Leiden uit last



Dovnload 6.14 Kb.
Datum07.10.2016
Grootte6.14 Kb.
Leiden uit last

Nederlanders willen zoveel mogelijk zelf kunnen kiezen in hun leven: woonplaats, auto, schoonmoeder, bondscoach, vakantiebestemming. Dus waarom zou je als Nederlander ook niet willen dat de burgemeester van je eigen woonplaats door jou zelf wordt gekozen. Dat is toch prachtig, en past geheel in deze tijd van transparantie, openheid en democratie. Weg met die achterkamertjespolitiek waarin al vele jaren burgemeesters in de gemeente worden geparachuteerd. De afgelopen weken werd het nieuws hierdoor gedomineerd. Van de Nederlander werd gezegd dat hij graag zelf zijn burgemeester wil kiezen. Dat wilde althans een partij doen geloven die van zijn leden nog steeds deel mag uitmaken van de regeringscoalitie.

Zijn in de discussies over de gekozen burgemeester in en via de media eigenlijk wel alle feiten en argumenten die hierbij spelen op tafel gelegd? Als je spreekt met mensen die zich een mening over dit heikele onderwerp hadden gevormd, kon je merken dat deze eigenlijk niet goed op de hoogte waren van de werkelijke en wettelijke gang van zaken rond de (her)benoeming van een burgemeester. Via de media kregen zij niettemin wél een mening opgedrongen. Want eigenlijk is de benoemingsprocedure lang niet zo regentesk als door voorstanders van invoering van de rechtstreeks door de bevolking gekozen burgemeester wordt gesuggereerd. Kijk zelf maar in de Gemeentewet: inderdaad benoemt de Kroon, maar aan die benoeming gaat een uitvoerige procedure vooraf, waarin de raad een onmiskenbare hoofdrol speelt. Deze rol is de afgelopen decennia steeds meer in het voordeel van de raad uitgebouwd. De procedure begint met het schetsen van een profiel door de gemeenteraad. Wie anders dan het grondwettelijk hoofd van de gemeente is in staat, aan te geven aan welke eisen de nieuwe burgemeester moet voldoen? Diezelfde raad stelt een vertrouwenscommissie in, met als taak het voeren van gesprekken met kandidaat-burgemeesters. Die kandidaten worden aangeleverd door de Commissaris van de Koningin, maar het staat de raad vrij om zelf kandidaten aan de lijst toe te voegen. De raad vormt vervolgens zijn oordeel, al dan niet na een burgemeestersreferendum, en stelt in een openbare vergadering de nummers één en twee van de aanbeveling aan de Minister vast. In bijzondere gevallen kan de raad zelfs volstaan met één naam op de aanbeveling. De Gemeentewet bepaalt, dat de Minister in beginsel de aanbeveling volgt. Ik zie niet in, wat in deze procedure aan valschermsituaties zit. Normaal gesproken, komt op deze wijze de benoeming tot stand van een burgemeester die met de gemeenteraad door één deur kan. Dat wij wel eens andere beelden te zien krijgen toont wel aan dat de praktijk weerbarstiger is dan de leer. Het is namelijk ook de raad die een tussentijds ontslag van de burgemeester kan inleiden. De verhoudingen moeten dan verstoord zijn. Eigenlijk is deze situatie van benoeming van een burgemeester zo slecht nog niet.

Ik kan mij dan ook goed voorstellen, dat er nogal wat uitgesproken tegenstanders waren van een oplossing voor een feitelijk niet bestaand probleem.

Hoe dan ook, inmiddels zijn de rookwolken opgetrokken en is er een uit te voeren Paasakkoord. Eén van de afspraken hierin is, dat de rechtstreeks door de bevolking gekozen burgemeester er in 2010 komt. Tot die tijd worden er alleen (waarnemend?) burgemeesters benoemd in gemeenten met een vacature. De vraag is, of deze afspraak wel rechtsgeldig is. De Gemeentewet bepaalt namelijk, dat de Commissaris der Koningin bevoegd is om waarnemend burgemeesters te benoemen. Hij bepaalt, wanneer hij van die bevoegdheid gebruik maakt, en niet de fractievoorzitters van regeringspartijen. Mocht het niet gaan om waarnemend doch structureel benoemde burgemeesters, dan is er ook strijd met de Gemeentewet: daarin staat dat een burgemeester wordt benoemd voor de duur van 6 jaar. Hoe dan ook, de gemaakte afspraak vereist een wijziging van de Gemeentewet. Maar ja, dat duurt weer zo lang.

De meest gelukkige gemeente sinds afgelopen zaterdag zal waarschijnlijk Leiden zijn. De huidige minister van Bestuurlijke Vernieuwing c.a. heeft in die stad namelijk nog tot circa 2009 wachtgeldaanspraken lopen, daterend uit zijn wethouderstijd. De basiswachtgeldperiode van een razendsnel afgetreden bewindspersoon is namelijk sinds de affaire-Bijlhout bekort van minimaal 2 jaar tot slechts enkele maanden.


Olaf Schuwer

Griffier/juridisch adviseur gemeente Heerde. Praktijkdocent.



o.schuwer@planet.nl



De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina