Liefste Tine, vriendin uit de duizend



Dovnload 9.57 Kb.
Datum23.07.2016
Grootte9.57 Kb.
Liefste Tine,

vriendin uit de duizend,


Liefste Tine, jij was altijd het zonnetje in huis, een schouder om op te huilen, een echte lekkerbek, een vriendin met een hart van goud. Met jouw speelse karakter en eigen willetje (want dat kon je op sommige momenten toch echt wel hebben), jouw originele ideeën en creatieve ingevingen, telkens weer slaagde je er in ons te verrassen.
Onze vriendschap is begonnen op de middelbare school. Twee zotte meiden die elkaar ontmoetten en samen zaten in de klas, dat kon niet anders dan tot vriendschap leiden. Tijdens onze jaren op de schoolbanken in Gistel hebben we heel wat beleefd. We hadden (voor de meeste lessen toch) onze vaste stek daar achteraan op de rechterbank in de klas. Op die bank was het maar zelden stil, want hoewel de leerkrachten ons ontelbare keren vroegen om iets stiller te zijn, we zaten nu eenmaal naast elkaar en we hadden ook altijd zoveel te vertellen. En veel van die dingen konden nu eenmaal niet wachten…

Ik zal ook nooit onze vele kaartuurtjes op de dikke mat in de turnzaal vergeten. We gingen steeds naar de studie, maar die moest soms nog een uurtje wachten (tot na het 8e lesuur). Zo’n plezier dat we daar elke keer hadden, samen met nog 2 andere klasgenoten. We waren toch zo trots dat we zoiets durfden. We hebben daar nadien echt al uren mee gelachen, zo’n durvers dat we destijds waren. Natuurlijk werd er ook heel wat gestudeerd. Wiskunde ging zeer vlot bij jou, de talen iets minder. Gelukkig kon ik daar als ‘talenknobbel’ hier en daar bij helpen. Ik moest altijd de meeste punten hebben, jij was tevreden met iets minder, zolang je maar zelf wist dat je het onderste uit de kan had gehaald voor dat bepaald vak. Jij zei me altijd dat ik dingen moest leren relativeren. En weet je, nu slaag ik er op momenten ook echt in (hoewel me dit heel veel tijd heeft gekost). Er waren vele vakken tijdens het middelbaar die je niet echt interesseerden. Maar diegene die je dan wel interesseerden, daar ging je dan ook echt voluit voor.


We hebben buiten de schooluren ook veel momenten samen doorgebracht. Tijdens onze vele uitstapjes samen lieten we ons altijd van onze zotste kant zien.

In Italië, tijdens de schoolreis, waar je voor niets bang was, behalve dan die schattige duifjes op het San Marcoplein. Je kon toen niet harder in onze armen knijpen. Els kan daar zeer goed over meespreken.

Weet je nog, onze heuse logeerpartij bij jouw oma op de boerderij? Meiden onder elkaar. We zijn begonnen met een heel volwassen film (Nemo ;-)) en daarna hebben we een heuse karaoke show in elkaar gestoken. We hebben die avond heel wat gedanst en gezongen. Ik zie het nog zo voor mij.

We gingen een terrasje doen in Oostende, en waren met de grote auto. We zijn toen wel vijf keer stilgevallen op het rondpunt. Ik was zo beschaamd toen de mensen ons aanstaarden, jij had er natuurlijk geen erg in. Hoe kon het ook anders. We hebben toen echt zo gelachen!

Of op de Flair Shopping Day waar we ons per se wilden laten schminken. We hadden reeds een wachttijd van drie uur achter de rug, maar de laatste bocht was er te veel aan. Ons geduld was op, we wilden een nieuwe uitdaging en gingen shoppen.

Tijdens de Ladies at the movies, waar alles aanwezig is om uit testen. Dat kon je dan natuurlijk nooit laten. En nadien in yoga-houding om naar de film te kijken. Daar moesten wij (Stephanie en ik) al helemaal niet aan beginnen…

Op de vele feestjes waar wij niet altijd direct in een heuse feeststemming waren, maar elke keer slaagde je er in ons na vijf minuten al mee te trekken op de dansvloer, … Weet je nog in de Carré in Middelkerke? We hebben daar geen enkele seconde meer stilgestaan.
Ik kan zo blijven doorgaan over alles wat we hebben beleefd. We hebben zoveel gelachen, maar we hebben ook ontelbare serieuze gesprekken gevoerd. Ik heb als eeuwige twijfelaar vaak jouw advies gevraagd, over van alles en nog wat. De liefde, de toekomst, … Jij twijfelde ook nog over de toekomst, nog niet wetende welke richting je uit wilde gaan. Het enige wat je toen al wist, was dat je vier kinderen wilde hebben, een groot gezin. Logisch, voor iemand met zo’n groot hart.
Na de middelbare school, en ons diploma op zak, zijn we elk (zoals alle andere klasgenoten) onze eigen weg gegaan, ik koos voor mijn opleiding in het dichte Brugge, jij voor het iets verdere (hoewel afstanden relatief zijn) Leuven. Ik begon te werken, jij bleef studeren. Maar dan pas besef je dat er een reuzegroot verschil is tussen gewone vrienden en hartsvriendinnen. Jij behoort tot die laatste categorie. Want, we zagen en hoorden elkaar effectief minder dan vroeger. Als we elkaar dan zagen, dan konden we honderduit babbelen alsof we elkaar nog maar enkele uren geleden hadden gezien. Hoe ver zo’n vriendinnen ook van elkaar verwijderd zijn of hoe weinig ze elkaar ook horen, je weet dat je op zo’n vriendinnen op elk moment van de dag kunt rekenen, hoe klein of hoe groot de problemen ook zijn. Zo’n vriendinnen staan altijd voor je klaar.
Tine, je was een pracht van een vriendin en ik ben zó dankbaar voor de vele dierbare herinneringen die je me hebt meegegeven. Deze zal ik dan ook voor eeuwig koesteren. Je was een vriendin sinds het middelbaar en we zijn al snel vriendinnen voor het leven geworden.
Tine, je hebt genoten van het leven en je was waar je wilde zijn, op avontuur en steeds klaar om een nieuw stukje van de wereld te ontdekken. Je had altijd wel iets om naar uit te kijken. Blij om de wereld te zien, blij om weer terug te zijn, maar altijd onderweg… En weet dat ik je ook altijd met me mee zal dragen, zo zul je verder de wereld ontdekken, altijd klaar voor een nieuw avontuur.
Tot ooit liefste meid

Veel liefs, Stefanie



xxx




De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2019
stuur bericht

    Hoofdpagina