Koppelen bij volle maan



Dovnload 62.34 Kb.
Datum07.10.2016
Grootte62.34 Kb.

KOPPELDATUM

Door : Ton van den Brink



KOPPELEN BIJ VOLLE MAAN
Let dit jaar eens op de koppeldatum. Bijna elke melker stemt zijn koppeldatum af op de wedvluchten waaraan hij zijn duiven wil laten deelnemen. Winterkwekers houden vaak ook nog rekening met de weersomstandigheden of proberen gewoon zo vroeg mogelijk te koppelen. Laat al deze overwegingen dit jaar eens varen en koppel nu eens een dag voor of op volle maan.
In verschillende "astrologisch-getinte-werken" wordt er op gewezen dat ontluikend leven rond volle maan vitaler en levenskrachtiger pleegt te zijn. Dat geldt voor zowel mens, plant als dier. Ikzelf koppel nu al weer vijf jaar rond volle maan, en ik moet zeggen, het bevalt me uitstekend. De duiven zijn altijd heel snel gekoppeld, en komen heel snel op eieren, ook de winterkwekers. Het lijkt wel of ze een extra stimulans krijgen in deze periode. De jongen zijn bijzonder levenskrachtig, uitvallers heb ik eigenlijk nooit. De prestaties van de jongen waren al die jaren uitstekend.
Al vijf jaar is de asduifjong in de club op mijn hok gekweekt. Volgens mij heeft dat wel degelijk te maken met die koppeldatum rond volle maan. Het afgelopen jaar hebben ook Adriaan de Bruin, Henk Stoker en Theo Zwanenburg rond volle maan gekoppeld. Alle drie waren ze bijzonder tevreden over hun kweek in 1986. De koppeling verliep probleemloos en de jongen kwamen prima op. Bijna alle drie kwamen de jongen goed af. Waarom zou u het ook niet eens proberen. Baat het niet, schaden doet het zeker niet.
U kent allemaal het verschijnsel van het ene jaar een fantastische kweek, waar je jaren op kunt teren, en het andere jaar een veel mindere kweek uit dezelfde kweekkoppels. Een paar seizoenen later tref je van zo'n jaar praktisch geen duiven meer aan op het hok. Misschien zit het hem wel ten dele in die koppeldatum, wie weet. U kunt op de volle maantabel precies aflezen wanneer het volle maan is. En dat voor een periode van tien jaar.

Praktische tipS
1. Kweek vooral uit duiven die hele kleine pupilletjes hebben. In de loop der jaren is me opgevallen, dat er onder deze duiven vaak goede kwekers zitten.

2. Kweek vooral uit duiven met een zachte pluim, een korte achtervleugel, levendige ogen en vooral een uitstekende gezondheid!

3. Kweek vooral uit duiven die probleemloos hun jongen groot brengen.

4. Kweek vooral uit duiven die wringen. Wringen met het lichaam of met de kop duidt vaak op een grote vitaliteit, lees daarop de artikelen van Steven van Breemen maar eens na!





KWEKEN

DOOR : TON VAN DEN BRINK


POPULIEREN

Bovendien kwam de rooivergunning eindelijk af. Een klein veertig populieren werden omgehakt en in mootjes gehakt. Eindelijk kon er zon op het hok komen. De vochtigheidsgraad in de hokken ging, vooral in de vochtige periodes, fors omlaag.


Nu is hij bezig met zijn nieuwe hok, uiteraard van hout, op het zuiden, 60cm van de grond, prima geïsoleerd, licht in het plafond, verluchting regelbaar net schuiven, kortom een hok dat geheel volgens de theorie van Reind Breman gebouwd is. We zijn er van overtuigd dat de prestaties op dit hok nog beter worden. We zullen het zien op de jonge duiven vluchten, want die zullen er dit jaar op vertoeven.

Al deze maatregelen resulteerden in veel meer effect dan al het gekuur daarvoor. De “Dikke – koppen” verdwenen als sneeuw voor de zon!! Eindelijk werden er weer prestaties geleverd.


HET VOORNAAMSTE RAS

Zoals ik u gezegd heb is Theo vooral een man voor de kortere vluchten. Zijn liefde gaat uit naar de Vitesse en de Midfond.

Iedereen heeft het er over, als het bij iemand wat minder gaat, goeie moet je hebben. Theo heeft altijd in zijn directe omgeving gezocht naar liefhebbers die goed presteerden. Door met zo’n liefhebber contact op te nemen, bleek heel vaak dat er Janssen bloed in de stam was ingebracht.
Hij is gek van de Janssens! Hij beschouwt deze duiven als de snelste en de best verervende onder de postduiven. Hij heeft ze bij drie melkers aangeschaft. Op de eerste plaats heeft hij zo’n 15 rechtstreekse Albert van der Flaesduiven aangeschaft. Bij die 15 bleken er vier echte goeie verervers te zitten van de lijn van de Veldmanstier en de lijn van de Merckx. Zo werden er duiven gehaald bij Joop Offerman en Henk Boddeke. Momenteel heeft hij tien kweekkoppels zitten, waarin het Janssenbloed voor de volle 100% door de aderen stroomt.



KWEKEN

Bij het samenstellen van zijn koppels heeft hij een aantal regels, waar hij zo veel mogelijk rekening mee probeert te houden:


1 – Hij kweekt vooral uit duiven die meerder goede jongen hebben voortgebracht. Ouderdom maakt hem daarbij helemaal niets uit.

2 – Hij kweekt het liefst uit duiven met hele kleine pupillen. In de loop der jaren is hem opgevallen, dat daar de beste kwekers tussen zitten.


3 – Hij kweekt graag uit duiven met een zachte pluim, een korte achtervleugel, levendige ogen en vooral uit duiven met een uitstekende gezondheid. Duiven die problemen hebben met het grootbrengen van de jongen, worden bij hem geen kweekduif.
4 – Hij kweekt het liefst uit duiven die wringen. Wringen met lichaam of kok duidt vaak op een grote vitaliteit en dat is een karaktereigenschap, die hij graag in zijn stam houdt.
5 – Hij koppelde de laatste drie jaar steeds met volle maan en is daar heel enthousiast over. Omdat Steven van Breemen bij ons laatste bezoek vertelde dat hij dat de afgelopen jaren ook, met groot succes overigens, met volle maan had gekoppeld, wil ik dat hier nog een keertje benadrukken.
6 – Hij compenseert graag. Enkele voorbeelden zijn grote doffers koppelen met kleine duivinnen, grote pupillen met kleine, lange staart met korte enz.

DE VOEDING

Zoals al vermeldt past Theo de laatste jaren toe wat we in ons boekje en in de verschillende artikeltjes in Duivensport Nederland uitgedragen hebben. Dat betekent als we naar de begeleiding kijken




  • Een dag in de week tarwe-gras door het drinkwater

  • Elke dinsdag uienwater en biergist over het voer

  • Elke donderdag een behoorlijke hoeveelheid gekiemde erwten ( Een dag voor het inkorven)

  • Bij terugkomst van een zware vlucht tarwe-water in de drinkbak

U ziet het. Hij heeft het hele systeem versimpeld tot een redelijk goed hanteerbaar geheel voor een vrij grote kolonie.


Het natuurlijk houden van postduiven ..... een nieuwe weg.Nr19

Door: Ton van den Brink
REAKTIES!

Terug naar af. Ik begon met te schrijven dat het nu eindelijk tijd was voor u. Hierbij een eerste aanzet. Ik weet niet meer van wie de suggesties kwamen. Hierbij echter een aantal ideeën zoals die telefonisch bij me zijn binnengekomen. Wie weet heeft u er wat aan. Vandaag gaan ze over het kiemen. De volgende keer houden we ons bezig met de kruidenthees en de derde keer over andere natuurlijke hulpmiddelen.


1. Iemand belde en vertelde dat hij een groot hok duiven had. Hij vloog met 40 weduwnaars en hij zag er tegenop al die granen afzonderlijk te kiemen. Dat zou een dagtaak gaan worden, en daar kan hij echt de tijd niet voor vrijmaken. Toch was hij heilig van plan het hele systeem door te gaan voeren. De kosten van de medische begeleiding, die hij tot dan toe had gevolgd, liepen veel te hoog op. Zo hoog, dat het naar zijn zeggen haast niet meer op te brengen viel.
Zoals ik hier boven al betoogde vertelde ik de man, dat doorvoering van ons systeem niet garandeerde dat hij nu geen last meer zou hebben van het geel en van ornithose ( want daar ging het in dit geval om ), en dat hij dit dus heel goed in de gaten moest houden. Dat wist de melker maar al te goed, toch was hij vastbesloten een andere weg in te slaan. Het moest echter realiseerbaar zijn voor zo'n groot aantal duiven. Daarom had hij van verschillende standaard-vliegmengelingen monsters genomen en die laten kiemen. Wonderwel ontdekte hij twee mengelingen waarvan de granen praktisch allemaal ontkiemden, zelfs de maïs!
Hij deed die mengelingen nu door elkaar in een emmer, prikte gaatjes door de deksel, zodat je het gemakkelijk kon afgieten, en kreeg op die manier een grote hoeveelheid gekiemd graan. De duiven aten het graag en reageerden er prima op. Misschien is het een suggestie voor de mensen die opzien tegen het vele werk (hoewel, ....veel) of melkers die veel duiven hebben. Als u deze manier gaat toepassen, hou dan wel constant de kwaliteit van de granen in de gaten, want dat wisselt sterk. Op zich genomen is het een gunstige ontwikkeling dat van een mengeling praktisch alles ontkiemt. Kennelijk gaan de fabrikanten hier steeds meer op letten.
2. Een trouw kampioenendag-bezoeker belde me op en vertelde dat er steeds meer voerfabrikanten losse granen te koop aanbieden. Omdat ikzelf nogal eens verstek laat gaan bij dit soort evenementen, was me dat nog niet zo opgevallen. Kennelijk is de toegenomen belangstelling voor losse granen ook hier doorgesijpeld. Op zich een heel gunstige ontwikkeling, als de prijs maar niet meteen met sprongen omhoog gaat. Maar daar bent u zelf bij om dat in de gaten te houden.
3. Een winterkweker belde me op en vertelde dat hij zijn kwekers elke dag eerst een behoorlijke portie kiemen verstrekte. Pas daarna kregen ze de gewone mengeling. Hij had nog nooit zo'n mooie kweek gehad! De jongen groeiden als kool, de mest was prima. U hoeft, en daarom belde hij eigenlijk op, dus niet zo gauw bang te zijn dat u teveel kiemen geeft. Zeker niet in de kweektijd, als er een behoorlijke inspanning van de duiven verlangd wordt.
4. Een paar weken geleden kreeg ik deze tip. Als boeren in het najaar de maïs oogsten, blijven er altijd enorm veel kolven achter op het veld. Voor de boer loont het de moeite niet deze maïs met de hand te gaan oogsten. De melker in kwestie getrooste zich die moeite wel. Hij raapte op één middag een paar zakken maïskolven bij elkaar en liet ze drogen. Op deze manier kreeg hij ongeveer 25 kg maïs bij elkaar. Als je nagaat dat een kilo pop-corn-maïs al gauw fl. 2,50 kost, dan is dat mooi meegenomen. Het mooiste van alles was echter dat deze maïs nog enorm goed bleek te kiemen ook. Na een dag of drie zaten er al kiemen van ongeveer 1 cm aan, en dat is bij maïs wel eens anders!
5. Het volgende, verontruste, telefoontje kwam van een duivenmelker die pas begonnen was. Aangezien hij praktiserend homeopaat is, was hij zeer geïnteresseerd in ons systeem. Hij was zelf een enorm voorstander van het gebruik van pollen, en dat wilde hij zelf bij zijn duiven uitproberen. Ik vertelde hem dat mijn experiment hiermee mislukt was, maar daar raakte hij niet van onder de indruk en dat is maar goed ook. Je kunt er pas wat over zeggen als je iets op je eigen hok hebt uitgeprobeerd. Maar hij belde me eigenlijk, omdat hij iets miste in mijn hele artikelenreeks. Waarom ik nooit verder was ingegaan op de kwaliteitsvermindering van ons graan. Door de intensieve landbouwmethodes, door de kunstmatige bemesting en door de bespuiting van onze granen, is het gehalte aan mineralen en vitaminen enorm achteruit gegaan. Datzelfde geldt voor het graan dat je daarna laat kiemen. Hij poneerde dan ook de stelling dat je biologisch-dynamisch graan moest nemen om te laten kiemen. De man overdonderde me eigenlijk een beetje, want ik dacht dat ik daar in mijn boekje en ook in één van de artikeltjes aandacht aan had geschonken. Maar aangezien ik geen van beide in huis had (weggegeven en uitgedeeld) kon ik hem wat dat betreft geen weerwoord geven. Ik ben het grotendeels met de man eens. Maar als je in een reform-winkel pas een kilo erwten voor vier gulden en een kilo linzen voor zeven gulden kunt kopen, dan vraag ik me af, of dat nog wel gezond is. Ik denk dat dit veel te gek is. Daarom schaf ik toch maar betaalbare kwaliteitsgranen aan gewoon bij de voerbaas, met in mijn achterhoofd het besef, dat het nog beter zou kunnen. Maar die keus is aan ieder voor zich.
6. Heel vaak word ik gebeld over pop-corn-maïs. Dat kun je op een heleboel plaatsen in het land niet krijgen. Iemand belde me op met het verzoek of ik niet voor een aantal mensen centraal in zou kunnen kopen. Hier kunnen we helaas niet aan beginnen. Dan hadden Theo en ik er allang een handeltje van kunnen maken. De Stichting Probio is er om voorlichting te geven over en uw interesse te wekken voor een zo´n natuurlijk mogelijke begeleiding van postduiven. Daarbij willen we geen enkele commerciële bijbedoeling in laten sluipen. Dan kunnen we niet meeer objectief schrijven, en dan zijn we erg ongeloofwaardig bezig.
Dat was het voor deze keer. Het volgende artikel schrijf ik aan het begin van de voorjaarsvakantie. Als ik nu naar buiten kijk lijkt het daar nog lang niet op. De kwekers hebben echter geen centje last van het gure winterweer. 's Nachts waren ze allemaal gekoppeld en de volgende dag vlogen er al 12 van de 14 koppels los rond in het hok. Misschien is koppelen rond volle maan, toch niet zo'n slecht idee, als sommigen van u ongetwijfeld denken na het vorige artikel.

Het natuurlijk houden van postduiven ..... een nieuwe weg.Nr20

Door: Ton van den Brink
Ik zou u vandaag tips van andere melkers doorgeven die betrekking hebben op kruiden voor onze duiven. Van wie ze zijn weet ik niet meer. Ik geef u twee suggesties door die mijzelf aanspraken, wie weet sommigen van u ook:
1. Thee van wilgenbast

Iemand meldde positieve resultaten met wilgenbast-thee. De duiven van de bewuste melker hadden veel last van coccidiose, met name in het voor- en najaar. Sinds hij zijn duiven thee gaf van wilgenbast, was hij van dit probleem af, en dat wilde hij graag doorgeven. Hij zei dat het natuurlijk ook gewoon toeval kon zijn, maar hij had het idee dat die thee er toch ook wat mee te maken had. Ik zelf heb er geen ervaring mee, dus van daaruit kan ik er weinig over zeggen. Mellie Uyldert zegt over wilgenbast:


"De wilgenbast wordt gebruikt om haar waterafdrijvende, pijnstillende en kiemdodende werking, bij acute en chronische gewrichtsreumatiek, jicht, bronchitis, bloedingen, katar van de maag, darm en blaas.

Men neemt, als men wilgenbast wil gebruiken, 10 gr. op een kop water, zet deze koud op en laat haar enige uren aftrekken, daarna even opkoken en zeven .... Men gebruikt de verse bast van jonge takken, of bestelt ze droog bij de drogist. De wilgenbast bevat looizuur, dat bij de bloedingen en diarree zo goed werkt".


Zoals u ziet wordt de relatie met darmaandoeningen ook door haar gelegd, dus wie weet! Deze periode is er nog tijd voor een klein experimentje. Misschien is het wel iets voor u, zeker als uw duiven een beetje last hebben van dunne mest of een lichte coccidiose besmetting. Een kuur kunt u altijd nog geven.
2. Thee van de goudsbloem

Een melker, ik dacht uit Enschede als ik me nog goed herinner, was laaiend enthousiast over goudsbloemthee voor duiven. Hij beweerde dat zijn duiven er fantastisch uitzagen sinds hij deze thee regelmatig verstrekte. Omdat ik wel eens gehoord had over therapieën waar goudsbloem bij gebruikt wordt, was mijn interesse gewekt. Ik besloot de boeken er op na te slaan. De volgende gegevens kon ik bij elkaar harken. De Fransman Mességué zegt erover: "Het staat vast dat deze plant de leverfunctie en galafscheiding bevordert. Zij is tevens vochtuitscheidend, bloedzuiverend, laxerend en zweetuitscheidend, dus van nut bij infectieziekten. Pluk de bloemen en blaadjes van de goudsbloem 's morgens voordat de mooie oranje zonnetjes opengaan. Gebruik ze vers of leg ze in de schaduw te drogen, op een luchtig plekje. Reken voor het zetten van thee ongeveer één bloem per kopje."


Mellie Uyldert schrijft over de goudsbloem: "De goudsbloem maakt alles los wat zich heeft vastgezet, vooral bij verstoppingen in het onderlichaam. Men gebruikt de thee ervan ook bij geelzucht en bij zwelling van milt en lever, bij bleekzucht, opgezette klieren, bij maagontstekingen en maagzweer, veroorzaakt door psychisch en lichamelijk onvoldoende verteren."
Als je dat zo leest zou je geneigd zijn direct naar de eerste de beste reformwinkel te rennen om een onsje goudsbloemthee te halen. Toch moet je zo'n beschrijving niet al te letterlijk nemen. Als dat zo was, hadden we helemaal geen medicijnen meer nodig, en of dat zo is waag ik heel sterk te betwijfelen, ook in onze sport. Toch is het nu de tijd om deze thee eens uit te proberen. Zien uw duiven er niet helemaal perfect gezond uit, neem dan eens de moeite goudsbloemthee te zetten, misschien bent u dan wel even enthousiast als die bewuste melker uit Enschede.
LOSSE FLODDERS

1. Er zijn meer reacties gekomen op het artikeltje over het koppelen bij volle maan dan ik had gedacht. Er bestond onduidelijkheid over waar het me nou eigenlijk om ging .... of koppelen met volle maan nu zo belangrijk was, of geboren worden met volle maan .... Het gaat me om het laatste. Maar omdat de cyclus paren-eieren leggen-uitkomen van de eieren, bij duiven meestal zo'n 28 dagen beslaat, betekent koppelen bij volle maan meestal ook uitkomen bij volle maan. Dus vandaar.


2. Een compliment voor Harrie van Zuylen.,ik vind dat hij de duivensport twee keer erg positief onder de aandacht heeft gebracht van t.v. kijkend Nederland. En dat kunnen we best gebruiken!
3. Van de week gekiemde rogge aan de duiven gevoerd. Ze eten het graag en het kiemt gemakkelijk. Misschien dat de stoffen die dikbloedigheid of branderigheid veroorzaken, waar A. v.d. Hoek over schrijft, tijdens het kiemen hun werkzaamheid verliezen. Ik heb het een dag of vier achter elkaar gevoerd. Van blauw vlees of rode onzuivere kelen merkte ik niets!
4. De 602, een oude tienjarige kweekdoffer, heeft voor de eerste keer zijn eieren niet bevrucht. Eens kijken of we hem met wat tarwekiemolie "weer aan de praat kunnen krijgen". De uitslag hoop ik u volgende keer te kunnen geven.



GEHEIMEN OP DE DUIVENBEURS

De Beginner



Geheimen op de duivenbeurs

Overal valt te lezen dat de duivensport gestaag af neemt. Ieder jaar valt circa drie tot vijf procent van de duivenliefhebbers af en aanwas is er vrijwel niet. Nu dacht ik in al mijn onnozelheid als beginner dat er dan waarschijnlijk weinig duivenliefhebbers meer over waren.

Met dat idee ging ik naar Houten waar afgelopen weekend dé duivenbeurs was.

Tot mijn grote verbazing stonden de parkeerterreinen zaterdag tegen twaalven vol met auto’s en touringcars. Even vlug rondkijkend kwam ik ook nog eens heel wat kentekens van buitenlandse auto en touringcars tegen. Wat gebeurd hier? Was er iets speciaals in de aanbieding wat ik over het hoofd had gezien. Rond die tijd kwamen er ook al massaal mensen naar buiten gezet met korven en dozen vol met duiven. Allemaal schijnbaar aangekocht op de beurs. Of waren ze soms gratis?

Snel naar binnen. Wat een mensen. Waren dit allemaal duivenliefhebbers?

Ik las onlangs nog dat de duivenbeurs in Rosmalen een grote terugloop kent. In Houten was daar niets van te merken. Je kunt over de koppen lopen. Je merkt het ook aan het enthousiasme van de standhouders. Bijna alles uitverkocht. In ieder geval de jonge duiven gingen als broodjes over de toonbank. De bakken met oude duiven bleven vol wat ik een logische zaak vind trouwens. Diegene die nu nog eens een oude duif wil verkopen is, zeker gezien de moderne internet verkoop, wel aan de late kant om het maar zacht uit te drukken.

Het blijkt dat ook de overgebleven duivenliefhebbers nog vol enthousiasme zijn. Zeker nu het weer omslaat en het voorjaar zich een beetje aankondigt. Je zou toch zeggen dat, wanneer je deze enthousiaste menigte ziet, je een fantastische groep mensen bij elkaar hebt die de duivensport enthousiast naar de buitenwereld uit kunnen dragen. Is het dan zo moeilijk om nieuwe duivenliefhebbers te krijgen?
Promotie Postduivensport Nederland

Wat opviel was dat de PPN (Promotie Postduivensport Nederland), de organisatie om de duivensport te promoten wel aanwezig was met een stand maar niets te doen had, tenminste niet die keren dat ik er langs liep. Een groot spandoek op de achterwand van de stand met daarop de oproep aan alle duivenliefhebbers om zich in te gaan spannen de duivensport mee te gaan promoten was waarschijnlijk aan dovemansoren gericht.

De gigantische beker die Gert Jan Beute gewonnen heeft op de Olympiade was daarentegen onzichtbaar door de massa mensen die zich verdrong om maar een glimp op te vangen van Gert Jan. Of was het de geheimen die hij misschien stiekem prijs zou geven? De verhalen van de mooie ogen kennen we onderhand wel dus nu willen we wel eens het echte geheim…..

Jammer dat een andere grootheid als Ad Schaerlaeckens er niet naast stond want dan had je misschien ook nog eens een leuke discussie over ‘de geheimen’ kunnen verwachten.

Veder kwam ik ook nog even langs de stand van Theo Zwanenburg. Ik had hem nog niet eerder ontmoet maar wel al mailcontact gehad met hem in verband met zijn mooie boekje “Natuurlijk duiven houden”. Ik kwam dit boekje toevallig tegen op zijn site www.superduiven.nl. In dit boekje wordt fantastisch goed beschreven wat de duif nodig heeft aan ‘geheimen’.

Logisch, simpel en doeltreffend. Nu kon ik Theo en zijn broer Cees dus eens even de hand schudden. Mannen met een voor mij duidelijke visie. Zeker voor een beginner de moeite waard maar ik denk zelfs dat een gevorderde hier ook een goede leidraad aan heeft.

Dit is toch heel wat anders dan de vele aangeboden potjes en flesjes met speciale elixer. Al had de Druíde van Asterix en Obelix met zijn gouden snoeimes al deze wondere kruiden bij volle maan speciaal voor onze duiven bij elkaar gezocht en in een flesje gedaan. Ik moet eerlijk toegeven, soms heb ik ook de neiging om dit allemaal te geloven en de portemonnee te trekken.
Jonge duiven

Als beginner zoek je een houvast. Een systeem die het beste bij jou past. Maar omdat je begint heb je geen flauw idee wat, waar en hoe. Het enige wat je dan te doen staat is veel lezen. En op een gegeven moment gewoon beginnen en vervolgens een paar keer grof gezegd ‘op je bek gaan’. Vooral dit laatste is grotendeels afhankelijk van de duivenliefhebbers die bij je in de buurt wonen en je eventueel van adviezen kunnen voorzien. Ik had en heb het geluk dat ik een paar duivenmensen om me heen heb wonen waar ik om raad kan vragen. Die adviezen heb je nodig om snel genoeg te kunnen begrijpen wat duivensport inhoud.

Dit snel genoeg is noodzakelijk om beginners niet onnodig lang te laten aanmodderen want op een gegeven ogenblik zal dit enthousiasme een beetje wegebben en wordt de duivenmand aan de wilgen gehangen.

In mijn hok kom ik natuurlijk dezelfde problemen tegen als in ieder ander hok maar het gaat erom hoe je daarmee om gaat.

Zo begon ook mijn duivensport slogan die mij werd geadviseerd door weer zo’n ouwe rot, houd ze gezond…..man….ik wist nog geeneens hoe al die ziektes te herkennen waren…..maar ja, ook daar ben ik met vallen en opstaan wel achter gekomen.
PETER BOSKAMP

Nu ben ik aan enten toe om straks voor het tweede seizoen mee te kunnen vliegen.

Een bekend ‘duivendokter’ Peter Boskamp schreef op internet over een entstof genaamd Colombovac PMV/POX van de firma Fort Dodge. Dit is een combinatie entstof van Paramyxo en pokken. Ik denk dat ik dit maar ga proberen want mijn vertrouwen in de Poolse pokken entstof van vorig jaar ……

Vorig jaar de tweede jongeduiven vlucht, ik kan me de avond na de vlucht nog herinneren dat ik op de vereniging kom, zwaar teleurgesteld. Van de twintig winterjongen die ik mee had, waren er alleen maar tien duivinnen terug gekomen. De doffers heb ik nooit meer gezien.

Achteraf bleek het pokken te zijn terwijl ik ze wel met een kwastje had gevaccineerd. Doffers blijken nu eenmaal door het onderling vechten vatbaarder voor deze ziekte te zijn dan duivinnen.

Mijns inziens was dit een onoverkomelijk probleem. Hier zou ik jarenlang last van houden. Wel, ik hield er tot en met het eind van de jonge duiven vluchten inderdaad last van maar gelukkig zijn er dan nog een paar duivenvrienden die je helpen de zaak in de winter weer op te starten. Fantastisch…..

Volgens mij heb ik weer een mooie ronde jongen in het hok. Hoe ze het gaan doen…? Ik houd u op de hoogte……
Tot een volgende keer

eenbeginner@gmail.com


Duiven houden Serie 2 nr.5

Door : Ton van den Brink

De vorige keer heeft u mijn stukje gemist. Dat had een reden. Mijn schoonmoeder was vlak voor de kerst overleden. U begrijpt dat je hoofd dan even niet naar het schrijven van een artikel staat. Als je alles bij elkaar optelt was 1986 voor ons nou niet bepaald een jaar om in de boeken bij te schrijven. Veel problemen in de familie die bijna allemaal met ziekte en gezondheid te maken hadden. Soms heb je zo'n jaar, dan lijkt het of alles tegenzit.


IN DE SPORT HEB JE DAT SOMS OOK.

Het ene jaar lukt alles. Je hoeft er eigenlijk niets voor te doen. De duiven blijven vanzelf gezond, komen van niets in vorm, en vliegen de brokken eraf. Een ander jaar word je geteisterd door ziekten, verliezen en slechte uitslagen op de wedvluchten, terwijl je ogenschijnlijk precies hetzelfde doet.


Zo kan ik nog heel goed een paar jaar herinneren dat ik mijn vader nog hielp. Hij vloog op een hok van 8 meter. anderhalve meter van de grond op van die betonnen palen. Het was een hok gemaakt van gebruikt materiaal. maar de duiven vlogen er prima op. Het was verdeeld in een afdeling voor de kwekers, om afdeling voor jongen en een gedeelte voor 12 weduwnaartjes.
De weduwduivinnen zaten onder het hok in een tochtig rennetje. Die jaren liep alles van een leien dakje. We stonden elke morgen heel vroeg op, hadden ons vaste systeem van voeren, loslaten, en inkorven, en weken daar niet vanaf, behoudens het geëxperimenteer met allerlei natuurproducten waar mijn vader vaak mee bezig was. Pa vloog week in week uit bij de eerste tien in de club. Vaak had bij er drie, vier, achter elkaar in de klok, als er een heleboel anderen nog moesten beginnen.
In zo'n periode lukt alles. Eén jaarling mee op St. Vincent en nog de eerste pakken ook. Een oudere vitesse-doffer die, doorgespeeld op de fond, eerste fondkampioen wordt, met een paar prachtige vroege prijzen.Een wedvlucht waarop je een keivroege pakt, terwijl de rest er onder door zit. Dat zijn van die dingen die dan gebeuren.
NIEUW HOK

Aangestoken door deze successen besloot mijn vader er nog een hok bij te zetten. Een bouwkeet van een meter of vier lang, waar 12 weduwnaars en ongeveer 30 jongen gehuisvest konden worden. U raadt het al. De prestaties gingen achteruit. We moesten twee hokken bijhouden, dat viel eigenlijk behoorlijk tegen. Bovendien ging de gezondheid van mijn vader achteruit, dus alles kwam op mijn en later Cors schouders terecht.

De 24 doffers die we konden inkorven haalden het niet bij de prestaties van de 12 doffertjes die we tot dan toe ter beschikking hadden.
Vooral op het nieuwe hok kwamen ze voor geen meter. Afijn, een paar jaar later werd er op de plaats van het bouwkeetduivenhok weer een moestuintje aangelegd en Cor heeft op het oude hok nog een paar jaar fantastisch gevlogen. Wat ik met dit voorbeeld maar wil zeggen: Je kunt succes niet afdwingen. Meer duiven wil niet altijd zeggen betere prestaties. Je moet het zelf ook bij kunnen benen. Je moet het overzicht kunnen houden en je dieren de aandacht geven die ze verdienen. Je zult je er vaak bij neer moeten leggen, zeker als je zelf nog een drukke baan hebt, dat er mensen zijn, soms met hokverzorgers, hulpjes en de hele rattenplan, die de generale titels in het grote verband voor zich opeisen. Probeer dat niet ook te verwezenlijken als je zelf maar beperkte tijd en middelen ter beschikking hebt. Hoe minder duiven je hebt, des te meer aandacht kun je ze geven.
SPECIALISATIE

Specialisatieer je op een van de onderdelen. dan kun je je aandacht ergens op richten en ben je duidelijk ergens mee bezig. Het hele vliegseizoen met al haar dubbelvluchten en dubbel-dubbelvuchten is veel te uitgebreid voor kleine melkers als je tenminste topprestaties wilt verwezenlijken. Het initiatief van Frans Peters om kleine melkers. die prima prestaties weten neer te zetten, in de schijnwerpers te plaatsen, spreekt me dan ook enorm aan. Ik ben er van overtuigd dat je van zulke melkers echt veel kunt leren.


HENGSTENKWEEK

Een onderwerp waar paar jaar geleden veel over werd geschreven, maar waar je de laatste tijd niet zo veel meer over hoort. Het vorig jaar heb ik het nog aangetipt in de reportage over Gijs en Jan Hartog. Hun "55" is een doffer waar je geen jongen genoeg van op je hok kunt hebben. Dan ga je automatisch aan hengstenkweek denken. In een gesprek met Theo Zwanenburg kwam dit onderwerp weer naar boven. Wij had zes koppels bij elkaar gezet, maar de doffers konden niet treden. want hij liet de duivinnen achter "de tralies" zitten. De laatste drie dagen liet hij zijn stamdoffer de duivinnen treden, en hij dacht op die manier wel even 12 jongen van die doffer te fokken.


De duivinnen echter wilden niet leggen. Het hele experiment liep op niets uit. Kennelijk vormen drijven, bij elkaar in de schaal liggen, nest bouwen e.d. een onmisbaar onderdeel van de koppeling. De journalist, waar ik het de vorige keer over had, pakte de zaak nog grondiger aan. Hij liet, voor een hoop geld, vier doffers "opereren", en wel zodanig dat de zaadleiders "afgesloten" werden. Op die manier dacht hij eenvoudig aan een stel jongen van een superdoffer te komen. Eerst wilde hij echter weten of de operatie geslaagd was.
Resultaat

Bijna alle eieren bevrucht! Geld weg, doffers nog net zo vruchtbaar als voor de operatie! Een geluk bij een ongeluk was, dat één van de doffers ontzettend goed bleek te kweken, anders was bij daar nooit achter gekomen. De beste manier lijkt nog: één doffer met 4 tot 6 duivinnen te koppelen en de eieren onder te leggen bij andere koppels. Deze manier levert meestal nog de beste resultaten op, hoewel niet elke doffer daar geschikt voor is. Bovendien is het veel werk, want je moet de duiven afwisselend loslaten en vastzetten. Bij een hele goede doffer is dit beslist de moeite waard. Succes ermee als u er een kanjer hebt!


VOLLE MAAN

Het vorig jaar heb ik een artikel geschreven over het koppelen bij volle maan. Veel melkers hebben het geprobeerd en niet zonder succes als ik het goed begrepen heb. Als u nog niet gekoppeld heeft kijk het tabelletje dan nog even na. Baat het niet, het schaadt ook niet.


DE UI-FAMILIE

Het is bekend dat de hele familie van de ui een bacteriedodende werking heeft. Het positieve effect op de luchtwegen is meerdere keren beschreven. Zo hoorde ik de afgelopen week over prima resultaten met het fijn snipperen van bieslook in het water. De duiven van de betreffende melker hadden hagelwitte neuzen en hele schone bekken. Hoewel dat in het stille seizoen ongetwijfeld op de meeste goede hokken het geval zal zijn, kunt u het proberen als het u tenminste aanspreekt.


Een paar plantjes bieslook zijn zo in de vensterbank gezet. Toch zijn er nog veel meer kruiden waaraan een positieve werking op de luchtwegen wordt toegeschreven. Ik zal er een aantal voor u opsommen: hondsdraf, kamille, prei, salie, tijm, weegbree, zoethout, knoflook, lijnzaad, mierikswortel, ui, venkel, rammanas, majoraan. Misschien gaat u zelf aan het experimenteren, dat zou mooi zijn! Een handvol vers kruid op één liter water of een eetlepel droog kruid op een liter water. Kokend water opgieten en tien minuten laten trekken, afgieten en zeven.
Een samengestelde thee van deze kruiden heeft ongetwijfeld een prima effect op de gezondheid van uw duiven. Succes er mee! Een andere keer komen we wel terug op de afzonderlijke kruiden.
Het natuurlijk houden van postduiven ..... een nieuwe weg.Nr19

Door: Ton van den Brink
REAKTIES!

Terug naar af. Ik begon met te schrijven dat het nu eindelijk tijd was voor u. Hierbij een eerste aanzet. Ik weet niet meer van wie de suggesties kwamen. Hierbij echter een aantal ideeën zoals die telefonisch bij me zijn binnengekomen. Wie weet heeft u er wat aan. Vandaag gaan ze over het kiemen. De volgende keer houden we ons bezig met de kruidenthees en de derde keer over andere natuurlijke hulpmiddelen.


1. Iemand belde en vertelde dat hij een groot hok duiven had. Hij vloog met 40 weduwnaars en hij zag er tegenop al die granen afzonderlijk te kiemen. Dat zou een dagtaak gaan worden, en daar kan hij echt de tijd niet voor vrijmaken. Toch was hij heilig van plan het hele systeem door te gaan voeren. De kosten van de medische begeleiding, die hij tot dan toe had gevolgd, liepen veel te hoog op. Zo hoog, dat het naar zijn zeggen haast niet meer op te brengen viel.
Zoals ik hier boven al betoogde vertelde ik de man, dat doorvoering van ons systeem niet garandeerde dat hij nu geen last meer zou hebben van het geel en van ornithose ( want daar ging het in dit geval om ), en dat hij dit dus heel goed in de gaten moest houden. Dat wist de melker maar al te goed, toch was hij vastbesloten een andere weg in te slaan. Het moest echter realiseerbaar zijn voor zo'n groot aantal duiven. Daarom had hij van verschillende standaard-vliegmengelingen monsters genomen en die laten kiemen. Wonderwel ontdekte hij twee mengelingen waarvan de granen praktisch allemaal ontkiemden, zelfs de maïs!
Hij deed die mengelingen nu door elkaar in een emmer, prikte gaatjes door de deksel, zodat je het gemakkelijk kon afgieten, en kreeg op die manier een grote hoeveelheid gekiemd graan. De duiven aten het graag en reageerden er prima op. Misschien is het een suggestie voor de mensen die opzien tegen het vele werk (hoewel, ....veel) of melkers die veel duiven hebben. Als u deze manier gaat toepassen, hou dan wel constant de kwaliteit van de granen in de gaten, want dat wisselt sterk. Op zich genomen is het een gunstige ontwikkeling dat van een mengeling praktisch alles ontkiemt. Kennelijk gaan de fabrikanten hier steeds meer op letten.
2. Een trouw kampioenendag-bezoeker belde me op en vertelde dat er steeds meer voerfabrikanten losse granen te koop aanbieden. Omdat ikzelf nogal eens verstek laat gaan bij dit soort evenementen, was me dat nog niet zo opgevallen. Kennelijk is de toegenomen belangstelling voor losse granen ook hier doorgesijpeld. Op zich een heel gunstige ontwikkeling, als de prijs maar niet meteen met sprongen omhoog gaat. Maar daar bent u zelf bij om dat in de gaten te houden.
3. Een winterkweker belde me op en vertelde dat hij zijn kwekers elke dag eerst een behoorlijke portie kiemen verstrekte. Pas daarna kregen ze de gewone mengeling. Hij had nog nooit zo'n mooie kweek gehad! De jongen groeiden als kool, de mest was prima. U hoeft, en daarom belde hij eigenlijk op, dus niet zo gauw bang te zijn dat u teveel kiemen geeft. Zeker niet in de kweektijd, als er een behoorlijke inspanning van de duiven verlangd wordt.
4. Een paar weken geleden kreeg ik deze tip. Als boeren in het najaar de maïs oogsten, blijven er altijd enorm veel kolven achter op het veld. Voor de boer loont het de moeite niet deze maïs met de hand te gaan oogsten. De melker in kwestie getrooste zich die moeite wel. Hij raapte op één middag een paar zakken maïskolven bij elkaar en liet ze drogen. Op deze manier kreeg hij ongeveer 25 kg maïs bij elkaar. Als je nagaat dat een kilo pop-corn-maïs al gauw fl. 2,50 kost, dan is dat mooi meegenomen. Het mooiste van alles was echter dat deze maïs nog enorm goed bleek te kiemen ook. Na een dag of drie zaten er al kiemen van ongeveer 1 cm aan, en dat is bij maïs wel eens anders!
5. Het volgende, verontruste, telefoontje kwam van een duivenmelker die pas begonnen was. Aangezien hij praktiserend homeopaat is, was hij zeer geïnteresseerd in ons systeem. Hij was zelf een enorm voorstander van het gebruik van pollen, en dat wilde hij zelf bij zijn duiven uitproberen. Ik vertelde hem dat mijn experiment hiermee mislukt was, maar daar raakte hij niet van onder de indruk en dat is maar goed ook. Je kunt er pas wat over zeggen als je iets op je eigen hok hebt uitgeprobeerd. Maar hij belde me eigenlijk, omdat hij iets miste in mijn hele artikelenreeks. Waarom ik nooit verder was ingegaan op de kwaliteitsvermindering van ons graan. Door de intensieve landbouwmethodes, door de kunstmatige bemesting en door de bespuiting van onze granen, is het gehalte aan mineralen en vitaminen enorm achteruit gegaan. Datzelfde geldt voor het graan dat je daarna laat kiemen. Hij poneerde dan ook de stelling dat je biologisch-dynamisch graan moest nemen om te laten kiemen. De man overdonderde me eigenlijk een beetje, want ik dacht dat ik daar in mijn boekje en ook in één van de artikeltjes aandacht aan had geschonken. Maar aangezien ik geen van beide in huis had (weggegeven en uitgedeeld) kon ik hem wat dat betreft geen weerwoord geven. Ik ben het grotendeels met de man eens. Maar als je in een reform-winkel pas een kilo erwten voor vier gulden en een kilo linzen voor zeven gulden kunt kopen, dan vraag ik me af, of dat nog wel gezond is. Ik denk dat dit veel te gek is. Daarom schaf ik toch maar betaalbare kwaliteitsgranen aan gewoon bij de voerbaas, met in mijn achterhoofd het besef, dat het nog beter zou kunnen. Maar die keus is aan ieder voor zich.
6. Heel vaak word ik gebeld over pop-corn-maïs. Dat kun je op een heleboel plaatsen in het land niet krijgen. Iemand belde me op met het verzoek of ik niet voor een aantal mensen centraal in zou kunnen kopen. Hier kunnen we helaas niet aan beginnen. Dan hadden Theo en ik er allang een handeltje van kunnen maken. De Stichting Probio is er om voorlichting te geven over en uw interesse te wekken voor een zo´n natuurlijk mogelijke begeleiding van postduiven. Daarbij willen we geen enkele commerciële bijbedoeling in laten sluipen. Dan kunnen we niet meeer objectief schrijven, en dan zijn we erg ongeloofwaardig bezig.
Dat was het voor deze keer. Het volgende artikel schrijf ik aan het begin van de voorjaarsvakantie. Als ik nu naar buiten kijk lijkt het daar nog lang niet op. De kwekers hebben echter geen centje last van het gure winterweer. 's Nachts waren ze allemaal gekoppeld en de volgende dag vlogen er al 12 van de 14 koppels los rond in het hok. Misschien is koppelen rond volle maan, toch niet zo'n slecht idee, als sommigen van u ongetwijfeld denken na het vorige artikel.



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina