Literatuurdossier Nederlands 2007



Dovnload 223.63 Kb.
Pagina7/7
Datum16.08.2016
Grootte223.63 Kb.
1   2   3   4   5   6   7

You’re out of touch, my baby


My poor discarded baby.

(Mick Jagger)



Too young to really be in love.

(Jerry Lee Lewis/Lippman-Dee)



Der Tod ist ein sehr mittelmässiger Porträtmaler.

(Goethe/Eckermann)



Die Geschichte rückwärts erzählt.

(Novalis)



O Melancholy, turn thine eyes away!

O Music, Music, breathe despondingly.

(Keats)


Comme vous le savez, notre société est entièrement liquidée….

(Rimbaud)



Wie zich voorstelt dat iets wat hij liefheeft, te niet gaat, zal zich bedroeven; daarentegen zal hij zich verheugen bij de gedachte dat het behouden blijft.

 (Spinoza)



Liefde (of geen liefde),

En ouder worden, en dan de Dood.

(Gerard Reve)



Een naam van iemand die niet meer bestaat blijft soms nog lang onder de mensen.

(Achterberg)



Ik ben geen vader, en ik héb geen zoon

Niets dan een sage is zijn zacht bestaan.

(Willem de Mérode)



Tête sacrée! enfant aux cheveux blonds! bel ange!

A l’auréole d’or!

(Victor Hugo)



Taalgebruik:

Er worden veel dialogen gebruikt, met name tussen Boudewijn en zijn vader en tussen Boudewijn en Micky. De gebeurtenissen worden gedetailleerd beschreven, waardoor de lezer zich een goed beeld kan vormen.



Opdracht:

Geen.


Vertelsituatie:

Ik-vertelsituatie, waarbij Boudewijn zelf de ik-verteller is. 



Perspectief:

Ik-perspectief.



Verhaalopbouw:

Het verhaal is opgebouwd uit negentien genummerde hoofdstukken. Deze hoofdstukken behandelen afwisselend het kind Boudewijn en de volwassen Boudewijn. 



Eigen mening:

Ik heb het boek gelezen omdat mijn moeder groot fan is van de boeken van Boudewijn Büch, ik kan goed begrijpen wáárom mijn moeder fan is van hem. Ik kan zijn manier van schrijven erg waarderen. Het is jammer dat ik maar 1 van zijn boeken voor de lijst mag lezen.


De hemel van Hollywood

Over de schrijver
Leon de Winter werd op 24 februari 1954 geboren in Den Bosch als tweede zoon van ortodox-joodse ouders. Toen Leon 11 jaar oud was overleed zijn vader.
Zijn eerste novelle 'Revolutie' werd in '73 bekroond door de Stichting Literaire Dagen. Een jaar later ging hij in Amsterdam aan de filmacademie studeren. In '78 verliet hij zonder diploma de academie en richtte met twee andere ex-studenten, Rene Seegers en Jean van de Velde, de Eerste Amsterdamse Filmassociatie (EAFA) op.
Tot op heden publiceerde De Winter een dozijn romans en verhalenbundels, waaronder 'Kaplan', 'Supertex' en 'Hoffman's Honger'. Zijn boek 'Zionoco' werd genomineerd voor de AKO-prijs.
In zijn boeken beschrijft hij vaak het leven van een joods persoon.

Over het boek
Eerste druk September 1997; 329 pagina's Drukkerij De Bezige Bij, Amsterdam 1997

Motto
"Ik weet niet op welk moment we ons gevoel en belangstelling voor de werkelijkheid verloren hebben, maar op een bepaald moment werd besloten dat de werkelijkheid niet de enige optie was; dat het mogelijk was, toegestaan, zelfs wenselijk om die te verbeteren; dat je het kon vervangen door een aangenamer product."
-Ada Louise Huxtable, The unreal America


Titelverklaring
In het verhaal is 'De hemel van Hollywood' een filmscript die geschreven is door Paula. Later gebruikt Tom deze als naam voor zijn eigen script. Verder slaat de titel ook op de locatie waar het verhaal zich grotendeels afspeelt. Ten derde is 'De hemel van Hollywood' een beschrijving van dit verhaal; alles is daar mogelijk, zelfs het stelen van 4 miljoen dollar van een stelletje bandieten.

Opbouw
Het boek is verdeeld in twee stukken. Het eerste deel is een afgerond geheel van 31 genummerde hoofdstukken. Het tweede deel bestaat uit twee, op het eerste gezicht niet samenhangende en niet genummerde, hoofdstukken. De twee delen worden van elkaar gescheiden door een pagina met de mededeling ELF MAANDEN LATER.

Samenvatting
Deel 1
Na een gevangenisstraf wegens fraude keert de acteur Tom Green naar Hollywood en neemt zijn intrek in het St. Martin's Hotel in een van de mindere buurten. Hij moet een baan zien te vinden en gaat naar zijn oude vriend Robert Kant. Deze belooft hem werk, maar overlijdt dezelfde nacht nog. Samen met Jimmy Kage gaat hij naar diens begrafenis. Kage is een acteur, die na de dood van zijn zoon aan de drank raakte en zijn goede reputatie verloor. Ook hij woont nu in het St. Martin. Kage stelt Tom voor aan oscar-winnaar Floyd Benson, die tegenwoordig werkzaam is als electricien.
Gedrieen gaan ze 's avonds, na een zuippartij, naar het Hollywood Sign. Beneden in het ravijn zien ze een lijk liggen en gaan even kijken. Tot zijn schrik herkent Benson de dode; het is Tino. Hij heeft hem gezien toen hij een alarmsysteem aanlegde bij Rodney Digiacomo. Rodney en Tino, die volgens Benson 'gangsters' zijn, waren geld aan het tellen, veel geld. Bang om van de moord verdacht te worden, nemen ze Tino mee en doen hem in Bensons diepvries. Tom heeft een plan: ze zullen het huis van Rodney afluisteren, zich voordoen als politiemannen en vervolgens het geld van de 'gangsters' stelen. Kage en Benson durven eerst niet, maar stemmen toch in.
Benson plaatst de afluisterapparatuur. Door de vingerafdrukken van Tino, die ze naar Brian Kelvin van het LAPD sturen, krijgen ze informatie over de dode. Ze komen erachter dat de 'bende' uit 5 personen bestaat, nl. Tino Rodriquez, Paula Carter, Rodney Digiacomo, Steven Banelli en 'Muscle' Fredericks. Allemaal werken ze in The Eldorado, een casino in Las Vegas.
Paula heeft met Tom een verhouding gehad. Na haar vertrek ging Tom's carriere erg achteruit, hij had zijn zelfvertrouwen verloren. Paula had voor die tijd een script geschreven ('De hemel van Hollywood'), die een casinoroof beschreef. Een vrouw doet daarin een zwangerschap voor en ontheemt met een nepbuik miljoenen uit de casino, waarin ze werkt.
Paula heeft het door haar verzonnen verhaal in praktijk gebracht. Het gaat om 4 miljoen dollar, die op de volgende manier van The Eldorado zijn vervreemd. Rodney is loper in het casino en moet geld naar de telkamer brengen. Onderweg maakt hij een sanitaire stop en verstopte wat geld in de airco's. Steve werkt als Aircomonteur en bracht het geld naar de airco-opening in Tino's kantoor. Als Muscle controledienst had bij de persoleelsuitgang brachten Tino en Paula het geld buiten het casino via een 'nepbuik'.
Het geld zit nu in de kluis in de kelder van de villa in Hollywood. Tino bezat de enige sleutel. Steve en Muscle hebben hem vermoord, omdat hij het hun niet wilde geven. Paula en Rodney weten dan nog niet dat Tino dood is. Als Paula Tino gaat zoeken in Las Vegas wordt ze achtervolgd door Tom. Hij doet zich voor als een detective en belt bij haar aan. Zij herkent hem echter en vertelt hem hoe de roof is gegaan (zie hierboven). Tino vertrouwde het zaakje niet en had de sleutel naar Paula gestuurd. Zij gaf deze aan Tom en vervolgens ging hij terug naar Hollywood. De volgende dag zou het gebeuren, ze zouden de drie weglokken en dan de kluis leeghalen.
Ze huurden Charlie, een bewoner van het St. Martin, in als figurant voor politieagent. Ze zouden, vermomd als inspecteurs, de mannen vragen om naar het bureau te komen ter ondervraging. Met de afluisterapparatuur houdt Paula alles in de gaten en via een telefoon kan ze hen waarschuwen. Nadat de inspecteurs weg zijn hoort ze dat Rodney eerst Muscle en vervolgens ook Steve vermoord. Dan belt zij Rodney op en vraagt hem zo snel mogelijk naar Vegas te komen. De drie acteurs komen Rodney onderweg tegen in de auto. Met drie koffers gaan ze het huis binnen en met de sleutel van Paula maken ze de kluis open. Opeens staat Rodney achter hen met een revolver, hij had Benson in de auto herkend. Jimmy Kage schiet hem met zijn pistool neer. Ze zetten Charlie weer af bij het
St. Martins en geven hen duizend dollar. Ze vluchten en Paula en Tom leefden nog lang en gelukkig.

Deel 2 (Elf maanden later)
Er wordt in Frankrijk een verbrand lijk gevonden en men neemt aan dat het Thomas Green is, de zoon van Max Grunfeld. Door de autobiografische aantekeningen, die hij in zijn hotelkamer heeft gemaakt komen ze zijn levensverhaal te weten:
Miep Bergman verhuist samen met haar dochter Jannetje naar Den Haag. Zij werkt bij de rijke joodse Max Grunfeld. Als Jannetje ouder wordt krijgt zij een verhouding met deze getrouwde man en raakt op 17-jarige leeftijd van hem zwanger. Haar zoon Thomas Bergman wordt in 1954 Katholiek gedoopt en denkt dat zijn vader dood is. Op zijn elfde krijgt hij te horen dat zijn vader leeft. Zijn leven krijgt een andere invulling, hij wordt besneden en gaat naar verschillende joodse pleeggezinnen, zijn moeder verhuist naar Parijs en voortaan heet hij Thomas Grunfeld. Hij wil graag naar de filmacademie, maar dat wil zijn vader niet. Hij krijgt hem wel zo ver dat hij naar de MTS in Amsterdam mag. Hij verlaat deze school zonder diploma. Hij speelt de hoofdrol in de film van Rene Scheffers, waarmee hij zijn cariere als acteur begint. Hij verandert zijn achternaam in Green. Als zijn beide ouders binnen een half jaar overlijden, doet hij afstand van zijn enorme erfenis en vertrekt naar Hollywood.

Charlie las in de krant over de drie lijken die gevonden zijn in het huis in Benedict Canyon en beseft dat hijzelf daar de wacht heeft gehouden. Twee weken later verdwijnt Floyd Benson. Arnold Schwartz onving een treatment (script) van Tom Green, genaamd 'De hemel van Hollywood'. De overeenkomsten met de drie Canyon moorden waren verbluffend. Zodra duidelijk werd dat de moorden in verband stonden met Benson's verdwijning brak een gevecht los om de rechten van het treatment. Het onderzoek van de FBI liep vast. Op aanwijzing van het treatment werd er in Benson's tuin gegraven (het huis stond niet in Santa Monica, maar in Venice). Ze vonden een skelet. Het bleek niet Tino te zijn, maar Benson zelf. De bloedgroep in het huis waar de moorden zijn gepleegd kwam overeen met die van Benson. Green's 'verslag' werd betwijfeld en een nieuw onderzoek werd gestart. The Eldorado bleek Tropicana te zijn. Volgens het casino is er nooit geld gestolen en Tino was al lang vertrokken. Rodney Digiacomo en Vanessa Walace (=Paula Carter) leken in lucht te zijn opgelost. Jimmy Kage was eveneens spoorloos. FBI-agente Irene Jackson ontdekte dat een vrouw een koelcontainer had gehuurd naar Marseille. Volgens haar was het lijk van Tino daarin vervoerd en hadden Tom en Vanessa dit allemaal gepland. Volgens Charlie hadden Tino en Vanessa het treatment geschreven en was het lijk echt dat van Tom.



Tijd
Het verhaal speelt zich af van 1948 tot ongeveer 1996.

Ruimte
Het verhaal speelt zich in het eerste deel hoofdzakelijk af in Hollywood (LA), maar ook Las Vegas en Camden (in Maine) zijn belangrijke plaatsen. De belangrijke ruimtes zijn het St. Martin hotel, de flat van Benson en de villa van Rodriquez & co. Het eerste hoofdstuk van deel twee speelt zich af in Nederland(verschillende plaatsen), Frankrijk (Parijs en Menton) en Zwitserland. Het tweede hoofdstuk van deel twee speelt zich weer in Hollywood af.

Personen
Hoofdfiguur: Tom Green (alias Thomas Bergman/Grunfeld), is een rond karakter

Bijfiguren : Jimmy Kage en Floyd Benson, werken samen met Green en zijn vlakke karakters. Rodney, Steve en Muscle zijn de drie bandieten die Paula hebben geholpen met de het stelen van het geld. Tino Rodriquez hoorde ook bij deze groep, maar is vermoord. Rodney, Steve en Muscle zijn typen van boeven. Paula is een vlak karakter, terwijl Tino een achtergrondfiguur is, die wel een essentiele rol speelt. Charlie is in het eerste deel een achtergrondfiguur, maar wordt in het tweede deel tot bijfiguur gepromoveerd.



Perspectief
Het eerste deel wordt in de derde persoon vertelt in de onvoltooid verleden tijd. De twee hoofdstukken in het tweede deel zijn anders. De eerste van de twee wordt verteld door een alwetende verteller, die verslag doet van Greens dood en zijn autobiografische aantekeningen. De tweede is geschreven in de eerste persoon, namelijk Charlie P. Strauss, die we eerder zijn tegengekomen. Hij vertelt hoe de "werkelijke" gebeurtenissen zijn leven hebben beinvloed.
Motieven
* De wisselwerking tussen werkelijkheid en gesuggereerde werkelijkheid. * De kleuren in de televisie. * Korte rok en mooie benen van Paula. * De filmindustie. * Het jodendom. * Nederlandse afkomst.

Thema
Thema: Drie vergeten acteurs proberen van een boevenbende hun buit van 4 miljoen te stelen. Op het eerste gezicht zijn ze er allemaal ongedeerd vanaf gekomen, maar de werkelijkheid blijkt uiteindelijk anders te zijn.

Mening
De Hemel van Hollywood van Leon de Winter is een heel interessant boek. Na het lezen van een afgerond verhaal, dat verpakt is in 31 hoofdstukken, komt de lezer het tweede deel van het boek er achter het verhaal niet helemaal klopt. Erger nog de hoofdpersoon, Tom Green, is waarschijnlijk dood. Het verhaal heeft geen happy end of toch wel? De Winter geeft je het antwoord niet. Je moet zelf beslissen wiens versie van de gebeurtenissen je uiteindelijk gelooft, die van Charlie of Irene.
Door het verhaal zo op te zetten laat De Winter zien wat hij ons wil zeggen. Namelijk dat in onze wereld werkelijkheid vaak wordt verdraaid. In het motto wordt het eigenlijk al gezegd 'we willen de werkelijkheid vervangen door een aangenamer product.'. Dat Benson doodgeschoten is, was niet leuk en zou het einde van het verhaal verpesten, daarom heeft Tom Bensons dood vervangen. Zijn laatste reis naar Marokko was een veel aangenamer product dan begraven worden in zijn tuin.


Leesverslag Hart van steen – R. Dorrestijn.
1. Het verhaal gaat over Ellen, en wat er met haar en haar familie gebeurt nadat haar zusje Ida is geboren. Nadat Ida is geboren, verandert de moeder van Ellen, Margje, heel erg. Ze weet zeker dat de duivel in Ida zit en dat die door haar moet worden uitgedreven. Daarom begint ze Ida te mishandelen, en alleen Ellen merkt daar iets van. En dan op een gegeven moment denkt Margje dat het hele gezin gedoemd is en dat ze alleen verlost zouden kunnen worden als ze ook stierven. Dus dient ze haar familie, behalve Ellen, die dan de hond aan het uitlaten is, een schaaltje met zogenaamde vitaminepillen toe, die in het echt slaappillen en valiumpillen zijn, en doet ze dan een plastic zak over het hoofd, zodat ze stikken. Als Ellen dan terugkomt, ziet ze dat haar hele familie dood is, behalve haar broertje Carlos.

Het verhaal wordt verteld door Ellen, als ze 37 jaar is. Ze kijkt terug op wat er vroeger met haar gezin is gebeurd. Uiteindelijk bleek dat haar moeder een postnatale depressie had.


2.Het verhaal wordt verteld door Ellen, als ze 37 jaar is en weer terug gaat naar het huis waar ze als kind heeft gewoond. Ze denkt een heleboel aan haar jeugd en daarom worden ook veel herinneringen beschreven. Alles wordt in de tegenwoordige tijd beschreven.
3. De titel “Een hart van steen” slaat op het grafsteen van Ellens moeder, vader, haar zus Billie en broer Kester. Ellen gaat als ze in het weeshuis zit naar het kerkhof. Ze kijkt dan naar de grafsteen en ziet dat er ruimte is overgelaten voor haar en haar broertje Carlos. Dan beseft ze dat zij daar ook had moeten liggen en dat ze geen recht heeft op haar leven.

De motto’s van dit boek zijn ‘noem mij, noem mij, spreek mij aan, o, noem mij bij mijn diepste naam,’ en ‘mijn moeder is mijn naam vergeten’.

Ellen had het altijd over ‘echte’ namen, dat je maar één naam hebt, en dat je die moet zien te vinden. Volgens Ellen had Ida niet haar echte naam, en dat ze daarom ongeluk bracht.

‘Mijn moeder is mijn naam vergeten’ slaat op die avond waarop Margje haar hele gezin wilde uitmoorden, maar ze was Ellen vergeten, omdat zij toen bezig was de hond aan het uitlaten.


4.a Er is geen proloog, wel een epiloog. Ellen was zwanger, en ze noemde haar ongeboren kindje altijd Ida-Sophie. Maar in het epiloog gaat ze de naam van haar baby uitzoeken met Bas. Daarmee wil ze denk ik laten zien dat ze haar verleden heeft afgesloten.

b. Ja, in 6 hoofdstukken. Die zijn verdeeld over 2 delen. Het eerste deel heeft 3 hoofdstukken en het tweede deel ook.


c. Hoofdstuk1: Studietijd Frits, najaar 1956 of 1957

Hoofdstuk2: Sybilles eerste dagje op het strand, augustus 1959

Hoofdstuk3: Ida’s doopplechtigheid, 4 september 1972

Hoofdstuk4: Kester, Ellen en Bas, Thanksgiving, 28 november 1972

Hoofdstuk5: Ida (door Kesters telelens!), winter 1972-1973

Hoofdstuk6: Michiel en zijn Lego-kasteel, 31 maart 1973


d. Het zijn de namen van de foto’s
5. Ellen: Ze heet Ellen Van Bemmel, ze is 37 jaar. Ze werkt niet en ze had een poosje een relatie met Thijs. Ze is een rond karakter, want je leest wat ze allemaal denkt en beleeft en wat ze van bepaalde dingen vindt en denkt.

Margje: In het boek wordt niet verteld hoe oud ze is. Ze heeft samen met haar echtgenoot een knipselbedrijf, Bureau Van Bemmel. Ze is ook wel een rond karakter, want je ziet soms ook wat zij denkt, daarbij maakt ze een duidelijke ontwikkeling door.

Kester: Hij is 13 of 14 jaar oud. Hij is ouder dan Ellen en jonger dan Billie. Hij zit ook op school. Hij is een vlak karakter.

Billie: Zij is 15 jaar oud. Ze zit op school. Ze is een vlak karakter.

Carlos: Er wordt volgens mij niet precies verteld hoe oud hij is, maar hij is nog niet zo oud. Ik schat zo tussen de 4 en 6 jaar oud.

Bas: Er wordt niet verteld hoe oud hij is, maar ik schat zo’n 10 tot 15 jaar ouder dan Ellen, dus zo rond de 55 jaar oud. Hij werkt in een tuincentrum en helpt Ellen bij het opknappen van de tuin. Hij is een vlak karakter, je leest niet wat hij denkt.


6.a Ellens jeugd speelt zich af tussen 1960 en 1980 ongeveer. Dat leid ik af uit de titels van de hoofdstukken. De tijd waarin ze volwassen is speelt zich af als ze 37 is, dus zo rond 1997.

b. Het is wel belangrijk, want in de jaren ’70 was postnatale depressie nog niet bekend, dus deden ze en konden ze er niks aan doen. Als het zich in de jaren ’90 had afgespeeld, was er een kans dat ze Ellens moeder hadden kunnen genezen en had Margje haar gezin nooit uitgemoord, was het nooit gebeurd.


7. Haarlem.
8.Het speelt zich af in haar jeugd, als ze 12 is tot jong volwassene, en 25 jaar later, als ze 37 is. Dus het verhaal duurt ongeveer 25 jaar.

b. Ja, het verhaal springt de hele tijd heen en weer van het heden naar haar jeugd. Dat is soms best wel verwarrend.

c.Dan haalt ze herinneringen op.
9. Het verhaal is helemaal niet chronologisch verteld. Heden en verleden loopt de hele tijd door elkaar heen.

Als het verhaal verdergaat in het heden, haalt ze vaak herinneringen op, en dat is dan in het verleden.


10. De schrijver kruipt in de huid van één van de personages. Het wordt verteld vanuit Ellen.
11. nvt
Thema

Het verwerken van een afschuwelijke moord.


Motieven

Postnatale depressie: Margje lijdt hieraan, en dit is een belangrijk motief, want hierdoor eindigt bijna het hele gezin in de dood

Naamgeving: dit is ook één van de hoofdmotieven, Ellen denkt dat ze kwaad over Ida heeft uitgesproken door haar Ida te noemen, terwijl ze dat geen mooie naam vindt, en het niet ‘haar’ naam is (iedereen heeft een eigen naam, die al vastligt volgens Ellen). Ook de vader van Ellen is bezig met naamgeving, hij geeft artikelen namen en benoemt foto’s (wat terug te zien is in de titels van de hoofdstukken)

Geloof: Margje gelooft in de duivel, Ellen gelooft in het noodlot en in toeval.


Stroming: Moderne Nederlandse Literatuur.
De passievrucht

A Primaire Gegevens



Auteur: Karel Glastra van Loo
Titel: De Passievrucht
Genre: Psychologische roman
Jaar van verschijnen: 1999
Aantal bladzijden: 237
Leestijd: 3 en een half uur
Datum: 06-12-01

B Bronvermelding Naslagwerken

Boek: Karel Glastra, De passievrucht, negentiende druk, Amsterdam/Antwerpen 1999

Uittreksel: Onbekend, ‘De Passievrucht’, www.scholieren.com , Amsterdam 1999



C Verantwoording van de Keuze

Moest in de les gelezen worden


D Verwachtingen vooraf & wat daarvan klopte

Ik had niet echt verwachtingen van waar het boek over zou gaan. Ik wist wel vaag dat het over een vader ging die naar de biologische vader van zijn ‘zoon’ zocht, maar meer ook niet.
En achteraf klopte dus dat het over een vader ging die naar de biologische vader van zijn ‘zoon’ zocht.

E Korte samenvatting van de inhoud.

Armin Minderhout heeft een zoon van 13 als hij ontdekt dat hij al zijn hele leven onvruchtbaar is. Hij begint een zoektocht naar de biologische vader van zijn zoon (bo). Aan de moeder van Bo (monika) kan hij het niet vragen, die is overleden. Inmiddels heeft hij wel een nieuwe vriendin: Ellen, een vroegere goede vriendin van Monika Maar die schijnt ook van niets te weten.
Hij bezoekt veel vroegere vrienden van Monika maar dat lijd op niets uit. Als zijn vader overlijdt vindt hij een briefje waarop staat ‘ ik ben zwanger M.’ Hieruit blijkt dat Armins vader, de biologische vader van Bo is, en Ellen wist hier vanaf maar heeft dat voor Armin verzwegen.

F Indeling

Het verhaal heeft 45 hoofdstukken en het wordt personaal verteld. Het wordt in de tegenwoordige tijd en in de verleden tijd verteld.




G Tijd en Ruimte

Het verhaal begint in media res, hierna wordt het chronologisch verteld met heel veel flashbacks waarin Armin terugdenkt aan Monika. Het eindigt in een gesloten einde. Bo, Armin en Ellen strooien het as van Armins vader over het graf van Monika. Eigenlijk zou het ook een open einde kunnen zijn want je weet nog niet echt de gevoelens van Bo. De vertelde tijd is zonder de flashbacks ongeveer een jaar, maar met flashbacks ongeveer 30 jaar.
De vertel tijd is ongeveer 5 en een half uur.

Het speelt zich bijna allemaal af in Amsterdam daar staat het huis van Armin, Ellen en Bo.


Andere plaatsen zijn: Ameland (armin en Bo gaan daar even op vakantie) en Abcoude (hier wonen de ouders van Armin)

H Wijze van vertellen

Het verhaal wordt personaal verteld in de tegenwoordige en verleden tijd.
Het wordt verteld in de persoon van Armin. Het verhaal wordt heel duidelijk verteld, je komt veel over de gevoelens van de hoofdpersoon te weten.

I Spanning

Aan de ene kant is het verhaal wel spannend omdat je graag wilt weten wie nou de biologische vader is.


Maar het is niet zozeer dat je niet kan stoppen met lezen, ik denk dat dat komt omdat het niet erg spannend wordt geschreven.
Ik heb het boek ook niet in een keer uitgelezen. Ik was wel heel nieuwsgierig maar het is toch niet zo spannend als bijvoorbeeld een moord.

J Thema en Motieven

Het thema is denk ik bedrog en het motief de drang om te weten wie de biologische vader is. Ik denk bedrog omdat iedereen elkaar bedriegt, Armins vader bedriegt Armin, Ellen bedriegt Armin.
Het motief is wel duidelijk, het komt de hele tijd in het verhaal terug (de drang om te weten wie de biologische vader is)

K Verklaring titel, Ondertitel & Motto

De titel van het boek is ‘De passievrucht’. Er is geen ondertitel. De passievrucht wordt gebruikt in de betekenis van een baby, de vrucht die uit passie wordt geboren. Bo is in het boek, figuurlijk gesproken, de passievrucht. De titel wordt niet letterlijk in het boek vermeld.

Het motto is:


From the start
Most every heart
That’s ever broken
Was because
There always was
A man to blame

Dolly Parton (‘It Wasn’t God Who Made Honkytonk Angels’)


Hier mee wordt bedoeld dat er altijd een man verantwoordelijk is geweest voor het breken van harten, je kan altijd een man de schuld geven. In dit boek is dat de ‘dader’ geweest, de biologische vader van Bo. Deze ‘dader’ is ook een man. Hij heeft er voor gezorgd dat het hart van Armin, Ellen en Bo is gebroken.

L De Personages

Ik heb over alle personen iets verteld, omdat de meeste eigenlijk wel een belangrijke rol spelen.

De hoofdpersoon:
De hoofdpersoon is Armin Minderhoud, die zich in een situatie voordoet als Erik Aldenbos. Hij is ongeveer 36 jaar en werkt als corrector bij een wetenschappelijke uitgeverij.
Zijn kin steekt iets naar voren en zijn linkervoet is een halve maat kleiner dan zijn rechter, maar meer wordt er niet over zijn uiterlijk verteld. Hij weet veel, wil altijd de waarheid weten, maar is vooral wantrouwend.
Armin heeft een vriendin gehad, Monika. Ongeveer drie jaar na de geboorte van hun kind Bo, is ze overleden. In het begin van het boek wordt het echter duidelijk dat Armin niet de biologische vader is van Bo.
In de tegenwoordige tijd heeft Armin een andere vriendin, namelijk Ellen.

De bijpersonen:
Bo:
Bo is de ‘zoon’ van Monika en Armin. Al snel blijkt dat Armin echter niet de biologische vader van Bo is. Dit komt Bo pas laat in het boek te weten.
Bo is in de tegenwoordige tijd ongeveer dertien jaar. Hij heeft net als Armin een kin die iets naar voren steekt en een linkervoet die een halve maat kleiner is dan zijn rechter.
Monika:
Monika was de eerste vriendin van Armin en de moeder van Bo. Ze is, toen Bo ongeveer drie of vier was, gestorven aan een hersenvliesontsteking. Ze komt alleen voor in de gedachten en herinneringen van Armin.
Monika had een witte huid en rode haren. Ze vond ongewone dingen leuk en ze werkte bij het reisbureau “De Kleine Wereld”.
Ellen:
Ellen is in de tegenwoordige tijd de vriendin van Armin en ze was de beste vriendin van Monika. Daardoor heeft ze Armin leren kennen.
Toen Monika net dood was, dronk Armin heel veel en zwierf hij ook veel over straat met Bo. Ellen heeft Armin uit dat dal gehaald en ervoor gezorgd dat hij weer een normaal leven ging leiden.
Ze is een steun voor Armin en voedt samen met hem Bo op.
Aan het eind van het boek wordt duidelijk dat ze altijd geweten heeft wie de biologische vader van Bo was.
Dees:
Dees is de beste vriend van Armin. Hij is wetenschappelijk redacteur en werkt voor dezelfde uitgever als Armin. Dees werkt al jaren aan een boek dat gaat bewijzen dat Darwins evolutietheorie niet klopt. Hij heeft het dan ook vaak over Darwin.
Ouders van Monika:
Armin en Monika vinden hen allebei niet echt aardig. Andersom is dit ook zo. Het zijn de lievelingsgrootouders van Bo.
Ouders van Armin:
De moeder van Armin bestaat alleen nog in de gedachten en herinneringen van Armin. Ze is na Monika’s dood gestorven, maar wanneer precies staat niet in het boek.
De vader van Armin gaat pas laat in het boek dood. Hij is in Armins ogen een alleskunner en is de biologische vader van Bo. Armin en zijn vader hebben nooit een echt goede band gehad, Armin zegt dat zijn vadert hem altijd het gevoel heeft gegeven dat hij (armins vader) overal beter in was.
Armins ouders willen allebei dat Armin gelukkig is, op welke manier dan ook.
Robbert Hubeek:
Robbert is de ex-vriend van Monika en tevens een van de mannen van wie Armin denkt dat hij de vader van Bo is. Hij woont in Amsterdam-Zuid.
Niko Neerinckx:
Niko werkte vroeger als reisleider bij het reisbureau “De Kleine Wereld” en was een collega van Monika. Armin verdenkt ook hem ervan de vader te zijn van Bo, maar hij is het niet.
Niko werkt in de tegenwoordige tijd bij een videoproductiebedrijf, hij is cameraman en regisseur. Hij woont in Haarlem, is getrouwd en heeft drie kinderen. Hij heeft een bleek gezicht, sluik en donker haar en donkere, een beetje verlopen ogen.
Anke Neerinckx:
Anke is de vrouw van Niko. Ze is aardig, mooi en netjes opgevoed, maar ook een beetje raar, omdat ze zomaar een wildvreemde man, Armin, binnenlaat en hem het hele huis laat zien.
Door Anke krijgt Armin steeds meer het gevoel dat Niko de vader van Bo is, maar uiteindelijk merkt Armin dat dat niet zo is.

Ouders van Armin: de moeder van Armin bestaat alleen nog in de gedachten en herinneringen van Armin. Ze is na Monika’s dood gestorven, maar wanneer precies staat niet in het boek. De vader van Armin gaat pas laat in het boek dood. Hij is in Armins ogen een alleskunner en is de biologische vader van Bo.

Armins ouders willen allebei dat Armin gelukkig is, op welke manier dan ook.

M Context

Karel Glastra van Loon werd in 1965 geboren. Hij is behalve schrijver ook freelance journalist en televisiemaker van het programma ‘Lopende Zaken’.
Eerder verscheen van hem de verhalenbundel ‘Vannacht in de wereld gek geworden’ in 1997, die genomineerd werd voor de ‘ECI-prijs voor schrijvers van nu’. Voor zijn boek de passievrucht won hij de Generale Bankliteratuurprijs.

Bronnen:


Literatuur, Dautzenberg

http://scholieren.samenvattingen.com

http://www.scholieren.com

http://educatie-en-school.infonu.nl


1 Mischa Koopmans 6A





1   2   3   4   5   6   7


De database wordt beschermd door het auteursrecht ©opleid.info 2017
stuur bericht

    Hoofdpagina