Land: Spanje (2004)



Dovnload 21.2 Kb.
Datum26.08.2016
Grootte21.2 Kb.
Mar Adentro
Land: Spanje (2004) | Kinderen toegelaten

-------------------------------------------------

Regie: Alejandro Amenabar

Met: Javier Bardem, Belen Rueda, Clara Segura

Genre: Drama

-------------------------------------------------

Ramón (Javier Bardem) ligt al bijna 30 jaar krachteloos in zijn bed, onder de hoede van zijn familie. Zijn enige uitzicht op het leven is het raam van zijn kamer, vlakbij de zee die hij ooit zo graag bereisde en waar hij het ongeluk kreeg dat een einde maakte aan zijn jeugd. Sinds dat ongeluk is het zijn doel zijn leven op een waardige manier te beëindigen. De aankomst van twee vrouwen verstoort zijn wereld: Julia (Belén Rueda) is een advocaat die hem in zijn strijd wil helpen en Rosa (Lola Dueñas) de buurvrouw uit het dorp die hem ervan wil overtuigen dat leven opweegt tegen de pijn. Ramóns persoonlijkheid boeit de vrouwen, en het brengt hen ertoe de principes die hun eigen leven bepalen te onderzoeken. Ramón weet dat alleen zij die werkelijk van hem houdt degene kan zijn die hem wil helpen in de verwezelijking van zijn ultieme doel.







Enkele vragen ter bespreking:


  1. a. Wat was er de oorzaak van dat Ramon Sampedro reeds 26 jaar lang

(verlamd vanaf de hals) in bed ligt?

____________________________________________________________________________________________________________________________


b. Wordt in de film duidelijkheid gegeven over de precieze omstandigheden

van het ongeluk? Wat zou allemaal meegespeeld kunnen hebben?

______________________________________________________________

______________________________________________________________

______________________________________________________________


  1. Wat bedoelt Ramon wanneer hij zegt: “Het leven moet een recht zijn, geen verplichting?”

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________


  1. Toon met fragmenten aan dat Ramon, ondanks zijn situatie als tetraplegiepatiënt, door humor en verbeelding probeert te (over)leven.

______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________


  1. “De zee geeft, de zee neemt” Is dit gezegde ook van toepassing op Ramon?

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________


  1. De film laat zowel voor- als tegenstanders van euthanasie aan het woord. Welke argumenten voeren volgende personages/partijen aan in dit debat?

- Ramon Sampedro:______________________________________________

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________

- advocate Julia: _________________________________________________

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________

- psychologe Gené: ______________________________________________

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________

- padre Francisco: _______________________________________________

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________

- de Spaanse regering: ___________________________________________

_____________________________________________________________

- arbeidster/omroepster Rosa: ______________________________________

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________

- Ramons broer José: ____________________________________________

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________

- Ramons schoonzus Manuela: _____________________________________

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________

- hun zoon Javi: _________________________________________________

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________

- Ramons vader Joaquin: __________________________________________

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________


  Filmrecensie:














Geert


Actueel sereen pareltje


Euthanasie is een verdomd actueel onderwerp in België en daarom besloot ik ook om ‘Mar Adentro’ (The Sea Inside) te bekijken. De euthanasiewet is recent weer aangepast en geen mens weet nu nog aan welke voorwaarden voldaan moet worden voor je op een legale manier euthanasie kan plegen. Al een aantal jaren is het onder omstandigheden toegestaan om het leven op een voor de patiënt waardige manier te beëindigen. Of deze omstandigheden nu moeten worden aangepast of niet, laat ik in het midden, want dat is een discussie die nog jaren verder zal gaan. In het katholieke Spanje is euthanasie midden jaren 90 nog niet toegelaten. ‘Mar Adentro’ is de film van Alejandro Amenábar, de regisseur die we kennen van The Others en Abre Los Ojos en die in 2004 een Oscar mocht ontvangen in de categorie ‘Beste Buitenlandse Film’ voor ‘Mar Adentro’. Alejandro klopte hierdoor ondermeer een films als ‘Der Untergang. ’
‘Mar Adentro’ vertelt het waargebeurde verhaal van Ramón. Hij is vanaf de borst verlamd als gevolg van een duikongeluk, nu 26 jaar geleden. Hij is gedoemd zijn dood af te wachten in bed. Wat kan hij anders doen? Zijn vader, broer, schoonzus en neef proberen het leven van Ramon voor hem zo aangenaam mogelijk te maken, maar hij wil iets anders. Hij wil de dood omarmen. Euthanasie is echter in Spanje verboden, en de hulp van advocate Julia, die zelf ook ernstig ziek, wordt ingeroepen. Ze neemt de zaak op zich en een helse (niet alleen jurydische) strijd is begonnen. De hulp van de media wordt ook ingeroepen.
Het gaat in ‘Mar Adentro’ om het grote discussiepunt of de beslissing van iemand om niet langer verder te leven gerespecteerd zou moeten worden of niet ? Euthanasie is in elk geval anders en er moet telkens opnieuw geoordeeld worden. Maar wie zijn wij om te oordelen? Wij voelen toch niet het leed (psychisch of lichamelijk) dat diegene die euthanasie wenst te plegen toch niet, wel? In deze film wordt dan ook niet meteen pro of contra euthanasie gepleit. Het gaat om Ramon en om niemand anders. De twee partijen komen aan het woord, elk met hun eigen argumenten.
Een zeer degelijke cast, een bekwame regisseur en een waardig scenario maken ‘Mar Adentro’ tot wat hij is. De grootste pluim is echter voor acteur Javier Bardem. Hij zet als man van 35 een zeer aangrijpende en geloofwaardige Ramon neer (die al 50 is) en zorgt er door deze vertolking voor dat de kijker begrijpt waarom Ramon wil sterven, met hem meeleeft en hem zelfs wil helpen. Hij straalt de wijsheid en de rust uit van een vijftiger die veel tijd heeft gehad om na te denken, te filosoferen en te relativeren. Het enige dat hij doet, en ook het enige dat hij kan doen, is praten, dromen en huilen. Met deze beperkte middelen slaagt hij er toch in de complexiteit van zijn personage aan te tonen.
Wat er toch voor zal zorgen dat niet iedereen deze film het einde vindt, is dat het tempo van de film ligt enorm laag ligt. Ikzelf vond dat niet storend. Integendeel. Een ander eventueel minpuntje is de beperktheid van de locaties: het overgrote deel van de film speelt zich af in het slaapkamertje van Ramon, maar ook dit gegeven biedt weer een voordeel. Daardoor besef je als kijker hoe gevangen Ramon zich voelt en hoe klein zijn leefwereld is geworden na het ongeval. Het nadeel van deze twee factoren is dat de kijker snel verveeld kan raken.

Alejandro Amenabar had het verhaal heel anders kunnen brengen en er een veel groter succes van kunnen maken dan het nu al was, maar kiest er bewust voor om dat niet te doen. De lange en vurige debatten en pleidooien in de rechtbank worden achterwege gelaten, de journalisten worden amper getoond en het té sentimentele gedeelte van de film blijft uit. Amenabar concentreert zich op deze familie, en alleen daarop, want het is daar dat de strijd dag na dag wordt gevoerd.


In Spanje werd Ramón Sampedro een fenomeen, dankzij de vele rechtszaken die (tot in Straatsburg) over zijn euthanasiewens werden gevoerd, en dankzij de publicatie van zijn brievenverzameling. Dit gebeurde onder de titel ‘Brieven uit de Hel’ (1996) . Spijtig genoeg, en volstrekt onterecht, moest de film ‘Mar Adentro’ het met minder aandacht stellen. Het is een pareltje, en nog een actueel pareltje ook.

Ben jij het eens met deze bespreking? Geef jouw mening weer over deze film



(wat vond je goed, wat niet? Heeft deze film jouw mening i.v.m. euthanasie bevestigd of veranderd? Waarom?)
______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2016
stuur bericht

    Hoofdpagina