Let’s keep on rolling…



Dovnload 23.52 Kb.
Datum17.08.2016
Grootte23.52 Kb.
Ronde 3 :

Let’s keep on rolling…

De ploegtactiek die ik hier de vorige keer uit de doeken deed, werkte deze keer perfect waardoor we ook deze reus voetje konden lichten. Zouden ze onze site niet bekijken?
De twee boksballen deden perfect hun werk. Kara had niet veel in de pap te brokken en de Kara tegenover mij keek wel een hele tijd zorgelijk maar het moet gezegd dat hij het heel handig speelde in tijdnood.

De Gedoodverfde Topscorer speelde weer een aardig potje blufpoker en ook nu met succes. Het levert weer een linkje op schaakfabriek.be op. Er was ook wel een zekere morele verplichting nadat hij over zijn tegenstander na de eerste interclub-ronde in Nederland schreef “dat hij nog nooit een grootmeester zo slecht had zien spelen” na diens partij tegen Steven Geirnaert.

De Kleine mist nog altijd wat scherpte voor doel. Zo’n aanvalskans mocht je hem in zijn glorieperiode niet geven.

Ju doceerde Frans vandaag. Zal hij van zijn wederhelft geleerd hebben.

De Berre moest vandaag behoorlijk wat klop incasseren. In zijn eentje tegen vijf ploeggenoten is dan ook niet simpel. Stok moest even later wel ondervinden dat Berre in een 1 tegen 1 wel te duchten is. Ook Andreas Bruehl kan er over mee spreken. Het on-Geirnaertse kwaliteitsoffer leek niet correct maar het leverde wel heel snel resultaat op.

De Voice deed weer iets héél onregelmatigs maar het over(ge)wicht was wel erg groot.

Verdwijn is een beetje het noorden kwijt en komt nog niet vlot tot scoren. Een vrij logische nederlaag.
Al 3 tegenstanders gehad die we in de eerste helft van het klassement verwachten en al drie overwinningen! Zijn we goed?

Op een mooie herfstzondag tsjokten we in de slipstream van een porsche carrera richting Humbeek. De doelen waren gezet: het moest en zou 0-8 worden, en daarvoor dwong kap’tein Pieter zelfs schrijver dezes om te winnen.


Eenmaal aangekomen bleek dat hun speellokaal tweemaal verhuisd was, doch na wat hulp van een inboorling -wiens naam ik aan het vergeten ben, maar die ik bij deze wel wil bedanken- raakten we een kwartiertje na tijd achter ons bord. Daar merkten we dat Humbeek heel wat (ge)wichten in de strijd wierp, wat onmiddellijk onze doelstelling bijschaafde: winnen tegen zo’n schoon vrouwvolk is niet alleen onbeleefd, het getuigt eveneens van weinig tact en smoort immers elke kans tot nadere kennismaking.
Quentin had deze levenswijsheid al door, en imponeerde z’n opponente door uit het niets een krachtige aanval op te bouwen, waarna hij als een echte gentleman de moordende breekzet links liet liggen, en remise aanbood. Helaas, onder dat knappe gezichtje ging een berekend schaakster schuil, en een dozijn zetten en wat tijdnood later belandde Quentin in een verloren pionneneindspel.
Ook Jan vond dat z’n tegenstandster heel wat te bieden had, en accepteerde met veel plezier een aangeboden stuk terwijl hij verdronk in niet alleen de mooie kijkers aan de overkant van het bord. Je zou denken dat onze getrouwde Vandendriessche genoeg ervaring heeft met vrouwen om te weten dat je zelden iets voor niets krijgt, en na stevig tegenspel zette het oudste zusje Schut wat compensatie om in eeuwig schaak, met een remise tot gevolg. Toch vermoed ik dat Jan genoten heeft van z’n (tegen)partij. ;)
Tieme trachtte het met de vader op een akkoordje te gooien: hij grabbelde twee pionnen mee in de opening, maar gaf ze later terug nadat ik ze had horen overleggen in verband met een “verloving” en “oudste, niet jongste” (hoewel het ook kan zijn dat dit enkel in Tieme’s hersenpan weergalmde). Niettemin werd er tot remise besloten, en daarna gezellig geanalyseerd met de zusjes Schut.
Gelukkig voor ons heeft de familie Schut een eindig aantal leden, zodat we op de andere borden wel mochten winnen. Arvid voegde de daad bij het woord en bouwde een stelling op waar de spanning van af droop. Op het juiste moment wist hij de boel open te laten barsten, en na een gecontroleerd stukje ruilen bleek hij over een extra pion te beschikken, waarna hij professioneel het punt binnenrijfde.
Bij mezelf ging het wel niet zo vlot. Na een rustige opening kwam er wat leven in de brouwerij door omgekeerde rokades, maar onsecuur spel leidde naar een tijdnoodfase met nogal wat complicaties. Vrouwe Fortuna was me echter gunstig gezind, en liet de tegenstander een stuk wegblunderen, wat me meteen een pak slaag van onze ploegleider bespaarde.
Bij Wouter ging het ook ergens in die trant. Ik weet niet veel meer van de partij, maar om één of andere reden was ik niet verwonderd toen ik de woorden “Gryson” en “schwindel” in dezelfde zin hoorde opduiken. Vermoedelijk heeft ie dus weer een tegenstander een miserabele zondag en een week nachtmerries bezorgd. Never change a winning formula! :D
De voorlaatste die finishte was Pieter. In een partij waar de stukken hingen als waren het kerstballen aan een kerstboom, leek er meer in te zitten dan een eindspel met een kleine kwal voor, maar een belabberde koningsstelling tegen. De mooie plusremise die volgde houdt Pieter op een positieve 2/3, waarmee we best wel trots zijn op ons eerste bord.
Rafs partij was er eentje van pionnen. In het begin lange ketens die in beide stellingen doordrongen, vervolgens oprukkende centrumpionnen, en op het einde vrijpionnen voor beide kanten aan tegengestelde vleugels. Tenslotte bleek de witte loper voortdurend actiever dan de zwarte, waardoor de witte pionnen makkelijker promoveerden en zo de partij beslisten.
Pfioe, na een omwegje rond Leuven (tsk, wie gaat er nu ook in z’n eerste jaar naar Leuven ;p ) raakten we moe maar voldaan terug thuis, en waren we best tevreden met de 2,5-5,5 (wat dat is in de nieuwe puntentelling moet je aan iemand anders vragen), hoewel er wat kansen waren om het nog beter te doen. En tenslotte wil ik nog vragen of ik met dit lijvig verslag aan m’n schuld voldaan heb, ik zal het nooit meer doen.
Jo :D


Mag het wat meer zijn ? Ja, maar niet deze keer. 3-3. Steeds tegen hogere tegenstand, maar er zat wel wat meer in.
Luc wilde geen herhaling doen van zijn “debacle” tegen Xavier Goossens vorig jaar. In een iets mindere stelling remise gevraagd, er viel niet veel te beleven als zwart even uitkeek. En Luc doét dat.

Marigje ging ergens schaken na Lennart en voor Lennart. Ja, de ploegkapitein kan uiteraard niet tegen Lennart op. Gedwee vroeg ze of remise okee was met de boodschap “ik ga voor de meeste remises”. Ach, waarom niet, de andere borden stonden prima.

Invaller Ben speelde een puike aanvallende partij. Het was echter een nét niet, er gingen wat stukken van het bord. Ik dacht een remise te zien, maar het was schijn, het resterende eindspel bleek verloren. Geen nood, wat Ben hier heeft laten zien is veelbelovend, dat smaakt naar meer.

Eindelijk konden we Maxim in onze ploeg verwelkomen : examens bijna achter de rug en hij heeft er zin in. Gino Snoeck was slachtoffer van dienst, via allerlei zijpadjes zag wit de hoeken van het bord. Met een kwal voor en een gewonnen positie gaf Gino er na zet 40 de brui aan.

Benny is aan een op-en-afje bezig. Eerste ronde beter staan en verliezen, tweede ronde slecht staan en winnen, derde ronde beter staan en … ja, u raadt het al. De blunder op zet 37 was een volle toren die in de aanbieding kwam.

Harald speelde een dijk van een partij waarin zwart niet aan de bak kwam. Betere stelling, tegenstander in hevige tijdnood. Achter zet 40 bleek er geen materiële voorsprong te zijn, maar de stelling van zwart was eerder “zoek een zet die niet onmiddellijk verliest”. Harald speelde het fijn uit.

Om 19h30 vertrokken we met wéér een 3-3 tegen wéér een betere tegenstander. Er had meer in gezeten, maar we nestelen ons al knus in het midden … The only way is up !
Benny.

Enkele lessen die een mens moet helpen een interclubwedstrijd te winnen:

les 1: Vetrouw nooit op Mappy om ergens te geraken maar volg eerder je intuïtie anders kom je er nooit...

les 2: Let op bij je bestelling aan de bar. Als je het melkje opent en omdraait en tot je verbazing komt er geen melk uit, is dit misschien een goed moment om de houdbaarheidsdatum te controleren... in dit geval 20-07-06!!!

les 3: Vertrouw niet op je ploeggenoten om te winnen als je zelf een remisevoorstel krijgt. Je kan bedrogen uitkomen... (hier: Mark neemt remise aan in de wetenschap dat Koen wel zou winnen...)

les 4: Leer een gewonnen stelling afmaken... hier: Koen staat een stuk voor en slaagt er in om ongeveer zeven verschillende winnende voortzettingen te missen om dan remise te moeten toestaan. Later volgde deze passende conversatie: Koen: "ik zou beter stoppen met schaken", Robrecht: "Je zou er beter eens mee beginnen" 

les 5: Praat niet te veel over onoverwinnelijkheid voor een partij, het kan je zuur opbreken. hier: de druk op f7 werd wat teveel voor Robrecht en ging alzo tenonder.

les 6: Heb geduld. Laatste partij van de dag en het leek een platte remise. Met wat geschuif en een uiteindelijk fout kon Rudy alsnog de winst binnenhalen. Rudy!Rudy! Rudy!Rudyyyy!

 

Uitslag 2 - 2



 

Als we deze lessen onthouden kunnen we in de volgende ronde misschien eens uit onze collectieve dip kruipen

 

Koen


Onze tegenstanders waren na twee opeenvolgende nederlagen zeer hongerig naar een overwinning. Ze konden op volle sterkte aantreden (gem 1792 Elo). In onze rangen kon Thomas deze keer niet spelen. Demeyere Kathleen verving hem.  Op de eerste twee borden kwam telkens de franse opening op tafel. Sander (eerste bord) kwam goed te staan , maar zijn tegenstander pareerde alles, met een logische remise tot gevolg. Martijn (tweede bord) schrijft over zijn partij : "Ik opende scherp tegen het frans mede omdat hij het nu zo goed kende. Door een stukoffer kreeg ik een winstkans die ik op een haartje miste. Daarna vervlake het spel en werd het remise."


Mijn tegenstander opende als wit tamelijk passief en begon een vroegtijdge koningsaanval. Ik offerde een pion om het centrum te openen en bereikte dat zijn koning niet kon rokeren. Hij kon echter stukken afruilen waarna een 'paard tegen slechte maar actieve  loper' remise eindspel ontstond. Ik miste op het laatste misschien nog wel een winst maar dat zal Fritz even moeten uitrekenen. Kathleen streed moedig maar ze kwam in een gambiet terecht waardoor haar ontwikkeling van de damevleugel achterop geraakte. Daardoor verloor ze een stuk en kreeg een dodelijke aanval op de koning.
Al bij al konden we de schade beperken maar echt tevreden kunnen we niet zijn. Gezien onze lage gemiddelde Elo zou in de bovenste helft van de rangschikking eindigen een nobel doel zijn. Nog wat werk voor de boeg.
Stefaan.








De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina