onze visie door de mode beïnvloeden. (zie ook O'Malley, Austin)


  • Maken de kleren de man ?
    Maken de hoofddoeken de islam ?
    Maken de blote oren en haren de Westerse mentaliteit ?


  • Wie zegt dat kleren belangrijker zijn voor vrouwen dan voor mannen ?


  • De mode bepaalt niet alleen welke kleren wij mooi vinden. Ze schrijft ook voor welke redeneringen wij juist vinden, correct, eerlijk of oprecht. De mode bepaalt ook hoe wij onze gevoelens uiten en wanneer. Mode bepaalt wat geoorloofd is en wat niet. Mode bepaalt onze creativiteit. (zie ook Mohr, Johann Jakob)


  • Vrouwen zijn als speelgoed dat er een stuk interessanter uitziet als het mooi verpakt is. Sommige cadeautjes zijn zo mooi verpakt dat de inhoud er al niet meerzo toe doet. En de mannen, zij trapten er in ? (zie ook Noel Coward)
    Sommige mensen denken de ene keer zus en de andere keer zo. Ze laten hun mening afhangen van wat (toevallig) in de mode is. (zie ook Berthold Auerbach)


  • De mode verandert zo snel dat het de moeite niet loont om te proberen haar te volgen en bij te blijven. (zie ook J. Cocteau) Eerst waren bijvoorbeeld de dassen verplicht voor mannen, daarna werden de jeansbroeken verboden, daarna de tattoos, daarna de piercings en ondertussen zijn al deze dingen gemeengoed geworden. Nu doet "men" moeilijk over hoofddoeken.


  • "Moslimhoofddoeken moeten toegelaten worden op school, op straat, op het strand, in het zwembad enzovoort. Wie stoort zich nu aan de kledij van de buurvrouw ? iedereen volgt toch zijn/haar eigen mode ? Er zijn trouwens ook meer blanke (Belgische ?) vrouwen met "modieuze" hoofddoekjes, sjaaltjes, haar-versiering enz... in het straatbeeld."


  • Moslimhoofddoeken moeten verboden worden op straat. Want de vrouwen dragen ze om zich tegen zwoele blikken van de mannen te beschermen. Door een hoofddoek te dragen tonen de vrouwen dat in elke man een verkrachter schuilt. Daarmee kan ik niet akkoord gaan.


  • Om te weten dat ik Moslims en Afrikanen en Joden als volwaardige mensen moet behandelen, daarvoor heb ik geen wetteksten (meer) nodig.


  • Culturen versmelten, of je dat nu wilt of niet. Dat is soms beangstigend (bijvoorbeeld als je in Antwerpen niet meer kunt tellen hoeveel talen je op één dag hoort ). Dat vraagt energie (durf je in een "Turks" café een tas thee gaan drinken ? En op een "Turks" terrasje ?) Wil je aan die versmelting meewerken of wil je de culturen naast elkaar laten bestaan ? Wil je eenheidsworst of wil verschillende smaken en geuren ?


  • Onderwijs moet neutraal zijn, het moet aan elke leerling zo ruim mogelijke ontwikkelingskansen geven.
    Alle leerlingen moeten op het onderwijssysteem van de staat een beroep kunnen doen. En het openbare onderwijs moet bijzondere aandacht hebben voor de kinderen met minder kansen.
    Nu zijn er vaders die hun dochters liever thuis houden dan ze naar school te sturen zonder hoofddoek. Ook (en vooral !) deze meisjes moeten ontwikkelingskansen krijgen op de openbare scholen.
    Daarom moeten de directies hoofddoeken kunnen toelaten als ze dat nodig vinden. (zie ook Yves Leterme)


  • Onze overheid moet iedereen gelijkwaardig behandelen. Iedereen is vrij en heeft gelijke rechten. Mijn vrijheid mag die van de anderen niet hinderen. Dat heet : neutraal zijn. De openbare diensten moeten die neutraliteit uitdragen. Gemeenschapsscholen, die ook een openbare dienst aan de bevolking zijn, moeten dus neutraal zijn. Iedereen moet er hetzelfde onderwijs krijgen. En niemand mag daarbij iemand storen. Daarom zijn religieuze symbolen verboden in openbare diensten, bijvoorbeeld : kruisbeelden, hakenkruisen, hoofddoeken, keppeltjes enzovoort. (zie ook P. Dewael)


  • Neutraal ben je als je jezelf a-religieus opstelt.

  • Neutraal ben je als je een zuiver verstandelijke benadering verdedigt.

  • Neutraal ben je als je je gevoelens beheerst en op een afstandelijke manier "kadert".

  • Neutraal ben je als je alle godsdiensten toelaat.

  • Neutraal ben je als je jezelf voor iedereen even vriendelijk gedraagt.

  • Neutraal ben je als je zelf geen aanstoot geeft.

  • De kunst is om respect te verdienen van iedereen. Dat is echte neutraliteit. Maar dat vraagt wel meer inspanningen dat "geen aanstoot geven".


  • De gemakkelijkste manier van leven is : vanuit een ivoren toren. Op straat gedraag je je neutraal, ongelovig en in de privé-sfeer wel gelovig idealistisch. Op straat doe je je hoofddoek op en toon je jezelf streng gelovig en solidair met elkaar, binnenshuis doet ieder zijn/haar zin. Binnenshuis neem je politieke stellingen in, maar in het openbaar open je je mond niet. (Deze stelling is de samenvatting van een bijgevoegde coulomn uit De Morgen, schooljaar 2003-04. Ze zal dienst doen als examenvraag. Het krantenartikeltje is hieronder volledig weergegeven.)

Enkele tips om het leven simpel te houden

(Uit : de Morgen, schooljaar 2003-04, door Mimount Bousakla. Mimount Bousakla (°1972° werkt bij een bank en hoort tot de groeiende groep politici van allochtone afkomst - in haar geval van Marokkaanse. Ze is scherp, vaak dwars, en niet van plan zich door wie dan ook een mening te laten voorschrijven.)

Zoals uit de stukjes van de voorbije weken al wel is gebleken, is het opgroeien en leven in twee culturen erg boeiend en spannend maar kan het soms wat vermoeiend worden. Af en toe wordt het dagelijkse gevecht voor erkenning, respect, begrip en emancipatie als vrouw, als Marokkaanse, als jongere, je soms wat te veel en snak je naar een beetje rust. Niemand kan altijd op de bres staan. Soms moet je je aan het strijdperk kunnen onttrekken om tot jezelf te komen. Wanneer je dan, zoals zovelen onder ons, met je voeten in twee verschillende culturen staat, waarvan de morele principes nogal eens met elkaar in botsing durven te komen, dan moet je wel een paar voorzorgsmaatregelen nemen als je je niet bij elke stap wil verantwoorden.

Even een opmerking tussendoor. Er zijn natuurlijk een hoop mensen die uit overtuiging een aantal religieuze voorschriften naleven. Voor hen heb ik dan ook het grootste respect. Er zijn echter ook mensen die deze voorschriften al dan niet naleven uit het soort gemakzucht dat ik hierboven beschreef. Het zal u misschien verbazen, maar ook voor hen heb ik het grootste respect. Niemand kan ertoe verplicht worden het conflict op te zoeken. Soms moet je nu eenmaal kiezen tussen hypocrisie of ruzie.

Hier volgen een paar tips om het leven simpel te houden.

Het dragen van een hoofddoek heeft een aantal opmerkelijke voordelen. Met een hoofddoek op word je bijna onzichtbaar. Belgen zien je enkel nog als onderdrukte vrouw die geholpen moet worden of als wandelend religieus statement zonder eigen wil of persoonlijkheid, een beetje zoals een nonnetje. Traditionele islamieten zien je en voelen zich gerustgesteld. Die mevrouw zal de gevestigde orde niet aanvallen. Op het werk is zo'n hoofddoek dan weer een beetje een nadeel. Daar gelden immers andere normen. In het plaatje dat Belgen hebben van efficiëntie, emancipatie, zakelijkheid en competentie passen geen hoofddoeken. Dus op het werk doe je hem af.

Veel jonge Marokkanen leven zo een beetje in twee verschillende werelden, die ze zoveel mogelijk van elkaar proberen te scheiden. Je hebt de wereld van thuis, waar nog veel tradities uit de Marokkaanse cultuur worden nageleefd en gerespecteerd, en je hebt de wereld van de school of het werk, waar diezelfde tradities niet lijken te bestaan. Die twee werelden komen zelden samen.

Dat geldt ook voor de beleving van de godsdienst. Zoals u weet moeten islamieten vijfmaal per dag tot Mekka bidden. Velen van hen kiezen ervoor dat niet te doen op hun werk, zelfs wanneer het hen wordt toegelaten. Dat bidden zien ze immers als een deel van de "thuiscultuur", iets waar ze niet zo mee te koop lopen. Vaak zijn we ook een beetje bang van wat onze Belgische vrienden daarvan zullen zeggen. Past dat wel in het beeld dat ze van ons hebben en in het beeld wij willen dat ze van ons hebben : dat van moderne geëmancipeerde wereldburgers ? Dus wordt er thuis gebeden. De drie gebeden van overdag moeten ingehaald worden. Tel daarbij het avondgebed en je merkt dat daar wel wat tijd in kruipt.

Soms lijkt het wel, wanneer ik met vrienden uit eten ga, alsof alle Marokkanen vegetariër zijn. Bij de Italiaan bestellen ze steevast penne met calamares of tagliatelle met scampi. Elders zijn het de sardines of de groentenschotels die eraan moeten geloven. Dat komt omdat eetgewoontes die je je hele leven hebt gevolgd zo ingebed zijn in je persoon dat je ze nooit meer kwijtraakt. Een van de belangrijkste geboden op culinair vlak is het verbod op varkensvlees. Ik merk bij mezelf ook nog steeds een huiver tegenover varkensvlees. Om zeker niet het risico te lopen plots met een varkenslapje geconfronteerd te worden bestellen we dus met z'n allen de scampi, het meest onvarkensachtige gerecht dat er bestaat.

Een ander heikel thema is natuurlijk de ramadan. De ramadan maakt zo'n belangrijk deel uit van onze cultuur dat het zelfs voor niet-gelovigen erg moeilijk is er niet aan mee te doen. Velen nemen deel aan de ramadan voor de gezelligheid, het samenzijn met de familie en de hele sfeer die er rond hangt. Ik merk echter wel dat veel Belgen dat soort gebruiken zien als relicten uit het stenen tijdperk. Het begrip ervoor is dan ook beperkt. Wat moet je dan doen ? Een vriend van me zat met die vraag zo in de knoei dat hij helemaal ontspoorde. Hij volgde de ramadan wel, maar het eigenaardige was dat hij dat aan zijn Belgische vrienden niet durfde te vertellen. Hij beweerde dus bij hoog en bij laag dat hij niet meedeed met de vasten. Maar zijn familie had hij het omgekeerde wijsgemaakt. Dat bracht natuurlijk met zich dat hij niet op café of restaurant kon gaan omdat een kennis van zijn ouders hem dan zou kunnen zien. Gelachen dat we hebben.

Om heel eerlijk te zijn : soms betrap ik mezelf ook wel op dat soort dubbelzinnig gedrag. het begint met een beetje gemakzucht, de problemen wat uit de weg gaan en zo, maar je weet nooit waar het eindigt. Gelukkig heb ik een aantal Belgische en Marokkaanse vrienden die me door en door kennen en me er af en toe op attent maken dat ik bij hen volledig mezelf mag zijn. Moeilijk hoor.

De Kreuners

Zij is modern
Ze weet wel wat ze wil
Maar ze houdt het stil
Ze zegt enkel oh, oh, oh


Zij heeft stijl
Ze zegt oh, oh-oh, oh
Zij heeft stijl
Ze zegt enkel oh


Zij is gek op trends
Van bij het begin
Maar de retro haalt haar in
Ze zegt enkel oh, oh, oh


Zij is van deze tijd
Van wat ze doet heeft ze nooit spijt
Als je haar vraagt
Zegt ze niet ja of niet nee


Zij wordt nooit oud
Er is niemand waar zij van houdt
Iedereen wil erop
Maar ze is te steil, oh, oh, want


Ik heb Wibra-kinderen in mijn klas.
"Wibra-kinderen? Nooit van gehoord." Ik dacht eerst aan een of ander syndroom of nieuwe ziekte. Maar dat was het niet. Wibra is de goedkoopste confectiezaak uit de streek en wie kleren draagt van Wibra, behoort tot de groep die nooit uitgenodigd wordt op verjaardagsfeestjes. Zij worden ook nooit betrokken bij de afspraakjes. Zij zullen dan ook in de klas nooit hun vinger opsteken en zich altijd gedeisd houden. Dat zijn Wibra-kinderen.

En de anderen? Dat zijn dan de 'sociaal-gepromoveerden'. Zij hebben als enig kenmerk dat zij merkartikelen dragen. Tussen beide ligt een kloof, een diepe sociale kloof.

Er zijn nog altijd mensen die durven beweren dat reclame 'gerichte informatie' is, noodzakelijk om goederen bekend te maken en aan de man te brengen. Was het maar waar. Reclame gaat niet vrijuit. Reclame is erop gericht om mensen de illusie mee te geven dat ze buitengewoon zijn als ze zich dat merk kunnen veroorloven. Een merk wordt een statussymbool.

Mensen zonder inhoud moeten eigenlijk niets méér hebben. Zij hebben genoeg aan een merknaam op hun kledij om zich iemand te voelen. Zo wordt die merknaam dan ook heel, heel belangrijk. Want die maakt het verschil uit tussen mensen. Die trekt een grens tussen mensen, een heel subtiele grens en juist daarom zo doeltreffend. Het is een soort ijzeren gordijn dat men nog lang niet afgebroken heeft.

Moest Johannes de Doper terugkeren in zijn kemelharen Wibra-kleed, hij zou uitvaren tegen de dwaze verafgoding van de merken. Maakt zijn paden recht, zou hij zeggen.
Wordt het niet de hoogste tijd dat die kloof tussen mensen gedicht wordt, gewoon om ons te redden van een collectieve verdwazing?
(Manu Verhulst, Welzijnszorg 91, 8 dec)

Samenvattende overzichten : twee bordschema's

Overzicht in enkele kernvragen.

1. Kledij en visie is niet hetzelfde als kledij en smaak.


(verkennend klasgesprek)

2. Spanning tussen eigen visie/smaak en groeps-visie/smaak.


Spanning tussen neutraliteit 1 en neutraliteit 2
(stellingenspel over stijl, uniformen en hoofddoeken)

3. Welk deel van je persoonlijkheid kan je in onze cultuur met je kledij en outfit tonen ?


(tattoos, piercings, body-painting bij ons en in de oorspronkelijke culturele
context.) En is dat dan een belangrijk deel ?

4. Hoe kunnen de verschillende afzonderlijke mensen zo sterk worden dat ze de kliekjes,


groepen, bewegingen en zelfs de samenleving en de religies kunnen veranderen ?
(Hoeveel creativiteit laten de "systemen" toe ?)

Overzicht van 4 lessen in schema-vorm.

kliekjes, groepen, school,


leerkrachten, schoolsysteem,
bewegingen, samenleving,
religies

ik * ..............stijl, smaak, uitstraling, mode
design
ik * .......................... eigen mening, visie,
denkwijze, opvattingen

ik * ..............................zelfbeeld

Amerikaans Joods-Christelijk Oosters
Westers

De volgende leerlingen werkten mee aan de bovenstaande lessenreeks :


Eli De Swert, Decock Sophie, Decoster Tine, Tamara Flies, Nick Michiels, Liesbeth Theenis, Charly van der Wagen, Collin Vrijdaghs, Audrey Saey, Raphaël Crombez, Elke De Lobel, Anais De Winter, Alexandra Lamers, Noëmie Machtelinckx, Nick Verstraeten, Heleen Larsen, Jelle en Yoeri De Roovere,Gerwin De Roy, Anais Vandendriessche, Sarah De Ruyter, Yannick Schelfhout, Sebastiaan Steylaerts, Joeri Timmermans, Stijn Tonnoeyer, Nikita Van de Velde, Sarah Bakels, Kristof Bastiaens, Tim De Voecht, Kris Joosten, Melissa Murrath, David Perremans, Britt Vande Weyer, Tina Artoos, Nick Asselmans, Annelies De Coninck, Malene Madsen, Ellen Van den Broeck, Hannelore Van meldert, Stephanie Wouters, Floriaan Nijs, Jasper Viskens, Odin Ceulemans, Annemieke De Winter, Kristien Elsen, Sarah Feyaerts, Carmen Mils, Valérie Benfeld, Kim De Boelpaep,Aaron Bedert, Sabrina Meyfroidt, Reggie Wouters, Tuur Bogaerts, Dries Merckx, Mandy Van Minsel, Johan Vandaele, Caroline Van Even, Cynthia Bousard, Karolien De Meerleer, Hanne Obbels, Karolien Burms, Sam Peeters, Lennerd Serneels, Annelore Van Gysel, Annelies Alaers, Tomas Crauwels, Ellen Gobien, Iris Lammens en Sofie Vervloet.
Zij zitten in de volgende klassen :

Humane Wetenschappen, Sport-Wetenschappen, Wetenschappen-Wiskunde, Moderne Talen-Wetenschappen, Latijn-Wetenschappen, Grieks-Wetenschappen, Economie-Wiskunde, Latijn-Moderne Talen, Economie-Moderne Talen, Moderne Talen-Wiskunde, Latijn-Wiskunde, Handel, Boekhouden-Informatica, Secretariaat-Talen, allen vijfdejaarsklassen, ASO en TSO.




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina